Na de Twin Towers de Vlooybergtoren: terreur bereikt het Hageland

WingeOK, het is niet netjes om een stalen uitkijktoren met hooi en benzine in de fik te steken. Foei. Vermoedelijk snotneuzenstreken, de burgemeester van Tielt-Winge spreekt maar meteen van terrorisme, dat klinkt spectaculairder en mediagenieker. Die Vlooybergtoren is, zoals bekend, iconisch geworden dankzij het Vier-feuilleton Callboys over mannelijke hoeren. Het was sindsdien aanschuiven om ook eens de trappen te mogen beklimmen en te staren naar de opwindende Hagelandse skyline.
Maar nu dus die euvele daad van onbekenden. Het stalen skelet bleef intact en een herstelling in de oude staat kon technisch perfect met verzekeringsgeld. Politiek was er echter veel méér mee te doen. De commotie rond deze ‘terreurdaad’ heeft namelijk wel wat te maken met de komkommertijd die nu zo ongeveer ingaat, én de profileringsdrang van lokale politici in volle verkiezingskoorts.

Luister maar eens naar burgemeester Rudi Beeken (Open-VLD), die in plankgas aankondigt een nieuwe toren te zullen bouwen, liefst anderhalve meter hoger (Dubai en Shangai let op!), met het verzekeringsgeld maar ook een bijkomende inzamelactie. ‘Dit statement moet symboliseren dat de kracht van een gemeenschap veel groter is dan dit terroristisch geweld’, aldus Beeken, advocaat/hereboer en een aantal jaar geleden al eens veroordeeld wegens valsheid in geschrifte.
Spons daarover, ook over zijn veroordeling omtrent een bizarre afrekeningsactie in 1998 met zijn toenmalige VLD-rivaal Reekmans, wiens foto hij in stukjes knipte en naar 30 bestuursleden van de jong-VLD stuurde. Een subtiele bedreiging die hem weerom een veroordeling opleverde. Neen, geen terreurdaad, dat willen we niet gezegd hebben, Rudi is gewoon een man van daden en dat blijkt ook nu weer met die Vlooybergtoren die groots uit zijn as zal herrijzen.

Soit, 15 jaar na de Twin Towers, waar ook nieuwe en grotere exemplaren verrezen als antwoord op de terreur, is een nieuw, groots torengebaar in de maak. De vermetele brandstichters waren daarbij zo stom om hun daad terstond op Wikipedia te vereeuwigen, waardoor ze eerstdaags bij de lurven zullen gevat worden, via traceren van IP-nummers enzo.
Wat lezen we nog op die Wikipagina? Dat het ding zo’n 126000 euro aan de Tieltenaars heeft gekost en een creatie is van architectenbureau Close To Bone. Het is dus een kunstwerk, door een jury zelfs als surrealistisch omschreven. ‘Het heeft een functie, maar misschien toch ook niet. Een ‘stairway to heaven’ met een kwaliteit Magritte – Ceci n’est pas un escalier’ lezen we in het wedstrijdverslag. Dat stemt me al iets milder tegenover de brandstichters, want hoe kan je beter het absurde bestrijden dan met een absurde actie, waar overigens niemand een schram of buil aan over hield? U hoeft niet mee te gaan in deze ikonoklaste visie, maar ergens begrijp ik mensen die een kunstwerk van hun eigen vingerafdruk willen voorzien. Eventueel zelfs veranderen, omvormen, opwaarderen of ontwaarden, al naargelang.

Ik wil de trap-naar-nergens nu niet vergelijken met de Rock Strangers die in Oostende staan, waarvan ik me verbaas dat daar nog nooit stro en benzine aan te pas is gekomen, maar toch: als het geen trap is en geen trap wil genoemd worden, dan is het toch geen misdaad om een niet-trap, iets dat zichzelf alleen in de negatieve vorm definieert te ver-nietigen? Ja, u ziet, ik heb kunstgeschiedenis gestudeerd en kunstvandalisme is een van mijn dada’s: waarom smijt iemand vitriool over de Mona Lisa? Mijn antwoord: omdat het ook geen vrouw is, maar een beschilderd en omlijst doek.

Het kan natuurlijk ook een politiek geïnspireerde actie geweest zijn, vanwege de lokale oppositie uiteraard. Waar zat Peter Reekmans die nacht van de misdaad? Dus toch terrorisme, beantwoord door een ongezien gebaar van volkse samenhorigheid en solidariteit. Dit wordt een monument ter ere van Rudi Beeken, een ode aan de vreugde en een opgeheven vinger tegen het kwaad.
Cui bono, mompelt iemand. Heel vilain zou ik kunnen stellen dat Beeken die Vlooybergtoren zelf in brand heeft laten steken, om heel de zomer te kunnen teren op media-aandacht en de Hagelandse Gutmenschigkeit, inclusief een grootse benefietfuif met de Callboys in vlees en bloed aanwezig. Om dan glorieus herkozen te worden. Maar dat zeg ik dus niet, het is gewoon een buitengewoon toeval en in het land van het surrealisme is logica een te mijden pretbederver. Quod non.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .