Wachten op de trein der traagheid

Delvaux
De socialistische spoorvakbond ACOD houdt momenteel een 48-urenstaking die donderdagavond begon en loopt tot vanavond 22 uur. We zijn eind juni, mensen vertrekken op vakantie, jeugdbewegingen gaan op kamp, en dan zijn er uiteraard nog de pendelaars, iedereen die gewoon op het openbaar vervoer is aangewezen en niet ter bestemming zal geraken.
Het zal de ACOD een zorg zijn: de dames en heren willen vóór hun zestigste op pensioen, als “zwaar beroep” dus. Terwijl een klein kind weet dat bij het spoor nu niet bepaald de zweep erop gelegd wordt qua werkdruk, de treinbestuurders misschien uitgezonderd (die momenteel sowieso op de zware-beroepen-lijst staan).

Deze staking geniet geen enkele publieke sympathie en zal alleen maar voer geven aan lieden die het stakingsrecht gewoon willen afschaffen. Het ACOD-spoor slaat zo twee vliegen in klap: het katapulteert het Belgische openbaar vervoer –en het publieke vertrouwen daarin- naar de prehistorie, en het maakt tegelijk het syndicalisme kapot.
Een degelijk openbaar vervoer hebben we dringend nodig, als alternatief voor het dichtslibben van de wegen.
Modern, comfortabel en stipt, ga eens in Zwitersland kijken hoe ze het doen, ook putje winter. Geen overvolle treinen met reizigers als haringen in een ton, geen bussen die maar af en toe eens rijden, geen defecte treinen waarin mensen urenlang zitten opgesloten en het Rode Kruis waterflesjes moet brengen. Maar naast al deze gebreken presteert de socialistische spoorvakbond het dus nu om de bodem van het vertrouwen radicaal weg te slaan, door treingebruikers op een piekmoment in de steek te laten en reizigers-in-spe dringend de raad te geven om toch maar te gaan voor de auto.

Dit is gewoonweg pervers. Niemand die het zich kan permitteren wil nog de trein nemen: het is veruit de onzekerste, minst comfortabele en ook niet eens goedkope vorm van zich verplaatsen. Dank u ACOD voor de extra files die hieruit zullen volgen. Dit weekend, én op lange termijn.
En dan het stakingsrecht an sich. Er is strijd geleverd voor de zondagsrust (tot 1905 werkten arbeiders twaalf uur per dag, week-in-week-uit), het weren van kinderarbeid en andere vormen van zware uitbuiting die in de 19de eeuw de regel waren. Het patronaat en de rechtse partijen gingen altijd op de rem staan, het is dankzij gecoördineerde actie dat die verbeteringen van de penibele situatie van de kleine man/vrouw konden afgedwongen worden. Maar het syndicalisme is in de 19de eeuw en zijn “klassenstrijd”-principes blijven steken, heeft gedurende heel de 20ste eeuw en zeker de tweede helft daarvan een weergaloze machtsbasis uitgebouwd, en is de 21ste eeuw ingerold als een log, behoudsgezind (!) super-establishment dat enkel nog zijn eigen voortbestaan tot doel heeft.

De huidige treinstaking vertoont alle kenmerken van deze bureaucratische arrogantie. Het syndicalisme zet zichzelf daarbij weg als maatschappelijk obstakel, een soort dinosaurus met veel gewicht maar een piepklein brein waarin nauwelijks nog wat beweegt.
Alle bevoegde ministers en topmanagers hebben er al hun tanden op gebroken.
We weten ook dat de ACOD-stimulans vooral vanuit het Zuiden van het land komt. Een communautaire splitsing van de NMBS is een optie, maar dan zijn we nog niet verlost van de problemen in Brussel en Wallonië: het spoorwegnet werkt namelijk als verbonden vaten.
Een betere optie wellicht is een dissidente beweging binnen het personeel zelf die de syndicale terreur (want dat is het) aan de kaak stelt, een soort staatsgreep dus binnen deze overheidsinstelling, die van onderuit komt of het middenkader. De vakbonden kunnen dan opzij gezet worden als obligate partner in het sociaal overleg, en vooruitstrevende krachten met zin voor nieuwe maatschappelijke dynamiek kunnen zich opwerpen als woordvoerders van het personeel.

Uiteindelijk is er maar één zaak die telt, en dat is het reiscomfort van de klant, en het herstel van het publiek vertrouwen in het openbaar vervoer. C’est la lutte finale: met het refrein van de Internationale kunnen we afsluiten, het eindspel is inderdaad ingezet waarin het ACOD onherroepelijk zal afgaan. Hoe meer het syndicalisme zijn irrelevantie beseft, des te hardnekkiger verliest het zich in kamikaze-acties zoals deze.
Compassie met lieden die vandaag staan te drentelen en wachten op een trein die niet komt. Een geliefkoosd thema van de (Waalse) surrealist Paul Delvaux. Alsof hij de trein der traagheid voelde aankomen. Sterft, gij oude vormen en gedachten, de socialistische spoorbond mag deze zinsnede nu op zichzelf toepassen, met zeker de nadruk op het eerste woord.

 

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

9 reacties op Wachten op de trein der traagheid

  1. Treinbestuurder zwaar beroep? Ten eerste zijn ze overbodig. Perfect en veel veiliger om ze te vervangen door computer. Ten tweede doen ze maar 2 zaken: vooruit en remmen. O ja, en soms de deuren openen.

    • Greta zegt:

      1. Alleen al omdat je oppert ,vervanging computer lijkt me het te vallen onder zwaar beroep.
      “Zwaar beroep” betekent niet onmiddellijk alleen fysisch maar mentaal weegt meestal zwaarder door.

      2. Ik wil wel eens zien hoe jezelf zou omgaan met de stress van de vele spoorlopers, de nog grote voorkeur om zelfmoord te plegen via treinconfrontatie en als bestuurder een mens tegen je raam te zien plakken.

      Vraag me ook af of België hiervoor geschikt is? Te korte afstanden, te vele spoorovergangen en te bereikbaar voor spoorlopers en kamikaze figuren?

      In plaats maar euforisch over overkapping ring en afschaffing kerncentrales misschien een mogelijkheid om dit te verdelen en eens na te denken. Ofwel een volledig nieuw spoor of aanleggen , overkapt (eventueel doorzichtige materialen, om contact buitenwereld te behouden en spoorlopers geen sporen kunnen beteiken) . Beginnen met de meest gevaarlijke plaatsen en de mogelijkheid onderzoeken ,boven het spoor op overkapping zonnepanelen kunnen werken ?

  2. Eric zegt:

    Niet alleen de vakbonden zijn een duidelijk aanwijsbare oorzaak van de chaos bij het openbaar vervoer, ook de directies zelf van de vervoersmaatschappijen hebben boter op het hoofd. In Antwerpen worden geregeld tramlijnen zonder boe of bah geannuleerd, terwijl het publiek over de redenen voor die annulaties in het duister mag tasten. Het gebeurt dat je op een tram staat te wachten en na een uurtje moet vaststellen dat die tramlijn afgeschaft werd. Dat laatste staat dan nergens aangegeven, maar een attente voorbijganger heeft het ‘ergens opgevangen’. Onlangs ging een heel debat hierover op de Zevende dag, minister Weyts werd het vuur aan de schenen gelegd, hij beloofde verbetering maar die is er nog steeds niet gekomen. Is het nu zo moeilijk om een voor honderden of duizenden mensen levensnoodzakelijke tramlijn (opnieuw) in te stellen? In een stad waar men door allerhande rendabele pestmaatregelen (denk aan de LEZ) het autogebruik tracht te ontmoedigen is het gewoon crimineel om het openbaar vervoer kapot te maken. Alle machtspartijen, maar vooral NVA, zijn voor deze waanzin verantwoordelijk.

    • Greta zegt:

      Als ge een tramlijn in uw gsm ingeeft lijkt me dit zeer goed aangepast. Als je er dan voor kiest geen gsm te hebben lijkt me de hulp van omstaanders ok.
      Sinds, na de tweede wereldoorlog heeft Antwerpen steeds een rood beleid gehad . Wat hebben zij dan al die tijd gedaan? Terecht maakte iemand me opmerkzaam dat het nooit goed is eenzelfde beleid constant aan de macht ,omdat het niet anders kan dan corrumperen, zelfs als ze het niet zouden willen. Een ander beleid noodzakelijk als correctie.
      Fietspaden worden volop aangelegd, er zijn reeds autovrije straten en de stadsfietsen kan men op meer plaatsen aan de rand vinden.
      Tramlijnen worden aangepast in functie werkzaamheden aanpak fileproblemen en vernieuwing en je kan niet verwachten dat als één partij er in 73 jaar niet in geslaagd is vooruit te zien, een andere partij dit in slechts één legislatuur kan rechtzetten. In 1945 gingen mensen voornamelijk te voet door ’t stad. Elke afstand die je opneemt beneden de singel blijft grotendeels onder 5km. Veel gezonder voor iedereen.

      • Eric zegt:

        Ik ben de laatste die de socialisten zal verdedigen, vooral zij hebben België, en bij uitbreiding West-Europa, tot een islamitische kolonie (Eurabië) omgetoverd.
        Maar wat betreft de Lijn is er nooit dergelijk wanbeleid als het huidige geweest. Met reizigers wordt geen rekening meer gehouden, dit in overeenstemming met het klaarblijkelijk bewust georganiseerde rampbeleid op vlak van communicatie met de Antwerpenaar dat door het huidige stadsbestuur wordt volgehouden. Het is duidelijk: de overheden stellen meer en meer het belang van de begrotingscijfers voorop. Contact met burgers is van secundair belang geworden. Dat bleek niet alleen uit het Lijndebat in de Zevende Dag met Weyts eerder dit jaar (de link is niet meer terug te vinden), maar ook uit de passagierscijfers van midden vorig jaar.

        https://www.hln.be/geld/economie/de-lijn-verliest-ruim-11-miljoen-reizigers-amper-helft-trams-en-bussen-rijdt-stipt~a7b1424d/

      • Greta zegt:

        Geloof je op je woord, maar in een stad die één grote bouwwerf is ,heeft geen enkele sector het gemakkelijk.
        Bovengronds ,met alle verkeerschaos kan je moeilijk verwachten er stipt gereden kan worden. Dit is trouwens niet anders als je de auto als alternatief zou nemen.
        De verlaagde cijfers, kunnen niet enkel te wijten zijn aan ontevredenheid.
        Veel mensen, vooral jongere generatie hebben de voordelen van het fietsen teruggevonden en daarin is afgelopen jaren sterk in geïnvesteerd en terecht. Die trend, vooral blijvend verder motiveren en blijven investeren.
        Het nieuwe fietspad aan station Berchem, prachtige realisatie en veilig over singel.
        Fietsostrades die verbindingen met trein aantrekkelijker maken en dan op de
        stadsfiets of te voet en in de nabije toekomst de elektrische wagentjes voor minder mobiele mensen als ideaal transport en comfort middel.
        Vooral stadsbussen moeten en zullen geleidelijk uit stadsbeeld verdwijnen en vervangen worden.

  3. HANS STOOP zegt:

    2 Eenvoudig uitvoerbare zaken kunnen al een aanhef zijn tot “sanering” van het syndicalisme: geef de vakbonden eindelijk een statuut zodat ze gecontroleerd én gesanctioneerd kunnen worden en ontneem hen het recht op uitbetaling van de werkloosheidsuitkeringen.

    • willy zegt:

      Dit is al een van de zinnigste en juiste opmerking die ik hier heb kunnen lezen .
      Maar iedereen loopt eraan voorbij , zoals altijd . En de chaos duurde voort

  4. Greta zegt:

    Vrijheid van staken is één, maar tegenover elke vrijheid binnen een gemeenschap ,bestaat ook de plicht om de vrijheid van de ander te respecteren.

    Het werk neerleggen binnen een firma vóór die firma, als er zich ongeregeldheden voordoen is één. Een vreedzame stakingsoptocht aanvragen ook. Anderzijds , moedwillig verkeer hinderen en zo veel zelfstandige mensen hinderen en zich daardoor schuldig maken aan het vernietigen van hun zaak en inkomen is niet ok. Ik volg de uitspraak van de rechter, ze is terecht met betrekking veroordelin ABVV’er.
    Het gaat niet zomaar enkel om wat hindernis van verkeer, maar over chantage van vele andere broodwinners.
    Soms misschien wel moedwillig om nog meer in de hand te werken van grote bedrijven en onbewust vanuit onwetendheid? Vele kleine zelfstandigen kapot te maken?

    Vakbonden zijn in sommige gevallen terroristische organisaties geworden met teveel macht en willekeur.

    Alhoewel ze noodzakelijk zijn , mag er aan hun ondertussen te sterke macht geknipt worden.

    Wat de stakkngen bij het Belgische spoor betrft is het ronduit een schande en regelrecht terrorisme. In Nederland verloopt reizen via het spoor ook niet van een leien dakje, maar zoals reeds lang toch weer een jarenlange voorsprong aanleg nieuwe perrons- bereikbaarheid via liften en als je al ergens vast geraakt te zitten, kan je nog steeds rondje Nederland doen. In België moeten we voornamelijk steeds via dat stomme Brussel.

Reacties zijn gesloten.