De twee Filippen flippen: nieuws uit de categorie “knullig schilderwerk”

schilderwerk
Het Vlaams Belang heeft zijn campagnebeeld gepresenteerd voor de komende gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. We zien een vertimmerd hoofd van een oudere dame, vergezeld van de slogan “Bescherm onze mensen – Crimigranten buiten!” Helemaal Dewinterstijl, het handelsmerk van de man die nooit burgemeester van Antwerpen zal worden maar zich iedere keer wel kandidaat stelt. “Crimigranten” vind ik een zodanige miskleun, dat zelfs echte Vlaamse zwartzakken – en die zijn er- even zullen moeten slikken en denken: “een partij met zoveel slechte smaak, dat is nog erger dan de N-VA”.

Het Vlaams Belang blijft dé partij die erin slaagt om een in se relevante boodschap te verknallen met oudmodische, half-debiele toogcommunicatie. Nog duidelijker gesteld: het VB houdt zelf het cordon in stand en kan daar misschien best mee leven, in de hoop dat de Vlaamse underdog er zich in herkent. Dat spreekt ook helemaal uit het beeld van de door een “crimigrant” in elkaar geslagen volksvrouw, uiteraard een geschminkt model dat de term kaakslagflamingantisme een nieuwe dimensie geeft.
Maar ook hier is het beeld erover en ernaast. Natuurlijk weten we allemaal dat de gevangenissen vol zitten met niet-Belgen. Vooral de door Marokkanen gecontroleerde drugstrafiek piekt. Maar de kleurrijke enscenering met een fake-slachtoffer is ongeloofwaardig en verwijst veeleer naar de grote traditie die Antwerpen in de schilderkunst heeft,- een haast Rubensiaanse voorstelling van de lijdende mens (Ecce Homo) die geen enkele bange Vlaming zal verleiden om mee in dat plaatje te worden opgenomen. Het beeld choqueert, stoot af, maar toont ook het VB als een partij die gevangen zit in haar eigen slachtofferretoriek. Het vreselijke Dewinterjargon is een zegen voor de grote concurrent, de N-VA, die vast wel wat champagnekurken heeft laten knallen bij de bekendmaking van dit geslagen-hond-campagnebeeld. Of hoe (te)veel schilderwerk de zelfkarikatuur bloot legt.

Hetzelfde gevoel van komisch expressionisme heb ik bij de foto die Koning Filip via Facebook van zichzelf verspreidde, naar aanleiding van zijn 58-ste verjaardag. We zien onze vorst, gekleed in een onberispelijk wit hemd en een soort zwarte kamerjas, een schilderij konterfeitend dat zijn oom Boudewijn voorstelt. Niets klopt aan dit tafereel: de kledij niet, de wazig-minzame blik evenmin, de manier hoe het penseel gehanteerd wordt,- elke amateur kan u vertellen dat Filip hier niets doet, behalve euh… poseren. Op de sociale media zijn de schampere commentaren uiteraard legio. Maar het beeld illustreert vooral in welk soort bubbel heel de Belgische monarchie leeft, hoe krakkemikkig ze zich voortbeweegt als een blinde reumatische kip, welk knullig theater ze presenteert om het instituut een schijn van nuttigheid te geven, en hoezeer haar roep om aandacht verglijdt in lachwekkende hyperbolen.

Het VB en het Hof zouden elk wel een goeie communicatie-adviseur kunnen gebruiken, maar het ingevroren zelfbeeld is zo statisch en onwrikbaar dat zelfs Machiavelli er zijn tanden op zou stuk breken. Twee stukjes schilderkunst dus van eigen bodem, twee plaatjes die de geschiedenis zullen halen onder de categorie “mediatieke bloopers”. Dewinter en de andere Filip lijden aan hetzelfde autisme (de ene choleriek, de andere flegmatisch) en vervallen in dezelfde verbale én non-verbale monotonie, die dezelfde publieke afkeer oplevert, behalve bij een smal segment van medepatiënten.
Dat deze tekst niet op de goedkeuring zal kunnen rekenen van VB-sympathisanten noch van fans van het koningshuis, bewijst alleen maar dat les extrêmes se touchent”, en neen, dit zonder één keer het woord “islam” te laten vallen. Oeps.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op De twee Filippen flippen: nieuws uit de categorie “knullig schilderwerk”

  1. Klokske zegt:

    Met beide Fluppen heb ik het gehad, Flupke de groote de belgique is een poesjenel, ja van wat! En die van Antwerpen om zijn boerse onbeleefdheid.

  2. aghasee zegt:

    Wel, een vrouw -die zich vrijwillig en bewust heeft laten schminken- op een campangeposter zetten valt nog steeds niet in dezelfde verderfelijke categorie als een dood kind honderd meter verder in een meer mediagenieke scene en pose neerleggen.

  3. Eric zegt:

    Eerst de lijst ‘Samen’ met Tom Meeuws en aanhang, nadien het CD&V-débacle met Aaron Berger en nu weer deze opvallende VB-miskleun: dit verkiezingsjaar is amusanter dan alle voorgaande samen. En het is maar net begonnen, dat belooft. Eén gok: de partij die kan bogen op een opperhoofd met een IQ van meer dan 100 wint in Antwerpen de verkiezingen !

Reacties zijn gesloten.