We wen-sen Mar-tine Tang-he een wel-ver-dien-de rust toe

Bedenkingen bij een decorwissel

Vandaag, maandag 30 november, presenteert Martine Tanghe normaal gezien haar laatste journaal gezien ze de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt. Zowat elke beroepsjournalist doet zijn/haar duit in het zakje om de moederkloek van het Vlaamse geteleviseerde dagblad te honoreren, te bejubelen als empathische nieuwlezeres die heel ge-dul-dig el-ke let-ter-greep beklemtoont zodat zelfs de sansevierra’s aan het raam mee zijn met de actualiteit.

Ik ga heel eerlijk zijn: voor mij is haar laatste dag een opluchting. En ik begin met het meest subjectieve argument: zo’n rimpelige oma bij mijn avondmaal (ik heb door de eeuwen heen geleerd, het 19u-journaal te synchroniseren met het opdienen van het diner), dat tast mijn appetijt aan, sorry aan alle oma’s ter wereld.

Mannen die na een zware dagtaak toch nog de moed hebben om het VRT-nieuws tot zich te nemen, mogen daarvoor beloond worden. Het oog wil ook wat, en Martine had al lang naar de back office moeten verhuizen om zoals elke ambtenaar haar genereus pensioen af te wachten. Jong schoon volk willen wij als ankervrouwen, blonde vampen met een frisse adem, die wat onbenulligheid uitstralen, dat geeft afstand tot het onderwerp en aan de kijker de gelegenheid om zelf het nieuws aan een kritische toets te onderwerpen.

Bij la Tanghe was dat uitgesloten. Ooit op de redactie beland als linkse hipster, heeft ze de mannelijke rode burcht -met Walter Zinzen als grootste vaandeldrager- opgesmukt met een vrouwelijke versie van de politieke correctheid, een Moeder-de-Gans-type dat een verhaaltje vertelt voor het slapengaan. ‘Zelden heb ik iemand met een minimum aan mimiek zoveel weten vertellen’, verkondigt Karl Vannieuwkerke in zijn Laudatio. Dat is een understatement.

Opvoedingsjournalistiek

Ri Chun-hee, de Noord-Koreaanse collega van Martine Tanghe

Elke wenkbrauw, elke mondhoek, glimlach of beteuterde uitdrukking, behoorde voor Tanghe tot het arsenaal om toch het nieuws van de juiste leerzame duiding te voorzien. Klimaatbetoging? Goedkeurende monkellach. Iets over N-VA of VB? Kijken als het doorslikken van een slechte mossel. Cru gezegd: Martine Tanghe heeft de non-verbale modus van het cultuurmarxisme op haar eentje gestalte gegeven. Ze is de Belgisch-Vlaamse versie van de Noord-Koreaanse nieuwslezeres Ri Chun-hee, die ook haar ideologische emoties de vrije loop laat bij elk nieuwsitem. Zwellen van trots, huiveren van afkeer, hevig wenen bij rouwtijdingen, ze doet het allemaal op haar 75ste (!).

Martine Tanghe heeft de non-verbale modus van het cultuurmarxisme op haar eentje gestalte gegeven

De kleuterjufdictie van Martine, een rechtstreekse echo van dat nog veel oudere icoon, Tante Terry, was met andere woorden ook niet zo onschuldig. Ze was de perfecte vrouwelijke invulling van de groenrode opvoedingsjournalistiek die we bij mannelijke tegenhangers als Rudi Vranckx aantreffen: de kijker is een kind met een nog ongevormd cognitief systeem, de omroep een orgaan dat informatie verschaft maar vooral ook framing, duiding en allerlei Pano-ramische formats om die Vlaamse kinderziel op een correcte manier te indoctrineren.

In een door De Morgen uitgebrachte heiligverklaring is oud-VTM-presentatrice Lynn Wesenbeek de enige die een voorzichtig-kritische commentaar durft te formuleren: ‘Martine Tanghe behoorde tot het decor van het VRT-journaal’. Dat is zo. En decors moeten op tijd naar het magazijn. Ze vertegenwoordigt een (hopelijk op zijn einde lopend) tijdperk van de belerende omroeperij, journalisten die hun eigen mening met het item mixen, nieuwsredacties met missionarispretenties, talkshows zoals ze te voorzien en te verwachten zijn.

Vanavond 19u dus. Karl Vannieuwkerke gaat er thuis een fles champagne bij open doen en hapjes serveren, lezen we. Welaan, ik ook dus, zij het vanuit een verschillende drijfveer.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee. 

Dit bericht werd geplaatst in Media. Bookmark de permalink .