Het recht op ‘racisme’

Apu moet blijven, en verschillen mogen gekoesterd worden

THE SIMPSONS, l-r: Apu Nahasapeemapetlion, Krusty the Clown (on cereal boxes in rear), Jay in 'MuchDe titel van deze column alleen al oogt als een provocatie. De aanleiding is nochtans niet de hemelbestormende discussie of het Vlaams Belang nu wel of niet een racistische partij is, maar de geruchten dat het Indische Apu-personage in The Simpsons zou geslachtofferd worden op het altaar van de politieke correctheid. Al vanaf de eerste afleveringen in 1990 was hij er, die hardwerkende winkelgerant van Indische komaf met zijn raar Engels, het bekakte toontje en een bijna kruiperige beleefdheid. Klaas Cobbaut wijdde er al een bijdrage aan, en belichtte de veelzijdigheid/veellagigheid van de Apu-figuur.

Slachtofferretoriek

Mat Groening: ‘Iedereen wil zich vandaag beledigd voelen’

Zelf heb ik er nooit iets hatelijks in gezien, ik vond hem vooral grappig, en uiteraard stereotiep, daarvoor is het een tekenfilm die de kunst van de overdrijving beoefent. The Simpsons vormen gewoon dé satirische spiegel van de Amerikaanse samenleving: Homer, de bierdrinkende sul; Marge, de übertruttige en moraliserende huissloof die zich steeds wegcijfert; Bart, de jonge vandaal en schoolhater die de domheid van zijn pa heeft geërfd; Lisa, het miskende genie. Heel de serie bulkt van dat soort typetjes en nevenfiguren, dat maakt de humor ervan uit. De mannen zijn doorgaans dommer en slechter dan de vrouwen, dat is een opmerkelijke constante in de serie.

Maar Apu zou dus, na een kwarteeuw lachen, ontmaskerd zijn als een ‘racistische karikatuur’ die de Indische medemens stigmatiseert en schaamrode kaken bezorgt. Hoe komt dat? De sleutel tot heel de problematiek wordt misschien wel aangegeven door Matt Groening zelf, de bedenker van de serie, die in een interview met USA Today, net rond de Apu-polemiek, het volgende laat optekenen: ‘We leven in een tijdperk en een cultuur waar mensen zich graag gechoqueerd voelen en verontwaardiging etaleren’. Dat klopt: ook wij kennen figuren als Dalilla Hermans en Wouter Van Bellingen die de slachtofferretoriek mediatiseren, daar een full-time job aan hebben en er boeken over schrijven. Het zijn beroepsquerulanten. In hun zog trekken ze alle mogelijke minderheden mee die zich gediscrimineerd voelen en van daaruit – dat is op zich komisch- een voorkeursbehandeling opeisen, ook wel positieve discriminatie genoemd.

Groepsreflexen

Het is dus een kwestie van tijd voor de #MeToo-beweging over het Marge-personage valt, en overmorgen spant de nucleaire lobby een proces in wegens smaad, gelet op de figuur van Mr. Burns, de kwaadaardige en gewetenloze eigenaar van de kerncentrale in Springfield. Iedereen ongelukkig, iedereen kwaad: in de limiet is zo’n serie als The Simpsons ten dode opgeschreven wanneer elke figuur, elke verhaallijn als ‘racistisch’ wordt ontmaskerd. Is er nog een toekomst voor humor en satire? Hoe doorgeslagen moet een pococratie zijn, om een mop over zwartjes en chocomousse tot staatszaak te verheffen?

De achtergrond van deze klaag- en verontwaardigingscultuur is complex. Politieke correctheid op zich is een post-68-fenomeen, maar de heksenjacht op vermeend racisme heeft veel te maken met een nieuw soort groepsdenken en het wegdeemsteren van individuele identiteit. Men merkt dat in het oprukkende islamfundamentalisme waar geen plaats is voor individuele vrijdenkerij: de groepsgeest domineert; lachen, laat staan zelfspot, is verboden. Maar evengoed bij holebi’s overheerst de groepsreflex en het daarmee gepaard gaande discours van de miskenning. Vanaf nu nemen alle migranten van Indische herkomst dus aanstoot aan Apu, terwijl dat personage binnen het verhaal nu net zijn weg zoekt als self-made-man en hard werkende zelfstandige, en zelfs een doctoraat behaalt. Dat is een grappige paradox op zich. Indiërs zijn, zoals Apu, ook harde werkers en slim, maar de zeurpieten halen er alleen de negatieve kenmerken uit om zich in de slachtofferrol te wentelen.

In de limiet, en nu wordt het echt hilarisch, kan men zich binnen een groep alleen nog als individu waarmaken via een klaagdiscours. Dat is een dodelijke dynamiek, want de klager wordt een rolmodel voor de rest. Zo lanceerde de van Indische origine zijnde komiek (!) Hari Kondabolu in 2017 een aanval op het Apu-personage (‘The Problem with Apu’), omdat hij in zijn schooltijd zou uitgelachen zijn door kinderen die The Simpsons bekeken. Als humoristen al verzuren, dan zijn we ver van huis. Waarbij men vergeet dat, door een stereotype op te voeren, men ook lacht met die stereotypering zelf.

Meppen van Delfine

Enig West-Vlaams chauvinisme is hier op zijn plaats

Geen individuele veerkracht, geen gevoel voor zelfrelativering. Humor wordt problematisch, omdat ze de grenzen van de censuur aftast (dat is volgens Freud haar basismissie) en onze onderbuik kietelt. Maar in het azijntijdperk zullen ook grapjes over de botte West-Vlaming, de knullige Limburger en de arrogante Antwerpenaar niet meer kunnen. Het straffe is dat we daarmee een stukje realiteit verdoezelen, want eerlijk, en ik kan het weten: West-Vlamingen zijn noest labeurende botteriken, het stereotype klopt perfect.

Dat heeft te maken met genetische factoren, sociologische en taalkundige. Bekijk bokskampioene Delfine Persoon, de potige spoorwegflik die na haar job nog uren lang tegen een boksbal te keer gaat en elke uitdaagster vanuit de vier windstreken tot moes slaat. Waarna een hortende uitleg met zware Roeselaarse tongval volgt. Ja, ook zij is een karikatuur, maar wat voor een. Mijn racistische lezing: Delfine is pure West-Vlaamse klei. Maar tegelijk werkt ze er keihard voor, en overstijgt ze de wetmatigheden van de groep.

Hetzelfde geldt voor het onomstotelijke feit dat atleten uit Kenia en Ethiopië door hun specifiek spierstelsel de beste hardlopers zijn. Blanke atleten zouden, in het kader van de antidiscriminatiewetten, een voorsprong moeten krijgen want ze zitten gewoon minderwaardig in elkaar. Ongelijkheid dus, men beseft hopelijk het absurde van deze logica. Anderzijds zijn poetsvrouwen uit Kazachstan de top en negerinnen te mijden, wegens lui en arrogant: ook daar pleegde ik als ervaringsdeskundige een bijdrage over, en noem het gerust racistisch. Het is een individueel oordeel, volgend uit een praktijktest, en in genen dele hoeven zwarte vrouwen daarom scheef bekeken te worden, hun talenten op andere vlakken zijn algemeen geprezen.

King blijft het echte ijkpunt

Het is bizar dat, in een tijd waar iedereen de mond vol heeft over diversiteit, raciale verschillen een absoluut taboe uitmaken. Het botst ook met de wetenschappelijke realiteit rond genetisch of sociologisch bepaalde karakteristieken van een populatie. Niet iedereen is hetzelfde, gelukkig maar, en ook volkeren verschillen. Japanners werken hard en zijn supergedisciplineerd. Amerikanen zijn vrijheidsgezind maar ook extreem materialistisch. Poetin wijst er terecht op dat Russen anders in mekaar zitten en in democratie naar westers model niet geïnteresseerd zijn. Het mensenrechtenverhaal is een mooie zaak, maar in zijn extreme variant nauwelijks toepasbaar omdat deze planeet gedomineerd wordt door een geëvolueerde mensaap die in een aantal ondersoorten uiteenvalt.

Racisme, discriminatie en onrecht zijn drie verschillende zaken. Het eerste gaat over diversiteit, het tweede over intrinsieke ongelijkheid en hoe daarmee omgaan, en het derde over de plicht van de overheid om elke burger gelijkwaardig te behandelen. Martin Luther King blijft het ijkpunt. Rassenhaat is degoutant omdat het toont hoe iemand niét met ongelijkheid en verschillen kan omgaan. Kunnen we het daarover eens zijn? Het zou veel onzinnige discussies kunnen aborteren.

