Liesbeth, Tom en de vendetta: het klein Temptation Eiland

Romeo
Jaren lang heb ik me, zoals menig andere toeschouwer van het politieke strijdtoneel, verbaasd over het fanatisme waarmee de N-VA en haar voorzitter “de sossen” bekampten, stigmatiseerden, naar de hel verwensten. Ze waren de verpersoonlijking van het kwaad, de nagel aan de rottende Belgische doodskist, immorele schlemielen met wie de partij nooit ofte nooit samen zou regeren, noch federaal, noch Vlaams, noch lokaal. Op een of andere manier kon ik het haatdiscours nooit helemaal ernstig nemen: het leek veeleer een retorische tic, een stoplap, een neurotische onhebbelijkheid, of misschien ook wel gewoon een staaltje van doorgeslagen zondebokstrategie. Waar talloze Vlamingen en partijmilitanten in meegingen: zelfs het slechte weer was “de schuld van de sossen”.

Nu pas vernemen we, sinds een week, wat alle journalisten in en rond de Sinjorenstad al jaren wisten maar alleen binnenskamers-besmuikt over fluisterden: Liesbeth Homans, Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Bestuurszaken, Wonen, Steden, Inburgering, Gelijke Kansen, Armoedebestrijding en Sociale Economie had met Tom Meeuws een relatie die van 2013 tot 2015 heeft geduurd. En die pijnlijk is afgelopen. Waarna Bart De Wever, haar Platonische boezemvriend, wraak wilde nemen op Tom, op de Antwerpse sossen, en, waarom niet, op het internationale socialisme, omwille van “wat hij Liesbeth heeft aangedaan”. Meteen kunnen de toestanden van openbare dronkenschap waarin laatstgenoemde werd gesignaleerd, in een bepaald perspectief worden geplaatst. Een minister met een reeks bevoegdheden die niet op één naamkaartje kunnen, blijkt een aantal jaren nauwelijks te hebben gefunctioneerd wegens liefdesverdriet.
Zijn dat onze zaken? Ja natuurlijk. Moeten journalisten daar “uit tact” over zwijgen?
Euh… als een topambtenaar en een minister, die door ons betaald worden, privé van bil gaan, ze doen maar. Doch als dat uitmondt in een politieke vete die zelfs de pre-electorale campagnes domineert, is het wel even anders. Conclusie: schuldig verzuim van de media. Er wordt geritseld achter onze rug, er gebeuren dingen die we niet begrijpen en er worden uitspraken gedaan die we niet kunnen plaatsen, omdat de personen in kwestie worden afgeschermd, zogezegd omwille van de privacy. Sorry, als kranten lezende burger voel ik me bekocht. Niemand heeft er wat aan dat alleen Bart Brinckman en Bart Eeckhout op café bepaalde inside-informatie delen. Het ruikt wat teveel naar ons-ken-ons-geheimpjes en discretie-afspraken tussen pers en politiek. Enkel omdat een “hooggeplaatste N-VA-er” (sic) bij Knack uit de biecht wou klappen, én omdat Kaaiman Koen Meulenaere er onlangs in De Tijd op had gealludeerd (die twee media zijn zelf ook niet de beste vrienden, dat speelt mee) kwam de vuile was naar buiten. Kwestie van dan toch maar met de belegen primeur te kunnen uitpakken.

Gebroken-harten-soap
Over het disfunctioneren van mevrouw Homans wil ik het verder niet hebben, wegens niet willen beschuldigd worden van vrouwonvriendelijke uitspraken, en twijfels over het feit of de N-VA met haar vele te bezetten zetels geen groot personeelsgebrek heeft. Homans is in de eerste plaats minister geworden omdat ze een persoonlijke vriendin is van De Wever, en Vandeput omdat hij buiten de prijzen viel in de Hasseltse gemeentepolitiek, dat wisten we wél al lang.
Op de goede smaak en de morele standaarden van de heer Meeuws ook geen commentaar: de gustibus non est disputandum. Blijft de in N-VA-middens compleet ontspoorde, bijna middeleeuws aandoende perceptie van dit liefdesdrama, de ronduit belachelijke ridderlijkheid van haar voorzitter, en de manier hoe heel het partijdiscours werd meegesleurd in een soort vendetta met Shakespeariaanse allures (“Meeuws moet kapot”). Dan toch liever echt theater. Ergens ook onwillekeurige associaties met verhitte Mohammedanen, Turkse eremoorden en dies meer. En dat in dé partij van de zakelijkheid en het fatsoen.
De Vlaming verdient beter dan dit soort gebroken-harten-soap. Bart De Wever kan nu wel opperen dat hij “weigert om het spel onder de gordel te spelen”, en “politiek en privé-zaken gescheiden wil houden”,- als het relaas klopt heeft de partijtop dat zelf helemaal niet gedaan. Natuurlijk wordt politiek door mensen bedreven en zijn persoonlijke sympathieën/antipathieën een deel van het verhaal. Toch laat de saga een akelig gevoel na over het ressentiment en de emotionele onderstromen die in de grootste partij van Vlaanderen pruttelen. Kan zo’n “harde” partij, die het moet hebben van stoerheid en alsmaar hamert op normen en waarden, wel op een normale manier met menselijke zwaktes om?

Psychoanalyse, het is altijd een ondergewaardeerde tak van de betere journalistiek gebleven. Wie macht alleen probeert te begrijpen vanuit perscommuniqués en kamerdebatten, of de columns van Brinckman en Karel Verhoeven, zal op zijn honger blijven. Het ontbreken van een volwaardige satirische schaduwpers in Vlaanderen speelt ook mee. Anders waren Romeo en Julia alias Tom en Liesbeth al lang de revue gepasseerd en hadden we een en ander beter gesnapt, over sossen-bashen enzo, Fornuizen, Antwerpse immobiliën en feestjes bij De Lijn. Misschien kan een operacomponist er nog wat mee, voor ons zijn het vijgen na Pasen. Gelukkig is er nog de Ronde. Tijd voor wat Vlaamse ernst en het betere ploegwerk.

 

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

8 reacties op Liesbeth, Tom en de vendetta: het klein Temptation Eiland

  1. Joseph De Vriendt zegt:

    In Sint Niklaas gingen ze toch samen met N-VA ..wetende dat de voorzitter der gemeenteraad Freddy Willockx 13.600 plus € per maand pensioen opstreek…iedereen wilde de roden buiten
    en Lieven Dehandschutter zoon van een echte zwarte familie ging met Echt Rood samen …bij de volgende verkiezingen noemt hij DE VOETSCHUTTER.

  2. Ines zegt:

    Mijn ressentiment voor Homans is ontstaan toen ze illegale aidspatiënten hun aidsremmers wilde afpakken als ze niet tekenden voor een vrijwilige terugkeertraject. Dus het was tekenen of sterven.Tot dan had ik de N-VA als een fatsoenlijke redelijke partij met enkele onschuldige vaandelzwaaiers erin. Maar Homans toonde het ware gelaat van die partij. En toch stoort het mij enorm dat Knack een details over een afgesloten relatie te grabbel gooit. Sorry, ik zie de relevantie van ervan niet voor mijn oordeelsvermogen. Meeuws heeft gefoefeld en Crombez wou een propere partij dus Spa heeft haar huiswerk niet gedaan toen ze Meeuws in Antwerpen kopman wilde maken voor Antwerpen. Sossen moeten inzake financiële hygiëne properder zijn dan al de rest. Punt.

    • Joseph De Vriendt zegt:

      Ines .. Vlamingen betalen per jaar minsten 10miljard transfer aan Wallonië omgekeerde gebeurde nooit. Zie studie prof Juul Hannes De Mythe van de omgekeerde transfers,,,, en dan nog eens aids asielzoeker in de watte leggen…binnenkort moeten wij onze fiets verkopen om onze economie te redden .

  3. Klokske zegt:

    Nb-A of sossen en andere belze partijen voor alles zijn het merendeels verraders van Vlaanderen die de kiezer blaasjes wijsmaken

  4. walter maes zegt:

    Er is maar een uitweg : Vlaams Belang. Haha.

  5. Joseph De Vriendt zegt:

    Ooit zei de theoloog Schillebeeckx de Vlamingen zijn in de meerderheid en gedragen zich als een minderheid..is een inferieur gedrag…zou kunnen een inferieur volk….De houding van N-VA met alle Vlaamse eisen in de koelkast …een inferieur volk …4 X meer flitspalen in Wallonië geen geld om wegen te onderhouden 10 miljard transfer per jaar ..tekort aan scholen en of geen goede betaling voor prestatie in klinieken en scholen…enz KRACHT VAN WELKE VERANDERING ,?

  6. Eric zegt:

    Dus Sanctorum gelooft in dat verhaaltje van Knack waarin ‘onthuld’ wordt dat De Wever op Meeuws is beginnen inhakken omwille van die affaire Homans. Mag ik S. er even aan herinneren dat Meeuws zelf ermee begonnen is De Wever & Co omwille van één etentje van belangenvermenging te beschuldigen, waarna bleek dat ook Meeuws ooit aan diezelfde tafel had gedineerd. Sanctorum mag in zijn gemakzucht de verhaaltjes van Knack klakkeloos overnemen, één zaak is zeker: De Wever is intelligent genoeg om te beseffen dat je niet straffeloos aan politiek doet vanuit een persoonlijke rancune. Het belang van de relatie van Homans en Meeuws voor de moddergevechten die we de afgelopen maanden in Antwerpen hebben mogen aanschouwen is nihil en komt enkel voort uit de duim van de Knack-hoofdredacteur. Dat hij die duim nog heeft is op zich al een wonder: hij heeft er al zo vaak op gezogen….

  7. Christel Van den Maegdenbergh zegt:

    ‘De pers is een toetsenbord waar politici naar hartenlust op tokkelen.’ aldus Kaaiman. Zijn laatste satirische column was weer om van te smullen: https://www.tijd.be/dossier/kaaiman/boulevardleider/9999037.html. JS vergist zich – er is degelijk wel een columnist in de pers, die elke dag een satirisch stukje op de wereld loslaat en steeds is het BOENK erop!

Reacties zijn gesloten.