Is Joël De Ceulaer een gevaar voor de democratie?

Ceulaer_KanaalZ

Bedenkingen bij journalistieke bedenkingen

Als een journalist een boek uitgeeft krijgt dat veel amplitude, wellicht meer dan het boek dat verdient, omdat journalisten nu eenmaal zelf aan de knoppen van de micro zitten en hun netwerk gebruiken om dat opus te promoten. Dat geldt zeker ook voor ‘Hoera! De democratie is niet perfect’ van DM-journalist Joël De Ceulaer. In een Doorbraak-interview betoogt hij dat de klassieke representatieve democratie, ondanks haar gebreken, nog altijd het beste is, en dat we zo niet moeten afgeven op het systeem. Zelf klopt hij zich rouwmoedig op de borst inzake journalistieke betweterij: ‘Volgens mij moeten journalisten nog een beetje bevrijd worden van hun paternalistische reflex. Zelf ben ik daar in de loop der jaren van verlost geraakt.’

De journalist als bewaker van de mainstream

Dat is dan goed nieuws. In een interview op kanaal Z met Guy Polspoel doet Joël het nog eens over, en verdedigt het cordon sanitaire rond het Vlaams Belang als ‘iets democratisch’. Het klopt dat partijen mogen scheep gaan met wie ze willen. Dat leidt tot rare situaties zoals in Ninove, waar Guy D’haeseleer op een zucht van de absolute meerderheid strandt en alle verliezers kouwelijk bij elkaar kruipen om aan een meerderheid te geraken. Men kan zich de vraag stellen of dat nog wel overeenstemt met de geest van de democratie, maar formeel mag het. Wanneer Polspoel dan vraagt waaraan het VB die voorkeursbehandeling te danken heeft, komt pas de aap uit de mouw: het Vlaams Belang zou de rechtstaat schade kunnen toebrengen, de partij betekent een gevaar voor onze democratie, aldus onze journalistieke waarzegger.

Ik veronderstel dat grondwetspecialisten als Hendrik Vuye van hun stoel vallen als ze kennis nemen van het ongezonde amateurisme van orakels als De Ceulaer

Een niet mis te verstande waarschuwing: wie voor het VB stemt, stemt tegen de rechtstaat. Het feit alleen al dat De Ceulaer dat zomaar zegt, zonder ergens een zweem van argumentatie, betekent al dat die paternalistische reflex nog niet helemaal bedwongen is. Journalisten van de mainstream media zijn gewoon onverbeterlijke pedagogen, maar dan in de meest pejoratieve betekenis van dat woord: mensen die zichzelf een quasi-monopolie op relevante opinies hebben toegekend. Ze worden geflankeerd door ‘opiniemakers’, die uiteraard ook alleen bestaan bij gratie van de media. Het kransje dat steevast in De Afspraak opduikt bijvoorbeeld, of gastcolumns in de kranten mag vullen. Op die manier is de democratie gewoonweg een mediademocratie geworden, waarin bijvoorbeeld wordt afgehamerd welke partijen conform de rechtstaat zijn, en welke niet.

Ik veronderstel dat grondwetspecialisten als Hendrik Vuye van hun stoel vallen als ze kennis nemen van het ongezonde amateurisme van orakels als De Ceulaer (die het als germanist zowaar ook tot kandidaat in de filosofie bracht, lees ik in Wikipedia), maar dat is naast de kwestie: Vuye zelf is afgeserveerd door het politieke systeem, in casu de N-VA, wegens te lastig en te kritisch, én te deskundig. Onafhankelijk zetelen, zonder fractie, bleek in de realiteit niet haalbaar. Hendrik Vuye is nochtans met voorsprong de beste parlementariër die ik in mijn carrière van politiek observator de revue heb zien passeren, net omdat hij de particratie uitdaagde, het parlement als centrum van de democratie wilde herwaarderen, en daarom ook door de perslui ietwat argwanend als een alien werd bejegend. Perslui die met het Wetstraatmilieu nu eenmaal tot in de diepste vezel verstrengeld zitten.

Ik refereer nog eens aan het moment van woede bij de heer De Ceulaer, toen Gwendolyn Rutten (Open VLD) volgens hem niet voldoende mededogen opbracht voor een gezin van asielzoekers, waarna de journalist als represaille een ‘geheimpje’ uitbracht dat ons anders nooit zou bereikt hebben. Een lapsus die kan tellen: journalisten en politici houden elkaar gegijzeld. De journalisten zijn van primeurs en inside-informatie afhankelijk, de politici van hun goodwill om vooral ook zaken niét prijs te geven. Omerta in de democratische rechtstaat, het kan, het werkt. Hoera de democratie is niet perfect, het zal wel zijn.

De mediacratie onderbelicht

Afbeeldingsresultaat voor De AfspraakHet woord amateurisme is gevallen, en ik ga er even op door. Het feit dat onze wetgeving met haken en ogen aaneen hangt, heeft te maken met de belabberde staat van het politiek personeel. Dat zegt De Ceulaer in zijn boek en daar geef ik hem zelfs gelijk in. Maar wie A zegt, moet ook B zeggen: doordat de pers haar rol niet speelt van kritische outsider, de spreekwoordelijke lastige luis, wordt de politieke klasse ook nauwelijks verontrust. Buitenbeentjes genre Hilde Geens (De Bende van Nijvel) en de overleden Raf Sauviller (De Mocromaffia) moesten hun project thuis uitwerken, na hun uren, want hun hoofdredacteur vond dat uitspitten maar niks.

En dàt vind ik een veel groter gevaar voor de rechtstaat: onderzoeksjournalisten worden ontmoedigd, kritische commentatoren à la Rik Van Cauwelaert sterven uit, wat rest zijn de Brinkmans, de Sturtewagens, en, het spijt me voor de Ceulaer, ook onze senior writer bij De Morgen. Opiniejournalisten die zichzelf vrij schaamteloos op de kansel hebben gehesen om niet alleen in hun eigen krant maar ook op televisie de lezer/kijker/kiezer voor te lichten over wat als politiek correct mag beschouwd worden en wat daarbuiten valt. Dat is een erfenis van ’68: na de ontzuiling ontstond er een nieuw journalistiek establishment dat onderdak kreeg en carrière maakte in de grote mediagroepen, en van daaruit een top/down-discours ontwikkelde richting de onverlichte, onwetende massa. De arrogantie die we vandaag kennen bij de perskaartjournalisten, en die in uitspraken als deze van de Ceulaer over ‘rechtstaatvijandige’ politici en partijen doorzindert, is in wezen een restant van dat cultuurmarxistisch syndroom.

De Vlaamse journalistiek opinieert en ‘duidt’ dat het een lieve lust is. Kritisch onderzoeken  en écht informeren daarentegen, ho maar.

Heet van de pers kan ik nog meedelen dat Doorbraak zich genoodzaakt zag, alle kritische verwijzingen naar Knack-journalist Jeroen De Preter in mijn Pukkelpop-artikel te schrappen, omdat betrokkene met een klacht dreigde bij de Raad voor Journalistiek. ‘Het is met lood in de schoenen dat ik toegeef aan chantage’, aldus hoofdredacteur Pieter Bauwens. Weerom toegeven dus. Zo werkt intimidatie, vanwege journalisten zelf, in onze voor de rest voortreffelijke rechtstaat.

Het grondwettelijk gegarandeerde recht op vrije mening is een dode mus. Natuurlijk kan iedereen zich ontlasten op Twitter en Facebook, journalisten en politici zelf ook, maar het is op de mediaplatformen en in de televisiestudio’s, de duidingprogramma’s en de talkshows, dat de meningen worden gefilterd en er zoiets als een mainstream wordt geëlaboreerd. Die helemaal niet conform de publieke opinie hoeft te zijn, want dat heet populisme en het is net die buikdemocratie waar de perspedagogen voor waarschuwen en die ze willen ‘bijsturen’. De Vlaamse journalistiek opinieert en ‘duidt’ dat het een lieve lust is. Kritisch onderzoeken  en écht informeren daarentegen, ho maar. Terwijl het accent op informatie zou moeten liggen, de lezer/kijker zal zich wel zelf een opinie vormen, maar dat is blijkbaar de bedoeling niet.

