Een boterhammendoos vullen kost echt twee keer niks, mevrouw Almaci. Het probleem ligt elders…

Liesbeth Homans is een absolute miscast als minister van armoedebestrijding, laten we het daarover eens zijn. En haar partij, de N-VA, is als rechtsliberale partij ook niet de meest geschikte om een beleid te voeren dat de kansarmoede bij kinderen wil wegwerken, dat is ook een evidentie.
Leven onder de armoedegrens gaat wellicht voor een flink deel over allochtone gezinnen, maar ook over alleenstaanden (evengoed Vlaamse), éénoudergezinnen en gepensioneerden. Homans weert zich als een duivel in een wijwatervat, helaas: de cijfers bewijzen dat haar beleid faalt. Een Vlaanderen waar de ongelijkheid toeneemt en evolueert naar een soort Indisch kastensysteem,- wie wil dat?

Mijn stelling is altijd geweest dat het wegwerken van kansarmoede bij allochtonen moet gelijk lopen met integratie, waarbij de taal een onmisbare motor is. Er kan geen plaats zijn voor parallelle samenlevingen en subculturen die niet aan onze open, democratische en pluralistische samenleving willen participeren, maar er wel voluit de welzijnszorg van willen consumeren en van alle sociale vangnetten profiteren. Een Turkse subcultuur, gedirigeerd vanuit Ankara, is absoluut nefast en de dubbele nationaliteit moet dringend worden afgeschaft. Het is het een of het ander: je bent Vlaming/Belg en je aanvaardt de grondwettelijke rechten en plichten, of je hebt een buitenlands paspoort met alle implicaties van dien. Namelijk de mogelijkheid om terug naar afzender gestuurd te worden.

refter2Waar ik niét tegen kan in dit debat rond kansarmoede, is de emotionele valsemunterij die o.m. mevrouw Meyrem Almaci (Groen), zelf een Belgisch-Turkse politica, beoefent door het te hebben over kinderen “met lege boterhammendozen” en “te lichte kleren ’s winters”. Ik weet heel zeker dat zorgzame moeders, ook al moeten ze elke eurocent in twee bijten, hun kinderen niét met een lege boterhammendoos naar school sturen, en ook niet met onaangepaste kledij ’s winters. Gezinnen waar dit gebeurt zijn gezinnen die niet functioneren. Dat wijst misschien op materiële armoede, maar vooral ook op verwaarlozing en slechte, krakkemikkige huishoudens waar niemand zich schijnt te bekommeren om de sociale vooruitgang van de eigen kroost.

Dat is uiteraard even erg voor die kinderen, maar het probleem zit dus niet bij het huishoudelijk inkomen. Desnoods haal je kleren bij spullenhulp, of bij discountketens als Primark, en in de limiet zoek je de voedselbank op of beperk je je tot de Aldi. Warenhuizen verkopen tegen sluitingstijd ook bederfbaar voedsel aan -50%. Dat zijn allemaal noodoplossingen, maar de boterhammendoos hoeft helemaal niet leeg te zijn. Ik schat dat de inhoud van een volle boterhammendoos (brood met beleg en een stuk fruit of koek) 2 euro kost. Kleingeld dus.

Schotelantennecultuur
Ik durf dat te stellen omdat ik zelf uit een gezin kom waar het in mijn jonge tijd echt schrapen en plantrekken was. Mijn vader had als collaborateur en Oostfronter zijn rechten verloren en verkocht deur aan deur scheermesjes. Vervangingsinkomen nada noppes. Later ging het beter en richtte hij een zaak op, maar ik kan u verzekeren: mijn zus en ik liepen er begin de 60-er jaren ’s winters bij als oververpakte mopshondjes. Dus geen merkenkledij maar afdragers.
Echter nooit kou gehad ‘s winters en die boterhammendoos is ook nooit leeg geweest, en ’s avonds was er altijd een warme maaltijd, bereid door mijn zorgzame moeder die ook later, als we het beter hadden, de gaarkeukennorm is blijven hanteren.

Ik bedoel maar: stop met die flauwe kul. Kansarmoede bij kinderen heeft zeker te maken met inkomen, maar vooral met cultuur, ja, ik durf dat zo te stellen. Het vermoeden stelt zich daarbij dat ouders van allochtone komaf er misschien wel op rekenen dat de school gratis maaltijden verschaft. Sommige leerkrachten en directies doen het ook: eten uit hun zak betalen want een kind laat je niet hongeren. Maar uiteindelijk is het een mentaliteitsprobleem, een gebrek aan economisch gezond verstand bij de ouders en, nu ja, een soort al dan niet bewust volgehouden achterlijkheid.

Mogelijke oplossing: gratis maaltijden op school in ruil voor wat minder kindergeld. Gezond, voedzaam, niks halal. Olala, wat zullen we Meyrem Almaci dan weer horen steigeren. Toch is dat de clou: de school moet zoveel mogelijk zorg en opvoeding overnemen van gezinnen die dat gewoon niet aanbieden. Een warm nest, materieel, emotioneel, cultureel. Goed voor de integratie dus, slecht voor de Turkse, Marokkaanse en andere enclaves.
Zuerst das Fressen und dan die Moral, dixit Bertold Brecht, of in het Vlaams: een gevulde kindermaag is de kortste weg naar de afschaffing van de schotelantennecultuur. Smakelijk.

 

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Een boterhammendoos vullen kost echt twee keer niks, mevrouw Almaci. Het probleem ligt elders…

  1. De Vriendt Joseph Emma zegt:

    Beste Tot 100x toe zal ik het herhalen …ze kan geen goed anti armoede beleid voeren omdat Vlaanderen jaarlijks minsten 10 miljard moet toesteken om het armoede beleid van Wallonië te spijzen AUB wanneer kan deze aap definitief eens uit de mouw komen …de tafels van vermenigvuldiging stonden vroeger toch op vele schriften..NU HELAAS NIET MEER

  2. bertie zegt:

    Een fan van Homans ben ik niet, maar dat mens heeft het blijkbaar altijd gedaan (ook als ze niets doet).
    Zelfs wanneer de minister er wel in geslaagd zou zijn de kinderarmoede terug te dringen, zou het niet goed geweest zijn. Want dan had zij haar zelf vooropgestelde doelen waarschijnlijk niet behaald, of dan hadden onze buurlanden het nog beter gedaan, of wat dan ook.

    Ik heb ook zo eens een baas gehad. Jaar na jaar steeds hogere en nog meer onbereikbare doelstellingen opleggend. Totdat we eens, wonder boven wonder, die buitengewone objectieven in een bepaald werkjaar stuk voor stuk wel behaald hadden. Maar toch was het toen weer niet goed, want we hadden in zijn geheel marktaandeel verloren. (Nochtans is het bedwingen van de concurrentie een typischere kwestie eigen aan het management, dan zwarte pieten doorspelen aan ondergeschikten, maar daar had die leidinggevende nog nooit van gehoord.)

    Managen in de bedrijfswereld en ook oppositie voeren in de politiek is een kunst, die slecht uitgevoerd tamelijk belachelijk wordt. De actoren zelf bemerken dat amper omdat ze er middenin zitten. Bekwame staffunctionarissen enerzijds en integere journalisten anderzijds kunnen in dat geval erger voorkomen, maar dat zijn tegenwoordig bijzondere knelpuntberoepen.

    Enfin, straks begint het voetbal. Brood en spelen oftewel bier en chips, een T-shirt en een warme sjaal. Gedaan met lege boterhammendozen en onaangepaste kledij. Waar heb ik mijn vuvuzela gelaten, dat lawaaimakend ding dat een startende straaljager imiteert, om al het kleine en grote wereldnieuws de volgende vier weken met vele decibels te overstemmen?

  3. Eric zegt:

    Integratie heeft misschien wel met de bereidheid en de capaciteiten om Nederlands te leren te maken, maar dat laatste is zeker niet de belangrijkste factor waar het gaat om het mislukken van een integratie- en armoedebeleid. Wat kan je als minister van armoedebestrijding beginnen tegen een aangroeiende massa moslims die weigeren de superioriteit van de westerse, fundamentele waarden als gelijkheid van man en vrouw en de scheiding tussen kerk en staat te accepteren? Waarom nog beginnen over de armoede in gezinnen waarin meisjes seksueel verminkt en vroegtijdig uitgehuwelijkt worden – als het hier niet kan gebeurt het wel even op vakantie in het land van herkomst? Men heeft het over armoede maar ontziet de belangrijkste bron van armoede, en dat is de armoede van geest. En dat soort armoede, de mentale armoede, wordt in de moskeeën geproduceerd en vaak door onkundige overheden gesubsidieerd en gelegitimeerd. Een bepaalde bevolkingsgroep die vindt dat haar obediëntie ten aanzien van een zevende-eeuws veroveraar voorrang heeft op enige erkentelijkheid ten aanzien van de beschaving waarin tal van levens- en overlevingsmogelijkheden geboden worden (vaak zonder enige eis tot een tegenprestatie) is een bevolkingsgroep die zichzelf tot zowel geestelijke, en daarmee tot sociale en lichamelijke armoede veroordeelt. Ik zou zeggen: importeer deze armoede niet alleen niet meer, exporteer ze. Dat is wat men momenteel in Oostenrijk en Italië tracht te doen. Ik hoop dat België ooit schoorvoetend zal volgen.

  4. Marc Schoeters zegt:

    Je kan in een oorlogszone een kind duidelijk zichtbaar voor de camera’s naar voor duwen – ook al dreigt het daardoor neergeschoten te worden. Je kan in een auto tijdens een politieachtervolging een kind half door het raampje laten bungelen – ook al loopt het daardoor gevaar door een kogel te worden getroffen. Je kan in het parlement zwaaien met de lege boterhammendoos van een kind – als strijdmiddel om je politieke tegenstanders een hak te zetten. Er is in al deze gevallen één constante: kinderen worden uit eigenbelang misbruikt als wapen en uithangbord van het grote politieke gelijk. De grootste demagogen en “populisten” zijn de verdedigers van de massa-immigratie en de islamisering. Alle middelen zijn daarbij goed om op de politiek correcte onderbuikgevoelens van de deugmensen in te spelen. Kinderleed scoort altijd hoog. Dat heet “child focus”. Op een leeg kinderboterhammendoosje of een vol kinderlijkkistje meer of minder komt het niet aan om je doelen te bereiken. Almaci & co, jullie volle trukendoos is veel dodelijker dan een lege boterhammendoos. Jullie zijn om te kotsen. Echt om te kotsen.

    • willy zegt:

      Ja en die trukendoos is lang nog niet leeg .Ik zou even nadenken alvorens kinderen te gebruiken om nutteloze en onzinnige denkbeelden te willen realiseren

  5. vandorpe zegt:

    Ik kan alleen maar de voorgaande reacties beamen!!!

Reacties zijn gesloten.