Verhalen van duizend en één excuus

Over heksenjachten, massahysterie en excuuscultuur

Alladin

Op de foto staat hij zwart geschminkt met een tulband, verkleed als een personage uit Aladdin. Justin Trudeau werkte als leraar in die school, toen die in 2001 een feestje hield met als thema ‘Arabische Nachten’, verwijzend naar de Verhalen van duizend-en-één-nacht.

Die oude kiekjes uit het jaarboek zijn onlangs in het weekblad Time gepubliceerd als bewijzen van ‘racistisch gedrag’ en veroorzaakten groot tumult in Canada, waarna  die brave mijnheer Trudeau overging tot volledige bekentenissen: ‘Ik ben ontzettend boos op mezelf en ontgoocheld dat ik dat ooit gedaan heb. Ik vraag de Canadezen om vergeving.’ Meteen bekende hij maar een tweede jeugdzonde: ooit op de middelbare school Harry Belafonte geïmiteerd te hebben, daar kwam ook wat schoensmeer aan te pas.

De zwarte tovenaar

Vraag: hoe komt iemand erbij om door het stof te kruipen en zijn excuses aan te bieden voor een zwart carnavalsgezicht van twintig jaar geleden? Het voor de hand liggende antwoord is dat Canada zich in verkiezingsmodus bevindt, dat Trudeau’s politieke tegenstanders die foto’s aan de media hebben doorgespeeld, en dat de links-liberale Mister Popular, zelf een toonbeeld van politieke correctheidals de dood is voor reputatieschade bij de achterban.

Dat is evenwel geen echt antwoord. Hij had het kunnen wegwuiven met een ‘et alors?’, so what, mag een mens zich al niet meer schminken voor een zot feestje, maar dat is blijkbaar geen optie in deze verlichte tijden: black faces zijn doodzonde. De beschuldiging van racisme is vandaag bijna even erg als deze van pedofilie, het is een soort brandmerk dat je definitief moreel op nul zet. Het is er opeens en het valt heel moeilijk weg te wassen. Een nachtmerrie voor politici dus, vooral die zonder ruggengraat. Bestaan er nog andere? Vermakelijke ironie is daarbij dat Justin Trudeau, kampioen van het multiculturalisme, het slachtoffer wordt van zijn eigen doorgeslagen racismomanie.

Hij had het kunnen wegwuiven met een ‘et alors?’, so what, mag een mens zich al niet meer schminken voor een zot feestje, maar dat is blijkbaar geen optie in deze verlichte tijden…

tovenaar

In de kinderboeken uit de vorige eeuw was de zwarte tovenaar nog zwart

Die black face in het verhaal, ik heb het eens nagekeken. De enige zwarte die Trudeau kan uitgebeeld hebben, is de tovenaar uit het Aladdin-verhaal, een soort Mefisto-figuur. Hij is volgens de legende zwart, gewoon omdat hij uit Afrika komt (niet meer bij Disney, wel in het originele boek). Hij leidt de titelfiguur naar de grot waar de wonderlamp zich bevindt, om die zelf te bemachtigen, de rest van het verhaal is een breed uitgesmeerde achtervolging. Het heeft dus geen enkele zin om die tovenaar anders uit te beelden dan gitzwart, en met racisme heeft dat volstrekt geen uitstaans.  Eigenlijk had Trudeau gewoon dat moeten zeggen. Natuurlijk ziet heel de scène er jolig uit en maken ze duidelijk veel plezier. Is het daarom racistisch?

 

Scheermes van Ockham

Trudeau2

Genekt door zijn eigen racismomanie?

We moeten trouwens dringend eens terug naar de kernbetekenis van het woord racisme: discriminatie omwille van huidskleur of etnische afkomst. Dat er rassen bestaan is een biologisch gegeven, en dat ze specifieke kenmerken hebben ook. En dat alle mensen gelijkwaardig zijn, wie betwist dat nog. Maar daar gaat het al lang niet meer om. Het gaat om de excuses, het zich letterlijk moeten ‘verontschuldigen’, een gebaar waar de goegemeente of het tribunaal je toe verplicht.

