Tieners in de Thaïse grotten: was de trainer het probleem?

Infantino
Elon Musk gaat een gat boren om die Thaise knapen uit die natte en donkere Tham Luang Nang Non-grot te bevrijden. Dat vind ik mooi, ook al zit daar altijd een dosis hengelen naar media-aandacht in, leidend naar enige product placement. Soit, alle hulp is sowieso welkom, het zal je kind maar wezen.

Waar ik nog nergens iets over gelezen heb,- en misschien is dat nu niet aan de orde maar straks wel,- er is tenslotte al één reddingswerker omgekomen-, is de verantwoordelijkheid voor dit onheil. Wiens idee was het om die knapen, waarvan geen één kan zwemmen, laat staan duiken, in een onderaardse gang te laten afdalen die vol loopt als het regent, een kilometer diep en twee kilometer ver, waarvan inboorlingen toch moeten weten dat daar risico’s aan verbonden zijn? Dat van de trainer dus: kom jongens, zet hier jullie fiets, we gaan die grot eens verkennen. Conclusie: doe nooit wat de trainer zegt. Dat ligt in het verlengde van de raad die Rik Torfs meegaf aan de leerkrachten: wees ongehoorzaam, doe uw eigen ding wars van directies en inspecties, vul geen formulieren in. Trainers zijn niet allemaal pedo’s maar wel zonder uitzondering pedanterige mislukkelingen met overcompensatiegedrag. Wantrouw de coach, je bent veiliger af zonder. Jep, het rebellisme van Torfs, de supertsjeef op een zucht van zijn pensioen, werkt inspirerend.
En nu heeft die voetbalcoach vanuit zijn spelonk warempel een brief schreven naar de ouders, kamperend aan de uitgang van de grot, om zich te verontschuldigen. Excuses, ze zijn en blijven het cynisme in zijn geparfumeerde vorm.
Ondertussen is er toch een voedsel-en-drank-hulplijn naar de groep opgezet, er is contact met de buitenwereld, verse lucht, psychologen bemoeien er zich mee en bezinnen zich nu al over traumatherapie. Ook zij willen hun deel van de reclametijd, maar laten we ook daar niet sarcastisch overdoen: alles voor de goede zaak. Want dat is nu eens echt een positief effect van de zo verguisde mediamaatschappij en het gebeuren dat sociale media heet: dit drama is zo zichtbaar voor de wereld dat de Thaise overheid wel niet anders kan dan de grote middelen inzetten, tot en met het leger. Zouden ze dat doen zonder verzamelde wereldpers op dat grottencomplex gericht? Ook die vraag doet nu niet ter zake. Over naar de volgende weldoener.

Ondertussen in het paradijs
FIFA-baas Gianni Infantino, bijgenaamd Blatter 2.0 omdat hij zijn corrupte voorganger op een aantal vlakken minstens evenaart, heeft de beslissende opsteker voor het moreel gegeven door tickets voor de WK-finale te beloven aan de opgesloten voetballertjes. Als ze het halen, uiteraard. Neen, dat zullen ze niet, berekende Infantino, die finale is er op 15 juli, de kans is miniem. Indien het gebaar van Musk nog enige oprechte filantropie uitstraalde, dan is de generositeit van de FIFA-baas gratuit, grotesk en wansmakelijk. Vreemd dat Inbev nog niet op de idee is gekomen om een vat bier te beloven aan elke tiener die er levend uit geraakt. Zelf beloof ik hen elk een exemplaar van mijn boek “De Langste Mars”,– als dat de grote pers niet haalt weet ik het niet meer. Of waarom filantropie en cynisme soms inconveniënt kort bij mekaar liggen.
Zo komen we uit op de ultieme associatie, voor mocht u het nog niet opgegeven hebben: die met de grotmythe van Plato. Deze oude-Griekse wijsgeer stelde de wereld van de schijn voor als een grot waarin we schaduwen, ‘afschijnsels’ zien die we voor de realiteit houden. Het komt er dan op aan om uit die grot te geraken –door intens te wijsgeren uiteraard- en het echte licht te mogen aanschouwen, de waarheid die ons al die tijd vreemd was.

Mooie gedachte van de verlichting en de wedergeboorte, ware het niet dat ondertussen een andere filosoof de Dialektiek van de Verlichting heeft geschreven, om aan te geven dat de verkondigers van de waarheid dikwijls de grootste leugenaars en zakkenvullers blijken te zijn, Infantino’s en infantinootjes dus, filosofen, trainers en coaches die alles beter weten voor ons maar de kluit eigenlijk belazeren.
Van de grot in de shit, van de regen in de drop heet dat, moeder waarom leven wij, en ik geef toe: in deze fase van de crisis waar eendracht nodig is (tous ensemble), weerom een volstrekt waardeloze gedachte. Ik verwacht elk moment ook een uitspraak van Vincent Kompany om het het spreekwoordelijke hart onder de riem te steken bij de ouders van de jonge Thais.

 

Het zou natuurlijk kunnen dat ze op miraculeuze manier vóór 15 juli toch de buitenwereld bereiken, en tegen Gianni Infantino zeggen: steek die tickets in uw reet. Dan denk ik dat we eens wat meer grotexcursies moeten organiseren, kwestie van uit het schijnsel van de lichtbak te geraken. De speleologie als duisternisterapie. Het is weer eens iets anders dan Thais sekstoerisme waarin jonge knapen nog steeds zeer gegeerd zijn. Welcome home?
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .