Te deum laudamus

Filip tram

Vandaag is het 15 november, dag van de dynastie. Fout: de officiële benaming is Koningsdag, samenvallend met het naamfeest van de Heilige Leopold. Vroeger mochten we daarvoor een dag van school blijven, vandaag hebben alleen nog ambtenaren een dag verlof. Traditioneel wordt dan de mis opgedragen in de basiliek van Koekelberg, onder het zingen van het Te Deum, onder kenners ook wel de Ambrosiaanse lofzang genoemd, daterend uit het jaar 400, jawel. Die katholieke plechtigheid werd in 2001 officieel afgeschaft, maar de aartsbisschop van Mechelen-Brussel, heden Jozef De Kesel, volhardt in de boosheid en iedereen gunt hem dat. Allen daarheen dus.

Veel belangrijker is, dat op deze dag ook de koninklijke onderscheidingen worden uitgereikt. Voor ondergetekende, genomineerd voor de jaarlijkse Albert De Cuyperpenning maar uiteindelijk toch niet bekroond, is dit toch een spannend moment: zou het dit jaar lukken, die baronstitel, of commandeur in de orde van Leopold II?

Spektakelwaarde

Het Belgische politieke establishment is geëvolueerd van sterk koningsgezind naar tolerant-sceptisch, waarbij men vooral wil knabbelen aan de dotaties, zonder dewelke een hofhouding uiteraard niet kan functioneren. Ooit was een partij als de CVP (nu CD&V) de grootste pleitbezorger van de monarchie. Als het Belgische koningshuis vandaag nog bestaat, is het dankzij de houding van de katholieke Vlaamse partij tijdens de fameuze koningskwestie tussen 1946 en 1951. Maar zelfs binnen het Vlaams Belang zitten naar het schijnt wat koningsgezinde traditionalisten die helemaal niet opgezet zijn met het Frans-progressistische,’goddeloze’ woord republiek: rechts heeft een emotionele band met alles wat een scepter draagt en zich door God afgevaardigd weet. En raar maar waar: zelfs in de meest fervente flamingante kringen raakt het woord republiek in onbruik. 

Afgezien daarvan, is de paradox van een staatshoofd-zonder-macht een uniek Belgisch fenomeen, vermoedelijk weeral verband houdend met de surrealistische setting van dit land, maar ook met iets wat critici van het koningshuis dikwijls over het hoofd zien: de pure spektakelwaarde van een vorstelijke familie, waar vroeger de boekskens zich op toelegden, maar nu zowat heel de verpulpte pers aandacht aan besteedt. Terecht.

De vraag is uiteindelijk, na aftrek van alle kosten: kan zo’n koningshuis een pure amusementswaarde hebben, iets zoals een TV-soap of een pretpark? En zo ja, dient dat stuk vermaaksindustrie van overheidswege gesubsidieerd? Op zich is dat niet uniek, de overheid betoelaagt wel degelijk volksamusement. Het professioneel voetbal bijvoorbeeld, met een fiscaal gunstregime waar vandaag wel wat om gemord wordt, maar waar geen enkele politicus wil aan raken. Daarnaast hebben we heel het luik van de cultuursubsidies, door velen beschouwd als een uitkeringsstelsel voor linksdraaiende marginalen en andere prettig gestoorden, maar toch ook iets met een humoristische dimensie zoals Jan Hoet zaliger heel goed wist te benutten. Tenslotte hebben we onze openbare omroep, bekend van reporter-met-het-sjaaltje Rudi Vranckx, Bart Schols en zijn olijke vrienden, maar vooral toch Simonneke van Thuis die heel Vlaanderen doet lachen en (vooral) wenen. De logica zelve dat hier hier publieke middelen worden voor aangewend.

Zondebok en pispaal

Tegelijk schelden we natuurlijk heel de tijd op de VRT, en dat brengt ons op een dieper liggende nutsfactor van de dynastie. Langzamerhand is aan die amusementswaarde nog iets toegevoegd dat zo mogelijk nog belangrijker is voor het volkse welbevinden: de functie van heel de brede koninklijke familie als zondebok, pispaal, kop van Jut.   Zelfs Vuye en Wouters moeten dat erkennen, en pleiten voor een ‘republikeinse monarchie’ met een koning-zonder-macht, en niet voor een republiek. Een ‘republikeinse monarchie’, dat klinkt als een vegetarische vleeseter, en toch, het is goed gevonden. Waarom? Omdat zo’n aristocratische paleismarionet een hoop slecht humeur opvangt, zeker bij de Vlaamse beweging, en niet in het minst Hendrik Vuye en Marleen Wouters zelf. Iets waar je de spot mee drijft, op kan schelden, willekeurig dreigt om zijn bestaansmiddelen af te pakken: we hebben het nodig. Denk Laken weg, en we verzinken in depressie, verzuring, kleinburgerlijke melancholie.

Wie ‘zondebok’ zegt, kan niet buiten René Girard, gewezen Frans voetballer, voetbaltrainer en in zijn vrije tijd ook antropoloog. In zijn standaardwerk ‘La violence et le sacré’ (1972) poneert hij dat de homo sapiens door zijn toenemende intelligentie (!) ook gewelddadiger werd, waarbij groepen en zelfs heel de soort dreigde ten onder te gaan in onderling gebekvecht, tot men het principe van de zondebok ontdekte: iemand neemt alle shit op zich, wordt uitgelachen, beschimpt, soms zelfs vermoord, waarna de groepssolidariteit zich herstelt. Bij kippen is dat de laatste in de pikorde, maar bij de mens is het subtieler: wij belonen de zondebok om zijn offervaardigheid, en maken er een idool van.

Jezus Christus was een zeer bekende underdog, maar ze komen in alle samenlevingen voor: wezens, individuen die, al dan niet vrijwillig, als bliksemafleider fungeren en alle negatieve energie naar zich toe halen. Soms overkomt het ook heersers, is er eerst de cultus en dan de vernedering. De Franse Revolutie heeft die omslag gemaakt: de adel werd het voorwerp van spotprenten en zelfs tentoon gesteld in een soort luxe bordeel. Maar door de laatste koning ook fysiek te halsrechten – in casu Louis XVI, op 21 januari 1793-  en de monarchie af te schaffen, verdween de nationale nar met heel zijn hofhouding, en was Frankrijk gedoemd om de burgerlijke strijd van allen-tegen-allen te blijven uitvechten. Een hopeloze zaak, zie Macron en zijn worsteling met het patriottisme/nationalisme: Frankrijk mist een koning, een groteske Ubu waar iedereen tegen is zonder hem te willen afschaffen.

Disney

Die status heeft het Belgische koningshuis nu ongeveer bereikt, en uiteraard is het optreden van Delphine Boël, bastaarddochter van Albert II, daarin cruciaal. De DNA-soap die heel de familie meesleurt is bijna een bedreiging voor de populariteit van Thuis én gevestigde komieken als Philippe Geubels en Filip de Winter. Filip I als clown en stand-up-comedian: het geeft zijn ambt nieuwe glans. Men zal het idee in koningsgezinde kringen vervloeken, maar dat geeft niet, integendeel. Hoe ernstiger onze vorst zijn landgenoten met Kerstmis toespreekt, met hoe meer waardigheid hij het koningschap wil uitoefenen, des te grappiger wordt hij. Des meer bagger hij over zich krijgt, des te… populairder hij wordt.

In een laatste stadium –dat voorspel ik tegen 2030- zal Laken opengesteld worden als een soort Disneypark waarin de koninklijke familie dagdagelijks te bezichtigen is. Met gelegenheid tot fotoshoots, gidsen (verboden te voederen) en souvenirshop. Dit als een verre verwijzing naar de ’58-expo en de hobby van Leopold II die levende negertjes exposeerde in zijn Tervurense tuin: alles keert terug. De totale disneyficatie van deze planeet, door alle antropologen voorspeld, kan dan ook als staatsvorm en politieke praxis zijn beslag krijgen. Wist u trouwens dat, toen Columbus de Amerikaanse bodem betrad in 1492, het te Deum werd gezongen? En dat de welbekende mars die de Eurovisie-uitzendingen inleidt, afkomstig is uit het Te Deum van ene Marc-Antoine Charpentier? En dat het Amerikaans theater in Laken ligt, op een boogscheut van?

Godsvrucht, patriottisme en volksvermaak, ergens moeten ze samenkomen in een nieuwe tijd. Neen, ik zou dit koningshuis niet meer kunnen missen. Een republikein zonder koning is als een parlementair zonder partij, en meteen is mijn laudatio voor Vuye en Wouters klaar!

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

7 reacties op Te deum laudamus

  1. bertie zegt:

    Folklore, volksdevotie en pretparksentiment moeten wijken voor het grote geld. Dat maakt toch zonneklaar hoe het komt dat de vader van koning Filip I uit eigen beweging Delphine Boël nooit zal erkennen als zijn bloedeigen dochter. Waarom Delphine wel en al die anderen niet? Wanneer concitoyen Albert gerechtelijk gedwongen wordt tot erkenning van slechts een scheve schaats, dan schiet er waarschijnlijk nog voldoende over van de koninklijke erfenis voor zijn koekjesdozennageslacht. Maar met een spontane erkenning van wellicht honderd andere Delphines wordt het een allesverwoestend sneeuwbaleffect.
    De koninklijke sibbe kan een vertakte voortzetting van de bloedlijn en een adellijke titel meer of minder ongetwijfeld wel verdragen, maar kan absoluut niet toelaten dat lukraak verschoten zaad in de jungle van de bananenrepubliek België leidt tot de onafwendbare versnippering van het familiefortuin, wanneer God en klein pierke op zijn echte afkomststrepen begint te staan.
    In tijden van grote financiële begrotingstekorten, was de politiek er ook als de kippen bij om open te laten of deze ene Delphine vanaf haar afgeperste erkenning al dan niet een prinselijke titel mag voeren. Klinkt verrekt aardig zo een oeverloze welles-nietesdiscussie in het parlement en het leidt de essentiële aandacht af, maar vooral: het kost niks. Het blijft nochtans zelden voorkomend dat onze politici unaniem en eensgezind meteen beslisten om haar geen dotatie toe te kennen, neen, dat gaan zij zeker en vast niet doen. Waarbij ze dan gemakshalve vergeten dat we hier te maken krijgen met een volkomen willekeurige kanjer van klassenonderscheid om U tegen te zeggen. De beruchte overheidsinstelling Unia mag binnenkort haar complete nutteloosheid nogmaals demonstreren door haar horde leeglopers verder prinsheerlijk te laten nietsnutten met racistische spijkers op laag water te zoeken. Maar vooral niet naar nog meer zwarte pieten in de hogere kringen – want daar gebeurt ongeoorloofde discriminatie op basis van afkomst per definitie niet.

    Het is een koninklijk prerogatief om adeldom te verlenen, en de creatie van een stuk of honderd nieuwe genetische oudere prinsjes en prinsesjes, die het in tegenstelling tot Delphine van zichzelf nog niet wisten, zouden de Disneylandliefhebbers, die wij Belgen onmiskenbaar allemaal zijn, ook wel vreugdevol tegemoetzien. Naast de jaarlijkse blijde intocht van nieuwe barons en baronessen, die gemiddeld nog iets ouder zullen zijn, maar er zoveel meer moeite voor hebben moeten doen, omdat ze niet uit de juiste broek geschud werden. Zolang Jan Modaal voor dat middeleeuws spektakel maar niet moet bijbetalen, van tientallen bastaardkinderen enerzijds en spijtig in het zand bijtende toernooiridders of afgewezen jonkvrouwen anderzijds. Het is al lang goed wanneer het riante onderhoudsgeld van dergelijke noblesse oblige integraal uit des daders eigen zak komt.
    Bij de nieuwe bejubelde geridderden van het establishment komt het wapenschild en al de rest van de plichtplegingen inderdaad allemaal uit ontvangers eigen zak, maar dat doet nu even niet ter zake. Heer JS mag zich nog gelukkig prijzen, want ook het eremetaal van de zogenoemde eervolle onderscheidingen kost een fortuin om ermee te kunnen pronken. Bij (ex-)militairen zijn er trouwens maar een paar zeldzame medailles die ertoe doen en echt achtenswaardig zijn onder kenners. Het overgrote deel van de rij rinkelende lintjes op de linkerborst wordt over het algemeen als niets anders beschouwd dan de kaalhoofdigheid en de kraaienpootjes die ze bij de meeste bruggepensioneerde ambtenaren (m/v) zijn: niet meer weg te steken ouderdomsverschijnselen.
    Maar we dwalen af.

    In de voorgeschetste optiek was het ook een nogal doorzichtig maneuver vanwege de koninklijke entourage dat prins NN een paar jaar geleden direct bereid was om zijn eigen DNA-staal met dat van Delphine te vergelijken. Uiteraard gaat de uitkomst daarvan negatief zijn, want zoals iedereen weet, hebben zij en deze prins niet dezelfde natuurlijke vader, maar hij paart wettelijk dan toch al wel mee in diens nalatenschap, zonder discussie. Onze grondwet lijkt echt wel een vodje papier, met zijn oubollige paragrafen over de troonsopvolging, daterend van ver voor de tijd dat biologische afstamming met een proefbuis onomstotelijk aantoonbaar is. Geen enkele van onze founding fathers hield rekening met de vruchtbare escapades van concitoyen Albert plus wettige echtgenote, die voor hem blijkbaar niet moest onderliggen op de schaatspiste, de schietbaan, de manege annex stoeterij, en waar ook elders de hoge adel zich vermaakt. Wie zulke ondeugende plot verzint voor een traditioneel koningsdrama of een langlopende televisiesoap wordt voor halvegare toneelschrijver versleten, maar zoals gewoonlijk, overtreft de banale realiteit van hoeren en boeren, alias koningen zonder land, schildknapen zonder schroom en hofdames zonder scrupules, de vergezochte fictie in grote mate.
    Leve de koekjesdozen!

    • Ines zegt:

      Wow! Wanneer de gastbijdrage prikkelender is dat het blogartikel.👍

    • Greta zegt:

      @Bertie
      Op eerste deel erfeniskwestie nooit eerder heb je het fout.

      Leopold II had enkel dochters en net om te beletten België toen reeds volledig in handen zou vallen van andere Europeese heersers en ophouden met bestaan, heeft hij de wet laten aanpassen zodat alles in een stichting terecht kwam en niet versnipperd aan de huwelijkskandidaten van de drie prinsessen.

      De heisa díe zij veroorzaakt ronduit walgelijk, zeker vermits destijds reeds duidelijk was ze in stilte hulp kreeg.
      Geen enkele tentoonstelling van haar het bezoeken waard. Bagger bagger bagger.

      Geef me dan maar Oscar Van den Boogaard.
      Een beetje mysterieus, twijfelachtig en toch…
      “Kindsoldaat”

  2. Eric zegt:

    Het koningshuis dient diverse doeleinden, maar ze hebben één kenmerk gemeenschappelijk: het consolideren van de huidige Belgische toestand, waarbij de Vlamingen fiscaal uitgezogen worden ten voordele van de Waalse nietsnutten, is het einddoel (en zal, gezien de lakeienmentaliteit van het gros van de Vlamingen) het einddoel blijven.
    Ten eerste geldt het verdriet van Laken als een bliksemafleider voor middelmatige idioten (deplorables, dus) die aan de cafétoog of thuis tegenover vrouw en kinderen graag ferme ‘politieke’ statements maken om zich zo een cachet van intellect toe te eigenen. Doordat het koningshuis bestaat moeten ze geen hachelijkere onderwerpen als de massa-immigratie of de islamisering aansnijden, fenomenen die hun dagelijkse gelukje in de toekomst meer en meer onder druk zullen zetten, maar waarover ze liever niet nadenken en waarover ze – uit lafheid en angst om het etiket van racist opgekleefd te krijgen – weigeren te spreken. Ik heb het hier niet alleen over tooghangers, maar ook over carrière-intellectuelen, journalisten en academici van diverse pluimage.
    Behalve als bliksemafleider dient het koningshuis de echte machthebbers – de politici in Brussel, vooral die van EU-signatuur, de multinationals en de banken – tot prima camouflagescherm. Tallozen staren zich blind op dat bonte, ludieke scherm waarop de komische strapatsen iedere dag weer de pan uitswingen terwijl erachter de echte zaakjes bedisseld worden – zaakjes die het volk zelden of nooit ten goede komen. Nochtans heeft de Belgische koning geen enkele echte macht, en dat is bijna overal zo (behalve in islamitische landen als Marokko en Saoedi-Arabië). Grote machten op aarde – de VS, Rusland, China, Duitsland – en iets minder grote machten als Frankrijk, Indië, Brazilië, Zuid-Afrika – beschikken over verkozen presidenten en functioneren dus democratischer dan België. Het feit dat België aan een koningshuis vasthoudt benadrukt de onbenulligheid van dit land en zorgt wellicht voor helse lachbuien vol meewarigheid in Beijing, Moskou en Washington.
    België heeft echter een koningshuis nodig, immers: L’union fait la force. De éénheid die hier wordt nagestreefd is er één waarbij de goodwill altijd van één zijde moet komen (zo staat het in de grondwet) en die ervoor zorgt dat de grootste betaler de minste rechten heeft. Zolang die grootste betalers, die in dit land de meerderheid vertegenwoordigen, zich als een stelletje zielloze slaven gedragen kan er niks veranderen. Niks. En zal dus het gejank over torenhoge belastingen, over allerlei onrecht en de kloof tussen overheid en burger blijven voortduren. Een noodzakelijke revolutie is niet voor morgen, niet voor volgend jaar, niet voor ooit. De revolutie die komt zal islamitisch zijn. En de onnozele Vlamingen zullen erbij staan en hun hoofden schudden, en prevelen ‘we hebben het niet geweten’. En dan zullen de poorten van de slachtbank opengaan.

    • Greta zegt:

      Een president kost ons veel meer dan het huidige koningshuis. Dus kostenbesparend vergeet het maar.

      En waar wil je dan bijhoren?

      Nederland?
      – Pensioen 67 jaar is daar wel reeds een feit en geen onderhandelingsgegeven meer.
      – stakingen? Blijkbaar toch moeilijker of onmogelijker dan wat hier nog mogelijk is.
      Frankrijk?
      Duitsland?

      Vergeet het maar te denken hier autonoom te kunnen overleven.

      Nederland had een stadhouder die koning werd.
      Napoleon leidde de revolutie om een republiek te vormen en kroonde zichzelf tot KEIZER dan nog notabene.

      VS is kiezen tussen de pest of de cholera..
      Nog enigszins een democratisch land alhoewel?? Hoeveel is een democratie waard als je slechts kan kiezen uit 2 mogelijkheden.

      Misschien beter eens nadenken of we dit echt wel wensen met Europa en net die gemengde krachten ons net niet sterker maken als onderhandelaars tenopzichte andere grote spelers ipv

      Een unieke visie die ik zelf ook in gedachten had.

      Het uitbreiden van adelijke titels mag wel stoppen.

      Iemand die dan in Amerika gewoond en gewerkt heeft, zou al zeker dienen te verzaken aan absurde adelverheffingen.

      Een goed in elkaar gestoken formule die moet kunnen tegengaan dat we terug wegzinken in autoritaire , zelfs absolute machten van kerk en adel.

      Paus Benedictus mocht dan in het begin als progressief beschouwd worden – voor EU .
      Het willen afdwingen om in de grondwet op te nemen dat Europa Christelijke leer volgt …er nog bij wensen Joden Jezus als enige verlosser!!! aanvaarden – laat staan wat hij met vrijheidsdenkers wenst te doen!!!
      Druist regelrecht in tegen godsdienstvrijheid in welke vorm dan ook.

      Krijg ik alsnog spontane neigingen om me te laten ontdopen.🤤🤤🤤

  3. Eric-B.L. zegt:

    Ontdopen is uiteraard niet mogelijk, net zoals een huwelijksbelofte niet kan ongedaan gemaakt worden. Na een scheiding kan men niet hertrouwen en niet samenwonen. De Heilige Geest laat niet met zich spotten.
    — Uw ouders wensten u toe te wijden aan de Heilige Geest en dus is het aan u om hun wens tot vervulling te brengen. Maar indien u geboren bent na ca. 1954 hebt u geen echte godsdienstlessen meer gekregen. Vaticaan2 heeft er voor gezorgd dat de Christelijke leer verduisterd werd.
    — U treft in eerste instantie geen schuld dat u die innerlijke verduistering moest ondergaan, maar op rijpere leeftijd was en is het wel uw plicht alles grondig te onderzoeken. Ik kan u slechts ter kennis stellen van het onontkoombare feit, maar God heeft u reeds diverse subtiele verwittigingen en aanwijzingen gegeven en er zullen er nog een hele reeks volgen zonder de minste dwang. —

    — Want God verwacht uw liefde vanuit uw persoonlijke vrije keuze zoniet kan het immers geen liefde zijn. Dat is tevens de reden dat men er zo gemakkelijk overheen stapt.

    — Wanneer men een gezond gebedsleven heeft kan men weten dat men met de Geest verbonden is. Hoeveel respect u voor uw eigen ziel en uw toekomst hebt hangt grotendeels van uzelf af.

    • Greta zegt:

      Mijnheer de allesweter ontdopen kan wel, velen hebben het gedaan toen de schandalen i.v.m. kindermisbruik aan het licht kwamen.

      3x notabene!!! Omdat uw christelijke pausen hiërarchie,Jesus aanhangers…, protestantse doop blijkbaar niet voldoende vonden om gered te worden🤤🤤🤤
      Worden protestantse dopen niet bijgehouden in registers?
      Dus het was zeker niet uit vrije wil ,noch vrije keuze als kind 3x gedoopt te worden omdat de buracratie van uw pauselijke hypocrieten vereiste de zin “indien je gedoopt zijt” uit te spreken,vergeten was bij tweede doop.

      2x meer kans dus om u voor te gaan mss?…
      Zeker met betrekking innerlijke overtuigingen en bedenkingen als kind reeds.
      Veel rechtvaardiger… aan wat een al dan niet bestaande God zou moeten voldoen …en dat is zeker niet het volgen van uw bekrompen engdenkende visie.

Reacties zijn gesloten.