Johan Derksen: vrije meningsuiting, niet voor gevoelige zielen

In Nederland is het doek gevallen over de SBS6-talkshow Vandaag Inside van het productiehuis Talpa. De flamboyante voetbalanalist Johan Derksen (°1949) had er het verhaal gedaan over een ‘liederlijk’ uitstapje met een collega-voetballer begin de jaren ’70, eindigend op een appartement waar een stapeldronken vrouw met een kaars werd gepenetreerd. ‘Ik ben er niet trots op, maar zulke dingen gebeuren als je jong bent’, was de commentaar van Derksen, die er inzake politiek incorrecte uitspraken al een behoorlijke track record heeft opzitten.

Wat als een badinerende mannengrap op tafel werd gegooid, veroorzaakte een storm in MeToo-gezind Nederland. Derksen zwakte het verhaal wel wat af maar weigerde zich te excuseren, en bekritiseerde integendeel de oprukkende cancelcultuur. De sponsors haakten af, plots bleek er voor de olijke analist nergens nog plaats. Waarna hij er de brui aan gaf, samen met zijn twee kompanen Wilfred Genee, en René van der Gijp. Tijd voor wat achtergrond en reflectie.

Het land van Zwarte Piet

Theo Van Gogh (1957-2004): een politieke moord die een eye-opener voor Nederland werd

Nederland is het land van de Zwarte Pietenkwestie, discussies over ‘witte’ vrouwen die geen poëzie van zwarte vrouwen mogen vertalen, en een actieve, immer letterturende woke-gemeenschap. Desondanks is de bandbreedte van de vrije mening er ontegensprekelijk groter dan in Vlaanderen. Dat heeft te maken met de Hollandse tolerantie, maar zeker ook met de politieke moorden die Nederland aan het begin van deze eeuw wakker geschud hebben (Pim Fortuyn in 2002, Theo Van Gogh in 2004).

De liquidatie van Fortuyn en Van Gogh heeft een dosis angst gecreëerd, maar ook een subcultuur van brutale, grofgebekte dwarsliggers die houden van wat keet en provocatie, onder het motto: niet toegeven aan de intimidatie, red de democratie, zoek de grenzen op. Het land van Zwarte Piet bevat dan ook een aantal echte gitzwarte Pieten. Webmagazines als Geenstijl (baseline: ‘Tendentieus, ongefundeerd en nodeloos kwetsend’) behoren tot die voorhoede van het parler vrai. Ze veroorzaken soms wel wat tumult, gemopper over racisme en seksisme, maar niemand denkt er vooralsnog aan ze uit de webruimte te halen of politiegewijs hun computers in beslag te nemen.

De liquidatie van Fortuyn en Van Gogh heeft een dosis angst gecreëerd, maar ook een subcultuur van brutale, grofgebekte dwarsliggers die houden van wat keet en provocatie

Johan Derksen behoort tot dezelfde strekking van lieden die de goegemeente graag bruuskeren om haar uit de kleinburgerlijke schroom wakker te schudden. Hij opperde in zijn talkshows onder meer dat ‘heel wat clubs naar de kloten zijn gegaan omdat ze in een wijk liggen met veel Marokkaanse gezinnen’. Of dat ‘darters nog net niet het syndroom van Down hebben’. En dat ‘voetbal geen sport voor homo’s is’.

Dat veroorzaakte altijd wat gerommel, maar het passeerde. Ze hebben daar namelijk geen UNIA. Probeert u zich dat in Vlaanderen maar eens voor te stellen, met deugjournalisten à la Filip Joos. Zo iemand wordt direct kaltgestellt, gecanceld, met pek en veren naar de dop gestuurd. We herinneren ons de arme Eddy Demarez, die in augustus van vorig jaar onder collega’s een grapje had gemaakt over de Belgian Cats terwijl per ongeluk de micro open stond, en nog altijd bezig is aan een remediëringstraject. Missen wij een Van Gogh-factor?

Met twee voeten vooruit

Johan Derksen maakt zijn voetbaldebuut bij SC Cambuur in… 1968, en werd meteen de schrik van alle spitsen

Maar het kaarsenverhaal was ook in Holland blijkbaar de druppel teveel. Ook daar een oprukkende woke-cultuur, die incidenten als dit aangrijpt om af te rekenen met al te vrijpostige beoefenaars van de free speech en aangebrande grappen, herbenoemd als ‘haattaal’. Het is ook duidelijk een generatieconflict, waarbij een bejaarde ‘witte’ hetero gediskwalificeerd wordt als ‘niet meer mee met deze tijd’, iets wat ook onze Urbanus recent overkwam na een paar gepeperde uitspraken. Derksen en Urbanus zijn toevallig (?) van hetzelfde bouwjaar 1949. De laatste ‘pur sang’ 68-ers zullen hun vel duur verkopen.

Meteen begrijpen we de titel van zijn bio ‘Voetbal voor volwassenen’, verschenen in 2011: ook, en vooral in deze tijd, moet je ballen hebben om dingen te zeggen die niet iedereen leuk vindt en bijvoorbeeld sponsors doen afhaken. Radicaal verzet tegen de politiek correcte (zelf)censuur is iets voor mensen met een hoek af die zich niet in de hoek laten duwen. Helaas bevordert de huidige klaag-, slachtoffer- en pampercultuur niet de ontwikkeling van dat soort dwarsliggers. Kinderen en jongeren moeten vooral leren klagen, veeleer dan voor zich op te komen. Het lijkt erop dat de woke-ideologie het type van de schenenstampende rebel op zich aan het cancelen is, via het juiste opvoedingspatroon en de geschikte mainstreamdoctrine.

Derksen en Urbanus zijn toevallig (?) van hetzelfde bouwjaar 1949. De laatste ‘pur sang’ 68-ers zullen hun vel duur verkopen.

Van die pampering had Johan D. niet veel last. Blijkens een interview in de Nederlandse Libelle had hij als puber een harde leerschool, met een vader-politieagent wiens vrouw thuis het dienstwapen verstopte uit schrik dat hij zijn zoon zou neerschieten. Wat niet bepaald leidde tot een vredig gezinsleven, want Johan bleek hardleers. In zijn voetbaltijd werd hij een geduchte linksback die met twee voeten vooruit durfde tackelen en zijn tegenspeler ook verbaal intimideerde. Zie ook de veelzeggende coverfoto van zijn boek.

Uitingen van kynisme

Diogenes, de man die het enkel met straathonden kon vinden

Ik vind deze biografische details relevant om te snappen hoe zo’n Derksen in mekaar zit, en waarom hij het zelfs plezant vindt om de goegemeente de schrik op het lijf te jagen. Het bewijst ook dat dwarsliggers altijd een minderheid zullen zijn, een marginaal fenomeen. Dat is ook best OK, stel u maar eens voor dat de planeet vol caractériels als Johan Derksen zou lopen. Uit hetzelfde interview leren we dat zijn levensgezellin, Isabelle Pikaar (geen pseudoniem), al even verveeld zit met zijn ‘ordinaire’ (sic) TV-optredens en het liefst zou hebben dat hij ermee stopt. Commentaar van Johan: ‘Ik hoef geen vrouw die mij adoreert’.

‘Free speech’? Je riskeert je job, je houdt er weinig vrienden aan over, en zelfs je vrouw vindt het vervelend dat bepaalde lui de straat oversteken als ze je zien aankomen.

Deze uitingen van kynisme (met k) wijzen wel degelijk op het feit dat, ook in onze zogenaamd democratische, tolerante en superdiverse samenleving, je professioneel én privé een prijs betaalt voor het maximaal beoefenen van de vrije meningsuiting. Je riskeert je job, je houdt er weinig vrienden aan over, en zelfs je vrouw vindt het vervelend dat bepaalde lui de straat oversteken als ze je zien aankomen. Het zal u niet verbazen dat Derksen ook nog een fervente atheïst is, én een tegenstander van de monarchie. Oeps, neen dit komt niet meer goed met onze zoon.

Zoals gezegd: men moet uit het juiste beton opgetrokken zijn om op dit niveau tegen schenen te stampen, tot de rode kaart wordt getrokken. Ik zie het onze brave ‘analisten’ (foto) nog niet doen. Voor je mening uitkomen en de mainstream treiteren en plein public is overigens iets anders dan veilig en anoniem twitteren van achter je PC. De intellectuele hooligan is steeds op weg naar de uitgang, en elk incident kan het laatste zijn. En ja, er is uitlokking bij, er worden grenzen afgetast en overschreden, een beetje linksback moet ook met zijn mond het verschil maken.

De oorlog tegen Poetin wordt er een op planetaire schaal, maar de vrijheidsstrijd in het westen gaat verder, via micro-conflicten als dit. Iets zegt me dat het eigenlijk om dezelfde strijd gaat. Voetbal voor volwassenen dus.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 

Dit bericht werd geplaatst in Inleiding tot de humorologie, Politiek incorrect. Bookmark de permalink .

22 reacties op Johan Derksen: vrije meningsuiting, niet voor gevoelige zielen

  1. Johan Verleye zegt:

    Ik denk dat er zéér veel mensen rondlopen die in hun jeugdige onbezonnenheid (en opgezweept door al even onbezonnen medestanders) ´stoten´ hebben uitgehaald die ze op latere leeftijd liever niet meer navertellen.
    Tenzij misschien als zij nog eens te biechte gaan: het lucht op en mijnheer pastoor vertelt dat toch niet verder.
    Jammer dat ik niet meer gelovig ben …

  2. Niko zegt:

    Ik denk dat hij de familie De Mol uit de wind wil zetten…De aandacht afleiden…Want het zijn goede vriendjes van elkaar…

  3. Christel zegt:

    Tja, Hollanders zijn inderdaad bekend om hun franke teut, maar er is toch een groot verschil tussen woorden en daden, zoals hier lachen om de ‘candernale’ penetratie van een bewusteloze vrouw. Dat de provocateur Derksen de omvang van zijn ‘grap’ (zoals JS hier noemt) in deze politiek correcte tijden onderschatte en teveel rekende op zijn zogenaamde ‘populariteit’ op tv, was duidelijk. De volgende dag al zwakte hij zijn verhaal af. In mijn ogen is hij een narcistische loser. Net als Fabre.
    Ik denk niet dat Pim Fortuyn en Theo Van Gogh ondanks hun even rebelse aard zoiets zouden zeggen of doen. Van Gogh werd vermoord omdat hij een provocerende film maakte met Ayaan Hirsi Ali als een aanklacht tegen vrouwenmishandeling in de Koran zoals de schrijver Hafid Bouazza het ook deed in zijn boek ‘de akker en de mantel’. Daarin schuilt een gigantisch verschil.

    • Niko zegt:

      Derksen is gewoon een walgelijke meeloper met het systeem. Kijk maar eens naar zijn corona uitspraken. Deze kerel past perfect bij angsthaas Sanctorum…

    • boy in a bubble zegt:

      The fugitive, she’s always on the run…
      Diana Burkot, 1 van de 4 leden van Pussy Riot die 10 jaar geleden wist te ontkomen na hun performance in in de Christus Verlosserkathedraal als protest tegen Vladimir Poetin is na de invasie in Oekraïne gevlucht naar Estland en is onlangs opgetreden op een links muziek- en theaterfestival te Leiden in Nederland.
      https://sleutelstad.nl/2022/03/20/gevlucht-pussy-riot-lid-verwondert-op-peel-slowly-and-see/

    • boy in a bubble zegt:

      Ook heet van de naald…
      “De moderne kunst kan niet om de politiek heen. Op het Rode Plein hebben activisten onlangs met hun lichamen het jaartal 2036 uitgebeeld (tot die tijd mag Poetin nu president van Rusland blijven) als protest tegen de aanpassingen van de grondwet. Onder de deelnemers aan de actie bevonden zich de gemeenteraadsleden Ljoesja Sjtejn en Viktor Kotov, Pussy Riot-leden Aleksandr Sofejev en Nika Nikoelsjina, en de activisten Maria Bezverchaja, Gosja Kozjevnikov, Liza Samojlova en Maria Timofejeva. Ze zijn allemaal aangehouden door de politie.”
      Uit de documentaire Fearless : the women fighting Putin op VRT NU vernam ik nog dat Ljoesja Sjtejn haar enkelband heeft losgemaakt en gevlucht is (en de 2 andere hoofdpersonages, Violetta Groedina met haar zoontje van 11 en Irina Fatjanova, ook).
      https://www.raamoprusland.nl/dossiers/cultuur/1651-russische-kunstenaars-staan-voor-de-keuze-geld-of-vrijheid

      • Johannes zegt:

        Bijna maar niet geheel tevergeefs heeft men in de negentiende eeuw getracht het ongelukkige huwelijk van kunst met moraal en didactiek te ontbinden, de democratische kleinburgerij -waaronder vermeend progressieve activisten- brengt een eeuw later het één weer met het ander in verband. Conceptueel dan, de kunst zelf is de afwezige partner, ondergedoken wegens misbruik.
        Maar de formulering “De moderne kunst kan niet om de politiek heen.” is wat misleidend. De democratische mens, geobsedeerd door politiek, als moderne politieke zealot, als politieke Victoriaan, kan zelf niet om politiek heen. Als de vis die claimt dat niemand om water heen kan, en dat er zodoende niks is dat niet nat kan worden. Vandaar dat Oscar Wilde schreef dat dat wat modern van vorm is, per definitie fout is, een wansmakelijke of op zijn minst onvruchtbare mix.

