Benjamin Netanyahu: uw waarborg voor méér antisemitisme

Triomferende Benjamin Netanyahu (Likoed) en Aryeh Deri (Shas)

De enorme focus afgelopen jaar op wat zich in onze Europese achtertuin afspeelde, met name Oekraïne en omstreken, heeft onze aandacht wat weggetrokken van wat op de rest van deze planeet gebeurde.

Ter herinnering: op de valreep van 2022 werd Benjamin Netanyahu voor de zesde (!) keer premier van Israël, maar voor de eerste keer met een meerderheid die behalve Likoed uitsluitend uit ultra-orthodoxe religieuze partijen bestaat, te weten Shas, Verenigd Thora-Jodendom, de Religieus-Zionistische Partij, Otsma Jehudit en Noam. Het was de vijfde parlementsverkiezing in vier jaar: Israël is niet bepaalde een toonbeeld van politieke stabiliteit.

Schandalen en affaires

Voor de persoonlijke carrière van Netanyahu was deze verkiezing van levensbelang: er liepen drie rechtszaken vanwege machtsmisbruik, fraude en omkoping. Volgens de aanklachten heeft hij voor honderdduizenden euro’s aan geschenken aangenomen van bevriende rijken, in ruil voor gunsten, en zou hij telecomgigant Bezeq een voorkeursbehandeling hebben gegeven, in ruil voor positieve berichtgeving in de media.

Netanyahu is een overlever en raspoliticus, een kat met dertien levens die er niet voor terugdeinst de grenzen van de rechtstaat op te zoeken.

Het lijkt een aaneenschakeling van verregaande normvervaging vanwege iemand die zich boven de wet stelt. In ‘zaak 2000′ wordt de premier ervan verdacht met de uitgever van Israëls grootste krant Yedioth Achronoth te hebben onderhandeld over positieve media-aandacht, mits hij een concurrerend dagblad zou benadelen. Van deze gesprekken zijn in het geheim opnamen gemaakt door Netanyahu’s voormalige stafchef, die als spijtoptant wil getuigen.

Al deze klachten worden nu automatisch geseponeerd, gezien de premier juridische immuniteit geniet. Netanyahu is een overlever en raspoliticus, een kat met dertien levens die er niet voor terugdeinst de grenzen van de rechtstaat op te zoeken. Behalve de politieke schandalen zijn buitenechtelijke affaires schering en inslag. Zijn vrouw Sara trekt er zich uiterlijk niet veel van aan, en laat zich met luxe overladen, ook al op overheidskosten en waar ook al rechtszaken rond lopen of liepen. Om maar te zeggen: de makers van House of Cards moeten echt hier eens inspiratie opdoen.

Joodse Sharia

Joodse fundamentalisten willen autoverkeer op zaterdag bannen.

Wie zijn nu eigenlijk die ultra-orthodoxen (haredim) die het dankzij Netanyahu voor het zeggen zullen krijgen? Het gaat om partijen die elk apart een tamelijk marginale rol in de Israëlische samenleving spelen. Het zijn eigenlijk meer sekten, die wijken inpalmen en de bewoners voor de keuze stellen: ook haredim worden, of opkrassen. Straten moeten op zaterdag voor het autoverkeer worden afgesloten, omdat er op sabbat niet gereden mag worden. Vrouwen worden dwingend verzocht geen korte rokjes, T-shirts of broeken meer te dragen. Wie deze suggesties naast zich neerlegt, wordt uitgescholden. Alle overeenkomsten met situaties bij ons en een andere religie toevallig.

Opvallend is overigens dat deze ‘Joodse Taliban’ de seculiere staat Israël niet eens erkent, geen belastingen betaalt en ook vrijgesteld is van legerdienst.

Het gaat om grote families inwijkelingen die in hoofdzaak van een uitkering leven. Zij vormen het basiselectoraat van partijen als het Verenigd Thora-Jodendom. Opvallend is overigens dat deze ‘Joodse Taliban’ (zo worden ze genoemd) de seculiere staat Israël niet eens erkent, geen belastingen betaalt en ook vrijgesteld is van legerdienst.

Hun politieke vertegenwoordigers, genre Aryeh Deri (Shas), ook al veroordeeld wegens fraude, voor wie het parlement speciaal een wet diende te stemmen die hem tot minister kon maken, zijn niet geïnteresseerd in het democratische spel. Hun maatschappelijk doel is het instellen van een theocratie onder een soort Joodse Sharia. Politiek willen ze zonder meer de annexatie van alle Palestijnse gebieden, en de inwoners simpelweg ‘in zee drijven’.

Openbare veiligheid

Itamar Ben-Gvir op ‘bezoek’ in Oost-Jeruzalem

Arabieren die in Israël wonen, verliezen in dat scenario alle burgerrechten. Itamar Ben-Gvir, van de extreemrechtse Otzma Yehudit-partij, wil juridische immuniteit voor Israëlische soldaten die op Palestijnen schieten en roept in de Knesset op tot het deporteren van Arabische politici.

Tot voor kort had Ben-Gvir een poster van Baruch Goldstein aan de muur hangen, de Israëlische terrorist die in 1994 het vuur opende in een moskee op de Westelijke Jordaanoever en 29 Palestijnen vermoordde. Als het van deze dansende politicus afhangt, -zo genoemd omdat hij nog liever dan opzwepende speeches overwinningsdansjes uitvoert-, mogen alle burgers, die ‘onloyaal zijn tegenover Israël’ gedeporteerd worden. Zijn optreden is zo provocerend, ook in de Knesset, dat sommige leden de zaal verlaten als hij zijn tirades afsteekt. Zijn grote hobby: onder politie-escorte de Palestijnse wijk in Oost-Jeruzalem bezoeken en rellen uitlokken.

Hoe Benjamin Netanyahu met dit zootje ongeregeld denkt aan serieus staatsbeheer te doen, waarnemers vragen het zich af.

Nu is deze man minister van Openbare Veiligheid, waaronder de politie ressorteert. Hoe Benjamin Netanyahu met dit zootje ongeregeld denkt aan serieus staatsbeheer te doen, waarnemers vragen het zich af. In het beste geval nemen ze genoegen met wat symbolische kruimels, in het slechtste geval houden ze de premier in een ijzeren greep om Israël te laten evolueren naar een fascistische -ik wik en weeg mijn woorden- theocratie. Voor deze bewakers van de religieuze pensée unique is het idee dat de Palestijnen ook rechten hebben, en misschien wel eens wat anders willen dan leven in een door de EU gesponsorde openluchtgevangenis, absoluut onbespreekbaar. Het is trouwens niet eens in strijd met de mensenrechten want Palestijnen zijn geen mensen, hoogstens Untermenschen.

Alliantie van de redelijkheid

Egyptisch president Anwar Sadat, VS-president Jimmy Carter, en premier Menachem Begin tijdens de Camp David-akkoorden, september 1978 

Er zijn voor alle duidelijkheid heel wat joden in de diaspora die het Netanyahu-beleid verafschuwen. Ook binnen Israël leeft er scepsis en maakt men zich zorgen over de polarisering, via onder meer het interne imperialisme van de haredim. Maar de angst is zodanig opgeklopt dat de gematigde stemmen politiek verdrinken in een zee van bijbels aandoende paranoia, die de ganse niet-Joodse wereld als een vijand ziet.

Wat Netanyahu betreft, als ik me aan een persoonlijkheidsanalyse mag wagen: een door en door narcistische opportunist, voor wie leugens en bedrog normale middelen zijn om een doel te bereiken, en die zelfs met de duivel een pact zou aangaan als het hem uitkomt. Poetin en Trump zijn wellicht koorknapen daartegen. De kleine oogjes van Benjamin, en zijn monkellachje als van een kind dat op het stelen van snoep is betrapt, het is de lichaamstaal van iemand die geen scrupules kent. Hij roept de karikatuur op van de geniepige jood uit onzalige tijden, en dat vind ik oprecht jammer voor een volk dat onze cultuur zoveel moois heeft geschonken. De Joden zouden, vanuit hun grote intellectuele traditie, meer emotionele intelligentie aan de dag moeten leggen, die leidt tot een beëindiging van het conflict, en niet alleen rekenen op de steun van de grote Amerikaanse broer, de enige reden waarom de illegale nederzettingspolitiek ongestoord haar gang kan gaan en enkel maar een grotere hypotheek op de toekomst legt.

De Joden zouden, vanuit hun grote intellectuele traditie, meer emotionele intelligentie aan de dag moeten leggen, die leidt tot een beëindiging van het conflict, en niet alleen rekenen op de steun van de grote Amerikaanse broer.

Want ooit zal het Palestijnse probleem op een redelijke manier moeten opgelost worden, zonder Endlösung -de lezer zal me de Duitse terminologie vergeven- en met gezond verstand. Dat ontbreekt compleet in de huidige coalitie van Likoed en de fundamentalistische scherpslijpers . Onvermijdelijk zal deze radicalisering ook tot een internationaal isolement leiden, wat uiteraard alleen maar de paranoia zal doen toenemen, én -horresco referens- het antisemitisme, het ressentiment jegens het Jodendom op zich, als een spiegelbeeld van het even intolerante islamfanatisme.

Alleen een alliantie van de redelijkheid kan Israël redden, de gebundelde krachten van aanhangers van de seculiere rechtstaat en voorstanders van het beëindigen van een zinloos conflict. De internationale gemeenschap moet toezien op het naleven van een bindende overeenkomst die hoe dan ook een tweestatenoplossing zal inhouden. Het is dat of de suïcidale tragedie. Laat de angstpsychose wijken voor de ratio. Voor een Netanyahu is er binnen deze alliantie van de redelijkheid geen plaats, voor religieuze fanatici die in Bijbelse visioenen denken, nog veel minder. Niemand anders dan de Israëlische burger zelf kan deze neerwaartse spiraal een halt toeroepen.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 

Advertentie
Dit bericht werd geplaatst in Op onpare dagen ben ik links, Religieuze vapeurs. Bookmark de permalink .

29 reacties op Benjamin Netanyahu: uw waarborg voor méér antisemitisme

  1. dzjakke Dzjakke zegt:

    Want ooit zal het Palestijnse probleem op een redelijke manier moeten opgelost worden, zonder Endlösung en met gezond verstand.
    De internationale gemeenschap moet toezien op het naleven van een bindende overeenkomst die hoe dan ook een tweestatenoplossing zal inhouden.
    Deze vrome wensen indachtig, be-aam ik die vurig, met het volbloed Hebreeuwse woord amen!
    En nu terug netjes op de grond, die al te heet wordt onder de voeten.

  2. Serge Vanhee zegt:

    Prachtige kritiek Johan. In de lijn van het recent verschenen boek “Ik weiger te haten: de mechanismen die het antisemitisme veroorzaken en in stand houden” van Oostendenaar Geert Vervaele. By the way: The New York Times schrijft ook best kritisch rond deze problematiek.

  3. Eric de Eerste zegt:

    Overal waar de islam verschijnt zie je dezelfde reactie: één van een zich bedreigd voelen doordat er een daadwerkelijke bedreiging bestaat. Aan het begin van het ontstaan van de islam waren joden de eerste slachtoffers, zoals modale Europeanen heden slachtoffers zijn en zullen worden van de blijkbaar onomkeerbare islamisering en omvolking van Europa. Ten gevolge van die twee laatste verschijnselen stemmen meer en meer mensen op partijen die ze dertig jaren geleden verafschuwd zouden hebben. Dat doet men dus ook in Israël omdat nu éénmaal ook daar de main stream politici liever hun kop in het drijfzand steken wanneer het de islamisering aangaat dan een daadwerkelijk beleid van de-islamisering te voeren.
    Dat is de context. Een andere, meer historische context is de houding van de Palestijnen tegenover joden in het verleden. Ik hoef het daarover niet te hebben, iedereen die geïnformeerd is weet hoe Palestijnen in de jaren ’30 Hitler en zijn endlösungspolitiek hebben aangevuurd. Men zag in A.H. blijkbaar een reïncarnatie van de Profeet, die al in de 7de eeuw met evenveel genoegen joodse stammen uitroeide en oorlogen ontketende.
    Overigens: waarom nemen even (on)gezellige als schatrijke broederlanden als Qatar en Saoedi-Arabië die arme Palestijnen niet op ? Waarom moet de EU weer vanuit een voorgewend schuldgevoel de Palestijnse ‘openluchtgevangenis’ sponsoren ? Waarom zouden we ons zorgen moeten maken over Israël terwijl bij ons dezelfde mechanismen spelen ? Ten slotte denk ik niet dat de joden hier het roer ooit zullen overnemen, al hebben ze vaak wel invloed. Maar andere groepen gekken, niet enkel moslims, ook bijvoorbeeld Davos- en Bilderbergadepten staan in de rij om hun griezelige plannetjes uit te voeren. Het daarover hebben lijkt me iets urgenter. De rest is onbruikbare quatsch.

  4. Pingback: “Joodse sharia” | Golfbrekers

  5. Eric Rosseel zegt:

    Scherp artikel. Alleen de slotzin vind ik wat clichématig, het mirakel van de mentaliteitswijziging: “Niemand anders dan de Israëlische burger zelf kan deze neerwaartse spiraal een halt toeroepen.” Tja, waarom doet de Israëlische burger dat dan niet? Welke randvoorwaarden en sociale evoluties zullen die burger tot nadenken stemmen? Of moet inderdaad de Amerikaanse paraplu opgevouwen worden?

  6. Marc Schoeters zegt:

    Hier gaan we weer. Onder het mom van kritiek op de democratisch verkozen Netanyahu in het enige échte democratische land in het Midden-Oosten – Israël – worden weer alle antisemitische onderbuikgevoelens van een zekere Vlaamse politieke zijde als zwarte duivels losgelaten.

    Eerlijk gezegd – het zal me worst wezen wie in Israël democratisch aan het bewind staat. Omdat het hoe dan ook zeker is dat Israël een compromisloze politiek van de vuist voert die ik zonder reserve en volledig onderschrijf. Laat ik enkele voorbeelden van die fantastische en broodnodige politiek vermelden.

    Als Iran het zou wagen kernwapens te ontwikkelen – dan bombardeert Israël dat land naar het stenen tijdperk. En volkomen terecht! Zelfs de Verenigde Staten zullen die verdedigingsreactie van het Joodse thuisland niet kunnen tegenhouden.

    Israël weigert in het huidige Europese conflict wapens en steun te verlenen aan Oekraïne. Ook volkomen terecht! Van de bijna één miljoen Joden in Oekraïne in 1939 bleven er na vijf oorlogsjaren een paar tienduizend over. Oekraïne heeft zich over die massamoord geen enkele keer verontschuldigd. Geen enkele Jood ter wereld kan dat vergeten. Israël weet donders goed hoe antisemitisch en fascistisch Oekraïne is – tot de dag van vandaag. Dus ja – laat Oekraïne dus maar terecht de eigen boontjes doppen.

    Israël zal ook keihard toeslaan als de Arabische “buren” vanuit heel hun kleine-piemeltjes-minderwaardigheidscomplex zouden menen om opnieuw tot veroveringen over te gaan – en daarmee een gooi naar de wereldhegemonie te doen. Het Israëlisch leger is een van de sterkste van de wereld – en dat wéten alle Arabische staten. Daarom sluiten onder andere de regeringen in Marokko en Egypte vredesverdragen met Israël. Het is de enige taal die mohammedanen begrijpen – de taal van de sterkste. Ik wou dat onze eigen politici in dit land evenveel ballen hadden om evenveel ontzag in te boezemen bij het mohammedaans straatcrapuul dat onze steden teistert.

    De vader van een mijn beste jeugdvrienden – een Antwerpse vrijzinnige Jood – beschreef meer dan een halve eeuw geleden wat hij voelde en dacht over Israël: “Ik ga niet altijd akkoord met de politiek van Israël. Maar zonder Israël is elke Jood op aarde een ongedekte cheque.” Ik zou nog verder durven gaan: zonder Israël is heel de westerse beschaving een vogel voor de kat. De politieke linkerzijde wéét dat – en hoopt dus vanuit hun zelfhaat dat Israël wordt vernietigd. Helaas zijn er ook aan de politieke rechterzijde nog altijd mensen die hun antisemitisme (vermomd als “antizionisme”) nauwelijks onder stoelen of banken kunnen steken. Erasmus beschreef reeds hoe wijdverbreid de zotheid is.

    Dus fuck het diep en diep antisemitisme in deze bijdrage van Sanctorum – vermomd als “kritiek” op Israël. Het is helaas niet de eerste keer. En het is niet meer of minder dan het zelfverraad van een westerse intellectueel – en een fatale knieval voor de echte vijanden van de westerse beschaving.

    • dzjakke Dzjakke zegt:

      Ik weet niet of u het ‘oude testament’ (versie katholieken) heeft uitgelezen, en ook niet of u de koran heeft doorgeworsteld.
      Indien wel, dan wéét u wat die fundamentalistische en fanatieke haatboeken teweegbrengen in de oververhitte koppen van joodse en andere arabieren.
      Voeg daaraan de christenen toe, en je hebt de meest giftige en onmenselijke cocktail die het geperverteerde menselijke brein kan voortbrengen.
      Religie is een zéér ernstige en ongemeen besmettelijke aandoening van de menselijke hersenen. Alles van tot wat die hersenen nog kunnen voortbrengen wordt erdoor vergiftigd. Religie is niet het opium van de mens, maar de ziekte van zijn hersenen.
      Aberrant gedrag en irrationele aannames zijn de symptomen van de ontmenselijkte slachtoffers.
      Wat -natuurlijk- niet wil zeggen dat de onbesmette ‘homo homini lupus’-aard het er veel beter van af brengt…

      • Christel zegt:

        Er is toch een hemelsbreed verschil tussen orthodoxe Joden en moslimfundamentalisten. Ik kan met een gerust hart fietsen in een buurt waar je vooral chassidische Joden aantreft met hun kenmerkende pijpenkrullen en zwarte kleren. Ik koop zelfs daar mijn verse koffie, brood en biogroenten. Ik ben er nog nooit lastiggevallen. Integendeel. Soms zeggen ze vriendelijk een goedendag. Ik zag zelfs een Joodse vader met zijn dochtertje op een wip spelen zodanig dat zijn pijpenkrullen telkens vrolijk mee op het wipritme schommelden. In de biowinkel komt er zelf een heel oude Jood rustig zijn boodschappen doen en slaat een babbeltje met het meisje achter de toog. Trouwens zonder dat religieus fanatisme zou er geen heuse bibliotheek zijn met hoogstaande literatuur ( denk maar aan de goddelijke komedie van Dante) en geen verbluffende architectuur met kleurrijke mozaïeken en fresco’s ( denk maar aan Ravenna!) bestaan. En Michelangelo, Giotto, Titiaan, Rubens en Caravaggio zouden lang niet in de kunstgeschiedenisboeken staan. En nog maar te zwijgen van het levenswerk van Gaudi: de Sagrada Familia waarmee ze nog steeds bezig zijn en creatieve geesten nog steeds hun grenzen doen verleggen. Er zijn altijd twee kanten van dezelfde medaille.

      • Christel zegt:

        En ik was ook nog de prachtige, beschilderde glas-in-loodramen van Marc Chagall – een van mijn lievelingsartiesten – vergeten. Omwille van zijn Joods zijn moest hij twee keer vluchten. De eerste keer voor de tsaar in zijn geboorteland Rusland en de tweede keer voor het nazisme in Frankrijk.
        In Reims heb ik zijn fenomenale blauwe glasschilderijen in de kathedraal mogen aanschouwen. Hij gebruikte steeds complementaire kleuren, die een symboliek hebben: blauw voor de hemel / de zee. Rood voor de liefde. Groen voor het leven. Geel voor de zon of oogst.

      • Eric de Eerste zegt:

        U verwart de begrippen ‘godsdienst’ en ‘religie’. Godsdiensten zijn monotheïsmen en de aanbidding van Jahweh was het eerste, waarop nadien het christendom en de islam zich hebben geïnspireerd. Omdat de profeet zich tot het jodendom wou bekeren en afgewezen werd heeft hij zich gewroken, en hoe ? Het boeddhisme heeft geen god, zelfs geen profeet en het hindoeïsme is een zeer uitgebreid polytheïsme met massa’s goden en verhalen, zowat de rijkste mythologie uit de geschiedenis van de mensheid dus. In essentie zijn deze niet onderdrukkend, zoals vooral de islam, en in mindere mate het jodendom en het christendom van de kerk dat wel zijn.

      • Mr. Know It All zegt:

        @Christel
        De Arabieren hebben ook hun steentje bijgedragen aan de literatuur, de wetenschap, e.d. Oog om oog en tand om tand is toch een joods gezegde? In Antwerpen kent men dat (nog) niet, in (Oost-)Jeruzalem daarentegen wel, zoals de kidnappings in 2014, waarna ook rellen uitbraken, goed gedocumenteerd door fotografen van Activestills. Antwerpen kan beter vergeleken worden met de homovriendelijke stad Tel Aviv (die nog New York als dé homostad van de troon heeft gestoten)…
        https://www.972mag.com/a-week-in-photos-an-eye-for-an-eye/

      • Jean zegt:

        Mr. Know It All,

        De joden hebben een cultuur die al tweeduizend jaar zeer stagnant is, vergeleken bij de veranderingen in andere culturen, ondanks interne pogingen tot verandering (van enkelingen). Waar zien we architectuur, muziek, kunst, wetenschap en filosofie van joodse makelij die van enig belang is qua hoge cultuur? Laten de rechtse propagandisten eens enige joodse cultuur noemen die in hoogstaande zin heeft bijgedragen aan de westerse canon, of de wereld-canon?
        Het is complete onzin wat in dit artikel wordt verkondigd, dat het joodse volk de westerse cultuur zoveel moois heeft geschonken. De joodse intelligentsia die een bijdrage hebben geleverd aan de westerse cultuur waren volledig geïntegreerd in de westerse cultuur, er is niks ‘joods’ aan hun bijdrage. Er was bijvoorbeeld cultureel gezien niks joods aan een Spinoza, en Spinoza werd uitgesloten door de joodse cultuurdragers.
        In zoverre er joodse cultuur is doorgedrongen in het westen, is het helaas de psychopatische god uit het oude testament in de bijbel, een wraakzuchtig monster, en tegenwoordig, het zionisme, wat haat extremisme is (niet door alle joden ondersteund natuurlijk)

        Wat door Christel wordt verkondigd, dat religieus fanatisme een bijdrage heeft geleverd aan hoogstaande cultuur, is nogal een onzin, religieus fanatisme is altijd anti-cultuur, intolerant, en dogmatisch, dus anti-creatief. De voorbeelden die door haar worden gegeven hebben niks met religieus fanatisme te maken. Verder is er iets over ‘pijpekrullen’..

        ‘De Arabieren hebben ook hun steentje bijgedragen aan de literatuur, de wetenschap’

        Inderdaad, maar het westen is arrogant, en imperialistisch, zelfs de eerste de beste cultuurloze nobody in het westen denkt cultureel superieur te zijn. De zionisten spelen op die arrogantie in, met anti-moslim propaganda, wat gretig wordt geslikt door bepaalde partijen.

        Ik hoorde een vrouw die geïndoctrineerd was door de rechts-zionistische propaganda -en dus de islamofobie had opgepikt, beweren dat moslims niet hygiënisch zijn, want religieus achterlijk. Dit in verband met een vrouwelijke moslim die haar emmers met vuil water gewoon over het balkon gooit.
        Dat soort arrogantie, terwijl de moslims al meer dan een millennia geleden steden hadden met uitgebreide drainage technologie voor sanitaire doeleinden, men religieuze instructies heeft ter bevordering van persoonlijke hygiëne (in tegenstelling tot het christendom, dat zulke instructies niet kent). Men had al vooruitstrevende voorzieningen, terwijl men in het christelijke westen nog tot in de negentiende eeuw in de steden door de drek liep, en er allerlei ziektes uitbraken door gebrek aan hygiëne.

        De cultuur van moslims heeft ook bijgedragen aan zekere hoogstandjes op het gebied van architectuur, filosofie en kunst, van de joodse cultuur is niets te bespeuren dan het archaïsche, primitieve, het onbruikbare, en dat wat nationalistisch is, en nationaal egoïsme bevorderd. Intern heeft men wel wat enkelingen gekend die de joodse cultuur op een hoger plan hebben geprobeerd te brengen, maar dat is vaak onsuccesvol gebleken, en de gemiddelde mens heeft daar geen kennis van, want het blijft intern. Het is hoogstens bestudeerd door en bekend bij specialisten.
        De joodse cultuur is ook gericht op exclusiviteit, die cultuur is in het geheel niet gericht op uitdragen en verspreiden. Dat maakt de claim van contributie al een onmogelijkheid, en gelukkig maar, want het voegt niks toe van belang.

      • Jean zegt:

        Interessante wetenswaardigheden.

        De theorie van relativiteit van Einstein, die overigens net zoals Spinoza een westerse cultureel geïntegreerde jood was, is gebaseerd op een theorie van relativiteit die als eerste werd geformuleerd door de Britse filosoof Herbert Spencer. Einstein heeft deze filosoof overigens nog wel genoemd, krediet gegeven, maar om onduidelijke redenen wordt Einstein als de oorspronkelijke bedenker gezien.
        Einstein heeft samen met andere geïntegreerde joden overigens nog alarm geslagen over het zionisme, d.m.v. een ingezonden brief in de New York Times, aangezien het bij de westerse joodse intelligentsia toen al duidelijk was dat het zionisme vanaf het begin was gebaseerd op gewelddadig extremistisch nationalisme (vanaf het begin: al ver voordat Israël in het leven werd geroepen overgenomen door extremisten).
        Men was ook op de hoogte van collaboratie van nazi’s en extremistische zionisten, van wederzijdse sympathieën en samenwerking (tot de tweede wereld oorlog begon).

      • Jean zegt:

        Christel,

        “Ik kan met een gerust hart fietsen in een buurt waar je vooral chassidische Joden aantreft met hun kenmerkende pijpenkrullen en zwarte kleren. ”

        Allemaal heel leuk, die pijpenkrullen .e.d.
        Totdat je weet dat de leiders, die de Talmoed interpreteren, al vanaf het begin ideeën verspreiden dat de niet jood een laag wezen is, een laag wezen, dan wel een beest, dat weinig rechten heeft, en altijd minder rechten dan de joden. Gezien het feit dat die religie een religie van exclusiviteit is wordt dit allemaal binnenboord gehouden, en is het niet bekend bij de niet joodse westerling, die zo goed als niks weet van de joodse religie(s), en zijn anti-moslim propaganda kant en klaar gevoerd krijgt door zionisten en pro-zionistisch rechts.
        Gezien die de geschriften die hieraan ten basis liggen als heilig worden gezien, en men zich fanatiek aan het geloof houdt (vandaar ook de klederdracht) is dit dus geen kleine zaak, en zou je zeggen dat men u wellicht tolereert, zolang men niet de overmacht heeft. In ieder geval, wellicht zijn niet al die ‘charmante pijpenkrullen’ het met hun leiders eens, maar het is een feit dat uw rechten, zoals u die nu geniet, nog niet verzekert zijn.. de zaak is nog niet beklonken.
        Misschien moet u vragen of u een keer mee mag lezen, een kijkje binnenskamers.

      • Mr. Know It All zegt:

        @Jean
        Sorry, voor mijn reactie, zie hieronder.

      • Eric de Eerste zegt:

        Jean, ik loop niet erg op met het jodendom en het Oude Testament, maar nog minder met de islam en de Koran. U stelt beide blijkbaar tegenover elkaar, terwijl de islam deels voortkomt uit het judaïsme, de barbaarse trekken ervan heeft overgenomen, ook de idee van de enige en tirannieke God ervan heeft gekopieerd en nog verder is gegaan in het barbarendom, in de wrok, de haat (jegens ongelovigen), de moordzucht en vernietigingsdrift. Zo u het jodendom op terechte gronden wil aanvallen en afwijzen dient u natuurlijk wel eerst de islam te zien voor wat hij is, anders verzanden uw woorden in ongerijmde machteloosheid.

    • Mr. Know It All zegt:

      Karl Marx? Zijn ouders stamden van belangrijke rabbijnse families… Om bij de (marxistische) economen te blijven, Ernest Mandel, bekende prof destijds aan de VUB (gedoctoreerd aan de Vrije Universiteit Berlijn), ook een Jood, nog de oorlog overleefd (een deel van zijn familie verloren in Auschwitz)…

      • Mr. Know It All zegt:

        Ernest Mandel had ook een broer, een fysisch chemicus en prof aan de Universiteit Leiden (internationaal expert in zijn vakgebied). Is het geen “hoge cultuur”, dan toch zeker niet voor jan en alleman weggelegd…

    • Christel zegt:

      Bon, ik weet heus wel dat orthodoxe joden een erg gesloten gemeenschap vormen en je als een niet-Joodse moeilijk toegang krijgt tot die wereld. Schrijfster Margot Vanderstraeten had er twee boeken over geschreven: Mazzel tov en Minjan.
      Ik bedoelde dat ik me veiliger voel in een Joodse buurt in Antwerpen dan bijvoorbeeld in Turnhoutsebaan, die vooral gefrequenteerd wordt door moslims en drugsdealers. Ik heb teveel verhalen vernomen over agressieve moslims, ook persoonlijke van vrienden. Hoe hun zonen met een bebloed gezicht thuiskwamen, een boekhandelaar die in elkaar werd geslagen en zijn neus kwijt raakte, een jonge arts-assistent die rakelings een schouder van een Marokkaan raakte bij het uitstappen van de metro, prompt door die agressieveling werd geslagen met als gevolg een gebroken kaak en maandenlang werkonbekwaamheid. Ook oud-collega’s kregen ermee te maken. Maar de meesten houden hun mond uit angst om voor ‘racist’ uitgemaakt te worden. Al kende ik ook lieve moslimmeisjes uit mijn werkomgeving. Vooral de Iraanse, met wie ik heel goed overeenkwam.
      Als je het boek van Lale Gül hebt gelezen, dan heb je enig idee van hoe verdrukkend de islam kan zijn voor meisjes.

      Dat ook orthodoxe joden heel creatief uit de hoek kunnen komen, bewijst alvast Daniel von Weinberger: http://danielvonweinberger.weebly.com/

      Ik blijf erbij dat zonder het Christendom al die prachtige kerken met talrijke fresco’s en mozaïeken niet tot stand zouden komen. Vooral in Italië en in Florence, de bakermat van de Renaissance. Ja, je had die vreselijke inquisities en die fanaticus Savonarola, die boeken en kunstwerken liet verbranden. Maar er was ook Fra Angelico (die tot dezelfde orde van Savonarola behoorde – Dominicanen) die prachtige muurschilderingen maakte in het klooster San Marco te Florence.
      Van de Joodse cultuur op zich (of wat er in de Thora staat) weet ik inderdaad te weinig af. Wel weet ik dat Marc Chagall opgegroeid is in zo’n orthodox milieu en zich liet inspireren door Joodse verhalen. Zonder die verhalen zou hij nooit zijn kunst hebben gemaakt. Dat was mijn punt.

      • Mr. Know It All zegt:

        Ja, want er moet toch iets zijn in die Joodse cultuur of tradities dat van zgn. westers goed geïntegreerde Joden, Joden die zich dus niet meer willen identificeren als Joden, hoogvliegers maakt, poëtische hoogvliegers bv., zoals Bob Dylan, geboren als Robert Allen Zimmerman, beschouwd als een van de grootste singer-songwriters van de VS van de 20ste eeuw, die doordat hij “de grootse Amerikaanse liedtraditie met nieuwe dichterlijke expressiemogelijkheden had uitgebreid” als eerste musicus de Nobelprijs voor Literatuur in de wacht sleepte! Het milieu is nu eenmaal een bepalende factor bij de vorming van elk individu en de afkomst maakt daar deel van uit. De aanleg en de rijping moet natuurlijk ook een beetje meezitten… Bob Dylan zal bv. wel de verhalen over zijn grootouders die moesten vluchten voor de pogroms van de tsaar hebben gehoord. Onvermijdelijk zal dat vragen opgeworpen hebben over zijn culturele identiteit en men gaat zich dan al vlug onderscheiden van de rest, zeker als men zich met cultuur gaat bezighouden, in zijn geval de tegencultuur van de jaren 1960, wat nog eens extra stimuli zal geleverd hebben.

      • Eric de Eerste zegt:

        Ter informatie, Christel: die boekhandelaar is wel in elkaar geslagen, de omstandigheden ken ik niet, maar dat hij bij die aanval zijn neus verloor klopt niet, die was hij al veel eerder kwijt. Er doen nogal wat verhaaltjes de ronde, maar de waarheid heeft haar rechten.

      • Christel zegt:

        Eric. Ja, hij was zijn neus twee keer kwijt. De eerste keer aan kanker en de tweede keer door een klop op zijn franke smoel. Hij belandde ook nog op de intensieve met een klaplong en gebroken ribben, goed wetend dat hij maar één long heeft.
        Zijt ge nu content?

  7. Mr. Know It All zegt:

    Wat het Internationaal Gerechtshof de Palestijnen na jaren van diplomatieke inertie te bieden heeft, leest men hier :
    https://www.972mag.com/israel-icj-palestinians-occupation/

    • Mr. Know It All zegt:

      FREE PALESTINE!
      Interessante documentaire uit 2013 van de Marokkaanse zender 2MTV (met Franse ondertiteling) over Palestina en het conflict met Israël, gezien door de ogen van Leila Ghandi, een links georiënteerde – wat wil je met zo’n naam! -, een Frans-Marokkaanse fotografe en journaliste, nog afgestudeerd aan Sciences Po in Parijs.
      In Ramallah brengt ze bezoek aan de Mukataa, het hoofdkwartier voor de Palestijnse Nationale Autoriteit, vroegere verblijfplaats van wijlen PLO-leider Yasser Arafat, ook leider van de Fatah en eerste president (1929 – 2004), waar ze een interview heeft met huidig president Mahmoud Abbas, die er zijn visie op de Palestijnse zaak uiteenzet en haar als afscheid een prachtige Palestijnse sjaal cadeau doet in ruil voor een witte foulard, hem geschonken in naam van alle Marokkanen.
      Na een bezoek aan het graf van het icoon van het Palestijnse verzet, begeeft ze zich richting Hebron, Al Khalil voor de Palestijnen, wat in beide talen ‘de vriend’ betekent, de stad waar Abraham samen met andere Joodse aartsvaders in de Grot van de Patriarchen (in het joods heeft het een andere naam) begraven ligt. Op weg daar naartoe komt men overal check-points tegen en treft men langs de autoweg de Israëlische muur (‘de Apartheidsmuur’) aan, waarop een lange brief geschreven staat, gericht aan Barack Obama, voormalig president van de VS (van 2009 tot 2017). Met een gele nummerplaat mag men er overal rijden, ook in Jeruzalem, wat niet het geval is voor de groene nummerplaten van de Palestijnen in het verkeer. Boven Hebron hoort men constant vliegtuigen van de Israëlische luchtmacht, wat niet verwonderlijk is gezien volgens de Thora de stad van Abraham heiliger is dan Jeruzalem, hoewel volgens de Palestijn aan het woord Abraham noch joods, noch christelijk, maar een moslim was… Hebron is eigenlijk een stad in de stad geworden. Het oude stadsgedeelte staat onder controle van de Israëlische autoriteiten en het andere deel is toegewezen aan de eigenlijke bewoners, de zgn. souk, een zone afgegrendeld met militaire posten bemand door een drietal soldaten, met een aantal wijken afgesloten van de rest van de stad, waar naar het schijnt geen communicatie mee mogelijk is, onvoorstelbaar in feite. De oude stadsstraten liggen er verlaten bij, 1500 winkels werden er gesloten. Bij de Oslo-akkoorden in 1994 werd deze bezette stad immers in twee gedeeld : H1 is Palestijnse zone en H2 = Israëlische zone (waar een 5-tal kolonies zijn gevestigd, voor Palestijnen een deel verboden en een deel met restricties). Dit geldt ook voor de Grot van de Patriarchen met een aparte ingang voor joden en moslims. Sinds 2015 waren er in Hebron ook een aantal dodelijke incidenten, ten laste van Israëlische soldaten, waarbij ook sprake van een standrechtelijke executie van een 18-jarige Palestijnse vrouw (zie Wikipedia).
      In het noordwestelijk heuvelachtig deel van de stad is de Palestijnse universiteit Hebron University gelegen (oorspronkelijk een islamitisch seminarie), waar o.m. Frans gedoceerd wordt. De journaliste verloochent haar eigen traditie niet en uit er zich als vrije Arabische moslima. Zo ook op straat in een confrontatie met een groepje Palestijnse mannen over de hoofddoek, het al of niet haram zijn van haar kledij, enz. (vanaf 21 : 55) In het openbaar draagt ze geregeld – zoals in een betoging of in een moskee – evenwel losjes een witte hoofddoek.
      Verder op haar reis spreekt ze met Palestijnse vrouwen met een hoofdband van Hamas en ook met christenen (Grieks-orthodoxen). Te weten is ook dat anderhalf miljoen Marokkaanse Joden in Jeruzalem wonen (wellicht van oorsprong Marokkaans-Joodse immigranten, die in de jaren vijftig Marokko hebben verlaten) en dus politiek wel wat kunnen betekenen.
      Volgens Michel Warshawski, een Israëlische schrijver en journalist met een Poolse Joodse achternaam (geboren in het Franse Straatsburg, zoon van een rabbijn, naar Jeruzalem verhuisd om er eerst de Talmoed te bestuderen en vervolgens filosofie aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem), die er wordt geïnterviewd, is Israël een koloniaal land, in zijn essentie, in zijn structuren, in zijn identiteit. Zonder de nodige internationale druk zal er geen verandering komen en zal de Israëlisering verdergaan. Israël is een koloniale staat, een koloniale maatschappij. Er moet volgens hem een werkelijke dekolonisatie van het bewustzijn komen, om een relatie op basis van gelijkheid te kunnen opbouwen met de Palestijnen. De koloniale mentaliteit zit overal. Wat Israël nodig heeft is een echte culturele en structurele revolutie om een normale staat te worden.
      Tot slot : op de tempelberg in Jeruzalem delen joden en moslims er een muur, de zgn. Westelijke Muur. Aan de ene kant bevindt zich de zgn. klaagmuur van de joden, die tevens een muur van de Al-Aqsamoskee (gebouwd in 638, begin islamisering van Jeruzalem) vormt. Dezelfde muur dus, inshallah…
      Leila Ghandi is wereldwijd op verschillende plaatsen geweest (Turkije, Tunesië, …) en heeft ook een boek geschreven over een rondreis in China.

  8. dzjakke Dzjakke zegt:

    ALLES heeft zijn goede kant.
    Of dat voldoende is om de rest af te dekken?

  9. dzjakke Dzjakke zegt:

    Zionisme werd ooit door de VN veroordeeld als zijnde racisme! Natuurlijk niet voor lang …

Reacties zijn gesloten.