Beste Jan Jambon, hoe ga je innoveren met quasi-analfabeten?

Zopas ontvouwde Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) zijn plan om het legendarische Flanders Technology International (FTI), een begrip uit de jaren ’80 getekend Gaston Geens, nieuw leven in te blazen. Het gaat erom, Vlaanderen op de spreekwoordelijke kaart te zetten als topland inzake technologische innovatie. Hij ziet het bovendien als een ‘gemeenschapsvormend project’, tegen de verzuring en de antipolitiek. Het heet dat de Vlamingen weer vertrouwen in eigen kunnen en in de toekomst moeten krijgen in het post-coronatijdperk.

Uiteraard staat dit initiatief niet los van het belabberde imago dat de regering Jambon zichzelf tijdens die coronacrisis bezorgde, door niét het verschil te kunnen maken met het Belgische beleid en het virologendictaat. Over de andere miskleunen hadden we het al: meer dan een zes op tien zit er voor deze ploeg niet in. Het FTI bis lijkt dan ook weer de zoveelste vorm van window dressing, iets dat meer leeft als bubbel en motto dan als realiteit. Zie ook het motto ‘de Vlaamse veerkracht’, in een of ander reclamebureau bedacht.

De regel van drie

Gemiddelde score van Vlaamse leerlingen, op 1.000, voor wiskunde en wetenschappen (Bron: Trends in Mathematics and Science Study, 2019)

Technologische innovatie veronderstelt eerst en vooral een instroom van hoog opgeleide creatievelingen, afgeleverd door kwaliteitsonderwijs.

Helaas, daar wringt het schoentje, we kunnen niet anders dan nog eens op dezelfde nagel kloppen. Uit alle onderzoeken blijkt dat het niveau bij Vlaamse leerlingen en scholieren inzake wiskunde en wetenschappelijke vakken (biologie, natuurkunde, aardrijkskunde) elk jaar achteruit boert. Studies van Trends in Mathematics and Science Study (TIMMS) en de bekende PISA-ranking van de OESO wijzen in dezelfde richting: Vlaanderen zakt af naar de middenmoot en daaronder.

Telkenmale die resultaten in de pers komen, krabt onderwijsminister Ben Weyts zich in het haar en noemt expert Dirk Van Damme, die als cabinetard ooit zelf de eindtermen mee opstelde, de toestand ‘dramatisch’

Wat zich in het lager en middelbaar voordoet, spiegelt zich uiteraard af in het hoger onderwijs: één op de vier studenten die een opleiding in de rechten of psychologie begint, blijkt de regel van drie niet te kennen, iets wat in de derde graad van het lager onderwijs wordt aangeleerd. Vijf ministers graven een put in twintig jaar, hoe lang doen tien ministers erover om hem nog eens zo diep te maken, van dat type. Niet dus. Hoe die jongeren het middelbaar zijn doorgeraakt zonder elementaire kennis van het basisonderwijs, is een raadsel. Tenzij men ervan uitgaat dat het niveau ook in het middelbaar zo belabberd is, dat zelfs mijn hond aan een diploma zou geraken.

Telkenmale die resultaten in de pers komen, krabt onderwijsminister Ben Weyts zich in het haar en noemt expert Dirk Van Damme, die als cabinetard ooit zelf de eindtermen mee opstelde, de toestand ‘dramatisch’. De versleten beeldspraak van ‘de tanker die niet zomaar kan gekeerd worden’ wordt door het beleid gehanteerd om alles op zijn beloop te laten. Er wordt eindeloos gepalaverd in de administraties, tussen de netten en de koepels, want de vrijheid van onderwijs – een monster met zeven koppen- maakt dat dit aanslepende euvel ook nog eens ideologisch belast wordt, wat een echte opkuis verhindert. De schaduw van het Belgische schoolpact blijft hangen.

Pret- en pamperpedagogie

Het Singapore-model: vertrekken van een gedeelde culturele identiteit, nadruk op het principe van meritocratie (afkomst heeft geen belang, wel inzet en gedrevenheid)

De neergang heeft zich vanaf het begin van deze eeuw ingezet, toen het begrip ‘inclusiviteit’ opgang maakte, als alternatief voor excellentie. Niet toevallig zaten toen socialistische onderwijsministers (Frank Vandenbroucke, Pascal Smet) aan de knoppen. De regel van drie werd vervangen door de gelijkheidsregel: iedereen moest mee kunnen, en het welzijn van de leerling werd de alles bepalende factor.