Dat is een gevaarlijk hellend vlak. Je bekent eerst iets onder druk, en vervolgens moet je er boete voor doen. Zo ging het er ook in de middeleeuwse heksenprocessen aan toe: iedereen kon de schande te beurt vallen, ontkennen was gewoon geen optie. Vrouwen werden, meestal na roddels, opgepakt en gefolterd tot ze toegaven dat ze een relatie met Satan hadden, waarna ze door het vuur werden gereinigd. Vandaag wordt niemand meer verbrand,  althans niet letterlijk, en toch niet in de beschaafde wereld, maar de logica blijft dezelfde.

Zo ging het er ook in de middeleeuwse heksenprocessen aan toe: iedereen kon de schande te beurt vallen, ontkennen was gewoon geen optie.

De hedendaagse excuuscultuur is een uitvloeisel van die psychose. Je moet er maar eens op letten hoe dikwijls het woord sorry valt in een gesprek, als preventieve strategie. Iedereen excuseert zich voor alles, in de hoop van niet beschuldigd te worden en in de hoek gedreven te worden. De perversiteit van het excuus toont zich overal. Mannen die zonder rijbewijs dronken een kind doodrijden en vlucht misdrijf plegen, komen voor de rechter hun verontschuldigingen aanbieden, alsof dat er iets toe doet. Bart de Wever excuseert zich voor de jodenrazzia’s in Antwerpen tijdens de tweede wereldoorlog. Ofwel zit hij daar voor iets tussen en volstaan excuses niet, ofwel heeft hij er geen schuld aan en zijn ze overbodig.

En dat scheermes van Ockham geldt meteen voor heel het sorry-festival: weg ermee. Men mag en moet lessen trekken uit fouten, maar verontschuldigingen zijn puur theater voor de galerij. Als men het alleen maar doet onder druk van de ‘publieke opinie’, zijn ze zelfs leugenachtig.  Ondraaglijke lichtheid, inhoudsloze retoriek en zelfs een parfum van cynisme hangen rond de verhalen van duizend-en-één-excuus.

Rhinoceros

rhinocerosRegel nummer één dus in het politiek-correct universum: verontschuldig je op voorhand, ook als je vindt dat je niks gedaan hebt. Dit gaat over heel primitieve zondebokmechanismen in een moderne samenleving. De truc om geen slachtoffer te worden van die heksenjacht bestaat er vervolgens in om iemand anders aan te wijzen als ‘schuldig’. Het bekende Zwartepietenspel dus. Ofwel ben je een racist ofwel jaag je op racisten. Dat gold trouwens ook in de anti-communistische heksenjachten ten tijde van McCarthy in het Amerika van de jaren ’50, toen een hele hoop linkse intellectuelen gebroodroofd werden. Maar de tijden zijn veranderd, vandaag is links de inquisiteur en is het kwestie van aan de goede kant te staan.

Dat men zich in deze hyperrationele tijd te buiten gaat aan dat soort bijgeloof, is bizar, of misschien toch niet. Moeten we bij tijd en stond toch altijd weer naar dat reptielenbrein? De aanzuigkracht van de hysterie en de schrik om bij de ‘slechten’ te horen, neemt tenslotte zo’n proporties aan dat alle redelijkheid verdwijnt en er alleen nog de echo van het gerucht is, het welbekende Rhinoceros-effect, genoemd naar het absurdistisch theaterstuk van Eugène Ionesco waar de een de andere ‘besmet’ en iedereen in een neushoorn verandert. De waanzin is zo algemeen dat niemand ze nog opmerkt, behalve hier en daar een verdwaalde gek. Op dat moment is de mainstream quasi totaal. Terwijl iedereen toch volhoudt dat we in een democratie en een cultuur van de vrije meningsuiting leven.

De modale journalistiek heeft zich opgesloten in een bijna religieuze beleving van de politieke correctheid

Op de duur leven we in een compleet imaginair universum en falen normale cognitieve processen, eigen aan het gezond verstand. De reflex van ‘komaan jongens, aan die flauwe heisa doen we niet mee’. Het onderwijs kan dat niet meer counteren, integendeel, het draagt de gekte mee uit. Dat de middeleeuwen geen enkele wetenschappelijke vooruitgang kenden, waarbij men volhield dat een vlieg acht poten had omdat Aristoteles dat gezegd had, hebben we in eerste instantie aan de Kerk te danken. Vandaag is religieuze hysterie vervangen door een profane versie, die als politieke correctheid bekend staat. Het is de religie van deze tijd, de universiteiten zijn er de tempels van en de media de uitdragers.

