Kortbericht: Hoera, het is een vrouwtje

Afbeelding kan het volgende bevatten: 4 mensen, lachende mensen, pakWat is het verband tussen Samson en Gert, en de Belgische monarchie? Het zou een goede quizvraag kunnen zijn. Het antwoord: beide hebben een vrouwelijke opvolgster klaargestoomd, en dat is voorwaar een kwestie van uitgekiende strategie. Elisabeth wordt geprepareerd om het Belgische koningshuis een frisser imago te geven na de troonsafstand van de autistische hark Filip I, terwijl Marie Verhulst haar papa gaat aflossen als tegenspeler van de hond Samson in de Studio 100-serie.

Er zijn tal van gelijkenissen tussen deze vrouwtjes. Niet alleen behoren ze tot een dynastie en volgen ze hun vader op, ze hebben ook de missie meegekregen om iets oubolligs en in se ridicuuls terug hip te maken. Sexy en mediageniek spelen beiden hun status van gekroonde vagina uit, in de eerste plaats voor marketingdoeleinden. De media en speciaal de ‘boekskens’ spelen daarin een ondersteunende rol.
De prinsessen zijn met andere woorden seksmarionetten, die via een pooierslogica in een vitrine zijn terecht gekomen waarachter toch het patriarchaat rustig verder suddert, bij Studio 100 zijn dat Gert Verhulst en boekhouder Hans Bourlon.

Weinig feministen hebben deze valstrik door, daarvoor zijn ze gewoon te dom. Zou het kunnen dat de meest versleten, achterlijke instellingen vrouwen gebruiken om hun blazoen op te poetsen, een doorstart te maken en critici te vlug af te zijn? Zie ook het stijgend aantal vrouwelijke woordvoerders. Wat zegt dat over die dames? Waarom protesteert de Vrouwenraad eigenlijk niet in deze, in plaats van maar af te geven op stand-up-comedians als Jeff Hoeybergh?

Feminisering is dus grotendeels een farce, de heren bepalen de strategie. Finaal voorzie ik zelfs een fusie van Studio 100 met het Belgische koningshuis. Hun belangen zijn dezelfde, ze draaien hoofdzakelijk rond hun eigen voortbestaan en het in stand houden van een sprookje. Met dat verschil dat we voor de ene betalen en de andere niet. Maar kijk, België herinrichten als Plopsaland zou wél kostendekkend kunnen functioneren, waarbij het lullig pratende hondje Samson zelfs een heraldieke functie zou kunnen krijgen, iets als een leeuw of een adelaar, maar dan veel aaibaarder.

Want aaibaarheid en warmte, daar rond draait alles, reden waarom ik mijn televisie nu al voorverwarm voor de koninklijke kerstboodschap, en nu begrijp ik ook waarom het Nederlands van Filip zo goed op dat van Samson lijkt.
Iets zegt me dat de eindeloze reeks staatshervormingen zal ingehaald worden door de totale Plopsificatie. Onthou dat woord.

Dit bericht werd geplaatst in Kortberichten. Bookmark de permalink .

6 reacties op Kortbericht: Hoera, het is een vrouwtje

  1. Mady Vermeulen zegt:

    Leuk geschreven, maar mij interesseert noch het ene, noch het andere. Flauwe kul is aan mij niet besteed. Reclame, van welk soort ook, irriteert mij mateloos.

  2. Antwerpen19 zegt:

    Haha, Johan, deze zit er vlak op..

  3. willy zegt:

    Banaal onderwerp , nutteloos .Hierdoor worden deze dure mascottes nog meer aangetrokken hun spelletje te spelen .Negeren wie kan .

  4. Yvo G zegt:

    Amusant stukje, te consumeren met een monkel. En leuk verpakt. Morgen de volgende opvoering van het belgocircus perpetuum.

  5. machteld zegt:

    Een terechte veeg uit de pan aan het adres van het feminisme. U wijst op zaken die veel te weinig onder de aandacht worden gebracht, en als het dan toch eens gebeurt – zoals in dit stuk – ligt de verdienste hiervoor bij een man 😉

  6. Christel zegt:

    In 1953 was er een overstroming in Zandvliet. Mijn grootvader was toen dijkgraaf, moest iedereen gaan waarschuwen en zo nodig uit de nood helpen. Net als veel huizen was ook zijn boerderij niet ontsnapt aan de watersnoodramp. Boudewijn was toen maar 22 jaar en nog niet zo lang koning. Hij kwam op bezoek in Zandvliet. Een hoogbejaarde vrouw kwam de koning begroeten, bood hem een koekendoos aan en zei met gevleugelde woorden : ‘neem een koekje, mijn jongen’.
    Prinses Elisabeth mag dan nog maar achttien zijn en een beschermd leven leiden. Ze heeft er niet voor gekozen om haar vader te moeten opvolgen. Maar ze doet het wel plichtbewust en met flair. Het meisje spreekt vlot Nederlands en schrijft zelfs haar speeches. Ze moet nog haar weg zoeken maar is wel bewust van wat de jongeren nu bezig houdt (getuige haar verjaardagsspeech). En ze was door haar bezoek in Kenia al geconfronteerd met kindhuwelijken en vrouwenbesnijdenissen. Ze is dus niet zo wereldvreemd en zeker niet zo’n ‘seksmarionet’ zoals JS op zijn Hoeyberghiaans schreef. Dat meisje wil gewoon zo normaal mogelijk leven en behoeft nu zelfs nog geen dotatie, de bekvechtende politici daarentegen… Liever zo een Elisabeth dan al die ongekroonde lullen.

Reacties zijn gesloten.