Wat ik lapidair het recht op racisme noem, is gewoonweg een eis om met alles en iedereen te mogen lachen, ook met onszelf natuurlijk, omdat het goed is voor de volksgezondheid. Anderzijds moet het begrip ‘ras’ dringend uit de taboesfeer: mensen en groepen verschillen nu eenmaal constitutioneel, fysiek en psychisch, en dat we daar maar beter aan wennen en er ons voordeel mee doen.

In die zin vind ik zelfs de vaststelling van Knack-redacteur Bert Bultinck, dat het racisme de Vlaming in de genen zit, wel getuigen van politiek-correcte kwaadwilligheid, maar verder zelfs helemaal niet beledigend. Het is zelf een racistische uitspraak, en Apu moet blijven, want ik zie hem graag. Echt.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

20 reacties op Het recht op ‘racisme’

  1. Eric zegt:

    De vraag is of men in het christelijke westen al niet genoeg gelachen heeft om zichzelf. In elk geval werd het christendom gedurende decennia aanhoudend door de mangel gehaald, het werd vanuit historisch opgebouwde frustraties en in de voetsporen van islamofielen als Nietzsche en Voltaire (maar vaak op minder subliem-elegante wijze) neergehaald en nu pas begint het bij sommigen te schemeren welke intellectuele schat men gedurende de hele twintigste eeuw onder de modder heeft begraven. Zoals de onverdraagzame essentie van de islam, die in de kern anti-democratisch, anti-vrouwelijk en militaristisch is, aan vooral de aandacht van de ‘intellectuele’ elite blijkt te ontsnappen, zo ontgaat aan deze elite ook de waardevolle christelijke erfenis. De ergste kritiek die ik op het christendom heb is haar arrogante masochisme (dat van de andere wang, bijvoorbeeld) dat eigenlijk prima aansluit op de al dan niet gesofistikeerde wreedheid en gewelddadigheid van de islam. Sluit een extreme masochist in één kamer op met een obsessionele sadist, geef hen beiden wat messen, tangen, bijlen en zagen en wat er zal gebeuren is voorspelbaar: rivieren van bloed zullen vanonder de deurkier stromen en slechts één van beiden zal breed lachend, volkomen verzadigd en nog nagenietend de kamer weer kunnen verlaten. Noem nu die kamer West-Europa. Momenteel wordt daar een oorlog ‘uitgevochten’ met wetten, advocaten, rechters en processen. Gevolg: kerken worden omgebouwd tot moskeeën, kerststalletjes verdwijnen uit de straten, kerstmarkten worden vervangen door wintermarkten, priesters wordt in hun eigen kerken de keel overgesneden,,gehoofddoekte moeders van IS-strijders eisen op hoge, morele toon dat hun kleinkinderen uit Syrië kunnen terugkeren, etc. Zoiets kan enkel in een masochistische, oikofobe cultuur die tot op de draad versleten en vooral levensmoe is. In China, waar moslims in strafkampen worden gestoken, en in Birma, waar ze systematisch worden uitgeroeid, lukt dit niet. Daarom reken ik niet meer op de West-Europeanen, hun geesten zijn door tweeduizend jaar indoctrinatie met de suikeren zijde van het christendom en het daarbij aansluitende humanisme volledig verziekt. Gelukkig verschijnen in het oosten krijgsheren die niet geloven in het katholieke adagium dat je met zoetsappige praatjes je doodsvijanden op betere gedachten kan brengen.

    • Christel VdM zegt:

      Lees ik verkeerd of schrijf je echt ‘islamofielen als Nietzsche en Voltaire’? Had Voltaire geen kritisch toneelstuk over Mohammed “le fanatisme ou Mahomet le prophete” geschreven? Ook al was het eveneens tegen de katholieke kerk gericht.
      ‘De suikeren zijde van het christendom’? Meen je dat? Bent u een stukje Spaanse historie in ons stad vergeten, hoe de Hertog van Alva en zijn troepen een heuse heksenjacht openden op al wie zich niet tot het christendom bekeerde. Hoeveel mensen er niet door de inquisitie werden gemarteld en op de brandstapel gegooid, in de naam van de katholieke kerk, de vlucht van de intellectuele elite naar het Noorden…om maar te zwijgen van hoe priesters en broeders jarenlang talloze jongens seksueel misbruikten en meisjes psychisch door zusters werden gemanipuleerd. En dan spreken we nog niet van dat misselijkmakende verhaal over de ontdekking van 800 babylijkjes in de put bij de Ierse nonnen : https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-800-babylijkjes-in-put-van-iers-nonnenklooster~a1bd0736/
      Het is niet alles verloren in Europa, hoor. Ik ben onlangs in Noord-Italië geweest, het land van Dante, Ovidius, Ariosto, Bassani, Morandi, Licini, Garofalo, Reni, Tintoretto, Titiaan, Michelangelo, Oriana Fallaci, …teveel om op te noemen. Italianen koesteren hun cultuur en schrijvers. Echt onvoorstelbaar hoeveel boekhandels met oude boeken er nog te vinden zijn, zelfs Fallaci is nog in twee dikke rijen in een recent boekhandel te vinden. Ik ben inderdaad ook in heel wat kerken binnen gewandeld, niet om te bidden, maar om hun rijk gedecoreerde muren te bewonderen. De 1400 jaar oude Byzantijnse mozaïeken, waarin Jezus zelfs helemaal bloot wordt afgebeeld. De fresco’s van Giovanni da Modena, die zwaar worden bewaakt door militairen omdat er een afbeelding van de gemartelde Mahomet te vinden is (gebaseerd op Dantes Goddelijke komedie) en de moslims al twee keer geprobeerd hebben om de basiliek te doen ontploffen. Venetië die vorig jaar een ‘geïmproviseerde’ moskee (als kunstperformance) in de lege kerk liet sluiten. De graftombes van Dante in Ravenna en die van Ariosto in de universiteitsbibliotheek te Ferrara. Zelfs in Verona was er een standbeeld van Dante op een verborgen plein te zien, als protest tegen de Oostenrijkse bezetting van toen.

      • Eric zegt:

        Voltaire werd na dat stuk tegen de profeet een ware Turkenliefhebber. De christenen waren in zijn ogen tuig. En ook Nietzsche was als christenhater islamofiel. Hij bewonderde ten zeerste Frederik II, (1194-1250), een islamofiele imperator met Saraceense lijfwachten (iets zoals de huidige president Macron, dus), over wie hij in ‘De antichrist’ schreef: “Met Rome oorlog op het mes! Vrede en vriendschap met de islam: dat was het gevoelen, dat was de handelswijze van die grote vrijdenker, het genie onder de Duitse keizers, Frederik de Tweede.” (p. 110) Of Nietzsches gedaas enigerlei verband houdt met zijn toenmalige geestesziekte is niet zeker.
        En inderdaad de suikeren zijde van het christendom: de compassie met alles en iedereen, ook met doodsvijanden, de innerlijke (geïnternaliseerde) dwang om te vergeven, de universele liefde (waarop de multiculturele waanidee is gebaseerd etc…). De oorsprong van het christendom is niet hatelijk, maar door de confrontatie met het geweld van de islam – vanaf 711 – werd het Spaanse christendom, dat zich moest verdedigen en terugvocht almaar kwaadaardiger. Hetzelfde gebeurt met het boeddhisme in Birma: ook dat wordt gewelddadig na confrontatie met de islam. U denkt veel te moralistisch en te weinig historisch.
        En wat de Italiaanse levenskracht en beschaving betreft: dat klopt, daarom stemt men, vooral in Noord-Italië, massaal extreem-rechts. Wie zich bij ons als extreem-rechts out krijgt een container vol bagger over zich heen. Ach, Vlaanderen verdient het om ten onder te gaan, het is een gebied vol lafaards en idioten. Dat zien we bij elke verkiezing opnieuw.

      • Greta zegt:

        Het zelfportret van Vincent Van Gogh,Rembrandt,Rubens of welke andere schilder ook is een afbeelding die gelijkenissen van die persoon afbeelden. Een afbeelding die Jezus of Mohammed trachten af te beelden is dit NOOIT , naakt of niet.

        Er bestaan geen afbeeldingen van die personen uit die tijd…dus steeds illusies of leugens.

        Vooral in islam is dit een godslastering, voor Eric B.L. dit is ook iets dat in de Bijbel staat…. reden ook afsplitsingen christenen zich gesplitst hebben.

        Alleen dat die niet meer zo extreem zullen reageren als wat men bij de fundamentilistische islam ziet.

        We houden er wel mooie kunstwerken op na, maar ook de kruisiging van Jezus is een leugen…was geen kruis in die tijd, maar een paal.
        Je kijkt sowieso naar leugens.

      • Christel VdM zegt:

        Waar staat het dat Voltaire een ‘Turkenliefhebber’ was? Heeft het te maken met zijn boekje Candide, waarin er sprake is van een oude Turk?
        Tja, al wie uw mening niet deelt, klasseert u dus vertikaal als ‘islamofiel’, ‘idioot’ of ‘lafaard’.

        Greta, ja hoor de Byzantijnen hebben in hun visioen de poedelnaakte baardloze jongeling die Jezus heette en Johannes de Doper (die toen zijn kop nog niet kwijtraakte aan die loeder van een Salomé) zien verschijnen en zijn de volgende dag meteen begonnen met het verzamelen en het leggen van de mozaïeksteentjes in die basiliek.
        En heb je al de fresco’s van da Modena gezien? En Dante heeft werkelijk in de negen kringen van de hel gelopen, zeker 😀

      • jean-louis zegt:

        Ten tijde van het cesaro-papisme werd op bevel van de Byzantijnse keizer Leo III (Syrische dynastie) meer dan een beeltenis van een heilige overschilderd, wat de geschiedenis is ingegaan als de crisis van de iconoclasie (8ste – 9de eeuw). Byzantijnse gebieden in Italië bleven buiten bereik. De kloosters waren er toen bolwerken van iconenverering en er is ook sprake van een ondergronds netwerk van iconenvereerders. Zie ook Tweede Concilie van Nicea (in 787) met als voorgeschiedenis Leo III met bijnaam de Isauriër en als nasleep de karolijnse boeken ofte Libri Carolini. Verering werd toegestaan, maar aanbidding niet. De Libri vertolkten uiteindelijk het standpunt van Alcuinis, Angelsaksische geleerde en belangrijkste raadgever van Karel de Grote : gezien er een onderscheid gemaakt wordt tussen het afgebeelde en het afbeeldingsvoorwerp, kunnen beelden niet heilig zijn, ze zijn nuttig voor de verbreiding en bemiddeling van de religie. Patroonheilige van de icoonschilders is Johannes Damascenus, met feestdag op 4 december, theoloog (ook eretitel van kerkleraar) die het opnam voor de iconenverering en die als christen aan het Hof van de Omajjaden nog hoofdadviseur werd en vervolgens ging leven als monnik in een klooster op de Westelijke Jordaanoever : Mar Saba (oudst bewoonde klooster van de wereld met nu nog ± 20, in de 17e eeuw ± 4000 paters). Hij had een vriend die bisschop was van Damascus van wie zijn tong op bevel van de kalief werd afgesneden (!) vanwege kritiek op de islam. Er bestaat ook een legende dat hij door keizer Leo III zou zijn aangeklaagd voor hoogverraad, waarna zijn rechterhand werd afgehakt. Een gebed tot een icoon van de Moeder Gods van Jeruzalem werd verhoord waardoor zijn hand weer ging aangroeien (om verder de strijd op te nemen tegen de iconoclasten of iconenstormers). Uit dankbaarheid voorzag hij de icoon van een zilveren derde hand. De Driehandenicoon werd veel vereerd in de Balkan en ook in Rusland, thans om hulp af te smeken voor onvruchtbare vrouwen.
        Wel mooie, ’n beetje surrealistische fresco’s hier, uit de basilica di San Petronio, de hoofdkerk van Bologna, maar ze dateren van veel later (laatgotisch werk) : http://www.poderesantapia.com/art/giovannidamodena.htm

      • Eric zegt:

        Voor Madame Alwijs, die te lui is om zelf opzoekingswerk te doen:
        https://journals.openedition.org/rives/406
        Vanaf hoofdstuk 32 (Voltaire et l’Islam) wordt het écht interessant. Het toont hoe diep de suïcidale islamofilie in de westerse geest binnengedrongen is. Voltaire, dat would be-intellectueeltje van niks, heeft heel wat zieke geesten op zijn geweten.
        En voor u mij weer in ’t wilde weg begint te beschuldigen: Faruk Bilici is een Frans-Turkse geschiedkundige en professor aan de universiteit van Parijs.

      • Christel VdM zegt:

        Hm ja, ik wist niet dat hij zodanig van mening veranderd was tegenover de islam, enkel zijn satirisch pamflet over het fanatisme (of Mohammed de profeet) was me bekend. Zijn haat tegenover de katholieke kerk zal wel niet ongegrond zijn, hij kreeg les van de Jezuïeten en ook te maken met de vervolgingen door de katholieke kerk (net als Goya trouwens, die de inquisitie -taferelen vastlegde op papier). En in de achttiende eeuw / begin negentiende eeuw was er ook veel belangstelling voor het exotische Oosten, denk maar aan de Duizend- en- één nachtverhalen, Oriëntaalse schilderijen van Ingres (haremtaferelen) en Delacroix en de invoer van Oosterse luxeproducten. Bovendien waren de Ottomanen reeds in de zeventiende eeuw verslagen (het beleg van Wenen) en had Europa geruime tijd geen last (meer) van de invallende moslims. Nu zijn de tijden veranderd, heeft de katholieke kerk nog nauwelijks invloed en hebben we echter wel te maken met het moslimterrorisme.

      • jean-louis zegt:

        Het is meer dan enkel moslimterrorisme. Op de plaats waar het concilie over de iconenverering (nu de Turkse stad İznik) werd gehouden liggen de ruïnes van een kerk, de Hagia Sophia, waar een restauratie plaatsvond en in 2007 een museum werd ingericht. In 2011 kwam ineens de beslissing van overheidswege (vicepremier Bülent Arınç) voor een herbestemming tot moskee. Weinig tactvol en ook omstreden omdat het stadje, dat nog twee generaties kruisridders over de vloer kreeg (1ste en 4de Kruistocht) vele christelijke pelgrims aantrok. Ook bekend is trouwens de İznik-keramiek (bloei 16e en 17de eeuw), hier tentoongesteld in musea te Berlijn, Parijs, Londen,…
        http://www.thebestofbursa.com/visiting-iznik-imagining-nicaea/

  2. Eric-B.L. zegt:

    De geschiedenis van de aardse mens vertoont een eindeloos vast herhaald patroon. Na de zoveelste (bijna) alles vernielende oorlog blijkt dat de meeste overlevenden eenvoudig en zonder compromissen samenwerken om het leven weer “op gang” te krijgen. Geld en aanzien lijken vergeten want totaal gedevalueerd, iedereen is vooral innerlijk diep gewond, men moet nog enkel zien te overleven, en juist daarom krijgt zelfs het minste plots weer een grote waarde. Conclusie : weg met waarden-loze TV, kranten en tijdschriften, zij zijn middelen tot grootschalige misleiding. Het enige waardevolle nieuws is Geestelijk nieuws, dat alleen nieuws is voor goddelozen, want Jezus is de meest besproken persoon, vanuit de hoogste liefde en vanuit de diepste haat. Niemand beroert de harten zo sterk als Jezus en Maria. — “Wie is als God?” – uitspraak van de engel Michael in Fatima in 1917, inleidende de verschijning van Maria aan drie kinderen. De oudste was Lucia die als kloosterlinge hoge leeftijd bereikte en de opdracht had van alle opvolgende pausen te eisen dat zij Rusland zouden toewijden aan het Onbevlekt Hart van Maria. Geen enkele paus durfde het aan!!! Want de politieke haat bleek telkens allesoverweldigend. — Bergoglio, enkel getrouw aan zijn ‘modernistische’ stijl, speelde ‘alsof’, in een de wereld overdonderend schouwspel op TV, een paus onwaardig, en nam dus weeral iedereen in de maling. De media vertellen u niet dat onder zwaar gekunstelde ‘leiding’ van Bergoglio een werelddictator wordt voorbereid. Een man sterk gelijkend op Obama, misschien Obama zelf, zal de hele wereld alle vormen van Mohammedaanse verdrukking doen ondergaan en velen met alle denkbare technische middelen misleiden. De enige manier om dit geestelijk te kunnen overwinnen is door 1. de TV weg smijten, 2. geen kranten en tijdschriften meer, 3. eindelijk zich bezinnen en komen tot waarachtig gebed en rustig overdenken van de Heiligende Kruisweg van Jezus en van de lijdensweg van Maria. Alleen van deze beide zwaar beproefde personen kan men het allerbeste en meest betrouwbare nieuws verwachten. En van de bijbel en van het boek Acta Sanctorum.

    • Christel VdM zegt:

      En u zit op het internet…echt ‘de enige manier om de geestelijke misleiding/beproeving in de grote wereld te overwinnen’ 😀

    • Eric-B.L. zegt:

      De mainstream-media willen uw denken aan banden leggen volgens hun ‘correcte’ onnatuurlijke denkwijze. Moet dat nog gezegd ? — men weet dat nu toch wel — maar men leeft er niet naar — want men bekijkt nog steeds die misleidende media. Die vervloekte leugenaars gaan gewoon hun gang. Het internet biedt voorlopig nog volle vrijheid. Wanneer ook dit medium aangetast wordt moet men het eveneens vervloeken en wegsmijten. Want wanneer men zich niet meer bezorgd mag maken over het geestelijk heil van de zielen – vanwege overheid en vervalste kerk – dan verliest het leven alle betekenis. Gedenk hoe de Hitlermannen konden beschikken over de verse nog maar pas tot ontwikkeling gekomen radio en alle Duitsers een goedkoop volks-radiootje konden aanschaffen met het gevolg dat de Hitler-manipulatoren plots de ziel van het volk in hun handen hadden. Het volk leek dat merendeels niet te beseffen. Nu nog steeds niet !?!?!?!? Men mag vrezen dat de vrijheid van het inet slechts dient om te polarizeren en automatisch te registreren waarna men de afwijkende menigen kan aanpakken. De mainstream media volgen is dus heel erg laf. Wellicht is het grootste deel van het volk al niet meer te redden en vertoeven zij definitief in een opgelegde pseudo-vrijheid.

      • Eric-B.L. zegt:

        De overheid zelf beschuldigt heden de vrije mens van racisme, discriminatie en onrecht ! Van de Hitlerianen geleerd ??? Ook Hitler had immers een grote afkeer van Traditionele Katholieken en voerde hen eveneens naar de kampen.

      • Christel VdM zegt:

        Tja, wie heeft Hitler niet naar de kampen gestuurd? Al wie niet Joods, homo, communistisch, zigeuner, gehandicapt, bruinogig, donkerharig of rossig, klein, rebels, rechtshandig, bijziend, zwaarlijvig, krom, islamofiel, laf of idioot was…

  3. jean-louis zegt:

    Damn you, reality! Racisme is niet zo goed voor de samenleving, is evenmin waar of onwaar zoals beweren dat antiracisme niet zo goed is voor de samenleving. In de volksmond luidt het soms dat je moet racist zijn, namelijk je moet racist zijn om je te behoeden voor verder onheil.

  4. Bob Dezeure zegt:

    Ge MOET racist zijn uit zelfbehoud, dát is waarom ge voor het recht op racisme moet zijn en al de rest is ‘DIGITAL BLABLABLA’, om mijn beste Engels hier boven te halen – hoewel ik geen anglofiel ben, verre van, eerder een germanofiel. Maar akkoord, ge moet positief blijven en op die manier is de mens dan een vat vol tegenstrijdigheden. Zo klinkt het niet, zo botst het. Ge moet maar een klein lontje hebben, en ’t is boem! Schoon gezegde van August Vermeylen : Vlaming zijn om Europeeër te worden. Ik zie echter 2 obstakels :
    1) alle Vlamingen moeten solidair zijn,
    2) wenn du denkst du denkst, dann denkst du nur du denkst, d.w.z. ge moet er iets voor doen en ge moet er iets voor over hebben. t’ Is allemaal te veel gevraagd vandaag. Zo veel mogelijk verdienen (in ’t zwart) en zo weinig mogelijk doen! En we zijn terug waar we vertrokken zijn, bij de oorzaak van het racisme, en dat is dat men geen Vlaming wil worden. Der Weg ist noch weit! Luister nog naar een hit uit 1975 met titel hier van toepassing van deze lieftallige zangeres uit het Duitse Ruhrgebied, die ook succes had met Stimmen im Wind en Geh nich in die Stadt!

    • Vanhoovels Paul zegt:

      Niet te veel vragen hoor! Jij zou willen dat de Vlamingen nadenken?
      Kun je beter aan je hond vragen met meer kans op succes.

      • Bob Dezeure zegt:

        Niet te veel boerten, goed uit de doppen kijken en gelijk in ’t kaartspel u niet in het ootje laten nemen! Anders loopt het af zoals in de videoclip : lache über mich, am Ende lache ich über dich… Een ander nummer van Juliane Werding (zo heet dat zangeresje hier) gaat over een tarotkaartenlegster, die ze in het halfdonker ontmoet en bij kaarslicht haar het leven voorspelt : ze zal veel wenen en ze zal alleen komen te staan… De zwarte prinses van de nacht, die voor haar te komt te staan, voegt eraan toe : Wem hilft die Karte der Liebe ohne die Karte der Macht? En ze zal wel gelijk hebben : op de kaart staat een dame en een leeuw afgebeeld. De leeuw lijkt wel een tamme huiskat. De dame kan ermee doen wat ze wil. Maar de leeuw is verre van dat en niet zomaar een wild dier, hij is de koning der dieren! In het leven kan het lot toeslaan (tarotkaart Rad van Fortuin), of een mens kan gewoonweg niet kiezen (tarotkaart Zwaarden Twee). Ten tijde van de Franse Revolutie ging men ineens veel meer belangstelling tonen voor de tarot…
        Maar die zangeres is gestopt met muziek maken, ze doet ook geen zalen meer vollopen en werd Heilpraktikerin (voor het toedienen van natuurgeneeskunde, bestaat enkel in Duitsland). Ze heeft een boek geschreven over de Bijbel samen met een Duits theoloog, die ook nog een boek heeft geschreven over het leven van Raiffeisen (wilde iets doen aan de armoede van de kleine boeren tijdens de hongerwinter in 1846-47 in Duitsland en begon dan met een bank om spaargeld in te zamelen voor krediet aan de boeren). Het was naar zijn gedachtengoed dat een priester uit Vlaams-Brabant en medestichter van de Belgische Boerenbond in 1982 de eerste spaarkas, de Spaar- en Leengilde, oprichtte, later de Raiffeisenkas en voorloper van de CERA (die opging in de KBC). Vieles dreht sich um das liebe Geld!
        https://www.cera.be/nl/Mozaiek/F,-d-,W,-d-,–Raiffeisen

      • Bob Dezeure zegt:

        1982 moet zijn : 1892, jaar waarin de Vlaamse houtsnijkunstenaar (ook schilder) Henri Van Straten werd geboren en die behoorde tot de vijf (spoorloos verdwenen tijdens een bombardement in 1944).

  5. Eric-B.L. zegt:

    Het duizenden jaren oude Volk van God werd meerdere keren teruggebracht tot een kleine restgroep omdat God’s eigen volk Hem geen andere keuze meer liet dan hen te laten wegvagen wegens hun buitenmaats gegroeide hoogmoed. Zoals ook weer heden al enkele decennia werd aangekondigd. Het enige dat u nog te doen staat is gebruik te maken van de weinige tijd die u nog rest om u met God te verzoenen. Iedereen die nog het hart op de juiste plaats wil behouden maakt zich grote zorgen om de ontelbare zorgenlozen die volharden in louter wereldse beleving en daarbij de Heilige Geest en de Genadegaven van Christus niet slechts ontkennen maar zich bovendien menen te moeten verheffen boven de Tien Geboden.

    Waarom geeft gij zoveel aandacht aan uw sterfelijk lijf en geen aandacht voor uw onsterfelijke ziel? Waarom zoveel aandacht voor de onstandvastige aardse wereld en geen aandacht voor God’s onveranderlijke verordeningen? God’s Genadegaven zijn heden zo groot dat het zelfs niet van eerste belang is tot welke Kerk gij behoort. Aanvaardt dan nu die zeer grote gaven! Straks zal het te laat zijn. Maar gij maakt het heiligende boek Acta Sanctorum tot een oordeel over u zelf, terwijl dat boek uw redding kan betekenen. U werd een sarcastisch racist tegen uzelf.

Reacties zijn gesloten.