De modale journalistiek heeft zich opgesloten in een bijna religieuze beleving van de politieke correctheid waardoor objectieve analyses gewoon niet meer aan de orde zijn. Sociale media als Twitter versterken de desinformatie alleen maar. En nu blijken ook de zogenaamde alternatieve media als Doorbraak erdoor besmet. Dezelfde vrees om buiten de mainstream te vallen, hetzelfde excuusgedrag, dezelfde schrik voor hun eigen schaduw.

Ik vraag me eigenlijk af wat mensen van Afrikaanse komaf met een normaal IQ en dito kritisch besef van dit alles denken, gesteld dus dat ze niet zijn meegesleurd in de hen aangeprate slachtofferretoriek. Geloven die echt dat zich zwart schminken op een feestje het bewijs is van racisme? Dat Zwarte Piet voorgoed moet verbannen worden wegens beledigend voor de gekleurde medemens? Dat het Vlaamse aangeboren racisme broeit en woekert in stripverhalen omdat er een negerke in voorkomt?

Pesterijen bestaan, op de werkvloer en op school, niet alleen inzake uiterlijk en afkomst, er mag/moet aan gewerkt worden, maar dit is iets anders. De heksenjacht tegen vermeende racisten op basis van foto’s, uitspraken, symbolen, tot in het absurde, zorgt ervoor dat op het einde iedereen als een neushoorn begint te loeien. Een klimaat van de angst en de intimidatie. Of is dat de bedoeling? Wie wint daar eigenlijk bij?

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

12 reacties op Verhalen van duizend en één excuus

  1. Yvo G. zegt:

    Ben ik blij dat er in mijn kindertijd geen negers bestonden, behalve op foto’s van pater missionaris, met vrouwen met blote tetten tot aan hun navel. Als 11-jarige heb ik mijn eerste negers gezien op expo 58, in een nagemaakt dorp van stro en achter draad. Was dat even schrikken! Ik vond het verschrikkelijk dat er geen zeep bestond om die mensen wit te wassen, en dat die zo moesten blijven tot ze doodgingen. Ik huiverde bij de gedachte dat ik een neger zou zijn. Ik ben (mille excuses) nog altijd niet op mijn gemak als ik er een ontmoet, gelukkig maar voor even. Ondertussen kijken mijn kinderen kwaad als ik gewoon doe en “neger” zeg als ik er een zie. Maar ik was eerst! Ondertussen moet ik zoveel mogelijk zwijgen en zo weinig mogelijk zeggen, ik had me mijn ouwe dag iets anders voorgesteld. Leve Louis Paul Boon!

  2. Remy Wysmans zegt:

    Hoe zit dat in een aantal ZO Aziatische landen waar vrouwen zich bijna Wit schminken om er blank uit te zien? Dit vooral bij feesten. Is dit ook racisme? Goed artikel of hoe gezond verstand kan omslaan naar collectieve verdwazing.

  3. Eric zegt:

    Trudeau krijgt hiermee een koekje van eigen deeg. Dus ‘eigen schuld, dikke bult’. In verkiezingstijden kan je hem zelfs af en toe op de knieën in een moskee aantreffen, daarvoor heeft de heer (of is het mevrouw?) Trudeau zich dan weer niet verontschuldigd. Heulen met de vijand heet dat nochtans. Van mij mag die kerel om zijn schanddaad van twintig jaar geleden door zijn politieke medestanders gelyncht worden. Zulke ‘kerels’ is men beter kwijt dan rijk.

  4. Rony Stokart I-58038 Toscana zegt:

    Voor allen die zijn en misschien nog wezen zullen, hier mijn (duidelijke) omschrijving van wat ECHT, PUUR, ONVERBLOEMD en vooral ZIEKELIJK racisme is:
    op het Sint Pietersplein staan bij de verkiezing van een nieuwe Paus, tussen de “menigte” een zwarte mens* zien en spontaan zeggen “vertegenwoordigers van de derde wereld zijn hier ook”. Dát is werkelijk diepgeworteld ingebrand racisme. Er zelfs niet aan denkende dat die “neger” een US. Amerikaan, een Braziliaan of de zoon van Zwarte Piet kan zijn.
    De man die dat als reporter van de huidige boven alle verdenking staande VRT verkondigde was de latere onvoorwaardelijke Mugabe fan WALTER ZINSEN, vandaag poco tot in zijn nieren.
    * diene zwarte neger was een steenrijk Amerikaans zakenman, bulkend van de juwelen,detail dat voor Zinsen niet te bevatten was.

    • Yvo G. zegt:

      Natuurlijk, zo gaat dat normaal altijd bij de vrt. Bende poco-debielen van de 18°eeuw, zinzen en van cauwelaert,levende geraamten die het nog altijd voor het zeggen hebben.En dan komt Henry the horse rudy vranckx met zijn uniform-sjaaltje ook nog eens aandraven met een helver hooi-onzin. Waar hebben we dat toch aan verdiend? En het land moet maar blijven gapen, naar ‘that wise old man’.

  5. Eddy zegt:

    Die laatste zin: “Wie wint daar eigenlijk bij?”.. Inderdaad … Is dit allemaal georchestreerd? Is dit een toevallige stroming in de huidige maatschappij? Wat is de bedoeling hier allemaal van … Ik begrijp er niks meer van. Dit begint stilaan op totale waanzin te lijken .. Onze eeuwenoude cultuur en maatschappij moet er blijkbaar aan …….

  6. Kris zegt:

    Als het streven naar iets uiteindelijk een averechts resultaat oplevert dan kan men de strever best benoemen als een naïeve idioot.
    De aversie voor begrippen als klimaat, migratie, ngo, islam, Palestijnen, racisme, welbevinden en het gendergeleuter stijgt bij mij elke dag.
    Trop is teveel en de resultaten zullen er naar zijn….

  7. Christel zegt:

    De laatste zin ‘ wie wint daar eigenlijk bij?’ – dat vroeg ik me ook af toen Michael Freilich een rel op Twitter veroorzaakte door ineens het oude gebaar voor Jood – dat bijna niet meer gebruikt wordt en al vijftien jaar online in het woordenboek van Vlaamse Gebarentaal staat- op zijn twitterpagina te plaatsen (maar de vier andere varianten zoals het baardgebaar achterwege te laten) en ons zowaar beschuldigde van antisemitisme. Het artikel van Joods Actueel is fakenews. Beweren dat Universiteit Gent het gebaar ‘haakneus’ als nieuw symboolgebaar voor Jood hanteert is dan ook een leugen. Freilich verwijderde zijn post met de bewuste video van zijn twitterpagina na vele terecht boze reacties van de gebarentaalgemeenschap (niet alleen doven, maar ook tolken, taalkundigen, onderzoekers…). De gebaren blijven online, maar hebben wel het label ‘negatieve connotatie’ gekregen. Hier geen excuses, waarom zouden we – we werden immers valselijk beschuldigd.
    Ik krijg er kriebels van, hoe de poco’s en heksenjagers een klimaat van verzuring en angst creëren, dat op den duur iedereen iedereen gaat wantrouwen en elkaar te lijf gaat. Not my way of life.
    Gelukkig is de humor er nog om dit voorval te relativeren (er werd ook heel wat gegrapt over de lange tenen van Freilich). Zie de cartoon van Erwin Van Mol.
    https://doorbraak.be/cartoons/gebarentaal-voor-beginners/
    Zelfs ene Terence K. Williams parodieerde de excuses van Trudeau door zijn gezicht wit te poederen. Zie zijn twitterpagina met de titel ‘Blackface apology’.

  8. Jan Vervarcke zegt:

    Terecht wijst u erop, meneer Sanctorum, dat het begrijp ‘racisme’ steeds meer ijdel wordt gebruikt. Misschien een voorstel: laten we als eerste stap ter verbetering een onderscheid maken tussen voetbalracisme en alle andere racismes.

  9. Mady Vermeulen zegt:

    Van harte bedankt voor dit schitterende artikel, Johan. Je beschrijft haarfijn de politiek correcte waanzin waaraan zelfs zijn ferventste verdedigers ten prooi vallen. Het is hartverwarmend om te zien dat er nog mensen bestaan die niet door de politiek correcte dictatuur besmet zijn.

Reacties zijn gesloten.