De zwaluw en de lente: moeten we juichen bij het nummertje van een “atheïstische moslim”?

boudry
Zopas verscheen het boek van Ali Rizvi, “De atheïstische moslim”, en Maarten Boudry mocht voor De Morgen een interview van de auteur afnemen. De titel alleen al: daar konden we niet om heen.
Op zich zegt Ali Rizvi best zinnige dingen, namelijk dat de islam gevaarlijker is dan andere religies (waarom val ik nu niet van mijn stoel), en dat geloof op zich een gif is voor de rede (idem). Hij bepleit een islamitisch vrijdenkersschap, dat uit de Koran alleen nog een paar kersen pikt, zoals hij het zelf uitdrukt: het Suikerfeest, de Iftar, en de belastingvrijstelling. Folklore en wat moraal. Zoals wij Kerstmis vieren, zonder ons nog druk te maken over de geboorte van Jezus.
Volgens de stelling van Ali Rizvi sluimert er veel kritisch ongeloof binnen de moslimcultuur, en zullen die sceptici op een zeker moment uit de kast komen. Een soort Verlichtingsgolf dus. We moeten ons niet druk maken over het fundamentalisme en bijbehorend terrorisme, dat is maar een tijdelijke terugslag op een vernieuwingsbeweging.

Het klinkt mooi, te mooi om waar te zijn, en Maarten Boudry trapt er ook met veel enthousiasme in. Sta mij toe iets sceptischer uit de hoek te komen, want dat is het probleem met veel atheïsten: als ze een zogenaamde collega-vrijdenker aan het woord horen, verliezen ze elke gezonde vorm van achterdocht. Het punt is namelijk dat de indoctrinatie veel krachtiger is dan de kritische bewustwording, en, erger nog, dat onze maatschappelijk-politieke structuren dat ook bevorderen, o.m. via het onderwijs. We zijn zelf het kompas kwijt van de Europese Verlichting en laten toe dat een totalitaire ideologie zich nestelt in onze verpieterde quasi-democratie. Dus wordt in de (gesubsidieerde) moskeeën een heel ander verhaal verteld dan dat van Ali Rizvi, dat weliswaar een hoge marktwaarde heeft in onze mediatieke ideeënkermis (waw, een atheïstische moslim, komt dat zien!), maar nooit verder zal geraken dan het stadium van curiosum. Dat geen enkele moslimfanaticus hem een strobreed in de weg legt, zegt misschien al genoeg: Ali Rizvi is een intellectuele clown.

Overal wordt de man nu gevraagd, elke dag is hij wel ergens op TV of te lezen in een interview, maar een “beweging” zie ik helemaal niet, Ali Rizvi is gewoon een van de vele zwammen die groeit op onze postmoderne mestvaalt. Ondertussen zitten we wel opgescheept met een Islampartij die de sharia wil invoeren, en met statistieken die vertellen dat 70% van de Europese moslims de Koran boven de seculiere grondwet stellen. Begin er maar eens aan. De zogenaamde secularisering of zelfs “verheidensing” van de islam is een complete fata morgana. Erger nog: het is een valse geruststelling en een manier om ons in slaap te wiegen, denkende dat het allemaal vanzelf wel goed komt. Nog scherper gesteld: deze zelfverklaarde atheïstische moslim bereidt de dhimmitude voor, de onderwerping van niet-moslims in ruil voor een gedoogcultuur.

De klokkenluiders en het cordon
Ergerlijk is ook dat de media nu plots het licht gezien hebben dat ze jarenlang mee hielpen uitdoven. Maarten Boudry werpt zich vandaag op als de grote islamcriticus en krijgt daarvoor overal brede fora toegemeten, ook dat is een persoonlijke marketingstrategie. Maar de echte klokkenluiders blijven in de marge, en misschien hadden de media beter wat meer aandacht besteed toen zij met hun verhaal naar buiten kwamen, in tempore non suspecto.
In 2010 (dat is dus acht jaar geleden) publiceerde Wim van Rooy twee boeken die de Islam zeer kritisch en met veel eruditie op de korrel nemen: De malaise van de multiculturaliteit” en De Islam – kritische essays over een politieke religie”. De weerklank in de pers was nul komma nul, Van Rooy werd als een racist/xenofoob/fascist verketterd. Dat geldt misschien nog meer voor de in 2016 overleden Vlaamse arabist Urbain Vermeulen, tegen wie diezelfde De Morgen bij monde van Yves Desmet al in 2000 een soort fatwa uitsprak. Vermeulen was voor politiek-correct Vlaanderen de baarlijke duivel zelf en werd aan de KUL, waar hij doceerde, ei-zo-na gedefenestreerd.

Dus neen, ik ben niet onder de indruk. Wat kritische geesten tien, twintig jaar geleden verklaarden, wordt nu een soort onschadelijke mainstream waarbij het voorwerp in kwestie, de islamideologie, rustig verder boert en heel dit decadente circus bekijkt als een vermakelijke illustratie van de verdorven westerse democratie.
Ali Rizvi, alias de atheïstische moslim, variante van de vegetarische vleeseter of de democratische fascist, of de Gezonde Roker (parodische titel, bedacht door columnist Theo van Gogh, in 2004 vermoord door een moslimfanaticus), speelt een sofistisch spel dat onze eigen Verlichting karikaturaliseert. Wees dan gewoon atheïst, nietwaar, ik presenteer mezelf ook niet als atheïstische Christen. Noteer dat ook onze eigenste Dyab Abou Jahjah zich regelmatig out als cultuurmoslim, en waarom ik ook dit als een duikbootfenomeen opvat, een manier om dingen te versluieren vanuit een persoonlijke agenda.

Dus ja, de islam is vandaag gevaarlijker dan andere godsdiensten, laten we het bij die vaststelling van Ali Rizvi houden. Na lezing van het complete interview dat achter een betaalmuur zit, bleek de titel meer dan voldoende te zeggen. Een beter argument om de betaalmuren van de mainstream media te laten voor wat ze zijn, kan men zich moeilijk indenken.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

25 reacties op De zwaluw en de lente: moeten we juichen bij het nummertje van een “atheïstische moslim”?

  1. Eric zegt:

    Er zijn meer manieren om de islam aan te prijzen (bijv. door hem op een islamitische manier niet aan te prijzen, door hem op een islamitische manier tegen te spreken, door hem te verraden) dan er sterren zijn in het heelal. Al die strategieën vallen onder de noemer ‘taqiyya’ en het gebruik ervan hangt van elke situatie afzonderlijk af. Je mag als moslim zelfs de profeet afvallen of beledigen zolang dat maar bijdraagt tot de vooruitgang en de expansie van de islam, zolang dus dat je daarmee de ongelovige honden zand in de ogen strooit en hun positie verzwakt. Islam is oorlogsstrategie, niks meer, niks minder. Dat Boudry dus in deze val trapt verrast me niet, zowat alle westerse intellectuelen doen het hem voor of na. Een atheïstische moslim klinkt ons als een onmogelijkheid in de oren, maar binnen de islam is niks onmogelijk zolang het einddoel, de omzetting van het dar al-harb in het dar al-islam en de uiteindelijke onderwerping van alle volkeren aan de islam maar voor ogen gehouden wordt. Iedere methode, van het zaaien van terreur over het verkrachten van niet-islamitische vrouwen tot het loven van niet-islamitische denkrichtingen is daarbij toegelaten. De enige verplichting is: moslim zijn in je hart, de wijze waarop je de draak steekt met ongelovigen speelt geen enkele rol.

  2. Bruno zegt:

    Sanctorum maakt een veelgemaakte inschattingsfout.Hij ergert zich aan het feit dat pas 20 jaar na datum bepaalde visies opgepikt worden en dat een groep mensen zijn kar keert over dit onderwerp. Ik begrijp de ergernis, maar die is verkeerd.
    Ik trek een parallel: linkiewinkies ergeren zich aan het feit dat heel wat “rechtsen” het ineens opnemen voor holebi’s, terwijl ze vroeger tegen rechten voor holebi’s waren. Ze willen niet dat rechtsen het voor de holebi’s opnemen, want ze hebben een verborgen agenda (anti-islam). Ik begrijp dat niet: dat betekent gewoon dat rechtsen het discours overnemen. MIsschien menen ze het inderaad niet, maar rechtse toehoorders horen het wel opnemen voor holebi’s. Bij dié mensen zal de mentaliteit wel veranderen, want die nemen de visie van de rechtse politicus wel serieus (ook al meent die dat misschien niet echt).
    Ik vind dat Sanctorum een beetje meer aan efficiënt machtsdenken mag doen. GENIET van het feit dat De Morgen dit nu publiceert. De argeloze linkse DM-lezer zal het ook als een probleem gaan zien, want die nemen de visie van DM serieus. De boodschap die 20 jaar geleden gepropageerd werd door VB e.d. wordt nu uitgedragen door DM. Ze winnen maw zieltjes voor “de zaak”. Ik merk alleszins in mijn directe omgeving dat de 20-jaar oude boodschap héel vlot te verkondigen in sinds een jaar of twee. En daar zorgt DM mee voor. En daar misbruik ik ze met heel veel plezier voor.

  3. wim van rooy zegt:

    Stel dat de ogen van sommige Morgen-lezertjes open zouden gaan (too little too late want ze blijven rond de hete brij heen draaien), waar blijven dan de moslimgroepen die zwaaien met een ‘reformatorische’ koran? Ik hoor dat sprookje al twintig jaar maar ik zag of hoorde nog nooit een of andere imam in de moskee prediken en de islamverlichting aankondigen (hij zou direct gelyncht worden). Het is kinderlijk wensdenken van intellocraten wier conceptueel kader narcistisch moet worden ingevuld. En ze kunnen dan weer even blij zijn: er wordt een rebelse moslim opgevoerd! Joepie. Fijn voor de media, maar ten gronde verandert er niks. In de geschiedenis van de islam zie je nu en dan wat mutazilitische moslims opdraven die naar wat rede snakken. Nooit winnen ze het van de orthodoxe mainstream islam, nooit. De islam zélf wint altijd.

    • Paul Vanhoovels zegt:

      Wim, ik weerhoud vooral een zin uit uw argumentatie en die is “rond de hete brij draaien”
      Wat niet betekent natuurlijk dat uw andere standpunten niet waardevol zouden zijn.
      Maar “dat draaien” Wim is zo menselijk dat er bijna geen anderen zijn; ook onder ons;
      die draaien als een opperste doelstelling beogen.
      Zij behoren tot de meerderheid en zullen er altijd toe behoren.

  4. Marc Schoeters zegt:

    Een vliegende dodo. Een neukende eunuch. Een vrijgevige vrek. Een vegetarische kannibaal. Een waarheidslievende leugenaar. Een acrobatische comapatiënt. Een goedaardig kankergezwel. Een lichtgevend zwart gat. Een vierkante cirkel. Een nobelprijswinnende amoebe. Een pasgeboren grijsaard. Een levende dode. Een zachte cactus. Een boomklimmende haai. Een welriekende drol. Een belezen analfabeet. Een gekostumeerde naaktloper. Een trouwe echtbreker. Een vreedzame oorlogsmisdadiger. Een blussende pyromaan. Een oernormale psychopaat. Een maagdelijke hoerenloper. Een vrouwvriendelijke verkrachter. Een bibliofiele boekenverbrander. Een eerlijke bedrieger. Een arme miljonair. Een betrouwbare politicus. Een atheïstische moslim.

    • Paul Vanhoovels zegt:

      Marc, tegenover uw doordacht proza kan ik echt niet op.
      Je slaagt er in om alle eigenschappen van het menselijk ras op te sommen.
      Maar waarin het menselijk ras zou moeten verschillen met alle andere schepselen is het feit dat de mens het vermogen heeft om lief te hebben maar dat weinigen de kans krijgen om liefde te kennen. Ik zal een voorbeeld geven. Alle zoogdieren hebben bijna dezelfde lichamelijke eigenschappen. Uitgezonderd details en kleine verschillen.
      Iedere vrouw heeft dus dezelfde eigenschappen van de koe.
      De ene vrouw is ontvankelijk voor de daad als zij krols is; dus hoopt op nageslacht.
      De andere is altijd ontvankelijk als er materieel munt uit te slagen is.
      En dan zijn er ook vrouwen die echte liefde mooi vinden. Het echte verschil tussen mens en dier zit hem dus in het kopke.
      Hetzelfde voor mannen.
      Er zijn stieren die met iedere koe kunnen copuleren. Waarvoor de koe alleen een bevestiging is van hun succes en ego. Maar er zijn er ook die echte liefde verlangen van hun partner. En die zijn nog uitzonderlijker dan bij de vrouwen.
      En dat hele wereldje spartelt door mekaar met ieder zijn verschillende opties.
      En meestal passen die opties niet met elkaar.
      En dan krijgt men een wereld waar het ruilen van partners meer en meer de gewoonte wordt. Die drang is er altijd geweest maar werd vroeger minder gedoogd door de omgeving en er waren meer belemmeringen.
      Maar nu zijn de koeien aan een opmars bezig. Ze lopen minder gevaar en zij kiezen de stier en niet omgekeerd. En dan heb je die arme stieren die constant de wereld affdweilen om aan hun koe te geraken. Die koe lacht met hen. Even charmant doen, want zij beheerst die gaven; en er staan twintig stieren in de rij met de hoop op een beurt.
      Hogere eisen worden niet meer gesteld.
      De evolutiewetten van Darwin om kans te maken op een mooiere minder dierlijke mens maken geen kans meer.
      We merken dat in de ganse samenleving. Politiek kent geen schaamte meer. Kiezers evenmin en eisen zelfs geen eerlijkheid meer. Allen kijken naar de richting vanwaar het geld kan komen. En er is nog nooit een godsdienst geweest die het beste voorheeft met de mens.
      Steeds was er uitbuiting en werd een verzonnen wezen gebruikt om het op deze bol beter te hebben dan de medemens. En daar………zullen we het verder mee moeten doen.
      Tot er ergens een gek of zelfmoordenaar de rode knop zal indrukken.
      En dan kan de kermis in de hel starten.
      Of misschien….worden we uitgeroeid door de robots die zelfs zullen beslissen of ze doden of niet. Prettige vooruitzichten.

    • Ines zegt:

      Hola! E0en n******de eunuch: is technisch perfect mogelijk – wenselijk is iets anders – en metaforisch gezien de juiste benaming voor de hedendaagse white hetro male:) Een goedaardig kankergezwel: een dagelijkse medische mogelijkheid. Een vierkante cirkel: nooit gehoord van de kwadratuur van een cirkel? Sommige grote lichten houden zich daar hun hele leven mee bezig. Een blussende pyromaan? Klinkt geschift maar is wel het minste wat zo iemand kan doen hé, en meestal zit hij toch in de buurt om van de brand te genieten. Dan een maagdelijke hoerenloper? Lol, komt zelfs héél vaak voor, zeker als moeder natuur niet al te genereus is geweest met uiterlijke kwaliteiten en/of lichamelijke attributen. Een vreedzame oorlogsmisdadiger? Yep, twee goed gedocumenteerde cases springen mij direct voor de geest, of zijn we de knappe charismatische vorige bewoner van het Witte Huis en Henry Kissenger in ’73 al vergeten? Zie zo, goed bij de les blijven en een prettige zondag gewenst van Ines.

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        Al eens seks gehad met een eunuch? Hoe kan je het anders zo zeker weten (‘technisch perfect mogelijk’)? Misschien verwar je de castratie wel met vasectomie? Zonder testosteron en daarmee gepaarde libido zou een gecastreerde man moeilijk een erectie krijgen, laat staan het vasthouden tijdens een neukpartij.
        En goedaardige kankergezwellen zijn niet correct. Men spreekt wel van benigne tumoren ( = goedaardige gezwellen) of cysten die omsloten blijven en die geen invasieve groei hebben. Kanker is effectief maligne (kwaadaardig), woekert verder in omliggende weefsels, met metastasering. Men verwart vaak tumoren met kanker.

    • Michel Durand zegt:

      Een oxymoron?

  5. Marc Schoeters zegt:

    Beste Paul. Jij brengt heel de multiculturele problematiek terug op de essentie: seks. Velen zullen dat niet begrijpen – want je doet dat in soms vreemde bewoordingen en vergelijkingen – maar je slaat wel de nagel op de kop. Het draait “natuurlijk” om seks. Het botert al enkele decennia absoluut niet meer tussen westerse blanke mannen en vrouwen. De “nieuwe man” is in de ogen van de vrouwen weliswaar wel handig en “wenselijk” – maar niet echt seksueel opwindend. En de “geëmancipeerde vrouw” wekt bij de mannen niet meteen veel lust op. Dit verklaart waarom zo veel westerse mannen hun heil zoeken bij een uitheemse vrouw. En waarom zo veel zich “geëmancipeerd” noemende westerse vrouwen in de koffer duiken met een exotische macho. Ik ken persoonlijk nogal wat “feministen” die neuken met zo’n Arabische of Afrikaanse islamitische debiel – homofoob, vrouwonvriendelijk, zelfgenoegzaam. Kortom – behept met alle zonden en vooroordelen die dezelfde “feministen” in een blanke man zouden verachten. Een met een Egyptenaar gehuwde “linkse” collega verwoordde het in een zeldzaam ogenblik van eerlijkheid zo: “Ik wil een vent die stijf word als hij mij ziet. En toont dat hij het initiatief neemt. De meeste blanke mannen zijn wat dat betreft vijgen en mietjes.” Al is het gras altijd groener aan de overkant. Een Marokkaanse cursiste zei me vlakaf dat Arabische mannen afschuwelijk zijn en dat zij niet wil dat haar zoon opgevoed wordt in “la mentalité arabe”. Wat seks betreft hoorde ik een Irakese vrouw zeggen dat minder dan drie keer per week vrijen wijst op een slabakkende gezondheid. Drie keer per week – minimaal – dat is in de meeste niet-westerse culturen de normaliteit zelf. Westerse blanke mannen en vrouwen zijn op dat vlak duidelijk ziek. Pleit ik hiermee voor mannen die “bazig” zijn en die vrouwen herleiden tot “lustobject”? Helemaal niet. Mannen én vrouwen moeten weer sterk worden – en eerlijk over hun biologische drijfveren. Om zich zo te herstellen van de levensvernietigende ravage die de MeToo-beweging heeft aangericht. De meest hypocriete en verwerpelijke relatie is die tussen een politiek correcte westerse “feministe” en een exotische macho. De vrouw doet alsof haar relatie om “openheid” tegenover zijn cultuur draait – maar het gaat natuurlijk om “openheid” tegenover zijn primaire erectie. Met dat laatste is op zich niets mis – maar verstop dat dan niet hypocriet onder een “multicultureel” donsdeken! In tegenstelling hiermee is er de mooie relatie tussen een westerse man die moedig genoeg is om de dictatuur van de “politieke correctheid” aan zijn laars te lappen en een uit de moslimwereld afkomstige vrouw die zo sterk en intelligent is dat zij openlijk breekt met de knevelarij van de islam. Ik ken in eigen land zo’n aantal prachtkoppels. En in Nederland is er het lichtend voorbeeld van Thierry Baudet en zijn Iraanse vriendin – samen strijdend voor echte vrijheid. De roosgemutste “feministen” die “politiek correct” met middeleeuwse moslimmannetjes neuken kunnen daar absoluut nog wat van leren. Kortom: It’s the sex, stupid. En mooie lust verdraagt geen schijnheiligheid, heilige boekjes of cordon sanitair.

    • Paul Vanhoovels zegt:

      Beste Marc; eindelijk iemand die begrijpt wat ik bedoel met mijn proza.
      Velen onder ons maken hun leven zelf om zeep en zoeken zogezegd via liefde en neuken een hogere financiële welstand te bereiken of gebruiken een vent waarmee ze in hogere sferen kunnen uitpakken. Boven de wolken zelfs.
      En mannen gebruiken vrouwen voor dezelfde doeleinden. Het moet een mooie sexpop zijn waarmee ze kunnen uitpakken. Alhoewel; die mooie sexpoppen worden ook oud en verschrompelen. En ondertussen gaan die mannen wel op zoek naar een nieuw speeltje.
      Mocht ik; wegens leeftijd; nog behoefte hebben aan sex zonder liefde dan zou ik de voorkeur geven aan betalen en er een mooie koe uitkiezen achter de vitrine.
      Maar voor mij heeft dat nooit een bekoring gehad. Ik ben niet tevreden met stierlijk gedoe.
      Maar ik wil niet oordelen. De wereld loopt vol met sukkelaars die spijtig genoeg nooit een echte liefde hebben meegemaakt. Zij weten niet beter dus.
      En een naar onze gelijkenis door onszelf geschapen opperwezen geeft niet thuis.
      Als het maar kan gebruikt worden voor andere doeleinden.
      Mocht het er zijn dan zou het eerlijker moeten zijn met het uitgedeeld lot dat het zijn schepselen dus voorbehoudt. Nu krijgt de ene mens een pakje lucht en de andere zwemt in rijkdom. En over ziekten zullen we maar niet uitweiden. Liefde ook niet dus.
      Maar zolang de verkoop van die “alien” lukt en opbrengt zal dat opperwezen nog wel mogen blijven. Ooit komt het misschien nog wel met een vliegende schotel uit het oneindige heelal. Als het nog een reden zal hebben om te komen.

  6. Marc Schoeters zegt:

    Beste Ines. Fijn dat jij mij bij de les wil houden. Nee – fijn is te zacht uitgedrukt. Ik zou zeggen: opwindend! Je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Mijn oxymorons slaan nergens op. How wrong can a man be? Zo ken ik persoonlijk echt een vegetarische kannibaal. Ik heb achttien jaar met haar samengewoond. Zij at tegelijk macrobiotisch bereide groenten – én mijn hart & hersenen. Trouwe echtbrekers zijn er ook bij de vleet. Je zou verbaasd staan als ik hier enkele namen noem. Verder ben ik ook vrij zeker dat er vliegende dodo’s bestaan. Panamarenko draait daar zijn hand niet voor om. In het charlataneske circus van de kunstwereld is alles mogelijk – waarom dus ook geen uitgestorven vetvogel die klapwiekend gouden eieren legt? En er zijn ongetwijfeld ook betrouwbare politici. Neem Kris Peeters. Dat politiek genie weet feilloos de juiste personen op zijn kieslijst te zetten: mensen die uit vreze Gods terminaal zieke gepensioneerden van hun spaargeld verlossen. Het ideale profiel voor een politicus – toch? En wat goedaardige gezwellen betreft – vergeet dat onbelangrijke voorvoegsel kanker maar – heb ik ook goed nieuws. Af en toe heb ik zelf zo’n gezwel. En er zijn meisjes die de goedaardigheid ervan kunnen bevestigen. En dan blijft het niet bij n**ken. How I love these lucky stars – al begreep ik eerst niet wat jij fout vond aan de kiinkers e en u! Tot ik natuurlijk besefte: Ines houdt niet van de EU! Jij – prachtwijf! Maar laten jij en ik onze contacten toch maar beperken tot het hogere geestelijke niveau. Dat is – voor jou althans – al meer dan genoeg opwinding. Dikke bisous (XXX) van deze hedendaagse white “hetro” male

    • Paul Vanhoovels zegt:

      Niet aantrekken Marc. Het toeval wil dat ik zopas weer een staaltje heb vernomen van het sexueel inzicht van de Vlaming. En hetgeen ik vernam is al even rot als zijn politiek onvermogen om belangrijke zaken te onderscheiden van pietluttige details.
      Ze leuteren maar en verspillen hun tijd met aanhangertje te spelen van een of andere politieke partij. En dit terwijl ze maar niet begrijpen dat ze in feite geneukt worden door alle partijen. Maar goed. Nog wat over sex dus.
      Ik kende van jongsaf een prachtige meid. De mooiste van mijn dorp trouwens.
      En nu vernam ik dat het inderdaad de prachtigste koe is geweest.
      Zij is destijds een verhouding gestart met een vent die een gezin had met twee kinderen.
      Na een paar maand was het afgelopen. En beide partners zijn terug op het liefdespad getrokken. Die vent met twee kinderen trok een ander gezin uit elkaar.
      En zijzelf kende ettelijke aanbidders en neukers Tot ze een nieuwe liefde vond. Denk ik toch.
      Maar ook die is nu overleden. Ze is nu vooraan in de zeventig. De rimpels kondigen zich aan. Mogelijk zal ze opnieuw opzoek gaan want bij een recente ontmoeting wist ze te vertellen dat alleen zijn toch maar alleen zijn is.
      Haar kennende en erbij wetende dat ze voor haar leeftijd nog mag gezien worden zal ze wel weer iets bij mekaar scharrelen. Een sukkelaar of een nieuwe helleduivel.
      Het was mij wel een genoegen haar te kunnen zeggen dat een vrouw toch minder problemen heeft met alleen te zijn. Ze moet haar benen maar open doen en twintig darren staan klaar. Een sukkelaar; eenzaam man dus; kan op twintig plaatsen aanbellen en overal de voordeur tegen zijn knikker krijgen. En bij sommigen nog de commentaar dat ze bij een staartje toch het varken niet willen dat er aan vast hangt.
      Maar ik begrijp er niks meer van.
      De mooiste meid van een boerendorp kruipt in een mooie wagen van een getrouwd heerschap uit de grootstad en laat zich verleiden door…..die wagen. En misschien ook door mooie woorden.
      Voor mij is zulke levenswijze en domheid te verregaand.
      Al de in het verhaal betrokken personen hebben nooit dus de echte liefde gekend.
      Het zijn verdwaalde sukkelaars zonder normen.
      De koe vindt dus wel de stier. Maar het blijft nooit lang duren want het was er niet.