Het boek van De Ceulaer is voor de rest vooral een kritiek op de particratie, het dotatiesysteem, de opmaak van de lijsten, enzovoort, maar meer en meer blijkt deze (pertinente en al veel gemaakte analyse) een mistgordijn om de mediacratie niet te moeten onder handen nemen. We hebben geen kritische pers in Vlaanderen, geen satire die naam waardig maar ook geen ‘serieuze’ luizen in de pels. Aan de linkerzijde, waar het gros van de perslui samen met Joël de Ceulaer zich ophoudt, nog het minst. Het systeem is ok, zeur niet zo, en laat ons gerust, klinkt de boodschap.

82% van de Vlamingen stemt niet voor het VB, rekent Joël ons nog voor. Dat klopt. Die 82% zitten verspreid over pakweg zes partijen en partijtjes waarvan er maar één groter is dan de rechtstaatonvriendelijke partij waarrond een cordon moet gehandhaafd blijven. Ongerust stelt hij vast dat het programma van het VB zich toch min of meer realiseert vanuit de oppositie omdat de bestuurspartijen zich genoodzaakt zien de standpunten ervan over te nemen. Uit schrik voor de kiezer en zijn oordeel. Een betere illustratie voor de zinledigheid van dat cordon ken ik eigenlijk niet.

‘Na het journaal komt het nieuws’, het boek en de lezing over de Vlaamse media: voor meer info klik hier.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, Media. Bookmark de permalink .

27 reacties op Is Joël De Ceulaer een gevaar voor de democratie?

  1. Rony Stokart I-58038 Toskana zegt:

    RechtSStaat, rechtSStaat, rechtsstaat met TWEE ÈSSEN aub, en geen twintig keer met één. Dank u, dank u, dank u !

    • Gudrun Van Der Poten zegt:

      Rustig Rony, het mag allebei, zie het Groene boekje: https://woordenlijst.org/#/?q=rechtstaat
      Misschien vermijdt Johan in deze context liever de SS 😉

      • Rony Stokart I-58038 Toskana zegt:

        Ik steun mij op taaluniversum.org waar logisch onderbouwd de dubbele -s- als korrekt (voorzet !) wordt aangeduid. (taaladvies.net). En als die zich met hun Groen boekje zelf willen tegenspreken doen ze maar. (tik bij GB rechtstaat in en je krijgt in vetjes rechtsstaat).

      • willy zegt:

        Misschien is er dan ook nog een linksstaat , rechtsstaat is Belgisch
        Moet zijn recht-staat en wel met één s en dat is alleen juist , er zijn geen twee schrijfwijzen , maar hier kan natuurlijk alles ; nuanceren en interpreteren , prachtig circus.

      • Rony Stokart I-58038 Toskana zegt:

        U weet véél…

      • Marc zegt:

        Wat Taalunieversum zegt is de officiële spelling, tot spijt van wie het benijdt. Men mag vinden wat men wil van rechtstaat of rechtsstaat, officieel kan het alle twee.

      • piet spuug zegt:

        De tussen-s kan wellicht in verband worden gebracht met de bezits-s bij de genitief of bezitsvorm (een naamval of verbuiging), die praktisch niet meer wordt gebruikt : bv. vaderlandsliefde, liefde des vaderlands. I.p.v. de genitief gebruikt men nu een van-bepaling : de staat des rechts wordt dan de staat van het recht. De taalkundige gaat na : wanneer een tussen-s en wanneer niet? Het feit dat rechtstaat ook gebruikelijk is en wordt aanvaard, heeft er waarschijnlijk mee te maken dat men taal met zijn tijd mee probeert te vereenvoudigen (lees : moderniseren). In de jaren ’80 ging men overal de c stelselmatig vervangen door een k. Waarom zou men een c schrijven wanneer men een k hoort? Bv. ekologische ekonomie. Wordt echter niet aanvaard, moet zijn : ecologische economie! Reflecteerde een zeker ontvoogding (lees : emancipatie) via de taal of taalstrijd : vernederlandsing tegen verfransing in : bv. brochure werd brosjure.
        Besluit : waarom zou men 2 s’en schrijven als je het men één ook kan redden, wat typisch is voor de moderniteit. JS geeft dus de voorkeur aan de moderne vorm, die SS-toespeling is dus niet helemaal uit de lucht gegrepen…

      • Rony Stokart I-58038 Toskana zegt:

        Als men taal dan toch wilt “moderniseren” laat ze het dan proberen eenvoudig te houden: één woord, één schrijfwijze. En ook niet de ene keer met -k- de andere met -c- enz. Als niet beroepsmatig taalgebruiker gun ik mij de vrijheid mijn eigen logika radikaal toe te passen, sjagrijnig als ik ben.

    • piet spuug zegt:

      En aaneenhangen in één woord (anders hangt het niet aaneen). Zeg dat een taktivist het gezegd heeft!

  2. siegfried verbeke zegt:

    JS schrijft: ” ‘Het is met lood in de schoenen dat ik toegeef aan chantage’, aldus hoofdredacteur Pieter Bauwens.” Er is meer aan de hand met Pieter Bauwens. Een week geleden publiceerde Doorbraak de commentaar van ene “Doordenker”, met daarin een tiental (meestal foutieve) korancitaten. Via een tussenpersoon (want ikzelf sta op de zwarte lijst), antwoordde ik daarop door het citeren en toelichten van de originele citaten. Mijn antwoord werd ondanks 3 pogingen niet opgenomen. Geen lood in de schoenen maar slappe rug.

  3. Rony Stokart I-58038 Toskana zegt:

    Pieter Bauwens heeft ondertussen zoveel lood in zijn schoenen dat hij geen boot of schip meer op mag. Misschien tijdens een rustige nacht wat pootje baden, maar dan wel met schoenen aan. En in diep water.

  4. Eric zegt:

    Met alle respect voor Hendrik Vuye – hij is inderdaad grondig onderlegd en komt integer over -, toch zie ik hem wat te vaak in al die policore programma’s genre de Afspraak, Terzake, etc. Hij behoort eigenlijk tot het kransje waarover Sanctorum het heeft. Samen met J.M. Dedecker is Vuye de rechtse Ali Alibi van de VRT. Beiden kunnen ze stemmen van het VB afsnoepen, dus worden ze te pas en te onpas opgevoerd om hun meningen te geven. Maar in tegenstelling tot Jean Marie heb ik Vuye nog nooit een onvertogen woord over het cordon horen mompelen. Blijkbaar kent hij de grondwet voldoende, maar de grondstroom … dat is een ander paar mouwen.

  5. piet spuug zegt:

