Boortmeerbeek moet en zal Mechels/Antwerps worden

Een geval van gedwongen annexatie?

De stad Mechelen gaat fuseren met de veel kleinere plattelandsgemeente Boortmeerbeek. Met veel poeha werd het project, voorzien voor 2025, voorgesteld door Bart Somers, titelvoerend burgemeester van Mechelen, en zijn collega Karin Derua van Boortmeerbeek. Beiden niet toevallig (zie verder) behorend tot Open-VLD.

In die persconferentie valt ook de aanwezigheid op van Kristof Calvo (Groen), waarvan sommigen denken dat hij naar Nederland is uitgeweken. Maar neen: Kristof is eerste schepen en fractieleider in de stad van de maneblussers, en een van de stuwende krachten achter de fusie. Het blauwgroene stadsbestuur heeft zich evenwel wat mispakt aangaande de bereidwilligheid van de bewoners zelf: de reacties in het landelijke Boormeerbeek variëren van hilariteit, scepticisme, tot ronduit verbijstering.

Demografische shift

Bewonersprotest tegen fusie

‘We willen geen stadsparking’ worden, is de teneur. Dat is de reden waarom andere buurgemeenten zoals Sint-Katelijne-Waver, Bonheiden en Zemst eerder al hadden bedankt voor de eer. Vlaanderen wordt nog altijd geteisterd door lintbebouwing, waardoor kernen verwateren en het landelijk karakter teloor gaat. Het inlijven door een centrumstad van dit soort gemeenten is urbanistisch een hellend vlak, en leidt tot mega-agglomeraties waar dan ook de bouwpromotoren beter van worden.

Het oogmerk is een verstedelijking en multiculturalisatie, die de landelijke gemeente binnen één grote cluster onder de hoede moet brengen van een ‘progressief’ bestuur, waar vooral de Open-VLD de plak zal zwaaien.

Zelfs in Mechelen fronsen politici de wenkbrauwen, behalve natuurlijk in de door Bart Somers gecontroleerde cenakels. Qua openbare diensten (o.a. politie- en brandweerzone, afvalophaling) is er tussen beide geen enkele link, ze behoren zelfs tot een verschillende provincie (Mechelen behoort tot Antwerpen, Boortmeerbeek ligt in Vlaams-Brabant), en vooral: dit gaat om zeer verschillende sociale weefsels. Namelijk een stedelijk weefsel met veel allochtone bewoners, en een ruraal met sterk autochtone inslag.

Gezien de blauwgroene signatuur van de operatie mag men veronderstellen dat dit motief van een demografische shift heeft meegespeeld: het oogmerk is een verstedelijking en multiculturalisatie, die de landelijke gemeente binnen één grote cluster onder de hoede moet brengen van een ‘progressief’ bestuur, waar vooral de Open-VLD de plak zal zwaaien. Fusies zijn altijd politieke operaties geweest (de oude CVP begon er ooit mee), om de kieskaarten te hertekenen in het voordeel van de regerende partijen.

Zelfbediening

Daarbij zullen ook een districtraad en een districtcollege, troostprijs voor het verdwijnen van een echt gemeentebestuur, vele postjes opleveren, allemaal door de gemeenschap te betalen.

Bart Somers, titelvoerend burgemeester van Mechelen én Vlaams minister van binnenlands bestuur, stelt het voor als een win-win-situatie. Dat zal wel. Financieel is het vooral een fusie tussen de Vlaamse stad met de grootste schuld en een kleine gemeente die bijna schuldenvrij is. Het woord melkkoe is al gevallen. 

Mechelen is effectief Vlaams koploper inzake schuld per inwoner (3.017,61 euro). In totaal gaat het om zo’n 300 miljoen. Daarna volgen nog drie centrumsteden, Oostende, Gent en Kortrijk, ook alle met een blauwe burgemeester. De tijd dat liberalen voor goed rentmeesterschap stonden, is al lang voorbij. Op de poef leven is de boodschap, om prestigieuze projecten te realiseren die de ogen uitsteken. Waarna de Vlaamse overheid de schulden mag overnemen.

Financieel is het vooral een fusie tussen de Vlaamse stad met de grootste schuld en een kleine gemeente die bijna schuldenvrij is. Het woord ‘melkkoe’ is al gevallen.

Het gemak waarmee beleidsniveaus, dankzij de cumul, door elkaar gehaspeld worden, staat op het randje van de corruptie. Onlangs besliste Bart Somers, in zijn hoedanigheid van Vlaams minister van binnenlands bestuur, om steden die door fusie meer dan 100.000 inwoners tellen, te belonen met 50 miljoen euro schuldvermindering. Voorheen waren dat er maar 20 miljoen. Een frappant geval van zelfbediening en belangenvermenging: de minister strooit met geld voor de burgemeester. De hogere wedde, verbonden aan een groter inwonersaantal, is ook mooi meegenomen.

Tel daarbij jaarlijks 10 miljoen euro meer vanuit het Gemeentefonds, en u begrijpt dat vooral de belastingbetaler zal opdraaien voor de expansie van Groot-Mechelen. Eerder paste Antwerps burgemeester Bart De Wever de truc ook al toe door de gemeente Borsbeek in te lijven.

Paternalisme

Karin Derua (Open VLD), huidig burgemeester van Boortmeerbeek: ‘de mensen zullen er beter van worden’

Ondertussen heeft het gemeentepersoneel van Boortmeerbeek een absolute zwijgplicht opgelegd gekregen aangaande de fusie. Er is blijkbaar recent ook een aanbod van buurgemeente Zemst geweest om samen te gaan, eveneens gelegen in Vlaams-Brabant, doch halt, daar zitten geen liberalen in het bestuur…

De clou, is, hoe dan ook, dat bij dit soort operaties op geen enkel moment de mening van de inwoners wordt gevraagd. Voor iemand als Bart Somers, die voortdurend toetert over democratie en inspraak, is dat opmerkelijk. De fusie werd in de coulissen bedisseld, onder de waterlijn, tussen twee blauwe burgemeesters, allicht in de betere eetgelegenheden. In Mechelen zijn ook de Groenen daarbij betrokken, in Boortmeerbeek regeert de N-VA mee. Vooral van deze laatste partij zou men meer lokaal engagement mogen verwachten en verzet tegen Somers’ megalomane plannen.

Dit democratisch deficit komt zelfs binnen diens eigen partij aan de oppervlakte. ‘Ik ben al meer dan 40 jaar bestuurslid van de Open VLD in Boortmeerbeek en ik wist nergens van, ik ben echt kwaad!’ foetert een blauwe dame, die haar lidkaart in twee knipt.

Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat zo’n ingrijpende beslissing, over de annexatie van een plattelandsgemeente door een stad, zou uitgevoerd worden zonder volksraadpleging.

Ondertussen viert het politieke paternalisme hoogtij, en houdt men het bij de laconieke mededeling dat ‘de mensen er beter van zullen worden’. Ook al zal de personenbelasting voor de inwoners van Boortmeerbeek flink stijgen. Op VRT NWS herleidt Ivan De Vadder heel de zaak tot een conflict tussen ‘ratio versus emotie’, alsof politici de ratio in pacht hebben en de burgers door emotie worden verteerd. Lees: de gewone man en vrouw snappen er niet veel van, en hebben nu eenmaal altijd schrik voor verandering. Ze zullen wel bijdraaien als ‘de ratio’ de overhand neemt, en ze ontwaken in een nieuw-stedelijk paradijs. Dat is bijna een cultuurmarxistische lezing: de overheid weet wat goed is voor u. ‘Analist’ De Vadder wil goede maatjes blijven met bestuurspolitici, en vertolkt een soort regimeversie.