        Mister bubble, u bent nogal met naam en toenaam op de hoogte van de poppetjes die in het theater spelen, u zou nog van pas kunnen komen om de aftiteling van de klucht te verzorgen. Maar gaarne niet eerder dan dat de grafzerken besteld worden.

        De heer Sanctorum heeft verslag gedaan van een vulgaire en sneue discussie over kaarsen en watalnietmeer, een recent relletje van vulgariteit in de Nederlandse kleinburgerij, dat alles in een context gezet van oude koeien verhalen uit Nederland, en een voetbaljournalist die allang over datum is. Is dit de beste cultuurfilosofie die Vlaanderen te bieden heeft? De laatste nog in leven zijnde Vlaamse -zogenaamde representatie- van cultuur die ik tegen kwam, overigens ook iemand die ‘tegen de goegemeente streed’, stond erop om uit de kunstfilosofie van een eind 19e-eeuwse artiest homo-erotische elementen te distilleren, en de rest bij de vuilnis te zetten. Vrijdenken is dus niet meer dan vulgariteit, seks, het absurde, en alles beneden het diafragma als onderwerp nemen, de enige manier waarop de oude generatie democratische goegemeente de nieuwe bestrijden kan. Ik vermoed dat ik mijn tent op termijn wat verderop op moet gaan zetten, het riekt hier in het Vlaamse zelfs ook naar moedwillig geïmporteerde stank.

        Wat het artikel over door de staat gefinancierde kunst in Rusland betreft, financiering door de staat betekent dat de zaak van de kunst zo en zo een aflopende zaak is. Als de financiering dan om zeep wordt geholpen zal het half rottende via een staatsinfuus in leven gehouden lijk van de kunst op termijn in zijn geheel begraven moeten worden. Als dan het lijk van de massa democratie al rottend in leven gehouden door een alles beheersende staat uiteindelijk ook ten grave wordt gebracht, de geur van rot uit de lucht is, dan ontstaat er vanzelf weer een vruchtbare voedingsbodem voor de vrije kunsten.

      • boy in a bubble zegt:

        Aah, le théâtre de la foire… Molière zag het leven als een klucht! Lodewijk XIV was een grote fan van hem! Jij noemt het verhaal van onze Nederlandse voetbalanalist vulgair – toen ik het hoorde speelde in mijn hoofd eerder het woord obsceen -, maar je conclusie over vrijdenken lijkt me vrij gechargeerd…
        De link naar het artikel was in eerste instantie bedoeld voor wie zich interesseert voor Russische kunst. Ikzelf moet het nog lezen, bij wijze van kennismaking met de webstek waarop het gepubliceerd werd.

    • boy in a bubble zegt:

      Pussy Riot binnenkort in Leuven?
      Beelden van het punkgebed :
      https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/04/09/pussy-riot/

      • Johannes zegt:

        Mister bubble,

        Mijn conclusie over vrijdenken gechargeerd? absoluut waar, ik bedoel, het is waar dat het gechargeerd is, overdrijving is immers een middel zoniet het stijlmiddel van de kunst van satire, en satire is de enige manier om dat wat absurd is te beschrijven, anders wordt het overmatig serieus, en de overmatig serieuze mens is toch zo enzo het meest absurde wat er is. Ik denk overigens niet dat het hele leven inherent een klucht is, dan zou het geen zin hebben het meer specifiek aan te duiden of het er überhaupt over te hebben, ik hou het er dus op dat een democratie, anders dan de zeer bescheiden ‘peasant’ democratie zoals beschreven door Aristoteles inherent een volksklucht is waar alles schijnbaar klucht wordt. Als het volk de macht heeft, denkt te moeten hebben, wil hebben, dan gaat het hele volk zichzelf overmatig serieus nemen, en zo ontstaat paradoxaal genoeg de klucht, en wordt men de levende klucht. Het is dus goed voor het volk om niet de macht te hebben, in ieder geval alleen in bescheiden mate, zo wordt men niet corrupt en absurd serieus, zo behoudt het volk haar cultuur en karakter, haar onschuld en eigenheid.

        Het woord ‘obsceen’ heeft overigens een zekere morele betekenis en is van een sterk karakter, vandaar dat ik het woord ‘vulgair gebruik. Vulgair als een scheet, een productie van lucht en geluid waar je simpelweg van gevrijwaard wilt blijven, laat staan dat je erover gaat discuseieren (woordspeling), laat staan dat je scheten als oude koeien uit een stinksloot gaat halen. Het woord obsceen roept nog iets op in de zin dat er een zeker effect van verontwaardiging is, of een esthetische shock, of een mix van voorgaande, dat moet je keetschoppers van geen elke politieke kleur gunnen.

        Ik heb het artikel over kunst in Rusland ‘gelezen’, danwel gescanned op ideologische kretologie, het enige wat telt, details brengen alleen maar verwarring, daarmee probeert men je met valse voorwendselen om de tuin te leiden. Dat meneer regisseur honkbalpetmans achter de tralies wordt gezet is triest, indien onschuldig, men heeft hem in ieder geval niet gedwongen om een gifpil te slikken. Maar hij heeft wel een grove missschatting gemaakt, dat Rusland na het debacle van een uit het Westen geïmporteerde politieke filosofie, de communistische filosofie, nu toevlucht heeft genomen door een andere uit het Westen geïmporteerde politieke filosofie, democratie, betekent niet dat er nu alle ruimte is om democratisch keet te schoppen en een volksoorlog te ontketenen zoals men dat in het Westen gewend is.
        Dat men in Rusland de Russische kunsttraditie beschermt en conserveert is zeer begrijpelijk, je wilt toch niet in de concertzaal of het theater op de vulgariteit van keetschoppende Westerse stijl democratisch vulgairen worden getrakteerd als je niets vermoedend een kaartje had gekocht voor een ballet van Tchaikovsky of een meer vaderlandsgetrouwe historische kunstenaar. Toegegeven, met al dat conserveren wordt het onvermijdelijk wat stoffig, en op termijn niet veel meer dan nostalgie, maar het gaat niet rotten en stinken zoals dat gebeurt wanneer men de democratische Westerse methode verder zal toestaan.
        De kretologie in het artikel dat ‘kunst kritisch’ moet zijn betekent namelijk maar één ding, het is een eufemisme voor keet schoppen. Men is in dat artikel in het geheel niet geïnteresseerd in Russische kunst, men is alleen geïnteresseerd in politiek en anderzijds keet schoppen.

        Ik zou als Nederlander de Vlamingen aanbevelen om niet nog meer naar Nederland te kijken, dan wel via Nederlandse ‘websteks’ of navolging bieden aan wat in Nederland gebeurt zoals in het artikel van Johan Sanctorum, daarmee raakt Vlaanderen alleen maar dieper in het dal.

      • boy in a bubble zegt:

        Be that as it may, I would like to thank you for your clear explanation.

  4. vanpé marc8 zegt:

    Beste, ik heb een abonnement génomen uit nieuwsgierigheid. Na uw “opiniestuk” weet ik genoeg. Blijkbaar vindt u met Derksen en ongetwijfeld een aantal mannen, dat een “kaarsverkrachting” eigenlijk niet mag, maar zo erg is het nu ook weer niet. Ze is er toch niet van doodgegaan en ze heeft er niet eens iets van gemerkt, zo dronken was ze, dus… Wie daar nu zo’n spel rond maakt moet of een preutse kleinburger zijn, of een lesbische non of een frigide féministe, of omgekeerd, kortom die moet wel “woke” zijn, dwz. tegen vrijheid, tegen démocratie, tegen het recht op vrije meningsuiting, tegen heel de Westerse beschaving.
    U vraagt een donatie als de lezer eens goed gelachen heeft. Dat heb ik helaas niet, maar toch krijgt u van mij een kleine donatie.Daarmee kan u éventueel een kaars kopen en er uzelf mee plezieren.
    Ben ook benieuwd of ik in uw Acta ook recht zal hebben op vrije meningsuiting.

  5. Eric zegt:

    Ik zou zeggen: schaf alle dildo’s, kaarsen, bananen, komkommers en penen af: ze zijn stoot- en aanstootgevend en als zodanig potentiële wapens in handen van het jeugdig canaille.
    Meisjesbesnijdenis moet natuurlijk wel kunnen, dat is een religieus verantwoorde gewoonte.

    • Christel zegt:

      Bij u ook al dezelfde ‘Derksiaanse’ cynisme . Alsof heren die de clitoridectomie (of FGM) veroordelen, niet eveneens de ‘penetratie’ van een bewusteloze vrouw met zo’n fallussymbool kunnen afkeuren.

      • Eric zegt:

        Het probleem is dat ik die heren en dames nooit moord en brand hoor schreeuwen over clitoridectomie. In Nederland heeft de breeddenkende ‘schrijver’ Ilja Leonard Pfeijffer boekhandelaars opgeroepen de biografie over Derksen uit de handel te nemen. Misschien hoopt hij dat zijn flutromannetjes daardoor beter zullen verkopen, alle redenen zijn goed om de leugenpers te halen. Ik heb hem echter nooit één onvertogen woord over seksuele mutilatie horen uiten. Woke hypocrisie ten top.
        Ik deug, jij deugt, hij deugt, wij deugen, jullie deugen, zij deugen. Het wordt het enige werkwoord dat schoolkinderen in de toekomst nog zullen leren vervoegen.

      • Christel zegt:

        Tijdens de eerste lockdown heb ik wel zijn columns gelezen, toen Italië het zwaar te verduren had tijdens de eerste golf van de pandemie en de zorgsector aldaar ging crashen. Omdat ik zelf in de zorgsector werkte en vreesde dat het ons ook ging overkomen. Ik heb ook zijn boek ‘Grand hotel Europa’ gelezen. Een striemende aanklacht tegen het massatoerisme. Op liefdesvlak vond ik hem heel wat minder – als ik op zijn verhalen afga. Het was soms hilarisch. Maar ach, de man kreeg ook de wind van voren van zijn andere collega’s zoals Jamal Ouariachi, dat hij wel zijn amoureuze escapades met vrouwen uitvoerig beschreef in zijn brieven uit Genua met naam en toenaam (dus ongevraagd al die intieme seksscènes te grabbel gooide) maar als een moraalridder opriep tot een boekenboycot.
        Ik heb ook gelezen dat Derksen toch terug zal komen op tv, nadat SBS een miljoen kijkers verliest na zijn terugtrekking. Het woke- monster eet haar eigen kindjes op.

      • boy in a bubble zegt:

        Een onbegrijpelijk poëet?

    • boy in a bubble zegt:

      Fighting hate for food…
      Witte penen (pastinaken, peterseliewortels) ook afschaffen? White lives matter!

  6. dzjakke Dzjakke zegt:

    ik zou nog eens graag de film TARZOON, DE SCHANDE VAN DE JUNGLE (1975) nog eens opnieuw zien. Wat hebben we toen gelachen!

  7. Johannes zegt:

    Voetballende en voetbal liefhebbende ijdele praathoofden als iconen van de de vrije gedachte..
    En dan ook nog een voetjeballiefhebber die tegen de monarchie is, voorwaarts het volk en de revolutie! En dat zijn de zogenaamde uitdagers van de goegemeente. Halleluja, wat een schok!
    Alsof de koning van Nederland niet al een democratisch gedegenereerde voor het volk buigende lintjesknipper en volks-trekpop is, die uit de kast wordt gehaald als het volk een dagje wil feesten en pisbier zuipen, op moet komen draven als opgepoetste geest uit het verleden als de democratische representatie iets nodig heeft.
    Woke? elke democraat is inherent woke, lid van een woke-gemeenschap. Of je nu een compleet machteloos koningshuis weg wilt hebben, of een stoffig standbeeld van een vermeende racist die niemand nog ziet, alleen de duiven die erop poepen, of nog een stapje verder gaat, het ligt allemaal in elkaars verlengde. Het gevecht tegen woke is een kwestie van democratische categorieverwarring en partijvorming, waar men door de kleine boompjes het bos niet ziet. De hedendaagse woke is een kwestie van een laatste lichting van opvolgende democratische generaties, waar de nieuwste generatie de fakkel overneemt van de vorige en nog een stapje verder gaat. Maar tegen monarchieën zijn in een tijd waar de macht van monarchen al compleet is afgebrokkeld, tot op het punt dat men juist mededogen zou moeten hebben met die mensen, dat is twee eeuwen woke over tijd. Alhoewel er iets voor te zeggen is dat een monarch heden ten dage uit zijn lijden verlost zou moeten worden, een eigen leven kan leiden, zodat hij of zij geen trek en roddel-pop in de democratische klucht van het volk meer hoeft te zijn.

  8. Ines zegt:

    Wikipedia vermeldt: Johannes Derksen (31 januari 1949) activist voor de vrije meningsuiting, en uitvinder van de eerste geurkaars,de wereldbefaamde ‘Ocean Breeze’…

Reacties zijn gesloten.