Open en bloot: het debat over het bad

zwembadOf is het een non-debat?

OK, even wat tegengas geven want niet elke eend met twee poten en vleugels is een eend. Het nieuwe Brusselse openbare zwembad Flow voorziet de mogelijkheid van zwemsessies enkel voor vrouwen, en de boerkini is toegelaten. Dat is zowaar een politiek issue geworden, wat zeg ik, een staatszaak. De immer naar aandacht hengelende MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez was de eerste die de kat de bel aanbond, waarna ook Theo Francken (N-VA) en CD&V-Kamerlid Hendrik Bogaert (CD&V) in het bad sprongen: ‘geen gescheiden zwemuren omwille van geloof’, klonk het vast beraden.

Neen, dat willen wij ook niet. Geen grotere voorstander van een ban van religieuze symboliek in de openbare ruimte en het openbaar ambt, dan schrijver dezes. Maar toch een paar kanttekeningen vanwege iemand die nauwelijks meer dan de baksteenslag beheerst. Er bestaan sinds onheuglijke tijden ook wel aparte zwemuurtjes voor gehandicapten, voor kinderen, voor allerlei doelgroepen, en jawel, ook voor naturistenverenigingen die privé een zwembad afhuren. Dat er dan 1 (één) uur per week op zaterdagmorgen aan vrouwen de kans wordt geboden om een duik te nemen zonder mannelijke blikken, wie in Overijse of Duffel hoeft daar van wakker te liggen.

Het liberalisme van Bouchez en C° geraakt hier toch wel in een spreidstand: in hoeverre moet je een vrouw dicteren hoe en met wie ze gaat zwemmen? Het ging toch ook over individuele vrijheid en het recht om te kiezen wat je al dan niet aan je lijf doet?

Steeds kleiner

1910Strandgenoegens in 1910

Natuurlijk is het Anderlecht, dat weet ik wel, en onze samenleving moet alert blijven voor al dan niet sluipende islamiseringstendensen. De uitspraken van Ihsane Haouach, de regeringscommissaris bij het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen, zijn bepaald niet geruststellend als ze het principe van de seculariteit laat afhangen van de ‘demografische evolutie’.

Net daarom moeten we oppassen dat we ons niet verslikken in het chloorwater en metafysische debatten over wat das Weib nu eigenlijk wil, zoals Sigmund Freud zich afvroeg. Hij is er nooit uit geraakt. En misschien moeten stoere mannen als Georges-Louis Bouchez, Theo Francken en Hendrik Bogaert dat ook niet proberen.

De badpakken uit 1900 lijken verdacht goed op de door ons vandaag zo verketterde boerkini.

De mode doorkruist trouwens heel het debat over het bad. Honderd jaar geleden was een blote bil aan onze stranden absoluut not done. De badpakken uit 1900 lijken verdacht goed op de door ons vandaag zo verketterde boerkini. Dat was misschien toevallig het moment dat Freud zijn beroemde vraag formuleerde. Sindsdien is het aantal cm2 textiel alsmaar verminderd, laat ons eerlijk zijn, vooral omdat mannen dat opwindend vinden en ook de mode dicteren.

Zoals bekend werd de bikini (al bij de Romeinen in gebruik) in 1946 door de Franse ontwerper Louis Réard heruitgevonden als een ‘bombe anatomique’, een speelse verwijzing naar de atoombom die toen op de Bikini-atol tot ontploffing werd gebracht. Het kledingstuk moest in een luciferdoosje passen maar werd in de meeste westerse landen verboden wegens ‘zedenschennend’. Hollywood hanteerde een bikini-ban tot 1965, ook al werd het tweedelig badpak met blote navel gepromoot door seksbommen,- no pun untended,- als Brigitte Bardot  en Sophia Loren.

Brigitte Bardot deed er dan ook alles mee, behalve baantjes trekken. Zwemmen met een bikini is een hachelijke zaak, heb ik me door vrouwen laten wijsmaken: voortdurend moeten checken of alles nog op zijn plaats is, het is vermoeiend. Maar mannen zijn er dol op. Vrouwen met een buikje of moeders met zwangerschapsstriemen beginnen er niet aan. Sportzwemsters verkiezen zonder uitzondering het ‘zedigere’ maar veel comfortabelere badpak.

Valse schaamte

strandpaviljoen-adamOok hier apartheid

Daarna kwam de monokini, het topless model. De laatste decennia van vorige eeuw zeer populair op het strand, nu vrijwel helemaal verdwenen. De islam heeft er vermoedelijk weinig mee te maken. Wel spelen factoren een rol als schrik voor zonnebrand en huidkanker, maar ook schaamte en onzekerheid, de schoonheidsdictatuur die bepaalt dat maar weinig vrouwen perfecte borsten hebben. Te klein, te groot, te slap, en dus toch maar liever niet zichtbaar voor de buitenwereld. Ook in de moderniteit schikken vrouwen zich naar dwangmatige codes.

Liefhebbers van het Adam- en Evakostuum willen tegen deze valse schaamte ingaan. Helaas is publiek zonnebaden of zwemmen zonder bedekkend textiel verboden, en moeten naturisten… een zwembad afhuren, of zich in Bredene gaan afzonderen. Dus ook in het vrije Westen preutsheid en dress codes, terwijl op het internet de goorste porno dan weer voor iedereen ter beschikking is. Plak het maar aan elkaar.

Helaas is publiek zonnebaden of zwemmen zonder bedekkend textiel verboden, en moeten naturisten… een zwembad afhuren, of zich in Bredene gaan afzonderen.

Samengevat: het debat over het bad getuigt van lachwekkend politiek fetisjisme, alsof kamerleden en partijvoorzitters niets beters te doen hebben. Het zijn de mannen die het probleem vormen, de imams, de islamitische misogynie, de allochtone pubers en jongeren die vrouwen lastig vallen en onze openluchtzwembaden terroriseren. Treed daartegen hard op, stel hier duidelijke grenzen, en toon moslima’s anderzijds dat onze zwembaden veilige havens zijn waar boerkini én bikini door één deur kunnen en in hetzelfde water.

Dat heet liberalisme, democratie en misschien zelfs zowaar integratie. Laat vrouwen gewoon zelf beslissen wat ze aan hun lijf trekken. Wat cultureel zelfvertrouwen aan onze kant kan geen kwaad. Niemand heeft toch schrik dat de bikinidraagsters zich zullen laten bekeren?

Kan natuurlijk zijn dat de 1900-badmode terugkomt. Zou ik persoonlijk jammer vinden. Maar ook dan is het antwoord op de vraag ‘Was will das Weib?’ simpel: gewoon zwemmen.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .