Eliud Kipchoge had ook gewoon een fiets kunnen nemen

marathonHet werd hier al eens gezegd: grote bewondering voor Oost-Afrikaanse hominiden (zeg niet mensapen) als Eliud Kipchoge, die onlangs in Wenen de twee uur-muur van de marathon doorbrak. Het gaat hier om nakomelingen van veedieven die dankzij hun lange beenspieren in één nacht met gestolen beesten naar huis konden spurten, soms honderd kilometer ver doorheen de savanne. Daarbij vergeleken is een marathon een stadswandeling. Onze voorouders daarentegen zijn boeren en handelaren, waarvan we witte papperige benen of ellendige sprietjes erfden. Slim en sluw werden we wel, maar soms ook weer vadsig. Het superioriteitscomplex van de blanke zit hem in de korte spieren (naar de markt gaan, de lijfeigene van de zweep geven), de fijne motoriek (van centen tellen tot piano spelen), en vooral: goed kunnen liegen (voorwaarde om kapitaal op te bouwen).

Afrikanen met lange benen willen we hier niet, hun lichaam is gewoon gemaakt om ons vee en onze vrouwen af te pakken. Behalve in het voetbal: daar is de zwarte koning. Bekijk onze grasmatten en zoek vergeefs naar een bleekgezicht, het lijkt de competitie van Ghana of Burkina Fasso wel. Op een of andere manier heeft de sportwereld de savannecrimineel omarmd en hem een plaats gegeven in het middenveld, de zone waar het meest gelopen wordt. Waar is de blanke man met zijn papspieren dan gebleven, afgezien van snelwandelaars als Hazard of De Bruyne? Het antwoord is simpel: niet langer op maar veeleer rond het veld, als trainer, coach, sponsor, makelaar (dikwijls met een familienaam eindigend op -vic), de man die het overzicht heeft en dirigeert, verhandelt. De aloude veehandelaar is helemaal terug en alle gestolen paarden zijn opnieuw op stal. Hier valt nu geld te verdienen.

Laserstraal

De slimme witte man (Jim Ratcliffe, CEO van Ineos) en de sterke Afrikaan (Eliud Kipchoge): een gouden combinatie

Of hoe voetbal ook zonder oerwoudgeluiden wel een racistische onderbouw vertoont. Dat brengt ons opnieuw bij het fenomeen Eliud Kipchoge. Een fantastische atleet. Maar heel dat recordgebeuren was vooral één grote reclamestunt van Ineos, een Brits chemiebedrijf van niet onbesproken reputatie (bij ons bekend van de neer te poten plasticfabriek in de Antwerpse haven, op basis van vervuilend schaliegas) dat naar verluidt 15 miljoen euro in de onderneming investeerde.

Naast heel de marketing- en merchandisingmachine is de technische omlijsting van de recordpoging zelf indrukwekkend, om niet te zeggen grotesk: 41 ‘hazen’ die hem op snelheid moesten houden, alles netjes tussen de stippellijnen van het parcours, een autocolonne om de luchtweerstand te breken, en een laserstraal die hem precies aanwees waar en hoe hard hij moest lopen op zijn supersonische Nikeschoenen met carbonzolen. Stoppen om proviand op te doen, zoals bij een klassieke marathon, was er uiteraard niet bij: Kipchoge werd via een soort telescopisch systeem van vloeibaar krachtvoer voorzien. En heel vreemd, de atleet werd  daarvoor niet uitgejouwd als een valsspeler, integendeel, de laserstraal en alle bijkomende gadgets leken de menigte nog extra te begeesteren.

We staan nog maar aan het begin van deze techno-sportieve evolutie die later ook ons dagelijks leven veel vreugde en comfort zal bezorgen.

Akkoord, u en ik gingen ook met al deze hulpmiddelen het record niet breken, we lagen al na een paar kilometer op het asfalt. Maar daar gaat het niet om. De kwestie is dat de sportieve prestatie langzaam maar zeker ondergeschikt wordt aan de technische ondersteuning. Waarbij vergeleken klassieke doping maar kinderspel is. We staan nog maar aan het begin van deze techno-sportieve evolutie die later ook ons dagelijks leven veel vreugde en comfort zal bezorgen. Die luchtweerstand, daar kan nog veel aan gedaan worden, er kan een compleet vacuüm voor de loper gecreëerd worden. Verder zijn er natuurlijk de cyborg-ideeën. Waarom Eliud geen derde been aanreiken? Of een propeller in zijn Keniaanse anus? Of beter nog, als hij nu gewoon een fiets neemt (steelt) is de klus al na een kwartier geklaard.

Cynische rede

De wenende knecht Dario Gomez Becerra tijdens het WK wielrennen, met een platte band en zonder hulp: het is niet eerlijk

Reken dus maar dat ook het huidige marathonrecord snel zal sneuvelen dankzij het betere laboratoriumwerk en de witte jassen. In dit technisch-sportief perspectief bestaat vals spelen niet en geldt inderdaad het motto van Ineos dat Kiploge de dagen voor zijn recordpoging eindeloos herhaalde: ‘No human is limited’. Maar aan die slagzin hangt een vreemde geur, jawel, deze van de man aan de zijlijn die het renpaard in het gareel houdt, nadenkt over nog meer en nog beter, en ook zoveel mogelijk Nike-sportschoenen wil verkopen.

De mens is grenzeloos, als het erop aankomt van de spelregels die hij zelf uitvond te vervalsen.

Laten we alle morele bezwaren ter zijde laten, maar ook niet doen alsof sport gewoon maar sport is. De mens is grenzeloos, als het erop aankomt van de spelregels die hij zelf uitvond te vervalsen. Het Olympische ideaal is het meest belachelijke en hypocriete dat ooit is verzonnen. De cynische rede van de veehouder-koopman-coach, die met zijn lasterstraal het sportieve exploot tot in de puntjes regelt, laat een spoor achter tot in de schemerwereld van gokken, omkoping en matchfixing. Het komt erop aan de beste te zijn met alle geoorloofde middelen, én met de ongeoorloofde voor zover die niet ontdekt worden. Dat wist Machiavelli al, de Russen passen het principe met enthousiasme toe, in de sport en daarbuiten, niet toevallig dat ze overal ter wereld verkiezingen manipuleren.

Terwijl ik op mijn oude gietijzeren fiets de hellingen in de Druivenstreek puffend bestijg, halen oudjes van 80 en meer me fluitend in op hun Speedelec. Geen bewondering maar minachting lees ik op hun gezicht. Zij hebben natuurlijk ook die verpulvering van het marathonrecord op TV gezien, en weten dat armen en benen zonder een hoofd dat nadenkt, uitvindt, chipoteert iets euh… uit de Afrikaanse prehistorie is. I say no more.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

22 reacties op Eliud Kipchoge had ook gewoon een fiets kunnen nemen

  1. Ines zegt:

    Savannecrimineel? En Afrikanen die ons vee en onze marina’s willen afpakken?? Kijk, dit is dus waarom u altijd een intellectueel van den Aldi gaat blijven, en ondertussen op Twitter en consoorten het imago van een verward trollenopperhoofd hebt verworven.

    • Marc zegt:

      Misschien kan JS best bovenaan op deze pagina, bijvoorbeeld naast de titel ‘Acta Sanctorum’, een klein fotootje van zichzelf plaatsen, met de ‘tongue’ in de ‘cheek’. 😉

    • Joost zegt:

      Gezocht en gevonden: woorden waarover je je kan opwinden. Dat die woorden samen een tekst vormen heeft geen belang.

  2. Neemt u dat nu echt ernstig, van die Afrikanen die ons vee en onze vrouwen afpakken?
    Djeezes, het is nog erger gesteld dan ik dacht…

    • Yvo G zegt:

      Natuurlijk is dat niet ernstig, dat voelt een paard op zijn hoefijzers aan. Ik vind het erg dat er alleen maar letterlijk gelezen en gedacht wordt. Ik amuseer me kostelijk, terwijl u zich ergert. Het wordt binnenkort winter, (nu ja) en wat strooizout mag er op de tekst wel wezen.

  3. Yvo G zegt:

    Heeft u niet het verkeerde schabloon uit de kast gehaald? Ik meende dat ik eerder in de zin “De mens is grenzeloos, als het erop aankomt van de spelregels die hij zelf uitvond te vervalsen”, het woordje “mens” al vervangen heb gezien door het woordje “regering”. Ikzelf zou eerder schrijven: Als het erop aankomt om…”

  4. Ines zegt:

    Nee, letterlijk niet maar ergens eindigen deze woorden in de subliminale perceptie dat zwarten bedreigend zijn naar God weet ik wie of wat, bij de minder leesvaardige lezers. Het zijn vaak onnodige speldenprikjes die uw boodschap alleen maar verstoren.

    • Johan Verleye zegt:

      Daar zit iets in. Speldenprikjes die de boodschap verstoren. Hoe dan ook, sommige mensen zijn nu eenmaal ontoegankelijk voor ironie.

  5. Koenraad zegt:

    De zwarte savannecriminelen op het middenveld van Club Brugge zien er meestal nogal wit uit : Ruud Vormer, Rijks-Nederlander ; Hans Vanaken en Mats Rits, beiden Zuid-Nederlanders 😉 en de blanke Oekraïner Eduard Sobol steunt als aanvallende linksachter ook graag het middenveld van Club. Zelfs op een zwart-witte kabel-tv is het verschil goed te zien. En om een kilometertje extra loopwerk malen voornoemde heerschappen niet. Immers : No Sweat/No Glory.

  6. Pascale zegt:

    ik vind het gewoon een hele goeie tekst. naar analogie zou je ook iets kunnen schrijven over Jazz Middelheim: op 1 van die dagen zag ik daar vnl. (goeie & minder goeie) zwarte artiesten aan het werk. Hun teksten gingen over ‘racisme’, anti-kapitalisme, armoede … Ik zat daar tussen de witte publieksmenigte die door de progressieve organisatie gepluimd werd door de veel te hoge prijzen voor het eten & drinken. (Pff…ik ben niet rijk … dus dat doe ik niet meer.) Bon, wat ik wil zeggen is dat ‘Afrikanen’ toch ook meehebben dat ze beter zijn in lichte muziek en dans dan een wit person. Geen waarde-oordeel, puur beschrijvend: dankzij zwarten hebben we blues, jazz, rock& roll, pop, …

  7. Greta zegt:

    Dit is uiteraard geen sportprestatie maar een tester van nieuwe hulpmiddelen om grenzen voor het menselijk kunnen te verleggen in zeer ruime zin en heeft dus in zeer ruime zin zijn nut, meer dan de prestatie van deze éne man .

    Dat ze hiervoor uiteraard iemand gebruiken die in die sportdiscipline (hardlopen) één van de beste is uiteraard evident.
    De vergelijking en bedenkingen die u maakt met uw oude fiets en de speedelec zijn vergelijkingen en bedenkingen die uw grootvader of overgrootvader ook gemaakt zal hebben toen de fiets in 1885 voor het eerst in het straatbeeld begon te verschijnen.

    “Sakkerse jeugd die ons van de sokken rijdt en alles maar snel willen laten gaan” 😦 , 😉
    Nu durven die ouwe sokken dat plaatje eens om te draaien, of het is de generatie die in die snelle wereld niet meer kan stoppen om terug af te remmen?

    Van alles met de benenwagen naar de snelheid van een fiets die voorbij zoefde zal ook wel voor de nodige ophef gezorgd hebben destijds.

    Strikt genomen is geen enkele professionele sport, sport te noemen, omdat om echt sport genoemd te worden er geen financiële middelen aan gekoppeld zouden mogen worden.
    Louter competitie en winnen volgens de regels van het spel.

    Als je sportliefhebber bent en naar professionele sport kijkt weet je sowieso dat je naar KAPITAAL kijkt en weinig naar SPORT. Een wereld waar héél véél geld stroomt en dit reeds lang alle sportieve idealen overstijgt.

    WAT DE VERGELIJKING MET AANGEPASTE SCHOENEN OF HET NEMEN VAN DRUGS BETREFT en dit dan maar TOE TE LATEN (frons, frons) .

    Het VERSCHIL is hier ENORM. Wat schoenen betreft kan men die vormen volgens de voeten van elke loper, zodat elke loper het beste uit zichzelf kan halen en het blijft GEZOND.

    Min of meer voor elke deelnemer een gelijke eerlijke kans?

    Dit in tegenstelling met DRUGS die op elke mens een andere uitwerking hebben, niet zomaar meetbaar en héél véél SCHADE AAN DE GEZONDHEID, ZOWEL FYSIEK ALS GEESTELIJK kunnen toebrengen. Sport dient nog steeds als belangrijkste HOOFDDOEL, te dienen om GEZONDHEID te BEVORDEREN, NIET OM ZE AF TE BREKEN.

  8. piet spuug zegt:

    TOPSPORT Vlaanderen : INDRUKKEN GASPEDAAL!
    Extensieve UITHOUDINGSSPORT (economische groei mag niet gefnuikt worden)!!!
    EFFECT : mogelijk HYPERTROFIE SPIEREN RECHTERVOET (minder linkervoet, tenzij bij veel remmen in LANGE FILES…).
    VARIANT : DRAAIEN HANDVAT rechts voor GASHENDEL van VROEM VROEM MOTORFIETS!!
    GEVAAR : HARTPROBLEMEN (ritmestoornis door duursport)
    Preventie & onderzoek van de atleten nodig?

  9. Christel zegt:

    Die lange beenspieren komen de zwarten goed van pas, vooral als ze moeten rennen voor de carabieneri met een tiental namaak handtassen van een dure merk (Prada, Gucci, Vuitton…) bungelend aan elke arm. In Italië zie je hen ook steevast op elke perron van stations rondhangen – zwartrijden (oeps) doen ze ook naar hartenlust.
    Maak u geen illusies, op blanke dames van middelbare leeftijd ( ik behoor tot die categorie) oefenen ze geenszins ‘een grote aantrekkingskracht’ uit. Hoffelijke en fijnbesnaarde Italianen daarentegen ;-). Volgens het onderzoek scoren ze dan ook het hoogst qua IQ op Europees vlak. Niet zo verwonderlijk als je ziet dat zelfs nog oude klassieken (Dante, Petrarca, Ariosto, Boccaccio, Ovidius,..) naast hedendaagse bestsellers prijken, zowat op elke hoek een boekenwinkel te vinden is en schoolkinderen een heuse cultuureducatie krijgen. Terwijl ik aan het wachten was om de Scrovegni kapel met zevenhonderd jaar oude fresco’s van Giotto binnen te kunnen ( ze laten slechts 25 man toe per tijdsblok) zag ik steeds schoolgroepen pubers passeren. Zwarten zal je niet gauw in musea tegenkomen ;-).

    • Marc zegt:

      Dit is dan wél weer puur racisme, zonder de tongue-in-cheeck van JS.

      • Marc zegt:

        Cheek, sorry.

      • Marc zegt:

        OK, misschien was ik iets te vlug, ik had die 😉 niet gezien. Maar toch, ‘it’s a thin line…’.
        Wat die intelligente Italianen betreft met hun hoogste IQ… Het zou kunnen, maar op basis van hun ‘kennis’ van andere talen, zoals het Engels, zou je dat toch niet zeggen. Een doorsnee Italiaan vindt al van zichzelf dat hij vloeiend Engels spreekt als hij vijf woorden kent.

      • Christel zegt:

        Kan best zijn, mijn Engels is ook niet je van het. Maar de communicatie met Italianen gaat opmerkelijk veel vlotter dan met mijn eigen landgenoten. Ze zijn sterk in visuele vaardigheden en translanguaging. En attenter ook.

    • Ines zegt:

      Maar nee gij, veel musea in de beschaafde wereld hadden tot midden vorige eeuw zelfs een dagje-zwarten-kijken-arrangementen. Zwarten genoeg in musea. In Italië zijn deze praktijken i.t.t. de
      tentoonstellingsobjecten nog euh…springlevend🤔
      https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/italiaans-museum-blijkt-al-jaren-twee-opgezette-mensen-tentoon-te-stellen~bd29d828/

      • Christel zegt:

        Oeps, dat is ook weer anders dan opgezette getatoeëerde varkens van Delvoye en ‘kunst’ van Fabre met menselijke beenderen. https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20170518_02889513. Controversieel, dat wel.
        In anatomische musea stellen ze vaak beelden met afwijkingen, foetussen op sterk water tentoon, als studieobject voor onderwijs en onderzoek. Zo’n museum heb ik nog vorig jaar in Bologna (universiteitsstad met 80.000 studenten) bezocht.

  10. piet spuug zegt:

    Het laatste is nog niet gezegd over Topsport Vlaanderen met zijn vele evenementen en de Vlaamse identiteit, die Jan Jambon op het openingscollege politicologie aan de UGent vergeleek met een lasagne, waarbij hij een beroep deed op de verbeelding en de kennis van de Italiaanse keuken bij de divers en talrijk opgekomen studenten in de bachelor politieke wetenschappen, vereerd door het bezoek van een minister-president op wie ze nu eens al hun vragen konden afvuren – een faveur die niet aan iedereen wordt gedaan! Op de eerste rij als geprivilegieerde plaats naast onderwijzend personeel, hadden er enkelen met hun al dan niet academisch embonpoint het auditoriumzitje zo goed weten in te vullen of ermee vooraan postgevat, dat een lasagne voor hen geen geheim meer kon hebben. Als de Vlaamse identiteit inderdaad een lasagne is, dan is één laag zeker die van de Vlaming die haar of zijn zelfbevestiging zoekt in de ‘power’ van de druk op het gaspedaal, met auto of moto als ik-prothesen voor beoefenen van Vlaamse topsport. Mogelijk is een generatie minister-presidenten aangetreden die voortaan zweert bij politiek als kunst, waarvan zeker niet mag worden ontkend dat gastronomie dat ook is?

  11. CS zegt:

    De essentie in JS’ tekst lijkt men te ontgaan:
    dat deze sport met zoveel technologisch (oneerlijk) gefoefel is dat nog legaal ?
    Wanneer slechts één sportman bevoordeligd wordt tov een andere sportman (die die technische voordelen niet krijgt), dat het eigenlijk waardeloos is, zeker als het om competitie gaat;
    want iedereen moet daarin dezelfde kansen en dus dezelfde technologische voordelen krijgen.

    • Greta zegt:

      Die filosofische vraag is ons helemaal niet ontgaan, maar alhoewel ik niet veel van sport ken noch weet is uw stelling toch vrij hilarisch volgens mij.

      Als men over professionele sport spreekt dan is dat toch steeds gesponsord niet?
      Zo worden dan toch allen of enkel de beste? van de groep uitgerust met het beste materiaal?

      Hebben wielrenners van de “Tour de France” allemaal dezelfde fiets?
      Hebben ze allemaal dezelfde discipline? Vlak rijden – bergritten.
      Is het niet zo dat de minderen daar ook reeds de beste uit de groep dienen te ondersteunen en hem uit de wind te halen?
      Dus waar ligt uw grens en reglementering van het spel?

      Autoracen? Hangt daar ook niet veel van de auto af samen met het kunnen van piloot en co piloot?

      Vermits het allemaal open en duidelijk was ,waar en waarover het hier voornamelijk ging, testen om persoonlijk record te breken en uitgevonden materialen en technieken hierop te testen is er hier helemaal geen sprake van GEFOEFEL OF GESJOEMEL.

      Uiteraard niet voor niks dat er zoveel kapitaal omgaat in sport met kleine lettertjes.

      En ook zonder hulpmiddelen is er steeds een ongelijke strijd.
      Iemand met lange benen kan gemakkelijker harder lopen, dan iemand met korte benen.

      Rondlopen in een stadium is de buitenste ook steeds benadeeld, want zijn parcours is langer en ga zomaar verder…

Reacties zijn gesloten.