Samson versus Anuna: het debat van de (g)eeuw

Eddy Demarez heeft nog maar net een taakstraf jegens de Belgian Cats opgelegd gekregen waarover de VRT ‘om privacy redenen’ niet wil communiceren -wat tot allerlei pittige speculaties leidt-, terwijl alweer een nieuw Vlaams psychodrama zich ontrolt: de vete tussen mediafenomeen Gert Verhulst en milieu-activiste Anuna De Wever. Waarmee God en Klein Pierke zich gingen moeien, van Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Sammy Mahdi over Egbert Lachaert, Lorin Parys en Kristof Calvo, tot lapzwans Noël Slangen.

Samsonworst

Aanleiding voor deze staatszaak: een DM-interview afgenomen door ene Joël De Ceulaer waarin Gert zich smalend uitlaat over Anuna die Groen zou ‘kaalgeplukt’ hebben. Waarop die Verhulst aansluitend in een tweet wegzette als een ‘oude witte hetero man’ die moest zwijgen over klimaatkwesties. Auch. Een onvervalste woke uitspraak die haar de banbliksems opleverde van zowat alle oude witte hetero mannen. Halve excuses ten spijt, plukte Anuna zichzelf zo wat kaal met deze uitschuiver.

Gert Verhulst is namelijk het vleesgeworden ideaalbeeld van de geslaagde Vlaamse ondernemer die stront in goud verandert.

Maar laten we beginnen met het begin, namelijk het historische tweegesprek tussen De Ceulaer en Verhulst in De Morgen. Niet dat het veel om het lijf heeft. Net daarom werd de klimaatuitspraak van Gert meteen ook de kop van het artikel. En vermits vele mensen tegenwoordig alleen maar koppen lezen, was de toon van het debat direct gezet. In feite gaat bijna heel het interview echter over de belangrijkste bijzaak in het leven: geld, en hoe ongelijk het verdeeld is. Zo uit de reporter van dienst zijn misnoegen over de prijs die hij ooit moest ophoesten voor een ballon op Plopsaland: 8 euro. Dat is absurd veel voor iets dat twee keer niks kost, maar die villa in Saint-Tropez moet natuurlijk wel met iets betaald worden. En wat hebt ge nu nog voor 8 euro?

Gert Verhulst is namelijk het vleesgeworden ideaalbeeld van de geslaagde Vlaamse ondernemer die stront in goud verandert. En zeggen dat het allemaal ooit begon met een hondje in een VRT-kinderprogramma, een formule die hij met Hans Bourlon en Danny Verbiest letterlijk uit de openbare omroep wegkocht. Heel de merchandising-machine rond studio-100 klopt als een bus, tot en met de voedingsgewijs waardeloze Samsonworst bij de slager en de Plopvitamines bij de apotheker. Verhulst is vooral een zakenman die het oeroude maar succesrijke principe van de vrije markt toepast: iets is zoveel waard als de zot ervoor wil betalen. Neem dat niet persoonlijk, Joël.

De Verhulstjes in Saint-Tropez

Tot daar alle respect, het groenlinks chagrijn van Kristof Calvo ten spijt en diens gezemel over meritocratie. Tot ik toevallig een aflevering van De Verhulstjes zag passeren, een reality show op Play 4 die zich helemaal afspeelt in en rond Gerts villa in Saint-Tropez, vlakbij het optrekje van Brigitte Bardot nog wel, waar ze een briefje naar toe sturen terwijl de hond weer in de garage heeft gekakt.

Voor één keer moet ik de TV-criticus van De Standaard gelijk geven: ‘De Verhulstjes is stuitend plat, stinkend vervelend, en zo leeg als de straten tijdens de eerste lockdown’. Zet een camera in de refter van het rusthuis waar mijn moeder verblijft, en je hebt spannender dialogen. Heel het gezin Verhulst etaleert in het Aantwaarps de ondraaglijke lichtheid van het bestaan, in een exhibitionistische overmaat die de veel te dure ballon van Joël weer voor de geest roept.

Zet een camera in de refter van het rusthuis waar mijn moeder verblijft, en je hebt spannender dialogen.

Ik snap wel dat gesprekken aan de ontbijttafel niet per se over Sartre of de kwantummechanica hoeven te gaan, maar dit programma is doordrongen van het narcisme van een rijk man die denkt dat elke wind die hij laat de moeite is om de ether in gestuurd te worden. Meteen vind ik de uitspraken van Gert Verhulst over Anuna en over het Vlaams Belang dat mee moet besturen, zelfs al zou ik ermee akkoord gaan, niet ter zake doende toogpraat. Niet omwille van de oude witte hetero mannelijkheid van betrokkene, maar gewoon wegens de imbecillitas die bovendien erfelijk blijkt, zie de uitspraken van zoon Viktor, student aan de ‘universiteit van het leven’.

Meer dan 700.000 Vlamingen vinden deze demonstratie in oeverloze leegte het bekijken waard, zo zeggen ons de kijkcijfers. Een tegenslag komt nooit alleen. Gert Verhulst is rijp voor een politieke carrière waarin hij ooit zijn intellectuele evenknie Anuna zal tegenkomen. Een dubbele race-to-the-bottom. Een uitgelopen midlife crisis versus een verlengd puberteitsverschijnsel: is wegzappen nog een optie?

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .