Van de Catalaanse kwestie ligt de Benidorm-Vlaming niet wakker

TourismOlala, een rel tussen Spanje en Vlaanderen, even leek het alsof de 16de eeuw terug tot leven kwam, de strijd tussen de Nederlanden en de Spaanse voogdij, eindigend met de afscheuring van de Noordelijke Nederlanden en de exodus van onze intellectuele elite. Behalve Pieter Paul Rubens, die lustig voort konterfeitte, diplomaat-spion werd in dienst van de Spaanse koning, en het woord collaboratie voorgoed verbond met onze Vlaamse volksaard.

DG_20160525_FLEMISH_PARLIAMENT_8Ja, de moeilijke relatie met Madrid zit diep, althans voor Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans die zijn onverbloemde steun toezegde aan de Catalaanse politieke gevangenen. Dat liet de Spaanse regering niet over zich gaan: tot drie keer toe werden de Belgische ambassadeur in Madrid, Marc Calcoen, op het matje geroepen. Een incident dat zijn climax kreeg, toen André Hebbelinck, vertegenwoordiger van de Vlaamse regering in Madrid, zijn diplomatieke status werd ontnomen.

Hoezo, heeft Vlaanderen dan een eigen ambassadeur in Madrid? Neen, Hebbelinck is een lid van het Belgische diplomatieke personeel, waarbinnen er afvaardigingen voorzien zijn van het Vlaamse, Waalse, en Brusselse gewest, naast, jawel, zowaar een vertegenwoordiging van Wallonie-Bruxelles. Dat laatste moet een subtiliteit zijn die uit een of andere staatshervorming rolde, want grondwettelijk bestaat Wallonie-Bruxelles niet.

De lange mars

Carles Puigdemont

Carles Puigdemont

Maar het protest van Jan Peumans dus, namens de Vlaamse deelregering, en de banbliksems van Madrid. Partijgenoot en minister-president Geert Bourgeois was er als de kippen bij om de Spanjolen terecht te wijzen, en zichzelf op te werpen als ‘wettelijke vertegenwoordiger van de Vlaamse deelstaat’. Helaas, ook Flamenco Geert is geen partij voor de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken Josep Borrel, die maar al te goed weet dat de EU zich strikt houdt aan de grenzen van de natiestaten en politiek geen regio’s erkent.

Dat brengt het optreden van Peumans tot zijn reële dimensie. Vlaanderen (bij monde van Peumans en Bourgeois) doet hier alsof het een staat is, maar dat is het natuurlijk niet, en a fortiori is het ook geen lidstaat van de EU. Vlaanderen is een Belgisch gewest, met een aantal bevoegdheden maar zonder internationale diplomatieke status. Ook al wordt er voor de vorm en de show een ‘vertegenwoordiger van de Vlaamse regering’ naar Madrid en andere wereldsteden (binnen de EU, naast New-York en… Pretoria) gestuurd. Die vertegenwoordiger bezit zowaar een diplomatiek statuut, toegekend door de federale Belgische overheid, in casu het ministerie van Buitenlandse Zaken. Tot zover de institutionele puntjes op de i.

De sympathie voor de Catalaanse zaak is binnen de Vlaamse beweging -en dus vooral binnen N-VA-kringen, in mindere mate het VB- moreel verheffend, politiek juist en voor alle duidelijkheid deel ik die sympathie ook. Maar anderzijds legt ze een oud zeer bloot, namelijk ten eerste dat wij zelf verder af staan van staatkundige autonomie dan ooit, en ten tweede, dat de Benidorm-Vlaming van die Catalaanse zaak helemaal niet wakker ligt. Waarom zou hij.

Heel de reformistische lijn die de N-VA kenmerkt, de these dus dat Vlaanderen niét moet rebelleren tegen de Belgische staat maar integendeel zich moet inwerken in die staat en hem van binnenuit omvormen (een variant op de cultuurmarxistische ‘Lange Mars door de Instellingen’ zowaar), heeft de partij electoraal geen windeieren gelegd. Een brede Vlaamse middenklasse van old school flaminganten die het VB te vies vonden, donkerblauwe liberalen die zich konden vinden in het VOKA-discours, naast een hoop echte Belgen die naar ‘verandering’ snakken, draagt het N-VA-electoraat, en bepaalt de partijstrategie die zorgvuldig balanceert tussen flamingantisme, Belgisch reformisme én een duidelijke rechtsliberale economische lijn.

Die evenwichtsoefening lukt aardig, maar leverde onvermijdelijk ook een deficit op in het originele republikeinse verhaal waarvan de partij vertrok. De Vlamingen moesten beseffen dat échte onafhankelijkheid niet hoefde, en vooral niet te snel.

Streekgerechten

Rubens

Peter Paul Rubens, ‘De ontvoering van Europa’ (1628-29), Madrid, Museo Nacional del Prado

De ellenlange lijst staatshervormingen die het land alleen maar ingewikkelder en minder efficiënt maken, de fameuze koelkast, of zeg maar diepvries, waarin het communautaire luik keer op keer belandt bij de vorming van een federale regering mét de N-VA, hebben een soort mentale slijtage opgeleverd, zelfs bij die stamboekflaminganten. Het doet er allemaal niet meer zo toe, het zal met België ook wel lukken als we de N-VA als staats- en systeempartij laten begaan, het republikeinse marsorder werd ineens irrealistisch, romantisch-wereldvreemd, belachelijk.

In die optiek moest de volgens de statuten nog altijd republikeinse partij dus voortdurend warm en koud blazen. Nu eens voor het Vlaams-Belgische, dan weer voor het radicaal Vlaamse verhaal. Het was aan Jan Peumans om nog eens warm te blazen richting Spanje en voor de Catalaanse rebellen. Maar wat betekent zo’n lippendienst in onze politieke context? Ook het knuffelen van de banneling Carles Puigdemont, die steeds meer de allures krijgt van een Iberische Dalai Lama, ja, we worden er als verknochte republikeinen warm van, maar het heeft ook iets theatraals en gratuits, gezien de positie van onze eigen tot schim verworden Vlaamse autonomie. Die puur een kwestie van streekgerechten, verkeersborden, een (niet betaalde) feestdag en andere symbolische fetisjen is geworden. En dus ook een soort ambassadeur in Madrid die zomaar pardoes zijn diplomatieke status verliest en euh… ook in een Spaanse gevangenis kan terecht komen als hij nog teveel zijn mond open doet.

In het licht van dat alles verbaast het me niets dat de Benidorm-Vlaming meer geïnteresseerd is in de paella die hij ginder op zijn bord krijgt, dan in de Catalaanse kwestie. Waarom zouden we er ons druk over maken? Dankzij de N-VA en de Rode Duivels voelen we ons weer meer Belg dan ooit. De migratie van onze gepensioneerden naar de Spaanse strandoorden staat anderzijds borg voor een uitstekende band met het gastvrije land dat ons ooit als een Spaanse furie teisterde. De paella wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Wist u trouwens dat het Madrileense Prado-museum de rijkste collectie Rubens-schilderijen bezit?

 

Paella Valenciana
2 kipfilet, in blokjes gesneden
125 g chorizo, ontveld en in blokjes
12 gamba’s
500 g mosselen
2 inktvis, in stukjes
350 g paella rijst
75 g erwten
2 tomaten, in blokjes
1 ui, fijngehakt
1 chilipeper, ontpit en fijngesnipperd
2 teentjes knoflook, fijngesneden
1 citroen, in partjes
100 ml witte wijn
1¼ l kippenbouillon
4 el olijfolie
1 plukje saffraan
1 handvol peterselie, fijngehakt
1 takje tijm
peper en zout
Stoof de ui, knoflook en peper enkele minuten in de olijfolie op een middelhoog vuur. Voeg er de chorizo, kip en ongekookte rijst aan toe. Laat 2 minuten bakken.
Blus met de helft van de kippenbouillon. Voeg er de wijn, saffraan en tijm aan toe. Kruid verder op smaak met peper en zout. Breng aan de kook en laat 15 minuten sudderen. Roer af en toe.
Indien de rijst nog niet gaar is, voeg dan één derde van de resterende bouillon toe. Laat opnieuw sudderen. Herhaal tot de rijst volledig gaar is.
Roer de tomatenblokjes, erwtjes en inktvis door het gerecht en laat 2 minuten koken. Doe er dan de gamba’s en mosselen bij. Dek de pan af met aluminiumfolie en laat 4 minuten doorkoken.
Verwijder het aluminiumfolie en bestrooi met de peterselie. Verdeel over de borden en werk af met citroenpartjes.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

12 reacties op Van de Catalaanse kwestie ligt de Benidorm-Vlaming niet wakker

  1. Marcus zegt:

    flauwe zeveraar

  2. Eric-B.L. zegt:

    Eender welke door het volk verkozene de ambitie of de illusie zou hebben te menen dat hij uit eigen kracht de ontzaglijke beproevingen zou bestrijden die nu over ons komen kan hoogstens een burgeroorlog teweeg brengen en dat lost niets op, integendeel. Dus heeft het geen zin iemand te kiezen maar wel heeft het zin zich geestelijk voor te bereiden op hetgeen niet meer te vermijden is. Hetgeen wij politiek noemen is een zielloos en geestloos mensenspel dat alleen kan woekeren in tijden van welvaart en voorlopig is er van welvaart geen sprake meer. Hebben politici ooit ernstige maatregelen kunnen nemen om de drinkwatervoorziening te verzekeren of de voedselvoorziening zuiver en natuurlijk te houden ? Zij doen in hun broek van de angst om onpopulaire maatregelen te treffen terwijl zij tegelijkertijd juist tot de meest onnatuurlijke maatregelen bereid zijn om vreemde heersers tegemoet te komen, met name de globalistisch gezinde vrijmetselarij. Resultaat : zij maken zichzelf overbodig. — Met rechtvaardige ‘leiders’ is het zoals met Traditie gezinde priesters : zij werden zeer zeldzaam. — Trouwens, beproevingen mag men niet bestrijden vermits zij door God over de mensheid gegoten worden om ons de gelegenheid te schenken nederig onze ziel te zuiveren. Zoals ook ouders op liefdevolle wijze en in grote behartiging met hun kinderen hadden moeten doen . . . en niet deden, waardoor de beangstigende gevolgen die men heden moet aanschouwen. Bidt dus nooit het moderne OnzeVader maar blijf bij het oude oorspronkelijke “leidt ons niet in bekoring”. Zoals het boek Acta Sanctorum al eeuwen aangeeft.

  3. Eric zegt:

    Wat Sanctorum nu heeft met die Catalaanse separatisten begrijp ik niet. Het zijn linkse rakkers die hun land hebben volgestouwd met moslims. Als ze liever gebukt gaan onder een moslimjuk dan onder een Spaans juk dan moeten zij dat weten. Maar ik vind dat de Zuid-Fransen dan een muur tussen de Franse grens en Catalonië moeten optrekken. Een ideetje voor Marion Le Pen?

    • jean-louis zegt:

      Muur zou rap afgebroken zijn vanwege het Catalaans-Occitaans onafhankelijkheidsstreven in Z.-Fr. (streek waar de katharen geleefd hebben). De grootste regionale partij is er de Partit Occitan (Gauche écologiste occitane), lid van de Europese Vrije Alliantie. Er bestaat een Occitaans voetbalelftal en rugby is er ook populair. In de regio is er dan het departement Pyrénées-Orientales of ‘Frans-Catalonië’ waar zowel Frans als Catalaans gesproken wordt.

  4. Marc Schoeters zegt:

    “I knoow nootting. I aam froom Barcelona” (Fawlty Puigdemont)

  5. Greta zegt:

    Veel te weinig groenten in verhouding vlees,vis en rijst.
    Wie heeft er nog saffraan in huis?
    Rode goud …40.000 euro per kg meer dan goudprijs heden.
    1gr nog steeds 40 euro daar kan je heel wat groenten voor kopen.

    • willy zegt:

      Zonder saffraan gaat niet ; 3 draadjes en een koffie lepel kurkuma volstaan ; inderdaad te veel vis en/of vlees .Het lijkt me een recept voor 6 personen (12 gamba’s , 500 gr mosselen ) dus meer groenten selder, erwten ,gourchette , worteltjes , artichokhartjes , en ook mediterane kruiden buiten tijm.

      Het opiniestuk is ook niet veel zaaks

      • Greta zegt:

        Het schilderij van Rubens anders ook heel wat te vertellen.

        Geschilderd tijdens 80 jarige oorlog – Spanjaarden hier heer en meester waren. Subtiele verwijzing naar die Spanjaarden.

        Madrid iets te ver, maar in Booijmans van Beuningen, Rotterdam loopt een tentoonstelling “puur Rubens” met olieverfschetsen uit het Prado.

        In Rijksmuseum Amsterdam dan weer een tentoonstelling over die 80-jarige oorlog o.a.
        Voor de dames dan weer Chintz textiel uit 17e eeuw

        Rubens in Antwerpen , Rubenshuis en Plantin Moretus.
        Dus voldoende keuze voor de Rubens liefhebbers.

  6. Peter Braet zegt:

    Ik zou liever Sir Anthony (Antoon Van Dijck, Engelse spion en tijdgenoot van P.P. Rubens) met de Vlaamse volksaard verbonden zien. Als al die “Pollen de tweede” dan toch vervangen moeten worden staan er nog tal van beelden van Antoon stof te vergaren in magazijnen, beelden die goed passen in de negentiende-eeuwse omgeving waar zo’n Pol II meestal staat.
    De Benidorm Flamijn ligt eerder wakker van de Jupiler League en de vraag of het gazon in zijn achtertuin nog groen zal zijn als hij thuiskomt. Wat eerder verbaast is de totale onverschilligheid in de rest van Europa buiten Vlaanderen, want gerechtelijk onderzoek en een eventueel proces zal onder de Spaanse wet dan wel gerechtvaardigd zijn, gevangenschap lijkt hier toch een ernstige schending van het EVRM.
    Sir Anthony had blijkbaar toen al gelijk om de Spanjolen te bespioneren…
    En wat heeft aluminiumfolie met een traditioneel paella recept te maken? Zijn de Spanjaarden al zó lang bauxiet aan het stelen in Marokko? De onverbeterlijke kolonialen!

    • Vanhoovels Paul zegt:

      Spanje heeft steeds gestolen. Zelfs de Incas mochten het ondervinden.
      Dat destijds onze elite op de loop ging was ook geen bewijs van Spaanse menslievendheid. In Zichem werden er een aantal maagden van een toren in de Demer gekieperd. Wilden die jonkvrouwen soms geen Spaans lief?

  7. Koenraad zegt:

    Drs. P(eumans) zou zich in de eerste plaats wat meer vóór de Vlaamse onafhankelijkheid mogen beijveren. Zijn partij durft in vele gemeenten niet met het VB in zee omdat de MR dan de federale regering zal opblazen. Hoe zo? Is onafhankelijkheid niet meer programmapunt nr. 1 van de N-VA?

    • Eric zegt:

      Ach, de MR gaat sowieso volgend jaar zwaar verliezen en de Wever weet dat. Vandaar zijn toenadering tot Groen en vandaar zijn boutade dat hij die oorlog met links zo moe is. Zo hij in Antwerpen met Groen een coalitie smeedt zal hij dat volgend jaar op federaal vlak ook makkelijker met Groen kunnen doen. Ondanks de beledigingen aan zijn adres uit het verleden zal hij zelfs niet te beroerd zijn om Ecolo erbij te nemen. Dit heet; tegen alle principes in maniakaal aan de macht willen blijven. Al bereikt men drie keer niks. Zoals in Antwerpen.

Reacties zijn gesloten.