Veggiegate, of het schandaal van de Gentse (niet-)worst

Ooit gaf ik een familiefeestje waarin ik een buffet met zelfgemaakte gerechten aanbood. Daaronder één ‘mol’: kip curry van de Aldi, in diepvries verkrijgbaar aan 2.29 euro. Gewoon de zak omdraaien in een pot en opwarmen, duurt vijf minuten. Het was een enorm succes. Iedereen prees mijn kookkunsten, iemand vroeg zelfs het recept.

Ook met drank deed ik het al -en nu komt mijn geloofwaardigheid op toekomstige familiebijeenkomsten in het gedrang-: goedkope rode wijn uit een karton in flessen overgieten waar ooit dure bordeaux in had gezeten. Zelfs de ‘kenners’ prezen al nippend en gorgelend de chateau. Wat leert ons dat? Dat smaak vooral berust op perceptie en illusie.

Zonder twijfel gaat het in bovenstaande gevallen om bedrog, maar ook om een experiment, en zelfs om een grap. Zo zag ik het toch, iedereen van de gasten loopt nog gezond en wel rond, en zonder staart. De morele kant van de zaak is iets voor professoren ethiek, Ignaas Devisch bijvoorbeeld, die altijd in De Afspraak mag opdraven als de Vlaming in gewetensnood zou kunnen verkeren.

Wurstpolizei

Bram Van Braeckevelt (Groen), het brein achter de 50% veggie-regel

Bedrog, experiment en grap: die drie dimensies ontdekte ik ook in het schandaal van de voorbije Gentse Feesten, wat zeg ik, dé ontmaskerde leugen van deze eeuw, Veggiegate genaamd. Twee kleine Vlaamse zelfstandigen, de trots van ons economisch weefsel, wilden op die feesten een worst- en hamburgerkraam neerpoten aan de Korenmarkt, maar botsten op een stedelijke oekaze dat daar alleen vegetarische kost mag aangeboden worden.

Nu is het een grote flater om zo’n belangrijk departement als Feestelijkheden aan een groene keizer-koster over te laten. Dat vraagt om problemen.

Dat was een idee van schepen van feestelijkheden Bram Van Braeckevelt, die op die manier de vleesetende Vlaming met zachte hand naar de nepworst wil begeleiden. Nu is het een grote flater om zo’n belangrijk departement als Feestelijkheden aan een groene keizer-koster over te laten. Dat vraagt om problemen. Groenen zijn per definitie immers adepten van een vreugdeloze samenleving, waarin elke vorm van plezier, losbandigheid, vertier -en dus meteen ook elke grap- wordt gewogen volgens de ecologische voetafdruk. Bij roden, blauwen en tsjeven is politieke correctheid een tic, bij de groenen is het de essentie van hun ideologie.

Van Braeckevelt wilde daarbij niets aan het toeval of de keuzevrijheid van de uitbaters overlaten, en besliste om 50% van de eetkramen veggie te maken. En zo komen we weer uit bij Caroline en Philippe Lainez, die normaal doodgewone worsten van Boma Industries verkopen maar aan de Korenmarkt op een njet botsten. Helemaal in de Vlaamse traditie besloten ze dan maar om in hun klassiek Oktoberfest-kraam vleesloze vleeswaren aan te bieden, overeenkomstig de instructies van de Gentse Wurstpolizei. Ze zochten, proefden, en kwamen uit bij Beyond Meat, Amerikaanse nepworsten en fakeburgers die, zo bleek achteraf, worden aangeprezen door onder meer door grootheden als Kim Kardashian en Romelu Lukaku, de armlastige voetballer die altijd op zoek is naar bijverdiensten.

Uilenspiegelprijs

Tot daar de foorkramerstruc. Ook echt Vlaams is de manier hoe ze de morele plicht -en zelfs de wettelijke bepaling- omzeilden dat de vleesloosheid van de worsten dient geafficheerd te worden: het werd mondeling meegedeeld als de rij niet te lang was. Geef toe, als staaltje van gezonde flexibiliteit, ondernemerscreativiteit en plantrekkerij kan dit tellen, op een plek waar de groenblauwe regeldrift het stadhuis heeft ingepalmd.

Op een volksfeest mag er al eens gelachen worden, en moet dit groot schandaal herleid worden tot het ontbreken van een waarschuwingsbord. Een grap leg je nu eenmaal niet uit.

Dat de lobby van de vleesindustrie op haar achterste poten staat, begrijp ik perfect. Dat het nepvlees unaniem als lekker werd bevonden, is te danken aan de research van de kraamuitbaters, chapeau. Dat dit lekkers puur uit additieven bestaat en geen gram voedzame bestanddelen bevat, weten we nu ook weer. Maar geef toe: wie gaat er nu worst aan een kraam kopen omdat het gezond is? Inderdaad: alleen Bram Van Braeckevelt.

