TV-reclame als verplichte kost: het lijkt wat op dwangvoederen

TV reclameZorg vooral dat het bier koud staat

Huh? Behoort het doorspoelen van reclame dra tot het verleden bij opgenomen TV-programma’s? Welja, we kennen allemaal dat fantastische knopje op onze afstandsbediening om 2, 4, 24, of 64x sneller door reclameblokken te zoeven. De laatste optie is voor de snelheidsduivel die ik ben altijd de favoriet geweest. Mooi stoppen op het eerste frame van het vervolg, sommigen hebben het ontwikkeld tot een behendigheid die de reflexen van Kevin De Bruyne evenaart. De reclamelui zelf, de zenders en de adverteerders zagen het met lede ogen aan. Hoe durven ze, die zwartkijkers die wel content willen maar niet de commerciële onderbrekingen waarin de grijnzende Kerstman van Coca-Cola opduikt.

Om dit parasitisme te beteugelen heeft Telenet het nu op een akkoordje gegooid met DPG Media (VTM 1, 2, 3, 4 en Gold) en SBS (Play 4, 5, 6 en 7): één minuut verplichte, niet-doorspoelbare reclame bij elk opgenomen programma staat u te wachten. Bij terugkijk-TV (programma’s die tot zeven dagen terug opgevraagd kunnen worden) zijn het de reclameblokken zelf die niet langer doorgespoeld kunnen worden. Opmerkelijk genoeg gaat ook de openbare omroep VRT, die met belastinggeld wordt gefinancierd, zich aansluiten bij deze dwangprocedure.

De jaren stillekes

sunlightHet begon allemaal met zeep

Het argument van de commerciële zenders is dat ze die inkomsten nodig hebben om programma’s te maken (we spreken dan over hersendood bevorderende producten als De Mol, Blind Getrouwd en Reizen Waes, soit) en dat de adverteerders anders zouden afhaken, uitwijken bijvoorbeeld naar het internet en de sociale media. Dat doen ze sowieso, TV-reclame is een aflopend verhaal wegens te weinig mogelijkheid om doelgroepen aan te spreken. 

De sector mist echte verbeelding, is in een sneltempo aan het ‘verwoken’ of blijft hangen in eeuwenoude stereotypen, goede humor is zeldzaam.

Ten gronde schijnen al die betrokken partijen zich de vraag niet gesteld te hebben waarom mensen zo nodig die reclame willen skippen. Het antwoord is simpel: reclame wordt beschouwd als saai of schreeuwerig, oppervlakkig, irrelevant, manipulatief en leugenachtig. Daar moeten al die creative directors maar eens over nadenken: ze prijzen alle mogelijke producten aan, maar hun ding zelf heeft een groot perceptieprobleem. Het woord ‘reclamelui’ is bijna een scheldwoord. De sector mist echte verbeelding, is in een sneltempo aan het ‘verwoken’ of blijft hangen in eeuwenoude stereotypen (autoreclame, help), goede humor is zeldzaam. Spots als deze voor het biermerk Omer, die een echt verhaal vertellen, zijn uitzonderingen. Product placement werkt wel en lijkt een beter alternatief, denk aan de iconisch geworden Lexus van Witse. We weten het, weinigen storen zich eraan. 

Voor de rest is het huilen met de pet op, of rustig naar de keuken voor een biertje. TV-reclame -en eigenlijk reclame tout-court- is in de gebiedende wijs blijven steken (drink dit, gebruik dat) van in de oertijd, zijnde het jaar 1933, toen een radiohoorspel werd gesponsord door de Amerikaanse zeepfabrikant Procter & Gamble. Vandaar komt het woord ‘soap’. En nu moeten we die gebiedende wijs zelfs letterlijk nemen: reclame kijken zult u! Het lijkt wat op dwangvoederen van ganzen. Straffe psychologen die dit bedacht hebben.

Achterhoedegevecht

Telenet2Ooit was dit een kroonjuweel van de Vlaamse economie, nu is het een ‘cash cow’ in Amerikaanse handen

Het kapitalisme wil winst maken, verkopen dus en dat doe je met je product zo hard mogelijk aan te bevelen. Op zich kunnen daar vragen bij gesteld worden: er wordt enorm veel rommel aan de man gebracht, dingen die we niet nodig hebben maar dan toch aanschaffen om ‘mee’ te zijn. Dat besef groeit, de marketeers zullen het moeten accepteren.

Het is de consument daarbij beginnen dagen dat elke seconde TV-reclame ook in de prijs verrekend zit die hij uiteindelijk voor dat product betaalt. Dit gebrek aan sociale relevantie drijft ons naar B- en C-merken die er zich op beroemen van zo min mogelijk geld te verspillen aan dure publiciteitscampagnes. Het vergelijken tussen producten willen we steeds meer op een ‘objectieve’ basis. Het zou voor mij volstaan als ik, bij de aankoop van een nieuwe wasmachine, een lijst kan inzien van alle merken, hun evaluatie door een neutraal panel, en hun ranking in een prijs/kwaliteit tabel. Dat is dus wat Test Aankoop doet. Jammer genoeg vervalt deze consumentenvereniging zelf in schimmige verkooppraktijken die op het randje van de oplichterij zijn. Zelf wat grasduinen op het web en vergelijken, wat beoordelingen lezen, is misschien nog de beste oplossing, dan vind je snel je gading.

Het is de consument daarbij beginnen dagen dat elke seconde TV-reclame ook in de prijs verrekend zit die hij uiteindelijk voor dat product betaalt.

Conclusie: dit gaat om een achterhoedegevecht. Het motto blijft: skip publicity where possible. De jeugd kijkt nauwelijks nog televisie, in het beste geval wat nieuws en duiding op de zenders. Netflix is de nieuwe leverancier van content en ontspanning. TV-reclameblokken serveren als quasi verplicht kijkvoer is arrogant, dom en typisch voor het reptielenbrein en het kortetermijn-winstbejag dat zeker ook Telenet typeert. Ooit in 1995 opgestart door de Vlaamse regering als speerpunt in de digitale innovatie, groeide het Mechelse bedrijf uit tot een parel aan onze industriële kroon, tot de Amerikaanse investeringsmaatschappij Callahan Associates in 2001 een meerderheidsparticipatie verwierf, nadien op zijn beurt uitgekocht door Liberty Global Consortium.

Dit bedrijf had in Vlaamse handen moeten blijven met een stevige overheidsparticipatie, temeer omdat Telenet er met Proximus een duopolie op nahoudt waardoor onze telecomdiensten tot de duurste van Europa behoren. Maar dat is voer voor een andere discussie. Vermoedelijk is de stap van Telenet ook bedoeld om het aanbod betaal-TV (‘on demand’), vrij van reclame, te promoten. Weer kassa.

Tot slot nog enkele tips om toch die reclameblokken niet te moeten ondergaan:

  • Je kan met een gewone dvd-recorder programma’s opnemen, dan spoel je door zoveel je wil
  • Bij rechtstreeks kijken: een programma vooraf een vijftal minuten op pauze zetten staat u nadien toe alle reclameblokken door te spoelen, tot aan ‘real time’.
  • Of zoals voorheen: tijdens de reclame rustig een biertje uit de frigo halen, mails checken, het toilet bezoeken, uw vrouw eens knuffelen.

Kent U nog trucs, laat het me weten. De Vlaming verkwanselt wel zijn kroonjuwelen, maar in het omzeilen van ambetanterij en pestregels zijn we wereldtop. Tot zo, na de reclame.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .