Het mirakel van Laken: hoe Filip en Mathilde vier kinderen kregen

Een goede titel is het halve stuk

U wist het misschien niet, maar koningin Mathilde van België, geboren Mathilde Marie Christine Ghislaine gravin d’Udekem d’Acoz, is afgelopen vrijdag op tram 5 gestapt, zoals we dat in Vlaanderen zeggen. Voor elke vrouw toch een sleutelmoment, maar voor VTM dé gelegenheid om een interview met de vorstin af te nemen van een goed half uur.

De voorbereidingen zijn niet van een leien dakje gelopen. Het paleis zag het eerst niet zitten en Mathilde had geen goesting, maar na jaren (!) gepalaver, zoals we in de bevriende krant HLN lezen, mocht het dan toch, zij het onder strikte voorwaarden. De titel van dat promo-artikel vat de geest van het ‘grote TV-interview’ goed samen: ‘Als ze wil ontspannen, doet ze haar horloge uit.’ Zieke geesten zouden dan denken dat ze toch nog iets anders zou uittrekken om zich te ontspannen, maar dan kent u Mathilde d’Udekem d’Acoz nog niet: ze houdt het bij haar Rolex-horloge. Noblesse oblige, en het gaat ons verder geen zier aan.

Colloque singulier

 Volgens kenner Jo De Poorter weet de vorstin perfect hoe ze haar gemaal moet aanpakken

Voor vele landgenoten is het wel een raadsel hoe Filip vier kinderen op de wereld heeft kunnen zetten. Zelfs royalty-specialist Jo De Poorter piekert over deze vraag, gelet op de bordkartonnen structuur van de koning en zijn mogelijks homoseksuele geaardheid. Waarbij Mathilde de meubelen moest redden als u me begrijpt, want ook deze column valt onder het colloque singulier. In het DM-interview over De Poorters boek ‘De Macht van Mathilde’ valt overigens opeens deze passus zomaar uit de lucht als het gaat over Filips geaardheid en de voortplantingskwestie:

– DM: Maar als hij de kroon wilde voortzetten, moest hij wel nakomelingen verwekken.

– De Poorter: ‘Dat kan op verschillende manieren.’

De ‘impact’ van Mathilde dus, begrijp de titel voor u begint te fantaseren rond geknoei met potjes en pornoblaadjes, of verhalen over nuttige stalknechten. Maar we wijken af . Het VTM-‘interview’ is van een benauwelijke onbenulligheid, zoals dat bij ons protocollair hoort.

Het Maxima-interview is gezellig, informeel, een jolige babbel met z’n viertjes, terwijl je zo het zweet ruikt als VTM-journaliste Eva Peeters de hand reikt van hare majesteit, die ook zo wil aangesproken worden.

Vergelijk dit met het interview met koningin Maxima, ook net vijftig, en begrijp: het Belgische koningshuis wordt door zijn entourage in de 18de eeuw gesitueerd. Het Maxima-interview is gezellig, informeel, een jolige babbel met z’n viertjes, terwijl je zo het zweet ruikt als VTM-journaliste Eva Peeters de hand reikt van Hare Majesteit, die ook zo wil aangesproken worden.

Vooraf was trouwens gestipuleerd dat er geen vragen over het privé-en familieleven mochten gesteld worden, noch politieke aangelegenheden. Veel schiet er dan niet over. Dus ging het over, u raadt het nooit-, haar interesse in liefdadigheid en de aandacht voor de ‘warme samenleving’. De flemerige commentaarstem onderlijnt deze gedrevenheid bij beelden van een wandeltocht met gehandicapten, wanneer ze voor leesmoeder speelt, of als ze met haar laarzen door de onderstroomde straten aan de Vesder paradeert.

Assimil-Nederlands

Het vorstenpaar in Pepinster, juli 2021

Waarbij er altijd voldoende zwartjes worden aangevoerd om het multiculturele beeld te vullen en de Leopoldfactor weg te drukken. Dat hoort allemaal bij haar ‘task-beschrijving’(sic). In een soort Assimil-Nederlands, waaruit blijkt dat ze ten paleize deze taal nooit spreekt, wordt het ene na het andere cliché zachtjes weggemurmeld, volgens een script dat duidelijk haarfijn was doorgenomen.

In feite is dat subtiele majesteitsschennis: onze vorstin gebruiken om scheermesjes of wasmiddel te verkopen, en niet eens Rolex-horloges. Dat VTM-trekje heeft het protocol vermoedelijk over het hoofd gezien.

Waarom de Vlaamse commerciële zender dan toch zo nodig een gesprek met Mathilde wou? Omdat het publiek dat verwacht. Maar zeker ook voor het gewin. In de originele, op de VTM-site nog steeds te bekijken versie zitten nogal wat niet-doorspoelbare commercials, en daarmee heeft de zender heel subtiel aangegeven wat de reële betekenis is van het Belgische koningshuis én het Mathilde-interview: iets waar je reclame mee kan verkopen. In feite is dat subtiele majesteitsschennis: onze vorstin gebruiken om scheermesjes of wasmiddel te verkopen, en niet eens Rolex-horloges. Dat VTM-trekje heeft het protocol vermoedelijk over het hoofd gezien. Die Flamouches, ze had het kunnen weten.

Maar waarom ik nu al meer dan 600 woorden bezig ben over die 50ste verjaardag van Mathilde? Omdat ik de hardnekkigheid bewonder – en ik zeg het zonder ironie-, waarmee Filip en Mathilde doen alsof België zijn 200ste verjaardag zal halen. Diep in hun binnenste weten ze dat dit een heikele missie wordt, maar dat staat geen seconde op het gezicht van hunne majesteiten af te lezen.

Vive le roi

Vandaag is George-Louis Bouchez een van de trouwste steunpilaren van de monarchie

Tegelijk zijn er politieke krachten die voor hun eigen agenda het theater in Laken maar wat graag willen rekken. Vandaag bevinden ze zich, bizar genoeg, vooral in het liberale milieu. Met name Alexander De Croo en Georges-Louis Bouchez staan bekend als enorme royalisten. Uit eigenbelang natuurlijk, zoals Jules Gheude terecht opmerkt: meer dan bij eender welke politieke familie hangt het voortbestaan van de liberalen af van het voortbestaan van België.  In Vlaanderen heeft de N-VA haar liberale concurrent ideologisch en electoraal leeggegeten, in het linkse Wallonië blijven ze sowieso marginaal. Dus worden alle zeilen bijgezet pro monarchie… en tegen extreemrechts, vooral in Vlaanderen een ‘gevaar’ dat nu zelfs voor de Belgische Staatsveiligheid een topprioriteit wordt.

Het koninkrijk is op, maar er zijn nog een hoop belangen gericht op het uitstel van het einde. Sommigen rekenen hiertoe zelfs de N-VA en haar confederalistische piste.

Zo komen we uit op het fameuze status-quo van een Belgische ruïne die maar niet omvalt. Het koninkrijk is op, maar er zijn nog een hoop belangen gericht op het uitstel van het einde. Sommigen rekenen hiertoe zelfs de N-VA en haar confederalistische piste. Het interview met de immer monkelende Mathilde getuigt van doorzicht in deze impasse. Het is een koelbloedig én onderkoeld statement van politieke correctheid, waarin het koppel Coburg- d’Udekem d’Acoz staat voor fatsoen, de juiste kant van de geschiedenis, en het verdedigen van het politieke centrum tegen het perfide extremisme. Hoe ‘apolitiek’ dat interview ook lijkt.

Het is theater, slecht theater misschien, maar de acteurs vallen NOOIT uit hun rol, er is geen spoor van improvisatie of paniekvoetbal. In die koelen bloede ook heeft Mathilde uit de sociaal incapabele Filip voldoende zaad losgeweekt om het voortbestaan van het geslacht te verzekeren. Volgens alle boekskens wordt kroonprinses Elisabeth klaargestoomd om haar vader op te volgen, wat het Vlaams Belang ook mag uitbazuinen. Ik denk zelfs dat Europa, en wie weet de VN -waar Mathilde goede banden mee heeft- zouden protesteren mocht er ineens in Laken een meute het vlekkeloze gazon betreden, al dan niet met leeuwenvlaggen.

Dat beste vrienden, is misschien de diepere betekenis van het momentje dat Mathilde zich een paar keer per dag gunt: haar horloge even uitdoen en zich diep ontspannen. Wie aan de juiste kant van de geschiedenis staat, moet niet altijd op de tijd letten.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 

Advertentie
Dit bericht werd geplaatst in Burgerzin en onzin, Het politiek theater, Politiek incorrect, Res publica. Bookmark de permalink .

4 reacties op Het mirakel van Laken: hoe Filip en Mathilde vier kinderen kregen

  1. Serge Vanhee zegt:

    Laat alle Vlaams Belangers situationisten worden à la Jean Bucquoy!

  2. vieux charles zegt:

    De homoseksuele geaardheid van de vorst laat ik geheel voor rekening van schrijver dezes, maar wat de typerende fysieke houding betreft waarop men hier zinspeelt, lijkt het me eerder een manier te zijn om met stress om te gaan. Veel gezondheidsproblemen vandaag zijn stressgerelateerd, of traumagerelateerd, een overblijfsel van een ongeval, je sais pas…
    “Je sais pas”, zong ook de Canadese zangeres Céline Dion in één van haar liefdesliedjes, waar ze beweert allerlei onmogelijke dingen te kunnen doen (“détourner des rivières, porter des poids, traverser des mers, défier des machines, narguer des lois”), niet rap vervaard te zijn (“les foudres divines, ça m’effraie pas”), heel wat voor mekaar kreeg in het leven (“river des clous, ça j’ai appris”) en weet hoe klappen te incasseren en hoe ze zelf uit te delen, enz., maar niet hoe ze verder moet zonder degene aan wie ze het liedje opdraagt… De beroemde zangeres uit Quebec maakte onlangs bekend dat ze lijdt aan het “stiff-person syndrome” (SPS), een zeldzame chronische aandoening, die haar zangstem zou beïnvloeden, waardoor ze een geplande Europese tour moest opzeggen. Dion, ook befaamd vanwege de vele parfums, een merklijn met de naam van de superdiva.

  3. Jean zegt:

    Ik vindt dat Maxima en Willem-Alexander nogal gewoontjes zijn, enigszins ordinair (iets anders dan vulgair in mijn woordenboek), zoals het afgunstige egalitaire volk het graag wil, men praat alleen netter. Perfecte lintjesknippers en trekpoppen die op komen draven voor de sneue projectjes en festiviteiten van het volk, prins Claus is er depressief van geworden. Vandaar wellicht ook dat dat soort ‘aristocratische elites’ tegenwoordig graag samenwerken met de globalistische elites, dan heeft men wat beters te doen dan de trekpoppen voor nationale festiviteiten te zijn, en acteurs in een theater van dubieuze belangstelling van het volk te spelen.
    Dat men dan in België enerzijds het zweet op de handen heeft, en anderzijds de zaak met banale zaken mixt lijkt me dan beter dan de situatie in Nederland, waar het steeds meer banaal wordt, en men zelfs f*** de koning wil mogen roepen. Het is een kwestie van onbeholpenheid lijkt me. Men weet nog niet of men het egalitarisme verder wil doordrukken, omdat dat nogal doodsaai en banaal wordt, en men weet ook nog niet hoe het dan wel zou moeten, zonder de afgunst van het volk op te wekken.
    Laten we wel zijn, zonder al die historische architectuur van historische aristocratieën, en wat van de nog levende representatieven van een meer kleurrijke gelaagde cultuur, welke charme heeft België dan nog? Eén pot nat?

    Overigens praten Maxima en Willem-Alexander ook niet zomaar spontaan, alsof men een wc doortrekt, zoals het volk dat vaak doet, die hebben ook net nog wel geleerd dat dat wat zomaar uit de mond vloeit het niet waard is om zelfs de afvoerput mee te belasten. Maar ze zijn wel doodgewoon in een zeker opzicht, of dodelijk gewoon?

    Dat die mensen af en toe de nietszeggende leeghoofdige taal van de politiek spreken, dat kan ze niet verweten worden, als ze al niet net zo middelmatig zijn geworden als het hele land, dan zijn ze in ieder geval wel verplicht om niet de woede van de overgevoelige kleingeestigen op de hals te halen, die middels democratische middelen overal op de tronen zitten.

    In Nederland heeft het volk der Liliputians prins Claus het leven zuur gemaakt met haar kleinzieligheid, naast het regelmatige moddergooien. Men moet dus op de een of andere manier de dictatuur van het volk creatief zien te overleven. Prins Bernhard had zijn creatieve ideeën daaromtrent, die wist dat als je ‘fatsoenlijk’ moest worden, dan kan je net zo goed jezelf gelijk aan een echte strop hangen.

  4. Pingback: Geen satire met ballen op de VRT | Acta Sanctorum

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s