Als advocatus diaboli pleit ik Caroline en Philippe Lainez dan ook vrij van enig crimineel opzet. Op een volksfeest mag er al eens gelachen worden, en moet dit groot schandaal herleid worden tot het ontbreken van een waarschuwingsbord. Een grap leg je nu eenmaal niet uit.

Stop dus de komkommerkwel rond dit bagatel. Hopelijk leidt dit niet tot petities, burgermanifesten en worstopstanden. De twee uitbaters verdienen een Uilenspiegelprijs, en mensen die bij mij van een buffet komen proeven wezen gewaarschuwd: in sommige achtertuinen is het altijd een beetje 1 april.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 

Rechtzetting: een eerdere versie van deze blogtekst bevatte een foto met het verkeerde worstenkraam, dat hier niets mee te maken heeft. Bovenaan nu de juiste foto.

Dit bericht werd geplaatst in Gastronomie, Sterke Vlaamse verhalen. Bookmark de permalink .

9 reacties op Veggiegate, of het schandaal van de Gentse (niet-)worst

  1. Dirk Steyaert zegt:

    Bij roden, blauwen en tsjeven is politieke correctheid een een tic. Tweemaal “een”

  2. Eric zegt:

    Het is het begin van de koeloze samenleving die, omwille van een gefingeerde stikstofcrisis, door de groenen en de anderen, NVA incluis, ons als een noodzakelijke utopie in de bek en door de darmen geramd wordt.
    ‘Where’s the beef?’, vragen de Amerikanen zich sinds 1984 (!) af. Er is geen beef meer, alleen maar lucht en los zand, Twee platte hamburgerschijven met niks dan een ui en wat tomaat zonder mayonaise ertussen.
    Het leven teruggebracht tot minder dan zijn basissubstanties. Dát is de Great Reset en daar gaan we naartoe.
    Ook een glaasje water zonder prik ? Schol !

  3. madyvermeulen zegt:

    Ze krijgen wat klaar, de Gentse groenen en alles behalve liberalen. Het gaat van kwaad naar erger, maar daar worden we aan gewend, zeker?

  4. vandenneste zegt:

    Beste,
    is het mogelijk om de Hoofdafbeelding van dit artikel te veranderen, dit is namelijk mijn kraam wij stonden ook op de Gentse feesten en wij verkopen namelijk enkel een assortiment vleesproducten en geen veggie producten. Dus is dit niet de gepaste foto, zo hebben we ondertussen al klanten die nu denken dat wij ook enkel veggie verkopen.

    Alvast bedankt
    Mvg
    Yordi Van den Neste

  5. OK, ik verander de foto, geen probleem. Excuses.

  6. boy in a bubble zegt:

    Er zijn misschien wel evenveel definities van groenen als er groenen zijn? Volgens mij zijn er ook ‘groenen’ bij het VB, maar omdat het hun corebusiness niet is, lopen ze er niet mee te kopen… Zo wil het VB bv. geen hoogspanningslijn en Ventilus ondergronds. Misschien minder bekend is een actie vorig jaar van het VB Lier – Hooikt tegen de betonnering van de laatste stukjes groen binnen de ring van Lier voor appartementen. Goeie actie! Hopelijk heeft het iets uitgehaald…
    https://lier.vlaamsbelang.org/nl/site/nieuws/vlaams-belang-voert-actie-tegen-ongebreidelde-appartementisering

  7. dzjakke Dzjakke zegt:

    Dan lanceren we nog maar een nieuw begrip in de rij groen. Groene stroom is het voorlaatste, groene worst voorlopig het laatste woordje van de rij.

  8. 't Vloekt zegt:

    Het is al langer bekend dat de 1% elite graag exclusief al het vlees wil verorberen en de 99% massa aan “menselijk afval” maar insecten, wormen en krekels moet nuttigen…ook best lekker en vooral krokant na verkoling op de bbq met helaas nog minder vlees dan de kikkerbillekes. Daartoe heeft de elite besloten om een stikstofprobleem in het leven te roepen om de boeren aan te sporen een ander vak te kiezen, bijvoorbeeld als “vegetarische slager” zodat de boer toch nog altijd de indruk heeft dat hij het volk voedt door sla te slachten. Het gepeupel lust echter geen pap van ham-burger zonder ham (maar met geplette krekel of meelwormen) van worst-zonder-vlees of friet zonder biefstuk en het denkbeeldige stikstofprobleem stikte ook al een stille dood wegens ongeloofwaardig. Enkel bleke veganisten en ondervoedde veggies juichen deze ontwikkeling in de voeding toe waarbij het vee eindelijk als volwaardige huisdieren worden gezien die niet meer mogen geconsumeerd worden en, naar voorbeeld van de heilige koeien in de hindoestaanse cultuur, vrij in de natuur en de maatschappij mogen ronddartelen terwijl kinderen met dikke buikjes, zoals destijds en nu nog in biafra, creperend van de honger zich vergapen aan de overvloed aan loslopende biefstukken.

Reacties zijn gesloten.