    Men moet niet altijd afkomen met de grote verhalen uit het misdaadmilieu, een kritische pers zou ook het lokale beleid wat meer op de korrel kunnen nemen. Bv. waarom is er in Gent geen stadslandbouw zoals in Rotterdam, met opbrengst voor een voedselbank? Groene bewonersinitiatieven in die zin hebben moeten wijken voor verdere urbanisatie en nieuwbouwprojecten met grote funderingswerken. Op een andere plaats is het quasi bij experimenteren gebleven. Er was ook sprake van een lokale munt, de Toreke… Waren voor de verkiezingen nog alternatieve geluiden te horen bij de groenen, nadien zag men ze steeds vaker in de lokale publicitaire pers samen op de foto met de Gentse liberalen, die altijd al goed thuis geweest zijn in de hotelsector en via het toerisme – waar een groene schepen voor tekent – nu de stad verder willen uitbouwen tot het blauwe utopia van Europa…
    Een kritisch journalist merkt op dat er nochtans open ruimtes zat zijn tussen de vele sociale woonblokken die men er heeft neergepoot en waar men aan stadslandbouw zou kunnen doen. Gezien de ondergrond vol puin zit, moeten mogelijk frees- en zeefmachines worden aangerukt om de bodem minder verhard en opnieuw vruchtbaar te maken, wat dan nog een zekere tijd gaat vergen. Maar goed, verder heeft men voor stadslandouw weinig geld nodig. Daarenboven bespaart men op de groendienst, die dan niet meer in veiligheidskledij en gewapend met allerlei machines – aangedreven door lawaaierige 2-takts op benzine – op pad moeten worden gestuurd voor het onderhoud van gazons en hagen. Melkgeiten kunnen er zeker ook terecht, want o.m. nuttig voor de bemesting. Al bij al gras genoeg op de bermen aan de zijkant van waterlopen, waar nu al een schaapherder met zijn kudde heentrekt! Wat stelt het eigenlijk voor al dat onderhoud van de vele plantsoenen, siergrassen, e.d. zoals men die aantreft in parken, sociale woonwijken, buiten het nodige spektakel dat het voor de bewoners en voorbijgangers oplevert? Bijkomende aanpassingen wel nog mogelijk op vlak van weginfrastructuur, mobiliteit, riolering e.d. en moet ook in lijn worden gebracht met een nieuw Vlaams decreet over de groene ruimte. Maar goed, de dingen die men zou moeten doen, doet men niet en de dingen die men niet hoeft te doen, doet men wel…
    Daarbij aansluitend zou een kritisch journalist zich de vraag kunnen stellen of het ogenblik niet gekomen is om sociale uitkeringen om te vormen tot een inkomen voor ecologische transitie (Fr. revenu de transition écologique). Daarover is in onze buurlanden reeds een en ander gepubliceerd. Veel onderzoeksjournalistiek is niet nodig om aan de weet te komen dat onder sociale bewoners die een sociale uitkering trekken, zich eveneens hardnekkige sluikstorters kunnen bevinden. Zulke omvorming zou toelaten hun kijk op de leefomgeving wat bij te stellen en dus de balans tussen rechten en plichten wat meer in evenwicht brengen, zoals naar verwezen bij de lancering van het Vlaamse regeerakkoord. Bovendien zou men van consumenten ook producenten maken, wat economisch een stap vooruit is. Tevens zou men een opening kunnen maken naar al degenen die het gehad hebben met de dagelijkse sleur van files, werken, slapen. Gezien het enorme aantal burn-outs, kandidaten genoeg wat dat betreft! Door het voorzien van een inkomen voor ecologische transitie, komt er ook voor hen geld in het laatje, waardoor de rem om uit de sleur te stappen er niet meer is. Dit belet niet dat men deeltijds of freelance er nog een andere activiteit op kan nahouden als journalist, grafisch ontwerper, marktkramer, informaticus, weet ik veel. Een informaticus bv. kan deeltijds of freelance zich nog bekommeren om de vergroening van de ICT-sector, voor duurzame datacenters, enz. Zaak is dat men inzet op stadslandbouw!
    Tenslotte weet niemand wat voor tijden we tegemoet gaan. Hongersnood is niet zo’n leuk gevoel. Arbeiders en bedienden die opeengepakt leven in de stad – niet zo op het platteland! – zitten als muizen in de val. De lokaas is de maandelijkse duit in het loonzakje, waarvan de enen zich de autolening weten te permitteren, anderen de hypotheek voor een eigen optrekje in de stad en nog anderen beide. Maar wie zegt dat de economische groei de heilige graal zal blijven? Wat als de gevolgen van de klimaatopwarming en de schaarste van de grondstoffen zich duidelijker laten voelen? Volgens prominente figuren uit de Franse (en ook Europese) politiek die achter de thesis van de ineenstorting van de industriële samenleving staan, moet om effectieve resultaten in de klimaatstrijd te behalen de economische groei niet worden gehalveerd, niet gedeeld door drie of vier, maar gedecimeerd! Wie gaat in de steden dan de duizenden hongerige monden voeden? Een kritisch journalist oppert dat dit een verantwoordelijkheid is die politici niet zomaar naast zich neer kunnen leggen…

    • Marc zegt:

      Heel interessant betoog (neen, ik ben niet sarcastisch 🙂 ). Slechts één kanttekening: de idee dat het enkel of vooral mensen met een sociale uitkering zouden zijn die aan sluikstorten doen, is onjuist. Een politieman heeft me ooit gezegd dat tussen sluikstorters zich ook vaak mensen bevinden die tot de betere inkomensklassen behoren…

    • Eric zegt:

      Piet Spuug: uw voorstellen zijn bijzonder concreet, vandaar dat ze zeker niet door Groen verwezenlijkt zullen worden. Moderne ‘ecologisten’ geven zich over aan abstracte problemen waarvan niemand met zekerheid kan zeggen of ze zich ooit in concrete problemen zullen omzetten. De zogenaamde klimaatopwarming is voor de Groenen een alibi geworden om zich van plaatselijke ecologische initiatieven, van natuurbescherming en open ruimtes af te wenden. Ook de ecologie is duidelijk geglobaliseerd, en dus geabstraheerd. Maar omdat mensen steeds verbonden zullen blijven met het concrete, de omgeving, de onmiddellijke ervaring, geef ik Groen als partij weinig kans tot voortbestaan. Je kan niet à la Thunberg blijven fulmineren tegen een probleem waarmee niemand rechtstreeks en empirisch geconfronteerd wordt, hoezeer de pers geobsedeerd blijft hameren op dat.al dan niet reële probleem.
      Je kan het zo stellen: hoe meer de zogenaamde klimaatopwarming (in de jaren ’70 hield de wereldpers niet op met zeuren over een aankomende IJstijd) in de picture staat, hoe slechter voor milieu, natuur, omgeving, open ruimte en, in het algemeen, voor de ecologie. En via de momentane fixatie op het klimaat denkt men het volk te doen vergeten hoe slecht massamigratie voor deze concrete ecologische factoren is. Zelfs voor datzelfde klimaat is massamigratie een ramp. Maar daarover zwijgt Groen, en bij uitbreiding links (overigens ook main stream rechts) in alle talen. Het is de economie die telt, meneer. Groenen zijn moderne kapitalisten. En die zijn gevaarlijker dan the old fashioned ones.

      • piet spuug zegt:

        GROWTH IS OBSOLETE!
        Vooreerst wat die massamigratie betreft : bevolkingsgroei (in Vlaanderen door massamigratie) vertaalt zich in meer goederen en diensten en draagt op die manier inderdaad bij tot de klimaatopwarming. Maar het eigenlijke probleem met die productie van meer welvaart of economische groei is dat er een doel-middel-verdraaiing is. Willy Coolsaet, een vroegere assistent van Rudolf Boehm (Duits marxistisch filosoof die in Gent nog wijsbegeerte heeft gedoceerd), legt het uit in zijn boek Produceren om te produceren. Innovatie zou enigszins een antwoord daarop kunnen bieden, maar is slechts een deeloplossing. Men moet ook durven zien naar de bestanddelen waaruit die welvaart is opgebouwd (voeding, textiel, woningbouw, elektrische apparaten en luxegoederen) en waar dringend aan consuminderen moet worden gedaan (bv. obesitas). Het is dit consuminderen dat in de hand moet worden gewerkt en waartoe maatregelen moeten worden genomen! Het probleem met de productiewijze van goederen en diensten is dat het eigenlijk allemaal om het geld draait. Henry Ford drukte het als volgt uit : in zijn fabriek maakte men in feite geen auto’s, maar men maakte geld. Kleine auto’s betekenen kleine winsten, en dus rollen steeds maar grotere SUV’s van de band. De verhouding tussen doel en middelen is omgekeerd. De arbeid in dit eindeloos proces van productie en consumptie is daarbij zinloze arbeid, zuiver energieverbruik! Het is hier dat de entropie om de hoek komt kijken, een belangrijk begrip uit de thermodynamica, dat in verband moet worden gebracht met dit proces, en waarvan politici zoals Jan Jambon beter enige notie zouden hebben, vooraleer ze nog eens het woord richten tot de klimaatjongeren. Het is Nicholas Georgescu-Roegen, een Roemeens wiskundige en econoom (ook gestudeerd aan de Sorbonne), die die dit begrip heeft toegepast op de economie (The Entropy Law and the Economic Process, 1971) en dat fundamenteel is om te begrijpen waarom men onvermijdelijk afstevent op een collaps van de samenleving. Wat er moet gebeuren is dat het kapitalisme, waar achter winstbejag een doelloze economische groei schuil gaat dringend wordt bijgestuurd, m.a.w.een kapitalisme 2.0 dient zich aan! Dit is de verantwoordelijkheid van onze politici en ze moeten ervoor zorgen dat gepaard gaat met een evenredige groei van nuttige dingen zoals stadslandbouw. De toekomst zal tenslotte uitwijzen wie er gelijk heeft, realpolitici (waar ook groenen bij thuishoren) of postgrowth-beweging!

      • Eric zegt:

        Bij Böhm heb ik ooit nog een mondeling examen afgelegd. Fantastische kerel, ik geloof dat hij bij Heidegger had gestudeerd. Die kerel had humor, was veel intelligenter dan Vermeersch, en zeker als de ideoloog Jaap Kruithof.

      • piet spuug zegt:

        Ook een kettingroker, gaf les in een overvolle seminariebibliotheek en stak ondertussen de ene na de andere John Player Special op. Zal nadien misschien gestopt zijn, want hij is nog relatief oud geworden (91 jaar). Overleden op 29 augustus 2019.

  6. Marc zegt:

    Hoe slecht massamigratie is voor ecologische factoren? Ik denk dat het eerder omgekeerd is. Hele streken worden te warm (om van verwoestijning nog maar te zwijgen), wat een nieuwe massamigratie op gang zal brengen. Maar ja, ongetwijfeld dwaal ik alwéér, nietwaar, Erick?

    • Eric zegt:

      Jawel, u dwaalt. Het is altijd vreselijk warm geweest, niet alleen in Afrika, maar in alle tropische gebieden, dat is echt niks nieuws. Maar de klimaatopwarmers denken echt dat hoge temperaturen iets nieuws zijn. Misschien kan u beter eens een reisverhaal uit de negentiende eeuw lezen, in plaats van uw oren naar al die corrupte gazetjes en tv-presentatoren te laten hangen.

      • Marc zegt:

        Dus ook bijvoorbeeld iets als de verwoestijning is larie en apekool voor u? Alles wat u niet zint klasseert u gewoon onder ‘corrupte gazetjes’, ook al staan deze zaken beschreven in échte (peer-reviewed) scientific journals. Zo is het natuurlijk gemakkelijk. U doet me denken aan die Oranje Smurf in de VS die alles wat hem niet zint als ‘fake news’ bestempelt. Ik denk dat u te veel verhaaltjes uit de negentiende eeuw leest. Meer nog, ik denk dat u in de negentiende eeuw bent blijven hangen.

      • Rony Stokart I-58038 Toskana zegt:

        Verwoestijning is een gevolg van de overbevolking (ontbossing) en kan dus alleen maar onrechtstreeks iets met klimaat van doen te hebben.

      • Eric zegt:

        Nee, verwoestijning is een feit (u legt mij dus vanuit uw bevooroodeeldheid zaken in de mond die ik niet zeg), maar die verwoestijning heeft weinig tot niks met klimaatopwarming te maken. Ontbossing door overbevolking is veruit de belangrijkste factor. Maar de aanhangers van de klimaatopwarmingtheorie maken het zich wel bijzonder gemakkelijk. Is er ergens een probleem? Oorzaak: Climate Change. Climate Change is de nieuwe Satan die achter alles zit wat verkeerd gaat. Het is een religieus containerbegrip geworden, dat ingezet wordt waar men het nodig acht, zodat aan echte oplossingen (vermindering van de bevolking, aanplanten van nieuwe bossen, irrigatie) niet moet gewerkt worden. Zeuren over de klimaatopwarming en wat gaan staan schreeuwen voor de VN in New York is natuurlijk veel gemakkelijker en goedkoper dan echt de handen uit de mouwen te steken. Als iemand één bloempje of boompje plant heeft hij/ze meer gedaan dan Thunberg, die alleen maar stinkende wind lijkt te kunnen produceren.

      • Marc zegt:

        Wat ‘Het is een religieus containerbegrip geworden, dat ingezet wordt waar men het nodig acht, zodat aan echte oplossingen (vermindering van de bevolking, aanplanten van nieuwe bossen, irrigatie) niet moet gewerkt worden’ geef ik u wel gelijk.

      • Marc zegt:

        ‘…betreft…’ moest daar nog tussen staan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s