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        Natuurlijk trekt Marc hier zich niks van aan, hij is gewoon aan het gekscheren, vrouwtjes aan het plagen.
        Een interessante vergelijking maakt u van de vrouw met een koe, meneer Vanhoovels…dan was mijn lieve vader de rijkste en gelukkigste man van heel België. Honderd koeien had hij, een heuse harem van vrouwtjes, dus. Maar hij had slechts een tot maximum twee dekstieren. Want die briesende testosteronbommen waren natuurlijk geen lieverdjes en met hun kolossale gewicht van duizend kilo konden ze met gemak een hooiwagen optillen (ooit meegemaakt toen ik op mijn vader zat te wachten. Misschien rook hij mijn vrouwelijke geur en werd hij hitsig). Maar neuken konden ze. Eentje had zelfs klaargespeeld om op een nacht over de prikkeldraad te springen en alle zes piepjonge vaarzen drachtig te maken. Hij had dus een seksorgie van zijn leven, al kon mijn papa daar niet mee lachen. Zijn peperdure maagdelijke koetjes naar de kloten geholpen.
        Was die vrouw, die u van jongs af kende misschien uw jeugdliefde? U had al meermaals over haar op deze blog. Misschien was ze gewoon een ‘vegetarische kannibaal’ die mannen met haar en huid opslokt. Ach, er lopen wel meer koetjes op aarde rond en ze zijn niet allemaal zoals zij. Zoals niet elke vent zich als een bronstige stier gedraagt.

      • Michel Durand zegt:

        “Soulagez-vous dans les urnes,” zou ik zeggen, binnenkort bij de gemeenteraadsverkiezingen, en ondertussen “tout ce qui est bon, est mal” en omdat je het hier toch hebt over een helleduivel : “marche ou crève, la vie que je vis n’est pas un rêve, c’est un combat, il n’y a pas de trêve (=wapenstilstand), ce qu’il adviendra demain, je ne sais pas…”
        Sorry voor het korte stukje video die ik hier onder mijn reactie kom te plaatsen, maar ik vond niks beter van deze Franse rockband. Iedereen heeft natuurlijk al gehoord van AC/DC, en van Raymond van het Groenwoud (zijn eerste optredens in Aalst in de jaren ’80) maar van Trust? De groep werd o.m. bekend door een nummer over de beruchte Franse misdadiger, Mesrine, ook bijgenaamd “l’homme aux mille visages” of “le Robin des Bois français”, die in ’79 op een afrit van de ring rond Parijs door de politie werd neergeschoten, en van wie het leven ook werd verfilmd, blijkbaar ook een centrale figuur in een performance van de kunstenaar Jan Fabre, genaamd “Art kept me out of jail”…

      • Paul Vanhoovels zegt:

        Christel;
        Neen het was niet mijn jeugdliefde. Ik zou trouwens te min voor zulke vrouw geweest zijn. En mocht dat wel het geval geweest zijn dan zou ik dat zeker voor mij houden omwille van privacy. Dus bij mijn weten heb ik het hier nog nooit op deze blog over haar gehad.
        Ik heb wel rondgelopen tot ik vijfentwintig was. Te lang gestudeerd. Ik verscheen dan ook maar pas op het toneel toen de vijgen al geplukt waren. Maar ik was wel een onnozelaar.
        Destijds was het ook gevaarlijk voor de man om op de vreemde te gaan plassen.
        De dorpsmentaliteit waardeerde dat niet.
        Tot de stadsjonkers en vreemde trollen met de auto van papa kwamen afgezakt.
        Mijn dorp had destijds zeven dancings. Adamo en Rocco kwamen de weekends aan mekaar spelen en brachten hun supporters mee. Sommigen nog zwarter dan zwart van het steenkoolgruis uit de Waalse en Kempische ondergrond.
        Maar ze hadden wel een occasiewagen die blonk als zilver en waarin onze pronte boerendochtere zich graag lieten berijden. Met de nodige bevolkingsexplosie tot gevolg
        van mannekes die teveel koffie met melk gedronken hadden.
        Daar konden wij; bleekscheten van Aboriginals; niet tegen op natuurlijk.
        Vandaar mogelijk mijn rancunes.

      • Paul Vanhoovels zegt:

        En wat verdomd nog het ergste was is het feit dat wij; boerenkinkels; waren grootgebracht in de wetenschap dat 5 seconden te lang plassen een doodzonde was. En dan nog verondersteld werden van tegen een zwartrok te gaan zeggen hoe we ons apparaat hadden vastgehouden. En voor mogelijke gevolgen draaiden we zelf te samen met de koetjes zelf op. Wij konden niet vluchten naar het Atlas-gebergte om er een maagd te gaan kopen voor de prijs van vijf geiten.
        We kregen wel de koe met kalf er dan gratis bij. Als tweedehands-artikel dan.
        Die hoeren lieten onze koffiesoldaten graag achter voor de christen honden.
        En nu maken wij het mee dat wij de racisten zijn. We hadden onze boeredochtere beter toegelaten om langer beschikbaar te blijven. Die smerige christen zwartrokken waren spelbrekers. Onze koetjes moesten immers een vader zoeken. Ne sukkelaar van een bleekscheet dus. Daar hadden wij destijds wel genoeg heilige schrik voor om zulk een sociale taak toebedeeld te krijgen door de biechtvader. De man dus die de wet vertegenwoordigde onder de kerktoren. Maar niet zagen…..Jezus waste de voeten ook van Maria-Magdalena.
        Als dank kregen wij dus de taak van God “himself'” toebedeeld
        De mens is toch een eigenaardig beest.
        We kruisigen een sukkelaar en maken hem God als hij dood is omdat hij lijkt naar ons beeld en gelijkenis. Meer nog; we beweren dat hij ons schiep naar zijn beeld en gelijkenis.
        Over ons en zijn kuren werd/wordt wijselijk gezwegen.
        Zoiets past niet in sprookjesboeken.
        Zeker niet zo lang het bestsellers zijn.

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        Tja, het gras aan de overkant is altijd groener.
        Zeven dancings in je dorp? Dan kan je het niet bepaald een boerengehucht noemen. Het waren dus Italianen die je mooie dorpsgenote versierden? Me dunkt dat het niet hun autootje was maar hun Zuid-Europese charmes ’t em deden. Ook ik hou van de Italiaanse savoir-vivre, de Vlamingen kunnen er wat van leren. In Florence kreeg ik elke avond een ‘buona notte’ kushandje van de receptionist in ons hotelletje en een bloedrode roos van een Italiaan op straat (nee, het was geen opdringerige, illegale bloemenverkoper). Op elke hoek staat een kraampje vol bloemen. En ze doen de deur open voor jou, altijd. Als een ober jou een cappuccino brengt, krijg je steevast een knipoogje of een stralende glimlach erbij. En als je als vrouw alleen aan de tafel zit, word je letterlijk door hen in de watten gelegd. Italianen…tja, geen wonder dat ze voor de bijl ging.

      • Paul Vanhoovels zegt:

        Christel, in uw proza over Italianen zit je er wel lichtelijk naast hoor.
        Ze hebben inderdaad hun charmes. Maar ze kakelen als een printer die over zijn toeren draait en achteraf blijkt dat ze niks gezegd hebben.
        Maar die stieren kopen geen maagd voor vijf geiten in het Atlas-gebergte.
        Die zijn veel erger. Tegen vrouwen misschien niet maar persoonlijk heb ik nog geen enkele ontmoet die vriendelijk was. Wij; de ongelovige racisten; verdienen vriendelijkheid niet. Dat was destijds reeds het geval. En onze vrouwen waren dus de ongelovige hoeren.
        Alleen goed bevonden om te neuken en als er gevolgen waren vertrokken ze ergens naar een ander paradijs waar Allah nieuwe maagdelijke hoertjes gemaakt had.
        Ik begrijp onze Westerse slonzen niet.
        Ze weten wat hen te wachten staat en toch pappen ze aan met kwelduivels.
        Er zijn blijkbaar toch vrouwen bij wie de nood zo hoog is dat ze zich laten pappen door spermabommen. Foei; foei; foei.
        En anderzijds eigenen jullie zich wel graag de slachtofferrol toe.
        Als een prachtmeid; goed voorzien van oren en poten; een liefdesverhaal begint met een vent die kinderen heeft dan is het goed mogelijk dat die vent het slachtoffer is.
        Zeker als hij geld heeft. Dus die prachtmeid is dan wel in mijn ogen de koe met twee uiers.
        Een uier voor de vent met geld en de andere voor de stier die beter kan neuken.
        En kinderen? Bijzaak! Die tellen niet mee.
        Voor stieren moeten er koeien zijn. Zo leerde de bijbel ons. Van elke soort twee dus.
        Moet kunnen.

    • Ines zegt:

      oei oei, moet wel ongemakkelijk zijn om met zo’n bijzonder gezwel rond te lopen waarbij de minste opwinding de situatie kan verergeren.
      Veel X’jes en dan hopelijk snel verlichting.

      • Michel Durand zegt:

        In zo’n broek kan de temperatuur hoog oplopen… Leren (motor)kledij staat voor rebellie (ook nu door vrouwen gedragen, wel niet zo milieubewust…). Bernie Bonvoisin is de naam van de zanger hier, ook een acteur met enkele Franse films op zijn naam en uitgesproken politiek links georiënteerd (wel libertair zoals Proudhon). Op RMC of Radio Monte Carlo, een vrije radiozender van Parijs, heeft hij laatst nog te kennen gegeven in de voorronde van de presidentsverkiezingen van 2017 voor Jean-Luc Mélenchon, een ecosocialist van de vroegere linkervleugel van de PS, nu als kandidaat van het FI (La France insoumise), te hebben gestemd, maar zich in de tweede ronde te hebben onthouden.

      • Paul Vanhoovels zegt:

        Oei; men is hier wel vriendelijk voor elkaar. Zou er liefde in de lucht hangen?
        Michel; uw politiek Frankrijk interesseert mij geen bal. We hebben al genoeg problemen met de onze te volgen. Geeuw dus!
        Mogelijk zal je meer succes hebben bij kleuters die Franse politiek als geschiedenisles gedwongen moeten assimileren.
        Ik kom hier om commentaar te leveren; misschien wel zijdelings; op hetgeen Sanctorum schrijft maar wijselijk zwijgt hij over Frankrijk want dan bol ik het af.
        Toch wel erg dat sommigen denken dat wij moeten geëmancipeerd geraken via Franse nougabollen. Ik zie het als een snobistische uiting van zelfverheffing onder het motto :”C”est très bien; la petite différence!”.
        Ik verkies dus Vlaamse cultuur want Frankrijk ligt toch op de Zuidpool?
        Dus Michel; bedankt voor de moeite.

      • Michel Durand zegt:

        Het moet gezegd : het proza van Paul Vanhoovels scheert hier hoge toppen. Ware het niet dat hij met zijn anti-paaps sentiment al voor de dag is gekomen, ik zou zeggen dat hij in de Boerenkrijg is blijven steken (boerenlegers waren katholiek).

      • Paul Vanhoovels zegt:

        Bedankt Michel voor uw lovende woorden.
        Maar ik ben liever een krijger onder de boeren dan een deftige salonjonker die constant achter zijn pietje aanloopt; kinderen maakt; en dan zijn ego gaat opfrissen bij boerendochters. En dan nog wel meestal met het geld van papa de grote Jan uithangt. Voor een paar jaar was ik nog in een louche drankgelegenheid op zaterdagavond. Binnengevallen met vrouw en nog een paar koppels. Op de dansvloer werd gefriemeld en geflirt.
        Op zeker ogenblik bemerk ik een jong iemand die ik van nabij ken. Hij liet zich niet onbetuigd.
        Hij had beet dus. Nog wel bij een oudere koe.Tot hij mij bemerkte en op mij af kwam en met het verzoek dat ik niks gezien zou hebben. Want hij was zogezegd op een vergadering van……de politiek.
        Goed. Ik had niks gezien dus. Maar achteraf voelde ik mij er toch niet netjes bij.
        Ik was bewust op zijn verzoek opgenomen in zijn toneelspel.
        Drie jaar heeft zijn grote liefde; die niet mee mocht naar zijn vergaderingen; geduurd. Tijd genoeg dus om ook twee kinderen te maken. Waarvan eentje dus met zekerheid na een van zijn nachtelijke escapades. Ik verfoei dergelijke sujets.
        En Michel; mocht ik nog jong zijn zou ik zeker niet nog eeuwige trouw beloven; tot de dood on scheidt; voor een horige zwartrok in een gebouw dat stinkt van smeerlapperij.
        Dat laat ik aan anderen over. Vroeger zaten ze aan de voorste kerkpilaar half te slapen in een kostuum dat stonk naar de mottebollen; twintig jaar oud was; en bij gelegenheid vooral op zondag uit de alkoof kwam om de mooie dienster in het dorpsherberg te gaan begluren. En als ze kortgerokt was gingen er natuurlijk meer die dag te communie.
        Boeren zijn vlug tevreden. En ons Heer mocht meegenieten.
        En mogelijk nog een zwartrok in de biechtstoel ook achteraf.
        Gelukkig is dat vrolijk leven voor alle partijen ook geminderd.
        Is het daarom dat de mensen zo zuur kijken tegenwoordig?

  7. Michel Durand zegt:

    Men zou dit artikel ook kunnen afdoen als een vorm van agressief secularisme. Het interessante is dat men zich dan kan afvragen waar die agressiviteit vandaan komt. Zou het kunnen dat het te maken heeft met hoe het secularisme zelf is ontstaan? De lezer moet goed weten dat het secularisme van oorsprong de ideologie is van de grote burgerij met haar revolutie in het Frankrijk van 1789, die om haar macht te consolideren dictator Napoleon Bonaparte met zijn sansculotten aan de macht bracht, die dan als ‘gewapende missionarissen’ de verworvenheden van de Franse Revolutie gingen exporteren… De geschiedenis is gekend : de ontplooiing van een niets ontziende Franse militaire staatsmacht in Europa (die echter in Spanje stootte op de guerrilla) en ook in de gebieden over de Middellandse Zee, waar plotseling het krijgsrecht niet meer gold, de techniek van de verschroeide aarde werd toegepast, alsook de uitroeiing (nog vóór de nazi’s!) van de plaatselijke bevolking : Berberse stammen werden er bijeen gebracht in grotten, niet om te worden vergast, maar om er te worden ‘uitgerookt’ (les ‘enfumades’ d’Algérie). Emir Abd El Kader, een zeer bekwaam rebellenleider en tevens islamitisch filosoof, werd gevangengenomen, naar Frankrijk overgebracht en later met een duizendtal manschappen gerecupereerd voor verder in de oorlog (in Syrië). Korte tijd nadien werd na de Julimonarchie in Frankrijk de Tweede Republiek uitgeroepen, de verantwoordelijke generaal Bugeaud kreeg er de hoogste militaire rang (maarschalk van Frankrijk) en stierf tenslotte in 1849 in Parijs aan de cholera…
    De waarden van de Verlichting – toch dé inspiratiebron voor de Franse Revolutie – waarnaar hier wordt gerefereerd, lijken me dan ook eerder het zoveelste heilige huisje, zoals men er wel meer tegenkomt langs Vlaamse wegen.

Reacties zijn gesloten.