Er is niks mis met een argument “ad hominem”, arrogante bitch!

Doornaert2

Na de voordracht door de N-VA van barones Maria Adelheid Doornaert als voorzitter van het Vlaams Fonds voor de Letteren, ontspon zich een mooi staaltje bekvechten tussen auteur Bleri Lleshi, die haar ‘racistische en islamofobe opinies’ verweet (wat helemaal klopt, et alors?), waarop de barones hem uitmaakte voor ‘marginaal mannetje’ (ook een schot in de roos).

We keken uit naar het vervolg van de scheldpartij en er hadden zich echt al twee kampen gevormd, maar blijkbaar wou de barones het niet hard spelen en excuseerde ze zich voor het argument “ad hominem”. Daarmee wordt bedoeld dat Doornaert Bleri Lleshi misschien wel een marginaal mannetje vindt, maar dat zoiets in een beschaafde discussie niet mag gezegd worden. Tja, is dat wel zo? De politieke correctheid staat blijkbaar wel toe dat je iemand racist noemt, maar geen marginaal mannetje,- terwijl beide objectief toch tot het register van de krachttermen behoren. Opnieuw: het is jammer dat deze scheldpartij niet verder geëscaleerd is, want zoiets zet de contradictie toch op scherp, ook de menselijke tegenstellingen. Hebben we hier te maken met (zelf)censuur? Wie heeft ooit de regel verzonnen dat men niet op de man of vrouw mag spelen? We zijn toch allemaal mannen of vrouwen, of iets ertussen?

Sofisten versus absolute waarheid

Aristotle_Altemps_Inv8575

Aristoteles (384 – 322 v.C.)

Er is ten gronde niks mis met argumenten “ad hominem”. De term zelf komt uit een lijstje van zogenaamde drogredenen, door de Griekse wijsgeer Aristoteles opgesteld om ‘juiste” redeneringen van foute te onderscheiden. Maar dat kaderde in zijn afrekening met de Sofisten, door zijn leermeester Plato al in gang gezet.

De Sofisten waren namelijk beeldenstormers die alle heilige huisjes van de Atheense stadstaat overhoop gooiden: religie, traditie, moraal, het geloof in een absolute waarheid en een natuurlijke orde der dingen, zelfs de democratie als heilige koe op zich,- de Sofisten maakten er allemaal brandhout van door te stellen dat de mens de maat van alle dingen is. Met de Sofisten doet het moderne denken in onze cultuur zijn intrede. Of misschien waren het wel de eerste postmodernisten avant-la-lettre. Hun sceptische houding tegenover alles en iedereen veroorzaakte behoorlijk wat irritatie bij de “klassieke” denkers, wat Aristoteles de uitspraak ontlokte:

“De sofistiek is schijnbare wijsheid (sophía) die geen wijsheid is, en de sofist iemand die geld slaat uit schijnbare wijsheid die geen wijsheid is” (Aristoteles, Sofistische Weerleggingen, 165a21). Wat natuurlijk zelf een formidabel argument ad hominem is: “de filosofen waarmee ik het niet eens ben, zijn geen echte filosofen”. Subtiel staaltje spinning, het komt uit de pen van dé grondlegger van de klassieke logica.

In de moderne filosofie heeft de filosoof Friedrich Nietzsche uiteindelijk het argument ad hominem in ere hersteld. Nietzsche ontmaskerde Plato als de grootste Sofist, net omdat die beweerde dé Waarheid in pacht te hebben. Vertrouw geen mensen die pronken met hun “objectiviteit”, “onbevoordeeldheid” of, godbetert, “neutraliteit”, want dat zijn de grootste oplichters. Voor Nietzsche is filosofie dan ook een bijna instinctmatige uiting van biologische energie, omgezet in taal, schoonschrift of zelfs poëzie. Nietzsche verachtte de wijsgeer Socrates en noemde hem uitdrukkelijk een lelijkaard. Waarmee de filosoof alle objectief geredeneer ondergeschikt maakte aan lichamelijke, bijna dierlijke sympathieën of antipathieën, de geur van iemand, de feromonen. Het is geen schande om lelijk te zijn maar het is ook geen schande om iemand lelijk te noemen als je dat nu eenmaal vindt. Of dom, bekrompen, achterlijk.

De mummie

Terug naar de barones en haar excuses. Je tegenstander een islamofobe racist noemen definieert uitstekend jouw relatie met die tegenstander, en hem een marginaal mannetje noemen evenzeer. Gaat dit om waarheid? Neen, dit gaat vooral om relaties. “Ad hominem” betekent gewoon: van de mens aan de mens gericht. De polemiek, eventueel uitlopend in een regelrechte scheldpartij, ontkleedt alle schijn omtrent een objectieve waarheid, en stelt daartegenover de contradictie van twee elkaar uitsluitende versies die toch tegelijk overeind blijven, elk voor hun aanhangers wel te verstaan. Wint een opponent het debat met punten, dan is dat gewoon een teken dat hij zijn vooroordelen beter kan formuleren. Niets meer, niets minder.

