Tomorrowland: het opruimen is voor de werkmieren

Tomorrowland_rommel

Neen, Tomorrowland zal nooit mijn ding zijn, en de door DJ-vedetten gedraaide boembas (steevast aan 120 slagen per minuut) waar je zonder oordoppen potdoof van wordt, ook niet. Voor de rest elk zijn meug, en blijkbaar zijn de omwonenden die vroeger uit hun slaap werden gehouden, gesust met gratis tickets. De autochtone appelvink kan beter ondergronds gaan tot ook de tweede shift, die van komende weekend, gepasseerd is.

Echter, de aanblik van de festivalweide en bijbehorende campings die er elk jaar als een stort bij liggen, vergt wat meer aandacht en zegt ook iets over de onderliggende cultuur die dit gebeuren schraagt. Gloednieuwe tenten, massa’s slaapzakken, zaklampen, rugzakken, een dure regenjas, zonnebrillen, een winkelkarretje (!), nieuwe laarzen, een vat bier, een compleet tuinstel, tientallen kampeerstoelen, een tuinkabouter (!), je vindt het er allemaal. De inwoners van Dreamville, de “bruisende stad” waar de festivalgangers resideren, vinden het normaal dat een leger werkmieren de site afschraapt en alles de container in gooit. Leve de wegwerpmaatschappij.

Zich bewust van deze imagodeuk heeft de festivaldirectie het dit jaar op een akkoordje gegooid met de Kringwinkels die een en ander proberen te recupereren, gesteund door honderden vrijwilligers. Het zijn zonder twijfel goed bedoelde initiatieven, die evenwel niets aan het probleem veranderen: de attitude van jongeren uit de hogere middenklasse (de reis, soms van het andere eind van de wereld, plus het ticket zijn niet bepaald weggelegd voor sukkelaars) die luxe en verspilling zien als een vast onderdeel van het betere leven.

Onvermijdelijk moeten we de link leggen met het absolute archetype van dit soort evenementen, Woodstock anno 1969, en heel de mei ’68-ideologie van zogenaamd links-progressieve wereldverbeteraars (ook toen al uit de middenklasse, geen arbeidersjeugd) die zich onderdompelden in het hedonisme, de gemakzucht en de objectieve verveling, op kosten van mama en papa. Want dat straalt deze muziek uit,- en nu haken uiteraard alle dance-adepten af-: verveling en afstomping. De ambitie om de wereld te verbeteren is er vandaag zelfs niet meer, het hedonisme is gebleven en heeft zich omgezet in een postmoderne cultus van de mentale luiheid onder het motto “après nous le déluge”.

Veel lawaai is essentieel in deze hoogmis van het nihilisme. Het gebrek aan diepgang en meerlagigheid creëert en reproduceert individuen die zich wel kunnen onderdompelen in het hallucinante massagebeuren, maar elk gevoel voor het grotere geheel mankeren, elke bezinning. Dus wordt er weggegooid en achtergelaten, want er zijn anderen die de boel opruimen. Terwijl de gewone man/vrouw boetes krijgt als er een vuilzak te vroeg wordt buitengezet of als er een yoghourtpotje in de PMD-zak terecht komt, is er blijkbaar een post-’68-generatie die grof geld wil betalen om een paar dagen het “verboden te verbieden” te beleven. Het waren in 1968 ook de arbeiders die op de laatste dag van mei te Parijs de straten mochten schoonvegen na de revolutie van de rijkeluiskinderen. Niet te verbazen dat die arbeiders uiteindelijk voor De Gaulle kozen.

Tomorrowland is niet zomaar een festival, het is een metafoor voor de implosie van onze Europese cultuur tot een reusachtige drol met een elitair geurtje. Vijf jaar geleden tekende de supergroene Kristof Calvo present, met een door een tabaksgigant betaald ticket. Vorig jaar stond de halve federale regering als tuinkabouters te poseren aan Dreamville, om toch maar wat populariteit te vangen. Jammer dat niemand hen in de container kieperde, een gemiste kans.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Tomorrowland: het opruimen is voor de werkmieren

  1. Klinkt erg ‘de jeugd van tegenwoordig’-achtig. Word je oud?

  2. Achiel zegt:

    Zo negatief.
    Er zijn vast ook wel positieve kanten aan. Kan je het niet verdragen dat andere daar plezier aan beleven. Mij maakt het niet uit, alles wordt achteraf toch netjes opgeruimd. Een tekens des tijds? Veel van dat “groen” gedoe is nog al wat onnozeler, met hun geboden en verboden. Echte dictators. “Heer” spaar ons daarvan. Geef mij dan maar Tomorrowland. Al ben ik er noch nooit geweest en zal er ook niet komen. Ieder diertje zijn pleziertje. Ze doen de medemens tenminste weinig kwaad.

  3. Rik Beckers zegt:

    In Sint-Truiden was op de Grote Markt tijdens het WK een scherm opgesteld waarop de wedstrijden waaraan het belgisch elftal deelnam werden uitgezonden. Ik heb foto’s van de ravage op de Grote Markt na afloop van de matchen op twitter gepost, met de vermelding dat de Japanse supporters na hun (verloren) match tegen belgië het stadion hebben opgekuist. Wat een verschil met de lokale supporters van “belgium”. Dezelfde egocentrische generatie als in Werchter?

  4. willy zegt:

    Woodstok met Tomorrowland vergelijken is onzinnig en verkeerd ; omdat je te weinig van mei 68 en zijn evenementen af weet .Was je er toen al ? Ik denk dat je alleen maar van “oren weten ” commentaar geeft .
    Op Woodstock traden wereld artiesten op , en in Boom dj ’s die alleen maar lawaai maken , groot verschil ; op Woodstock werd ook geen stortplaats achtergelaten . Dit is hier alleen van toepassing en mogelijk.

Reacties zijn gesloten.