De wondere wereld van Ico Maly

IcoEergisteren, woensdag 27 februari, nog eens pardoes in De Afspraak binnengevallen, de Canvas-talkshow waarin de interessante opiniemakers elkaar rendez-vous geven om de gewone Vlaming te verbluffen met hun inzichten. Zaten aan de dis bij Phara: Jean-Marie Dedecker, Elisabeth Meuleman (Groen),  Ico Maly en Yassine Atari, een van de huisallochtonen van de VRT.

Zoals te verwachten zat de sfeer er goed in: Vlaanderen staat op het punt om het fascisme te omarmen. Het ging onder meer over de schoolgaande jeugd waaronder een aantal supporters van Dries Van Langenhove zitten, een sympathie waartoe, o ironie, vooral de tendentieuze Pano-reportage had bijgedragen. Die rechtse sympathieën zijn ongezond vond het voltallige panel, behalve een zwakke Jean-Marie Dedecker die wat inconsistent pruttelde en om onduidelijke redenen ineens begon over Herman Sanctorum (waarmee hij de groene dissident Hermes Sanctorum bedoelde).

Exclusieve democratie

Soit, de verdriezing moet stoppen, en de de-radicaliseringsprogramma’s tegen de moslimextremisten moeten nu ook toegepast worden op radicaal rechts, vonden de koffiedikkijkers. Voorbijgaande aan het simpele feit dat radicaal rechts voor een groot deel een reactie is op de hegemonie die de islam in Europa probeert te vestigen, ook via een doorgeslagen migratie. Zie het onderzoek van socioloog Ruud Koopmans –zelf helemaal geen rechtse jongen- die vaststelt dat de helft van de Belgische moslims er fundamentalistische opvattingen op na houdt. Niettemin: de jeugd moét klimaatbetogen maar màg geen rechtse opvattingen hebben over islam, migratie, identiteit, enzovoort. Phara de Aguirre gaf geen kik.

Ster van de avond was nochtans Ico Maly, politiek docent aan de universiteit van Tilburg en KifKif-coordinator. Maly behoort samen met zijn kompaan Jan Blommaert tot de inner circles van de PvdA. Hij behaalde zijn doctoraatstitel met een anti-NVA-proefschrift waarbij zelfs prof. Bruno De Wever (zoals bekend helemaal geen N-VA-adept noch fan van zijn broer) grote wetenschappelijke vraagtekens plaatste.

Vanuit zijn gauchistische comfortzone sabelt onze doctor in de cultuurwetenschappen zowat alles neer wat hij tegenkomt in zijn strijd tegen het ‘valse bewustzijn’ van de doorsnee-Vlaming. Ico Maly is het vleesgeworden cultuurmarxisme, op het karikaturale af. Zo vindt hij boudweg dat al wie niet links denkt, ‘ondemocratisch’ is, echt waar, letterlijk. Er is voor deze kampioen van de democratie dus helemaal geen sprake van een breed politiek spectrum, zoiets als een botsing van meningen. Om de simpele reden dat alleen linksdenkenden echte democraten zijn en al de rest op de dool, verzuurd, populistisch, rijp voor een heropvoedingskamp.  ‘Is Jean-Marie Dedecker volgens u dan wel een democraat?’- vroeg Phara ietwat ironisch. Maly raakte in zijn antwoord niet verder dan wat bekken trekken, helaas, neen, ook de populist Dedecker valt buiten de Ico-nische definitie van exclusieve democratie en verdiende dus eigenlijk dat plaatsje niet aan de debattafel van de publieke omroep.

Activistische roeptoren

Dus pluralisme en diversiteit zijn OK, maar alleen mits de juiste politieke gezindheid. Maly beseft zelf niet hoe dicht hij bij het Noord-Koreaanse model van ‘democratie’ staat. Of beseft hij het net wel? Men kan alleen maar hopen dat jongeren zich door dat soort praatjes niet laten vangen en zelf op zoek gaan naar inzichten. Buiten de opiniemakers om.

Afgezien daarvan: we leven in een democratie, dus heeft mijnheer Maly het recht om te vinden dat alleen linkse mensen de naam ‘democraat’ waardig zijn. Hij mag dat ook publiek verkondigen en de VRT mag hem daar zelfs voor uitnodigen, allemaal in naam van datzelfde recht op vrije meningsuiting. Er bestaat een recht op buitenissige opinies, zoals ook het negationisme niet hoeft verboden te worden. Jongeren die de holocaust ontkennen? Daarvoor hebben we geschiedenislessen, organiseer een reisje naar Auschwitz.

Het probleem ligt bij de openbare omroep zelf, die zijn fora bijna uitsluitend ter beschikking stelt van politiek-correcte en linksdraaiende opiniemakers, behalve wanneer Dries Van Langenhove zijn hoofd op het kapblok mag leggen. Sinds de roemruchte Pano-uitzending over het ‘racistische‘ Tremelo (12/10/2016) en nadien over Schild & Vrienden, lijkt de VRT het noorden helemaal kwijt en ontpopt hij zich tot een activistische roeptoren, bezeten door een intellectueel paternalisme dat de kijkende Vlaming onveranderlijk beschouwt als iets mentaal problematisch en politiek niet helemaal capabel.

Vanuit die missionarishouding dirigeert en controleert de VRT een groot deel van het poco-discours in de geschreven pers, wat de status van regimezender nog een aparte allure geeft. Dat heeft geleid tot een duurzaam wantrouwen van een groot deel van de Vlaamse publieke opinie jegens de openbare omroep, en het heeft er alle schijn van dat ze daar aan de Reyerslaan niet van wakker liggen. Integendeel. Hoe meer ongenoegen bij de meute, hoe sterker het moreel superioriteitsbesef van de journalistieke klasse.

Deze omroep vertegenwoordigt de Vlaamse diversiteit niet, en nog minder dat wat zich als de grondstroom manifesteert, maar bedient eerder een links-progressief nichepubliek. Daar is niks mis mee, maar laat dan wel het predicaat ‘openbaar’ achterwege. De slotsom is dat de VRT in zijn huidige gedaante zonder meer zijn houdbaarheidsdatum heeft bereikt. Maak er een privé-zender van, met een duidelijk ideologisch profiel, betaald door de eigen aanhang, en dan kunnen ze gerust iemand als Ico Maly in vaste dienst nemen. Een soort zendgemachtigde vereniging-met-leden naar Nederlands model, laat ook andere omroepen toe op de kabel, en laat de berichtgeving over aan een coördinerende redactie type NOS die zich beperkt tot de feiten. ‘Duiding’ à la De Afspraak is géén journalistiek maar opiniepers. Daar moet eens iemand man en paard noemen, en mediaminister Sven Gatz met een paar ongemakkelijke waarheden confronteren.

Het boek van Johan Sanctorum ‘Na het journaal volgt het nieuws’ wordt op 2 april in De Zandloper/Wemmel voorgesteld. Met een inleiding van Jan Peumans, Vlaams parlementsvoorzitter.

Meer over de nieuwe media-lezing van Johan Sanctorum: klik hier. 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

7 reacties op De wondere wereld van Ico Maly

  1. Ines zegt:

    Uit de hele zaak van de Panoreportage over S&V wordt blijkbaar de verkeerde conclusie getrokken dat Pano er beter geen ruchtbaarheid aan had gegeven om ze niet populairder te maken. Nu heeft Dries meer volgers dan zijn grote idool Theo Francken. Zo werkt media-aandacht nu éénmaal. Seriedoders krijgen ook ineens (vrouwelijke) fanmail nadat ze bekend worden in de media. Pano heeft juist haar taak als vierde macht gedaan. Gevaarlijke politieke bewegingen blootleggen. Dat de beweging van Dries nu wordt betiteld als fascistoïde is zijn eigen domme schuld. Ze had ook legitiem kunnen opstaan tegen de gevolgen van migratie en voor een conservatieve identiteit zonder hitlermemes e.d. Dat de extreemrechtse jongeren nu in het vizier van veiligheidsdiensten en bezorgde leraars komen omdat ze ook onder de noemer ‘geradicaliseerden’ dreigen te vallen(spiegelradicalisering is plots het nieuwe buzzwoord) is enkel en alleen te wijten aan de idioten binnen de Vlaamse Beweging en studentenclubjes die het thema migratie hebben gekaapt ten koste van de pragmatici. Met memes te verspreiden over Hitler en uitgehongerde Afrikaantjes ga je geen grote mensen overtuigen van je legitieme strijd om behoud van je identitaire eigenheid/eigenaardigheden.

    • Eric zegt:

      Er is een nieuwe sekte opgestaan, één die veel gevaarlijker is dan S&V. Wat met een Hitlervlaggetje zwaaien lijkt me meer folklore uit een Europa dat al lang niet meer bestaat. Maar wanneer gaat Pano eens die activistische schooldirecteuren ontmaskeren die leerlingen verplichten om in politieke betogingen mee te lopen? Zijn deze gezagsdragers leden van zulke gevaarlijke sekten als de partijen Groen of Pvda? En wijst het straffen van leerlingen die liever op school blijven dan in klimaatbetogingen mee te lopen niet een beetje op postfascistoïde trekken van autoritaire persoonlijkheden die veeleer thuishoren in een psychiatrische kliniek dan in de directiekamer van een school?
      Allemaal vragen die onze oordeelkundige onderzoeksjournalisten van Pano zouden kunnen stellen. Maar gaan ze het ook doen? Ik reken er niet op. Immers, hier zou geen folklore, maar zouden staalharde feiten aan het licht kunnen komen. En dat mag natuurlijk niet. Schooldirecteuren in – jawel – groene legeruniformen die, begeleid van het bruit de bottes van hun adjudanten de schoolgaande jeugd op appél roepen en een ‘Ingerukt Mars’ aanheffen. ‘Op naar de Klimaatbetogingen’. En wie niet in de pas maar gewoon schoolloopt is een spijbelaar. Een anti-klimaatspijbelaar die strafstudie verdient (omdat het cachot – spijtig genoeg – uit de tijd is geraakt).

  2. Marc Schoeters zegt:

    Ico Maly is een verwarde man. Eerst schrijft hij een boek waarin hij het opneemt voor de islam – die door de westerse “beschavingsmachine” zou worden gestigmatiseerd en gediscrimineerd. Vervolgens schrijft hij een boek waarin hij iedereen die niet net als hij dezelfde politiek-correcte ideologie aanhangt over één kam scheert als vijanden van het verlichte denken: de Antiverlichting. Hij blijft weliswaar vaag over wat de waarden van dat verlichte denken zijn – maar het staat voor hem vast dat de planeet bedreigd wordt door de demonen van de Antiverlichting. Voor Ico Maly valt de islam blijkbaar niet onder de Antiverlichting. Mohammedanen zijn namelijk overal en altijd “arme slachtoffers” van de westerse “beschavingsmachine”- dus het is oké dat ze een middeleeuwse ideologie aanhangen waarin vrouwen tweederangsmensen zijn, homo’s de doodstraf moeten krijgen en goddelijk obscurantisme belangrijker is dan wetenschappelijke kennis. De islam staat – net als marxisten als Ico Maly – aan de “goede kant van de geschiedenis”. Wie dat weigert in te zien, is een handlanger van de Antiverlichting. Het komt niet in het hoofd van Ico Maly op dat men als beschaafde mens tegelijk kritiek kan hebben op de islam én de Verlichting verdedigt. Voor Ico Maly sluiten die posities elkaar uit. Terwijl ze voor elk rationeel denkend mens gewoon complementair zijn. Verlichtingsdenken en islamkritiek zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het is geen toeval dat Voltaire een vlammend theaterstuk geschreven heeft tegen profeet Mohammed en diens onverdraagzame ideologie. Of dat Schopenhauer brandhout maakt van de koran als het meest achterlijke boek dat hij ooit heeft gelezen – “een boek zonder één waardevolle gedachte”. Alleen Ico Maly fladdert lichtgeestig door het leven met de gedachte dat het mohammedanisme een vriendje is van de Verlichting en een kameraadje in de strijd tegen de Antiverlichting van islamcritici – pardon “islamofoben”, “racisten” en “populisten”. Ik herhaal: Ico Maly is een verwarde man. Zo hebben we er de laatste decennium helaas wel meer zien passeren. Verwarde mannen. Vaak als slechte chauffeurs op druk bezochte plaatsen of als zwaar bepakte reizigers in luchthavens en in metrostations. Maar Ico Maly slaagt er als verwarde man keer op keer in op de nationale tv of in de “belangrijke kranten” als “opiniemaker” te verschijnen. En geen enkele “kritische” journalist wijst hem daar op de contradicties in zijn “wetenschappelijk” wereldbeeld. Ico Maly – die al enkele jaren docent is op de universiteit van Tilburg – is het levend bewijs hoe “sociologie” kan verglijden naar verblinde ideologie en tautologie. En hoe sinds de tijden van Erasmus, Rabelais en Swift de domheid op de wereld nog altijd niet verminderd is. Ben benieuwd naar je volgende boekje, Ico! Iets over de vierkante cirkel of de platte aarde misschien? Of over de hogere betekenis van de profetenbaard van Marx? Kies uit! Als de schoorsteen maar rookt!

  3. Christel zegt:

    Tja, de media…ik kijk eigenlijk nooit naar het journaal en de Afspraak. De avond dat Maly zogezegd op het scherm verscheen, keek ik op een andere zender naar de film met…Matthias Schoenaerts. Hij speelde de rol van een nazi-officier, die verliefd werd op een Franse vrouw tijdens de bezetting. Dualiteit, ze is gedwongen om een vijand – de Duitse bezetter – in haar huis te ontvangen maar ziet ook ondertussen een mens van vlees en bloed achter die vijand. Hoe de liefde en verlangen in oorlogstijden oplaaien.

    En ik ga ook niet de boeken van Maly lezen. Zonde van tijd en geld.

    • Eric zegt:

      Die film ken ik, was een goede film. Hij is gebaseerd op het boek van de joodse schrijfster Irène Némirovsky, die in 1942 in Auschwitz omkwam. Haar dochters slaagden er na WOII in een koffer vol met manuscripten te redden, waardoor heel wat van haar werk postuum gepubliceerd werd en haar nog in 2004 de Prix Renaudot werd toegekend.

    • Christel zegt:

      De film is gebaseerd op de roman ‘Suite Française’, die geschreven is door de Joodse Irène Némirovsky, die na het beëindigen van de roman in 1942 werd gearresteerd en naar Auschwitz gedeporteerd. Ze stierf ginder. Haar dochter vond de manuscript en het boek werd pas in 2004 gepubliceerd.

Reacties zijn gesloten.