Deze pret- en pamperpedagogie werd vooral vanuit linkse hoek aangeprezen als een bezegeling van de diversiteit. Terwijl ze vooral een motor van de nivellering werd. De leerachterstand van allochtone kinderen en jongeren, meestal te wijten aan het feit dat hun thuistaal het Nederlands niet is, waardoor ouders soms niet eens een rapport kunnen lezen, creëerde een klasnorm die de middelmatigheid institutionaliseerde. Uitblinkers werden een probleem.

De regel van drie werd vervangen door de gelijkheidsregel: iedereen moest mee kunnen, en het welzijn van de leerling werd de alles bepalende factor.

Soit, dat is allemaal oud nieuws, maar de malaise maakt dat we ondertussen steeds verder verwijderd geraken van toplanden als Singapore, Finland en Estland, landen die beseffen dat grijze hersencellen de belangrijkste grondstof vormen.  Ze koppelen cultureel identiteitsbesef aan gezonde principes van meritocratie (niet de afkomst telt, wel inzet en gedrevenheid), waarin persoonlijk initiatief wordt aangemoedigd.

Los van het individuele engagement van enkele gedreven leerkrachten en directies, zijn onze scholen, van laag tot hoog, weinig meer dan het verlengstuk van een onderwijsbureaucratie, die geen excellentie als norm hanteert. De ronkende moto’s van Flanders Technology ten spijt.

Tot de dood hen scheid

Herman Van Goethem: de rector die op pianisten schiet

Tot overmaat van ramp betekent de instroom van jonge leerkrachten ook een verdere infiltratie van de woke-ideologie die met excellentie helemaal niets op heeft, want het zou allemaal te maken hebben met ‘wit’ suprematisme. Heel het idee van wetenschappelijke en intellectuele vorming zinkt weg in het drijfzand van de anti-discriminatiedoctrine waardoor niemand zich boven het maaiveld mag verheffen. De universiteiten koesteren hun analfabeten en leveren hun bijdrage aan Flanders Stupidity Internatonal. Terwijl in Brussel klimaatspijbelaars door de regen marcheren, zijn ze in Singapore modellen aan het uitwerken om CO2 uit de lucht te halen. Pijnlijke vaststelling.

De twee docenten die op een onbewaakt moment onder elkaar van mening wisselden over de taalachterstand bij allochtone studenten, zijn nu door rector Herman Van Goethem geschorst. Hun ‘vergrijp’ was, dat ze als ervaringsdeskundigen gewoon een harde waarheid verwoordden: onder de studenten die ze binnen krijgen is een flink pak niet in staat een fatsoenlijke zin in het Nederlands op papier te krijgen. Vermits ze het vooral over studenten met Marokkaanse roots hadden worden ze automatisch als ‘racisten’ gekwalificeerd, en meent van Goethem een diep mea culpa te moeten slaan. Zonder verpinken schakelt de rector UNIA in om de twee overtreders een soort heropvoedingstraject op te leggen. Waaraan doet ons dat denken.

Terwijl in Brussel klimaatspijbelaars door de regen marcheren, zijn ze in Singapore modellen aan het uitwerken om CO2 uit de lucht te halen. Pijnlijke vaststelling.

Helaas, die twee dames deden niets meer dan de vinger op de wonde leggen, de rector schoot op de welbekende pianist. Lieden die in het onderwijsveld staan, kennen de situatie. Net in De Standaard van vandaag, 30 juni, biedt leerkracht Nederlands Benno Wauters een kleine bloemlezing aan van wat laatstejaars ASO – dat zijn dus jongeren die klaar zijn voor het hoger onderwijs – hem presenteren: Hij verteldt zo zijn standpunt’’Ze gedraagdt zich gesofisticeerd’ – ‘Volgens de lethargie moet het zo gebeuren’‘Die maatregelen zijn wel erg Pulitzer’‘Tot de dood hen scheid’ – ‘Je hoef de taal niet te kennen om te weten wat het betekend’.

Verwoking

Astrid Elbers (UA, Toegepaste Taalkunde): ‘Universiteiten zijn verworden tot bastions van politiek correct denken’

De leerkracht beklemtoont dat deze fouten ook door autochtone scholieren worden gemaakt, maar voegt eraan toe dat de grote aanwezigheid van anderstalige leerlingen noopt tot inschikkelijkheid. Het begint vanaf het prille begin. In de Brusselse rand blijkt een één op vijf kleuters qua kennis van het Nederlands niet klaar om het eerste leerjaar in te stappen. Jan Jambon moet dringend eens in conclaaf met zijn partijgenoot Ben Weyts, minister van onderwijs én van de Vlaamse rand.

Rector Van Goethem zou zich beter zorgen maken over de achterstand die Vlaanderen, en dus ook zijn universiteit, oploopt tegenover toplanden, in plaats van medewerkers te straffen die daarover privé een boom opzetten.

In het licht van deze nivellering, waarbij taalachterstand dé motor is van een leerachterstand en kenniskloof, is heel het idee van Flanders Technology International een aandoenlijke farce. Jan Jambon zou beter een onderwijs-masterplan uitwerken in de tijd die hem nog rest, om niet helemaal vergeten te worden als miscast. Rector Van Goethem zou zich beter zorgen maken over de achterstand die Vlaanderen, en dus ook zijn universiteit, oploopt tegenover toplanden, in plaats van medewerkers te straffen die daarover privé een boom opzetten.

Een medewerkster aan de UA, Astrid Elbers, heeft nu het dappere initiatief genomen om het op te nemen voor haar twee geschorste collega’s. Ze is niet te spreken over de verwoking in het academische milieu, het klimaat van intimidatie en angst dat er gecreëerd wordt, en het constant beknotten van de vrije meningsuiting. Zoals ik al schreef: historicus Herman Van Goethem moet dringend eens op bezoek in zijn eigen Holocaustmuseum. Dat er mensen zijn zoals Astrid Elbers, die nog hun nek durven uitsteken, geeft enige hoop. Hopelijk vindt ze navolging. De petitie komt eraan en zal -uiteraard- ook in Doorbraak gepubliceerd worden.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, Onderwijs, Politiek incorrect. Bookmark de permalink .

12 reacties op Beste Jan Jambon, hoe ga je innoveren met quasi-analfabeten?

  1. Dirk Steyaert zegt:

    Geef het onderwijs terug aan de leraar. Test anderstaligen op hun kennis van het Nederlands en organiseer aangepast onderwijs in het Nederlands om die leerlingen op het gewenst peil te krijgen, zodat ze een echt diploma kunnen behalen op eigen kracht (en dus niet als cadeau krijgen).

  2. dzjakke Dzjakke zegt:

    Sanctorum slaat, voor de zoveelste keer, op dezelfde nagel -die van onderen breder lijkt dan van boven-: Ik mis de klinkende woorden: Vlaanderens (nu ja, een volk dat niet bestaat) grootste troef is zijn grijze materie. Of is het uiteindelijk dan toch doorgedrongen dat dit geen troef, maar een handicap is geworden ?
    Waar blijft die petitie ???

    • Johannes zegt:

      Het is karakteristiek voor de democratische mens om cultuur per petitie en per overheidsdecreet te willen handhaven, een ridicuul idee. Dat het in de ‘grijze materie’ zit is een typisch populair reducerende uitspraak. Het is de democratische egalisering die ervoor verantwoordelijk is dat er geen cultuur is van zichzelf willen verheffen, voorbeeld rollen worden niet meer geaccepteerd, educatie is nu alleen instrumenteel voor een ‘carrière’ in de egalitair democratie.
      Kijk naar taal bijvoorbeeld, taal is grotendeels een kwestie van imitatie, wat men leert op school speelt een minimale rol. Een hoge taalcultuur wordt in stand gehouden door de hogere klassen. In een egalitaire cultuur is er dus een steeds verdere verslonzing van taal, door het egaliserende effect van de democratie. Initieel was er er in de vorige eeuw een verbetering, dus een stijgende lijn, doordat educatie voor iedereen beschikbaar werd, en ook omdat de egaliserende werking van de democratie tijd kost. Van origine was het de cultuur van de hogere klassen die zo nog lange tijd een gunstige invloed had. Op lange termijn, bij gebrek aan een cultuur van voorbeeldfunctie, en door erosie van hogere cultuur door democratie gaat het niveau langzaam achteruit. Het is dan typisch democratische ideologie om het er via educatie en officiële wegen in te willen rammen, er geen rekening mee houdende dat het innerlijk streven naar verheffing de sturende kracht is, en imitatie de meest krachtige methode. Met andere woorden, de democratie, met haar afgod, de staat, met haar officialisme en bureaucratie, met haar vooruitgang obsessie, en met alle daaruit voortkomende geestloze methodes en manieren van denken, draait de cultuur de nek om.

      De ideoloog Sanctorum vergelijkt het Westen dan met de Aziatische collectivistische dwangcultuur, gepaard met een ridicuul maar ook treffend voorbeeld van jongeren die het geloof in een zogenaamde door de mens veroorzaakte klimaatverandering ingepompt hebben gekregen. Die indoctrinatie vind ook plaats in het democratische ‘individualistische’ Westen, maar het collectivistische drillen niet. In het Westen zijn die jongeren nodig als democratische politieke agitatie trekpoppen. Je kunt niet beiden hebben, slaafse gedrilde jongeren zoals in sommige landen in Azië, en ze gebruiken als legertjes van revolutionaire agitators.
      Om het niveau van Singapore te bereiken zullen de Westerse democratieën de honderdjarige democratische traditie van keet schoppen en cultuur afbreken moeten afzweren. Dat keet schoppen gaat niet samen met collectivistisch kwalitatief drillen. Maar dat brengt de woke, de gender waanzin, de diversiteit waanzin, en allerlei andere progressief regressieve agenda’s in gevaar.

      Dat Singapore als lichtend voorbeeld wordt aangehaald is overigens karakteristiek voor de neiging van een democratie om via meerdere wegen naar een totalitarisme te neigen. Of het nu een woke totalitarisme is, of het totalitarisme van ideologie en officialisme. Santorum haalt dan als een ware ideoloog nog wat prachtige geloofsartikelen erbij, ‘inzet, gedeelte culturele identiteit, persoonlijk initiatief wordt aangemoedigd’, blabla, de man zou zomaar een functie kunnen krijgen in de kringen die hij zelf middels satire bekritiseerd.

  3. Poirot zegt:

    Aan de commentator hierboven genaamd “Dirk Stevaert” -mocht u mijn commentaar nog te zien krijgen-, bent u soms een oud-leraar van het Sint-Lievenscollege in Gent? Indien ja, dan ben ooit nog een leerling geweest van u. (Engels, Muziek-esthetica, de Griekenlandreis…) Goh, ondertussen alweer 20 jaar geleden!

  4. Johannes zegt:

    “De neergang heeft zich vanaf het begin van deze eeuw ingezet, toen het begrip ‘inclusiviteit’ opgang maakte”

    De neergang heeft zich al een eeuw geleden, en door de eeuw heen ingezet, toen de statisten de socialisten, de grote staat democraten en de Keynesianen door de tijd heen de macht hebben gegrepen. Dat er dan nog lange tijd een opgaande lijn is geweest is deels het product van make-belief van de voorstanders van voorgaande, en vooral de zeer krachtige beweging die voorheen op gang werd gezet, door wetenschap en vrijhandel.
    De staat is een dictatoriale plukker van de gouden kip, de wetenschap, kapitalisme en de vrije handel, in zoverre er vrijhandel mogelijk is. De staat kan niet innoveren, en ook het innoveren niet stimuleren, dat zijn allemaal geloofsartikelen. Alle staatsbemoeienis in de zin van stimulering zet innovatie op een rem, het zijn sigaren uit eigen doos, waar bijna de helft van de sigaren door de staat worden opgerookt, beter gezegd, in de sloot van de incompetentie gegooid.
    Moet je nagaan dat België een flinke staatsschuld heeft, en ook nog flink subsidie trekt van de EU. Dat het onderwijs kwalitatief omlaag gaat heeft te maken met democratisering en staatsbemoeienis met onderwijs, waar ‘bemoeienis’ een eufemisme is.
    Dan krijgen we nog recent het saboteren van de economie door lockdowns en sancties tegen Rusland, en hobby’s zoals nog meer geld uit de zakken trekken en in het water gooien voor een vermeende door de mens veroorzaakte klimaatverandering.

    Voor de staatsaanbidders (ook degenen die altijd kritiek hebben in de zin dat zij beter beleid zouden voeren) is het goed dat ze nog vaak met de slaven-dictator-dikke-schedels tegen de lamp lopen. Totdat voor een grotere groep mensen duidelijk wordt dat de democratische staat al die tijd heeft geteerd en potverteerd op de krachtige beweging van wetenschap, vrijhandel, en toenemende vrijheid, allemaal voor-democratisch ingezet, en dat zelfs haar totale incompetentie de opwaartse kracht niet kon tegenhouden, maar dat de almaar toenemende staatsbemoeienis wel een einde gaat maken aan vooruitgang. Men krijgt dan wat men verdient.

  5. Johannes zegt:

    “Terwijl ze vooral een motor van de nivellering werd.”
    “Uitblinkers werden een probleem.”

    Dit is geen socialistisch fenomeen, maar een democratisch fenomeen. Een democratisch volk is onderhevig aan een psychologische verandering, intolerante afgunst wordt typerend voor elk democratisch volk. De democratie is de motor van de nivellering, democratie is collectief egalitarisme. Men mag alleen nog uitblinken in zaken waar het volk belangstelling in heeft, voornamelijk sport, maar zelfs die uitblinkers moeten oppassen, men moet wel regelmatig een kniebuiging doen voor het volk, anders gaat het volk morren, en mogelijk modder gooien. Ook die nivellering is al een eeuw aan de gang. Alleen de nivellering tot dusver was volkomen gelegitimeerd door de ideologische propaganda machine van de oude garde. Ook hier heeft men niet in de gaten gehad dat de volgende generatie weer een stap verder gaat. Alles is een koekje van eigen democratische deeg.

  6. Erik A. zegt:

    “Tot de dood hen scheid” ….

    Waar is dié schrijver opgeleid?

  7. Christel Van den Maegdenbergh zegt:

    Misschien interessant om de link naar het artikel van Astrid Elbers toe te voegen, aangezien je haar vernoemt en citeert : https://www.liberales.be/teksten/2022/6/27/cancel-culture-aan-de-uantwerpen-bewijs-van-structurele-onverdraagzaamheid-astrid-elbers

    Uiteraard heb ik de petitie (goede tekst!) ondertekend. Ik heb zelf aan de UA gestudeerd. Voor mij was dat de mooiste tijd met enorm veel vrijheid en dé plaats van ruimdenkendheid – zeker na een ellendige middelbare schooltijd met bekrompen leerkrachten. Daarom is het voor mij onbegrijpelijk dat een rector die twee docenten omwille van politieke correctheid schorst en hen ook nog een ‘verbetertraject’ oplegt in het (o ironie) Hannah Arendt instituut. Hij omhelst dus diversiteit maar duidelijk niet divers denken. Het is dus niet alleen taalachterstand maar ook niet kunnen (of mogen) discussiëren met open geest en met goede argumenten dat kritisch denken en inzichten verwerven belemmert.

    • Erik A. zegt:

      Goed gedaan die link! Heb ik meteen ook ondertekend; jammer dat Sanctorum die niet in zijn artikel had opgenomen.

      • Christel zegt:

        Ondertussen al bijna 3600 handtekeningen. En de UA vloog in brand. Letterlijk. Een van de gebouwen aan de Prinsstraat is gisteren vernield door de brand. Gaat de rector nu ook de dakwerkers beladen met alle zonden van Israël en schorsen?
        (*ik word zowaar cynisch door dat woke gedoe. Maar ben wel blij dat de burger zijn/ haar stem kan laten horen via de petitie met veel dank aan de initiatiefnemers*)
        https://www.petities.com/stop_de_cancel_culture_aan_de_universiteit_antwerpe

Reacties zijn gesloten.