Maar de ‘emoties’ van de inwoners zijn terecht, men voelt zich gepasseerd, genaaid, en dat is niet zomaar een opwelling van bekrompen conservatisme, zoals het gesuggereerd wordt. Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat een ingrijpende beslissing, over de annexatie van een plattelandsgemeente door een stad, zou uitgevoerd worden zonder volksraadpleging. Dit is niet zomaar een administratieve formaliteit maar iets met een ruimtelijke, demografische en mentale impact. De eis voor een bindend referendum is helemaal gewettigd. Maar dat zal Somers niet laten gebeuren: zijn ‘ratio’ is wet.

Het geheel ruikt naar centralistisch dirigisme en méér beslag op overheidsmiddelen, alles waar liberalen niét voor horen te staan. Als dit het soort bestuur is dat de Vlaamse overheid wil uitdragen, moet men niet verbaasd zijn dat het door weinigen nog ernstig genomen wordt. Afwachten hoe sterk het protest van de inwoners zich doorzet. Dit verhaal overtreft de lokale draagwijdte en is wel degelijk een testcase voor de burgerdemocratie.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

8 reacties op Boortmeerbeek moet en zal Mechels/Antwerps worden

  1. Henri Es zegt:

    Beschamend hoe Bart Somers (Gesloten VLD) de onoverzichtelijke schuldenberg van Mechelen probeert door te schuiven naar de financieel gezonde gemeente Boortmeerbeek en dat onze eigen burgemeester Karin Derua (ook van Gesloten VLD) dat spelletje meespeelt zonder er vooraf een woord over te zeggen in haar eigen gemeente. En op de persconferentie van eergisteren kwamen ze de mensen voorliegen dat iedereen er beter van wordt: Mechelen zal er inderdaad beter van worden, Derua ook (postje verzekert) , maar de inwoners van Boortmeerbeek betalen voortaan ipv de jarenlange 5,8 % personenbelasting op zijn minst 6,5 % (en na een tijdje mag dat weer evolueren naar de 6,8 % die Mechelen tot nog toe hanteert). En de nieuw gecreëerde postjes zullen uiteraard de kosten ook nog verhogen. Derua wijst een referendum al bij voorbaat af (wellicht omdat ze weet hoe haar inwoners gaan reageren). In plaats van de belangen van haar inwoners te verdedigen, verkoopt ze hen als een ware Judas aan Mechelen om de schuldenberg af te lossen. En de politiekers zijn dan altijd toch zo verwonderd dat de kiezer naar extreme partijen overstapt.

  2. Lucien Mertens zegt:

    De Open VLD, oorspronkelijk PVV (Pest Voor Vlaanderen) is nu werkelijk verveld tot Openlijk Vuile Liegende Dieven.

  3. Christel zegt:

    Zo’n vaart zal het niet lopen.
    https://www.gva.be/cnt/dmf20220421_97361121

  4. boy in a bubble zegt:

    De truc van de foor mislukt? De inwoners van de gemeente in Vlaams-Brabant lusten de lekstok van de burgemeester van Mechelen niet? Ze moeten het snoepje op een stokje om aan te likken niet hebben? Op Radio 1 had Ivan De Vadder in zijn politieke commentaar bij de voorgestelde fusie het immers over het hanteren van de lekstok. Hoewel likken op zich beschouwd een zeer lustvolle bezigheid kan zijn, zou ik er toch ook niks moeten van weten. Ein Lolli für den kleinen Dolli…

  5. dzjakke Dzjakke zegt:

    Je moet niet vragen water zou gebeurd zijn, als de inwoners van dit land de kans hadden gekregen om zich te uiten, toen Verhofstadt het land verkocht aan Europa!

  6. Pingback: Joy Donné, of het imperium van de ‘fiksers’ | Acta Sanctorum

  7. Pingback: Een ‘bevraging’, zo ingewikkeld en ondoorgrondeli als België zelf | Acta Sanctorum

  8. Pingback: Een ‘bevraging’, zo ingewikkeld en ondoorgrondelijk als België zelf | Acta Sanctorum

Reacties zijn gesloten.