In die zin vind ik het vooroordeel van Bleri Lleshi helemaal symmetrisch staand tegenover dat van Doornaert met dat verschil dat de barones geen enkele moeite doet om haar nevralgieke afkeer van deze minus minimorum te verbergen. Ze is met andere woorden iets eerlijker, en dat stimuleert mij ook om eerlijk om te gaan met lieden als Mia Doornaert, die ik een verachtelijke trut en een arrogante bitch vind. Dat ze haar 73 jaren verbergt onder tonnen schmink waarbij vermoedelijk zelfs ingrijpende verbouwingswerkzaamheden zijn te pas gekomen, toont hoe onhandig en ridicuul ze de natuur poogt naar haar hand te zetten en als mediageile super-oma intellectuele autoriteit wil afdwingen. Deze klein-adellijke supertsjeef praat als een orakel maar ruikt naar een witgekalkt graf, wanneer ik haar zie moet ik kokhalzen. Haar samenheulen met la Belgique de papa, de monarchie en de oude francofone elites is op merkwaardige wijze conform met haar mummie-achtige verschijning, en brengt onze visie op euthanasie weer in extremer vaarwater.

Oeps, dat moest er even uit. Dus ja, leve het schelden met dank aan Twitter. Schelden is zich bevrijden van het objectivistische dogma en het conflict uitkleden tot naakte oppositie. Het effect is ook heel belangrijk: een scheldwoord dat niet raakt is een blindganger. De ultieme vorm om een belediging aan te nemen is anderzijds hem omdraaien tot geuzentitel. Zelf heb ik er al een hele reeks: behalve de gebruikelijke fascist/racist, ben ik ook een materialistische broodschrijver, seksmaniak, postmodernistische zeveraar, een lelijke oude zak en vooral: een leugenaar. Ik beaam dat allemaal. Maar kan een leugenaar de waarheid spreken? Oordeelt u zelf.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

10 reacties op Er is niks mis met een argument “ad hominem”, arrogante bitch!

  1. Francis Aerden zegt:

    Johan, mijn dag is weer iets lichter na U gelezen te hebben. Dank U !

  2. walter maes zegt:

    Doornaert is idd een opportunistische kwal die aanschurkt bij de macht in al zijn gedaanten. Voor het ‘sociaal aanzien’, voor de profijtjes en om haar ziekelijke ijdelheid te bevredigen, de enige bevrediging die ze in haar leven ooit gekend heeft. Haha !

  3. Eric zegt:

    Met dit soort gepredikt relativisme, sofisme, postmodernisme, of noem het gewoon ‘nihilisme’, win je geen oorlog. En die oorlog wordt nochtans elke dag gevoerd. Moslims, hebben daarom ook geen last van de o.m. door Sanctorum uitgedragen leer van extreem subjectivisme, waarbij waarheid niet bestaat en alle uitspraken gelijkwaardig of nonsens zouden zijn. Zij weten dat een cultuur in slagorde en vasthoudend aan haar grondvoorwaarden en -beginselen steeds de oorlog wint, en dat beschavingen waarvan de individuen als zandkorrels in de stormwind ronddwarrelen geen enkele schijn van kans maken. Ook de door Sanctorum aanbeden Nietzsche wist dat, hij voorzag het uitéénvallen van de westerse beschaving en verheerlijkte in zijn Antichrist als meest intellectuele collaborateur de islam. De islam was immers i.t.t. het verwijfde christendom een krachtig geloof dat het volk tot een leger samensmeedde en dat dus onoverwinnelijk zou blijken. Die positieve visie op islam kwamen we overigens later ook bij Hitler en Himmler tegen.
    Het postmodernisme van Sanctorum is de zekerste weg naar de verknechting en naar de absolute duisternis van de wereldomvattende dar-al-islam. Ga gerust voort met uitweiden over uw aversies, misschien vervult het u met een zekere trots en bevredigt het uw diepste non-filosofische verlangens. Maar in de strijd voor het behoud van onze vrijheid komen we er geen stap mee verder.

  4. Christel VdM zegt:

    Wat ’n taal. O ironie, volgens meneer Bleri Llhesi in zijn opiniestuk over islamofobie komt Johan Sanctorum echter op voor mevrouw Mia Doornaert.
    https://www.mo.be/column/vurige-bestrijder-van-racisme-vurige-aanstoker-van-islamofobie
    Er is al zoveel inkt gevloeid over de voordracht van de barones als voorzitter van het Vlaams fonds voor de Letteren. Dan heeft een vriend van mij gelijk, het literaire circus en de politieke wereld, allemaal één pot nat. Veel getoeter. Waar is dat allemaal goed voor? Boeken lezen doe je in stilte. Liefst toch. Je gaat ook niet van operamuziek kunnen genieten als iemand met een megafoon tegen je staat te brullen. Trouwens, schelden en iemand beschuldigen van racisme, dat zijn toch twee totaal verschillende dingen, toch?

    • Eric zegt:

      Dat zijn twee totaal verschillende dingen als je iemand een racist noemt die het ook is. Maar Blèri slaagt er niet in aan te tonen dat Doornaert racist is, daarom noemt hij haar islamofoob (wat ze misschien is, en als ze het is is dat terecht) om nadien islamofobie en racisme gelijk te stellen. Blèèèri doet dus aan taalvervuiling, want het is niet omdat je een hekel hebt aan een geloof dat je een racist bent. Zo dat wel het geval was waren alle anti-christelijke ketters, van de middeleeuwen tot heden, racisten. Het probleem is met kereltjes als Bleri dat ze niet met democratie om kunnen. Dat kan overigens geen enkele islamiet, vandaar dat in islamitische landen ofwel autoritaire óf theocratische regimes de macht invullen en dat ongelovigen of andersgelovigen er systematisch geliquideerd worden.

      • Christel VdM zegt:

        Bleri Llhesi is geen moslim, zijn ouders waren katholiek en hij komt uit de Albanese bergen. Ik heb die man een keer gezien op een lezing in Antwerpen (ik kwam echter voor een dove kennis, die ook een lezing in Vlaamse Gebarentaal ging geven). Hij had het alsmaar over Brussel (hoe multicultureel en kosmopolitisch de stad was. Blabla) en deed nogal uit de hoogte tegenover ons. Zelfs de tolk kreeg het op haar heupen.
        Waarom wentelen ze zich zo graag in de slachtofferrol, al die allochtone schrijvertjes zoals Fikry el Azzouzi, Dalilla Hermans, Rachida Lamrabet, Dyab Abou Jahjah, die te pas en te onpas het woord ‘racisme’ bovenhalen als ze hun zin niet krijgen of iets hen niet aanstaat? Omdat ze bang zijn het debat niet te kunnen winnen? Al die mensen die zogezegd succesvol zijn als auteur en dus niet uit hun woorden kunnen komen?

      • Christel VdM zegt:

        Deze brief van een vrouw deed me wel van mijn stoel vallen:
        https://www.mamabaas.be/content/brief-aan-mijn-witte-kinderen
        Dat is wat Bleri Llhesi doet met zijn boekjes, ‘witte’ mensen aanzetten om over hun ‘witte privileges’ te ‘getuigen’. Te gek voor woorden!
        :

  5. Ines zegt:

    Kan dat mens ook niet hebben, ze bestond het ooit om het voor DSK op te nemen omdat het slachtoffer een moslima was. Achteraf toen in de rechtszaak over het souterneurschap van DSK de walgelijke getuigenissen bovenkwamen over hoe DSK zelfs te beestachtig was voor echte sexwerkers, zweeg ze zedig. Maar wat is nu feitelijk haar gewicht op de beslissingen van die boekenclub? Heeft zij een veto ofzo, kan ze eenzijdig een project kelderen? Veel heisa om niks en Bleri die twee vakken doceert aan AP een marginaal noemen? Ze zit gewoon wat om zich heen te slaan. Laat dat mens toch uitbollen, na haar jarenlang geslijm voor N-VA, heeft ze recht op haar politieke benoeming en zo hoef ik haar opinies/gezaag niet meer te lezen en kan ze zich elke dag belangrijk voelen. En wat haar stijl betreft: ze is uit de rare brillen/oranje pakken fase en doet nu gekke dingen met make-up. Denkt waarschijnlijk dat dure foundations beter rimpels dekken. Is dus een mythe, madame de baronesse. Het masker effect accentueert alleen uw harde uitstraling. https://youtu.be/ODNiOk4vZhc

  6. Eric zegt:

    Haha, die Bleri kan nogal blèren. Even recht in de leer als, laten we zeggen, een communist die per ongeluk in kringen van het VB terecht gekomen is. Argumenten aandragen hoeft dan niet, nee, je vertrek met slaande deuren terwijl je geschrokken roept met wat voor fascisten je wel te maken had. Stel je voor dat de katholieken uit het VFL zouden opstappen omdat er geen kruisje tegen de muur hangt. De linkse goegemeente zou barsten van het (uit)lachen. Maar als een islamietje zoals Blèèèriee zich op zijn lange teentjes getrapt voelt dan staat het linkse leger paraat om hem volmondig bij te springen. Ik vraag mij af hoe zo’n taqqiya-moslimpje eigenlijk in een culturele kring terecht komt. Zou hij er een staatsprijs voor de Koran hebben opgeëist? Of voor Mijn Kamp, het op één na populairste boek in de Arabische wereld? Je weet het nooit met dat soort kereltjes. Maar het VFL is die gevaarlijke parasiet al kwijt, en dat is Mia’s eerste bijzondere verdienste.

    • Paul Vanhoovels zegt:

      Ik ben een rasechte racist. Zowel een witte met teveel pretentie als een zwartkleurige die bij nacht palabert aan een kampvuur terwijl zijn vrouw water voor mijnheer moet halen krijgt bij mij zijn rekening. Feitelijk het hele dorp dan. Dat ze verdomd neen waterput delven en nadien neuken met een condoom.

Reacties zijn gesloten.