Wit konijn gestoofd in blauwe trappist

GoedeleLynnHoe komt een TV-seksuologe ertoe om zich op een Open-VLD-lijst te plaatsen? Simpel: omdat de schrijfster van o.m. Het vaginaboek ondertussen de menopauze gepasseerd is en haar laatste carrièreswitch heeft ingezet. Als wit konijn dus van de Vlaamse liberalen.

Het zwart konijn Dries Van Langenhove heeft daarmee zijn absolute tegenvoeter gevonden: een links-liberaal, kosmopolitisch denkende seksmama die voor open grenzen is en porno educatief aanbeveelt. Ja, ze zal politiek voor vers bloed zorgen, open-minded als ze is, en ‘Alleen op die manier kunnen we groeien. Als persoon, als land en als samenleving’, zo besluit ze haar pamfletje in De Standaard van vandaag.

Na Linda (Lynn) Wesenbeek is ze al de tweede Miss België die de Vlaams-liberale rangen versterkt. Filosofe Alicja Gescinska bevindt zich in goed gezelschap. Toevallig allemaal vrouwelijke, goed-uitziende plaatjes. Helaas: de truc van het wit konijn bevestigt alleen de hegemonie van de partijpolitiek, in dit geval speciaal het kiesdrempelgebeuren van Gwendolyn Rutten, de vrouw die opschudding veroorzaakte aan de Belgisch-Nederlandse grens  door een slogan te ontvouwen ‘Welkom in het land van de doeners’ en met spandoek en al de lucht in vloog.

Witte konijnen zijn geen lang leven beschoren, ze dienen om snel te scoren en dan in het bruin bier van de politique politicienne  gestoofd te worden. De particratie, een van dé problemen in dit Belgische bestel, wordt daarmee niet doorbroken, integendeel, ze bevestigt de macht van de partijcenakels tegenover de burger en het parlement.

Want hoe je het ook draait of keert, en hoe weldenkend VN-ambassadrice Goedele zich ook uit in DS: bij de VLD hopen ze dat veel achterlijke sukkels een bolletje bij de naam Goedele Liekens zullen kleuren, omdat ze zich die naam van TV en van de boekskens herinneren. De partij die het hardst tegen het populisme te keer gaat, beoefent daarmee deze discipline in overdrive.

Ik had misschien wel voor haar willen stemmen, indien ze als éénvrouwspartij was opgekomen. Een signaal van politieke onafhankelijkheid, een parlementaire vuist. Maar de Vuyes, Woutersen en Hermes Sanctorums houden het voor bekeken. Vermoeid en ontgoocheld. Tegen de particratie en de zelfbedieningshandel van partijen die zich verrijken, kan een individu niets beginnen. Wat rest zijn holle slogans over doeners en TV-iconen die hardwerkende parlementsleden naar onderaan de lijst duwen.

Elke partij zijn konijn, want het ene lokt het andere natuurlijk uit. Wie nog over programma’s spreekt, is van een ander tijdperk of stemt radicaal links of rechts. Ook om die reden wil mevrouw Rutten haar partij graag in de markt zetten met ex-Missen België: Noël Slangen, peetvader van de perceptiepolitiek, leerde ons al dat de verpakking het enige is dat er echt toe doet. Het resultaat: elke keer meer blanco stemmen. Wit geeft wit, logisch toch?

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

5 reacties op Wit konijn gestoofd in blauwe trappist

  1. Marc Bergmans zegt:

    Witte konijnen IS geen lang leven beschoren. “Lang leven” is het onderwerp van de zin; de konijnen zijn alleen maar een meewerkend voorwerp. Maar dit geheel terzijde.

  2. Johan Verleye zegt:

    Moeten die mevrouwen straks gaan meedenken over de begroting? Over hoe wij onze energiebevoorrading gaan veiligstellen? Over defensie, over milieu, over onderwijs? Daar hebben zij toch geen verstand van? Nu, Freya Van den Bossche deed het hen voor; zij was een juriste, maar men overtuigde haar minister van begroting te worden ‘omdat je dan toch maar moet kunnen optellen en aftrekken’.

    En zo bevolkt men onze parlementen met onbekwamen. Toevallig en omwille van het vreemde schaakspel dat politiek is, komen mensen op posten terecht waarvan je je dan afvraagt, wat doet die daar in godsnaam? Hilde Crevits … Jarenlang minister van openbare werken geweest – en na enkele jaren trouwens met enig succes en expertise – maar weet je wat? Doe jij in de volgende regering maar eens onderwijs, jij kunt dat ook. Hup! Begin maar al dossiers in te studeren, begin maar weer vanaf nul.

    Volgens mij is dat trouwens ook de reden waarom die witte konijnen plots luidruchtig worden als het over ethische problemen gaat: daar kan iedereen wel een mening over formuleren, dat is gemakkelijk. Maar dan … energie … belastingen … milieu … pensioenen … Dat is andere koek.

    De enige die van mij trouwens iets mag zeggen over ethische problemen is Alicja Gescinska. Die heeft daar flink in doorgestudeerd.

    • Greta zegt:

      een dronkaard aan de begroting van een middelgrote stad benoemen heeft ook niet echt bijgedragen aan goede rekenkundige boekhouding waarvan het uit de hand gelopen prijskaartje station Guillemins in Luik bewezen heeft.
      Hoeveel kruiken zijn er als wenkbrauwen van het linkse opengesperde visachtige muil op het schilderij de “Dulle Griet”? Een goede tel oefening alleszins om af te toetsen.

  3. Marc zegt:

    Eigenlijk zouden alle BV’s uit de wereld van entertainment (enz.) verboden moeten worden op te komen voor een politieke partij, en omgekeerd zouden politici niet meer mogen opduiken in allerlei entertainmentprogramma’s. Dat is dan misschien niet erg democratisch, maar het zou objectiviteit (voor zover dat mogelijk is natuurlijk) in de kieshokjes wel ten goede komen.

  4. Greta zegt:

    Hier past een citaat van Milan Kundera bij
    “Als wetenschap & kunst de werkelijke arena van de geschiedenis zijn, is politiek een besloten laboratorium waar ONGEHOORDE EXPERIMENTEN met mensen gebeuren”.

    1,200.000 voor een prijsduif is zo één van die ONGEHOORDE EXPERIMENTEN

    of Chinese humor,

    Vandaag of morgen kappen ze bij die man 1,200,000 graankorrels met het bericht dat dit het aantal korrels zijn die die duif reeds gegeten heeft gedurende haar leven en DAT HAAR WERKELIJKE WAARDE IS.

Reacties zijn gesloten.