Reclame en mensen van kleur: het lijkt echt ‘van moetes’

Reclamespot voor HelloFresh: een eenzame ‘witte’ papa met drie gekleurde gezinsleden. Zelfs biologisch een moeilijke.

Eén reclameclip met gekleurde medemensen in de hoofdrol: geen probleem. Twee of drie stuks, zelfs op één avond: moet kunnen. Maar de godganse tijd, op alle zenders en voor alle mogelijke producten acteurs met een Afrikaanse achtergrond, die de indruk geven dat in Vlaanderen het multiraciale gezin de norm is: waar komt dit vandaan?

Zou men die reclamebeelden in Amerika nog kunnen zien als een weerspiegeling van de demografische realiteit, bij ons geven ze een indruk van geforceerde framing. Gewoon de cijfers: op een totale bevolking van 770 miljoen Europeanen, telt men zowat 7 miljoen mensen met een Afrikaanse achtergrond, lees ik in het onverdachte tijdschrift Mo, dat onderzoeker Stephen Small citeert. Dat is nog niet één procent van de bevolking. Aziatische types komen veel minder in beeld: zij zijn blijkbaar geen uitdragers van diversiteit.

Blackwashing

Vooreerst wat inside-info, omdat ik drie jaar in een reclamebedrijf heb meegedraaid. In deze sector heerst een enorme nervositeit om ‘origineel’ te zijn, waardoor men elkaar net meer gaat naäpen. Alles draait rond trends. Reclamelui zijn pseudo-artiesten, ze gedragen zich ook zo, flanerend in casual merkkledij en neuriënd in een hip, met Engelse termen doorspekt jargon.

In die zin surfen ze graag mee op maatschappelijke hypes, of ze lanceren zelf minirevoltes, met een moraliserende ondertoon. Dat werkt altijd bij de opdrachtgever: waspoeder verkopen met een maatschappelijke meerwaarde.

Politieke correctheid fungeert als een glijmiddel om een product een morele meerwaarde te geven, die in het ideale geval tot de mainstream gaat behoren. Lifestyle- en modebladen pikken dit gretig op.

Opeens is alles bio en goed voor de planeet, van inlegkruisjes over bananen tot auto’s, en wie geen boodschap heeft aan deze boodschap, is een hopeloze nestbevuiler. Greenwashing heet dat: merken bouwen grootse campagnes op rond ‘duurzaamheid’ om de ziel van de consument te masseren. Het weekblad Knack bedacht een waarlijk geniale stunt, door mensen moreel te dwingen van hun grasperk een maand lang niet te maaien, met de onderliggende boodschap dat ze dan meer tijd hebben om dit juweeltje van goede journalistiek tot zich te nemen.

Politieke correctheid fungeert als een glijmiddel om een product een morele meerwaarde te geven, die in het ideale geval tot de mainstream gaat behoren. Lifestyle- en modebladen pikken dit gretig op. Inclusiviteit op alle vlakken, geen discriminatie is het motto. Het zogenaamd doorbreken van stereotypen is een cruciale strategie geworden om de aandacht te trekken. En zo doken ook die Afrikaanse types op in reclamespots: het werden nieuwe stereotypen, ditmaal om een merk een ‘veelkleurig’ imago te geven. Noem het gerust blackwashing.

Schuldaflossing

Uiteraard speelt de reclame daarmee in op de woke-ideologie en het concept van ‘dekolonisering’, waarvan de bedenkers heel goed de psychologische meerwaarde snappen: alles heeft te maken met het aanpraten van een schuldcomplex. Indien men mensen kan overtuigen dat ze bij iemand in het krijt staan, zullen ze ook makkelijk over de brug komen om dat te compenseren. Europa heeft een schuld te vereffenen, en dat moet zich uiten in taal, attitudes en… koopgedrag.  De wokes leveren gratis heel de onderbouw voor deze reclametruc.

Een maaltijdbox bestellen bij HelloFresh bijvoorbeeld, een bedrijf dat overigens bekend staat voor zijn agressieve verkooptechnieken. We zien een witte papa met Afro-vrouw en twee dito kindjes aan tafel: biologisch gezien bizarre setting, tenzij we hier te maken hebben met een aflatenhandel. Schuldgevoel, liefdadigheidsdrang en merkbewustzijn vloeien in elkaar over, via het beeld van de onderdrukte zwarte waarvoor we ‘iets’ kunnen doen. Het merk presenteert zich als een soort collectebus met een knikkend negertje, herinner u uit vorige eeuw, het beeldje bij de slager waarin je wisselgeld kon deponeren ‘voor de kolonies’.

De woke-doctrine wordt op die manier een dominant verkoopargument: koop een product en krijg er een aflaat bij.

De Afrikaanse figuur in de reclamespot stelt geen demografische realiteit voor, het is veeleer een icoon dat restitutie eist, schuldaflossing. De woke-doctrine wordt op die manier een dominant verkoopargument: koop een product en krijg er een aflaat bij. Dure merken kunnen op die manier hun ‘morele’ meerwaarde bewijzen. Ook Koning Filip bediende zich van die truc, in een heel andere context, door tijdens zijn bezoek aan Congo namens alle Belgen (!) zijn spijt uit te drukken voor de misdaden van zijn grootoom Leopold II, en de negertjes een masker cadeau te geven, of beter terug te geven. Blackwashing dus.

Ondertussen in Zoerle-Parwijs

Logo’s rond diversiteit stellen Europese types steeds meer als een minderheid voor

Deze instrumentalisering, die de doorsnee Congolees misschien wel beter doorziet dan we vermoeden, is natuurlijk op zich een nieuw soort racisme met een meervoudige agenda. De ‘witte’ Europeanen, Belgen en Vlamingen moeten een knieval doen (het BLM-gebaar) tegenover de zwarte, en op het einde ook hun eigen culturele identiteit opgeven, want het racisme zit overal.

Zo worden zowat alle verlichtingsfilosofen, Hegel, Kant, Hume, Rousseau, Voltaire, Montesquieu, als exponenten van white supremacy-racisme ontmaskerd. Dat is bijzonder handig voor… de reclamesector, want als ik nu Kant of Voltaire zou citeren om heel de gebakken-lucht-business te doorprikken, ben ik gewoon een racist.

Mijn gevoel: dit zal op de duur een tegengesteld effect bereiken. Nog even, en de consument/burger spuwt deze pil weer uit.

De media én de overheidscommunicatie gaan voluit mee in deze cancel-operatie, en bedienen zich van dezelfde woke-framing. Als de VRT op reportage is en pakweg op een speelplein in Zoerle-Parwijs neerstrijkt, dan moét dat ene kroeskopje prominent in beeld komen, om te bewijzen hoe divers Vlaanderen is. En dus ook om, vanuit de pedagogische missie van de publieke omroep, de xenofobe Vlaming tot meer inclusief denken aan te sporen en zijn eigen roots in vraag te stellen. Mijn gevoel: dit zal op de duur een tegengesteld effect bereiken. Nog even, en de consument/burger spuwt deze pil weer uit.

De reclamemakers zullen zich dan wel aanpassen, noodgedwongen, de overheid zal met een groot probleem zitten, en vaststellen dat de anti-racismecampagnes precies het omgekeerd effect bereiken. Uiteindelijk is de bevolking van dit land nog altijd overwegend blank/Europees en is een minderheid van kleur. Dat doet er verder niet toe, maar hoe meer men er een probleem van maakt, hoe meer het een probleem wordt. Simpele waarheid, zelfs voor communicatie-experts behapbaar.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 
Dit bericht werd geplaatst in Media, Politiek incorrect. Bookmark de permalink .

22 reacties op Reclame en mensen van kleur: het lijkt echt ‘van moetes’

  1. Zwierentros zegt:

    Ach, het waait wel over zoals alle hypes en ondertussen kan ik telkens eens goed lachen als ik een kunstmatig opgeklopt multicultureel koppeltje op het scherm zie verschijnen in een reclameblok. De ene geïmporteerde struikelt ondertussen over de andere, alsof zoiets mij zou aanzetten om dat betreffende product te kopen. Zo doorzichtig allemaal, het is te triest voor woorden, met als resultaat dat geen haar op mijn hoofd er nog aan denkt om nog maar iets van die merken te kopen. Dat is dan de ‘creatieve sector’ die zoiets bedenkt. Het is meer dan erg gesteld met hun inventiviteit; het heeft eerder iets van een desolaat geestelijk braakland dat zijn voorgaande niet kent. Medelijden heb ik met die mensen.

  2. madyvermeulen zegt:

    Wat een verrassing! Ik laat al véél langer dan vandaag mijn ongenoegen horen over dit soort brainwashing. Is jullie ook de wezenloze uitdrukking opgevallen van een zwart babytje in een reclame voor pampers? Dat kind is duidelijk in een aantal vreemde handen geduwd om gebruikt te worden ‘voor het goede doel’.
    Ik koop toch al niets waarmee ik getreiterd word in reclames die even lang duren als de series die ik wil bekijken. Het is op ALLE zenders hetzelfde liedje. Wegzappen helpt niet. Het lijk wel alsof ze allemaal tegelijk dezelfde ziekelijke reclames op ons loslaten! Geloven die onnozelaars écht dat ze zo de Vlaming bekeren tot het metoo geloof? Of aanzetten tot kopen? Ik koop welbewust NOOIT iets waar ik dubbel voor moet betalen omdat ik opdraai voor de reclame die er voor gemaakt wordt.

    • Johannes zegt:

      Is er iets meer ridicuul dan fans van wezenloze hersenspoel media te zien klagen over wezenloosheid en hersenspoeling. En dat ‘wegzappen’ niet helpt tegen de wezenloosheid’, wat een onbewust gevoel voor humor.
      Dat nu de verkeerden de idioten box gebruiken, voor hun idioterie, dat zou nog een begrijpelijke klacht zijn.

  3. madyvermeulen zegt:

    Bij de groenen is het ook van moetes. Twee voorzitters. De gekleurde mocht niet ontbreken.

  4. Luc V.E. zegt:

    Is het u ook opgevallen dat , als de slechtere schoolresultaten ter sprake kwamen, enkel blanke kinderen werden opgevoerd op de VRT.

    • madyvermeulen zegt:

      Waarom denk je dat de media het in opdracht van onze niet-verkozenen enkel over “jongeren” mogen hebben na de zoveelste vernieling, brandstichting, plundering, en aanvallen op ambulanciers, hulpverleners en de politie? Toch niet omdat degenen wiens afkomst verzwegen wordt oververtegenwoordigd zijn in wel bepaalde cijfers?
      Alle middelen zijn goed om ons te helpen uitleveren aan onze toekomstige overheersers. Het is niet zonder reden dan onze niet-verkozenen doorgaan met de subsidiëring van de “kwaliteitsmedia”. Het zijn twee handen op één buik. Slik je niet, dan ben je een racist.

    • Zwierentros zegt:

      Ik had het al voorspeld en het filmpje moest nog starten. Ik zei tegen mijn vrouw: kijk, het gaat over leerachterstand, nu gaat er geen bruine of zwarte te zien zijn. Net zo. Niet te geloven.

  5. Johannes zegt:

    Men moet niet teveel achter de bovenste foto zoeken, het is een manier om aan te geven dat men uitgenodigd is aan tafel, om tafelmanieren te leren, en met mes en vork the leren eten. Het is dus steeds andersom dan wat men denkt.

    • Ines zegt:

      Of het kan ook zijn dat de blanke papa al die
      gekleurde mensen heeft uitgenodigd aan zijn tafel om hen te tonen dat ondanks het wereldwijd koloniaal plunderen van alle dure specerijen het stukje kip van de blanke man -vooral die van boven de Moerdijk- nog steeds wi̶t̶ niet deftig gekruid is.

      • Johannes zegt:

        Ja, wat niemand mag zeggen is dat koloniën eigenlijk meer hebben gekost, dan ze opbrachten. Eigenlijk zou men excuses moeten maken in de zin dat de moeite die nodig is om een ongedisciplineerde kolonie voor een relatief hoog gedisciplineerde samenleving rendabel te maken, dat de uitgebuite samenleving daar in de verste verte niet aan voldeden. Zodat men domweg eigenlijk zichzelf heeft uitgebuit, en men nu daarvoor nog de gewone man thuis uitbuit. E.e.a. was eigenlijk vaak een imperialistische hobby, dan dat er iets te halen viel wat de moeite waard was. Maar ja, bij excuses maken staat dat wat lullig. Ik heb het dan niet alleen over België trouwens.

  6. Peter H. zegt:

    Blij dat die rare reclames mij niet alleen opvallen.
    Het stoort me echter weinig of niet.
    Reclame is, zoals iedereen tenslotte weet, bijna per definitie gelogen.

    Wat betreft dat excuseren en restituëren wegens voorvaderlijke zonden in het buitenland: ik heb geen zin om te dokken voor wandaden of diefstallen die ikzelf niet begaan heb.
    Waar ik echter absoluut geen probleem mee heb: letterlijk élke buitenlander mag hier komen terughalen wat we van hem of haar ‘gekregen’ hebben.
    Ik denk in dat verband bijvoorbeeld aan corona, apepokken, ebola, aids en andere diergelijkende ongein.

    • madyvermeulen zegt:

      Dat is een hele goeie, Peter! En toch betaal ook jij. Nu, morgen en zolang België België is.

    • Johannes zegt:

      Een grootste deel van het moderne smaakgevoel, cultuur en opinie, wordt op allerlei manieren door het soort industrieën zoals besproken in dit artikel bepaald. De hele democratische cultuur wordt eigenlijk top down door de commercie en de instituties ontworpen. De commercie en de instituten bepalen uw smaak, ontkenning doet daar niets aan af. Men kan in negenennegentig van de honderd procent hoogstens afwijken van het van bovenaf ontworpen en opgelegde smaakgevoel doordat men in voorgaande decennia is blijven hangen, in een smaak en cultuur die in het verleden is ontworpen en verkocht door commercie en democratische instituties.
      Iemand die zegt dat het allemaal leugens zijn zal dan moeten toegeven dat zijn leven meer dan tachtig procent leugen is, of ontwerp van bovenaf. Ik zou eerder zeggen dat het een leugen is, dat men weet dat het een leugen is.

  7. madyvermeulen zegt:

    De zoon van een diplomaat is niet langer welkom op de campus van de Vrije Universiteit Brussel. De bijgaande foto spreekt boekdelen. https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20220613_91746680
    Hypocrisie troef.

  8. Eddy Dumoulin zegt:

    Valt nog mee uw voorbeelden. Meestal zijn de protagonisten van het reclameverhaal, zwarte mannen met Europese blanke vrouwen. Nu nog het ander en wereldwijd taboe vrouwen met de toyboys en hun kinderen ontsproten uit diepvries eicellen.

  9. christel zegt:

    Van woke-framing gesproken… nadat Groen fragmenten uit het interview in de zevende dag in een andere volgorde monteerde en op twitter gooide, werd Lieven Verstraete zelfs beschuldigd van racisme. En deze laatste ging zich prompt verontschuldigen voor ‘de ongelukkige formulering van zijn vragen’. Hilarisch.
    https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20220613_93958006

    • madyvermeulen zegt:

      Ik heb het ook gelezen. De absurditeiten in dit apenland bereiken ongeziene hoogten.
      Luttele dagen nadat de illustere nakomeling van Leopold II zijn spijt betuigde over de misdaden die zijn voorvader in Congo pleegde verheft hij een aantal politici in de…. Leopoldsorde. Als blijk van erkentelijkheid voor bewezen diensten. De gelukkigen zijn: Kristof Calvo, Els Van hoof, Veli Yüksel, Nahima Lanjri, Helga Stevens, Hans Bonte, Maggie De Block, Sophie Wilmès, Pieter De Crem en Eric Van Rompuy.

  10. Pingback: Opgedrongen samenlevingsbeeld | Golfbrekers

  11. boy in a bubble zegt:

    “BLACK AND WHITE UNITE” versus “RAP IS CRAP”
    “Black and white unite, together we are dynamite,” zong Mensi van de Angelic Upstarts, punkband van weleer uit South Shields, Noordoost-Engeland, maar de zanger had het toen wel over de kids op straat… Rip Mensi (†), want de zanger die ooit als jonge skinhead de cover sierde van het nationalistische tijdschrift Bulldog, maar brak met zijn nationalistische sympathieën en een “provocerende, patriottische linksbuiten” (The Guardian) werd, overleed eind vorig jaar na een besmetting met Covid-19 op 65-jarige leeftijd. Een ander voormalig lid van de band moest datzelfde jaar door het virus ook al de pijp aan Maarten geven. De Upstarts waren niet alleen voor de vereniging van zwart en wit, maar ook voor die van extreemlinks met patriottisme : “England, oh England, a country so great. The land of so fair and so true. There’ll never be any colours like
    the red, the white and the blue.” Ze waren ook tegen het conservatieve kabinet van Margaret Thatcher en vóór de IRA, waar Skullhead, een andere band uit de Oi!-muziekscène, tegen de IRA was en het nummer “Hang the IRA” uitbracht… Mensi was een echte punk en heeft nooit een politieke stelling willen innemen : “I never started out to be involved in any sort of political movement, never, never”, maar werd na eigen zeggen ertoe gedwongen : “Everybody was moving to the right and I was still standing in the same position…” De Upstarts (voorstanders van AFA of Anti-Fascist Action) kregen het geregeld aan de stok met aanhangers van de National Front op hun optredens (Blood & Honour). ‘No more brothers war…’ Thomas Mensforth (zijn naam voluit) was ook een bewonderaar van Arthur Scargill, een Brits vakbondsleider die een belangrijke rol speelde in de mijnwerkersstakingen in Engeland (opnieuw nu plannen voor koolwinning), en was zelf de zoon van een mijnwerker. In een interview van Dr. KNP Show (YouTube-kanaal van Tula Tuyige, gewijd aan het brengen van nieuws uit in en rond Afrika wereldwijd, samen met nieuws over beroemdheden van over de hele wereld) vond Mensi New York fantastisch, maar Texas, waar hij nadien verbleef, “a little bit of a strange place”, niet dat hij er problemen had met de lokale autoriteiten, maar hij had nogal diepgaande conversaties met de ‘rednecks’. “Everybody’s entitled an opinion, unless you force it on people with violence,” verduidelijkte de zanger van de Upstarts, van wie de debuutsingel “The Murder of Liddle Towers” (1978) heette, met op de B-kant Police Oppression, tegen politiegeweld in Engeland (Liddle Towers was een 39-jarige man uit Gateshead, die in 1976 overleed enkele weken nadat hij buiten aan een nachtclub door de politie geslagen werd). De aanhangers van Donald Trump in Texas, de ‘rednecks’, lieten Mensi verder “unimpressed”. Hij zal zeker wel niet de wereldberoemde worstelaar Mr. Perfect of Curt Hennig, later zanger van de West Texas Rednecks, tegen het lijf hebben gelopen ; ook geen onbekende voor Donald Trump, gezien hij nog met de World Wrestling Federation te maken heeft gehad. Curt Hennig overleed namelijk in 2003 aan een overdosis cocaïne. “There’s only thing that I hate, that is a bunch of crap. I hate rap. Rap is crap!”

  12. Marc zegt:

    Hoe zullen deze zwarte reclame-acteurs reageren als hun frank (euro?) eindelijk valt dat ze gewoon een vorm van “product placement” zijn voor de adverteerder, om politiek correct over te komen?

    • peterhaerens zegt:

      Boos worden, de winkel van de adverteerder leegplunderen en het personeel aftroeven,

Reacties zijn gesloten.