Prof vergeet een nul maar blijft lachen: het gaat toch maar over kernenergie

nullen2
Hoeveel is 2,16 miljard min 2,01 miljard? Als mijn zoon op school “15 miljoen” antwoordt, dan trekt de leerkracht daar één punt voor af, het normale tarief per rekenfout. De bedoeling is dat ze op de duur foutloos kunnen rekenen, ook zonder rekenmachine, en dat komt in het leven best wel van pas.
Het juiste antwoord voor dit lagereschoolvraagstuk is uiteraard 0,15 miljard, ofwel 150 miljoen. Dat zou de geschatte jaarlijkse meerkost zijn als we tegen 2030 alle kerncentrales zouden sluiten: namelijk het verschil tussen 2,16 miljard (voor een volledige nucleaire stop) en 2,01 miljard (als we nog twee centrales open houden). Maar in de eindconclusie van het door de federale regering bij milieu-econoom Johan Albrecht (*) bestelde rapport staat dus die rekenblunder, en zou de hele sluitoperatie ons maar jaarlijks 15 miljoen kosten.
Euforie bij de tegenstanders van kernenergie (waaronder schrijver dezes), komaan jongens, dat is kleingeld per Belg op de elektriciteitsfactuur, sluiten die boel, we gaan voor groene stroom! Tot een dag later de fout aan het licht kwam, oepsie, en de N-VA, de partij die zich tegen een nucleaire stop heeft uitgesproken, triomfeerde: een nul te weinig geschreven, dat verandert alles.

Kruipen de redacteurs van die studie nu weg van pure schaamte? Neen, niet echt, ze lachen er bijna mee. Professor Johan Albrecht relativeert het als een “schrijffoutje”. Aan De Morgen deelt hij dan weer laconiek mee: “Ik ben op het eind alleen een nul vergeten”. Tja, moeten we daar ook één puntje voor aftrekken zoals in de lagere school, of mogen we ons echt zorgen maken? Wat is zo’n rapport over een cruciale materie waard als de experten zich in de conclusie van een nul vergissen, en de hoofdexpert daar ook over kijkt alvorens het de deur uitgaat?
Of, erger nog, horresco referens: hoeveel wishfull thinking zit er eigenlijk in zo’n “wetenschappelijke” studie (Johan Aelbrecht is zelf een notoire groene jongen en veganist)? Even later circuleert dan weer het bedrag van 900 miljoen als (jaarlijkse) kost voor de kernuitstap. Ons bang vermoeden: dit is compleet nattevingerwerk. Benieuwd overigens wat de professor ons zelf aanrekent voor dit staaltje gebroddel. Johan Albrecht is, ondanks al zijn titels en publicaties, eventjes gebuisd, en waarom het Rekenhof in heel het doolhof van instellingen met voorsprong de belangrijkste is.

Want ja, als taalknobbel, opstelschrijver en fervent babbelaar erken ik volmondig: cijfers zijn essentieel. We kunnen veel lullen, discussiëren en tweets door het web jagen tot de kabels van de hitte doorknakken, maar op het einde moet er gerekend worden, en liefst juist. Mijn geloof in de wiskunde (temeer omdat ik zelf zo’n beroerd cijferaar ben) is torenhoog, mijn liefde voor de logaritmes en de integralen bijna fysiek. Maar in het amalgaam van politici en wetenschappers wordt er lustig geblunderd, gemanipuleerd, gecamoufleerd. De minachting voor het betere cijferwerk is misschien nog een veel groter probleem voor de kwaliteit van de democratie dan de zogenaamde graaicultuur. Want minister Marghem maakte er ook een potje van door alleen die (foute) 15 miljoen te communiceren, en niet het hele rapport, waardoor iedereen die zijn/haar lagere school heeft afgemaakt de kemel zelf had kunnen vinden.
Deze Belgenmop, naast de slechte faam van onze nucleaire, door Electrabel gebouwde centrales zelf (de Duitsers en Nederlanders smeken letterlijk om die door betonrot geteisterde Tsjernobylketels te sluiten), kan ook als achtergrond dienen voor het onderwijsdebat dat weer actueel is, sinds uit internationale studies bleek dat we tot de hekkensluiters behoren qua onderwijsniveau.
Een prof die niet kan rekenen, en een begrotingsminister die zijn eigen blunders weglacht (Philippe Muyers ooit voor het voltallig Vlaams Parlement: “72 miljoen plus 35 miljoen is gelijk aan 117 miljoen, ik blijf het herhalen!”), het zijn niet bepaald rolmodellen voor de proffen en ministers van morgen. In de vertrumping van de instituties kan het misschien allemaal, maar iets zegt me dat de opstand tegen de onzin van de cijferneukers moet komen. Anders eindigen we allemaal als een nul achter de komma, en zelfs ik weet wat dat betekent: niets.

(*) Johan Albrecht studeerde aan de universiteiten van Gent en Oxford en behaalde aan de Gentse Universiteit een doctoraat in de milieueconomie. Hij is senior fellow bij het Itinera Institute en doceert milieu-economische vakken aan de Universiteit Gent. Hij is auteur van vijf boeken en meer dan veertig publicaties in internationale tijdschriften en verzamelwerken. Albrecht trad tevens op als adviseur in de domeinen energie en technologiebeleid van verschillende Belgische en internationale organisaties.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Prof vergeet een nul maar blijft lachen: het gaat toch maar over kernenergie

  1. Hans Becu zegt:

    Maar Sanctorum toch. Zowat alle prognoses en enquêtes zijn nattevingerwerk. Ook die van de klimaatalarmisten, de veganisten, de feministen, de me too I havers, Piketty, de pastafaristen en andere profeten. Gezond verstand, jongen, gezond verstand. Ze kunnen het niet weten, en toch doen ze alsof. Meer dan de helft van de -systematisch totaal niet onderbouwde opiniestukken- in onze vaderlandse pers begint met “uit wetenschappelijk onderzoek blijkt”. En dan volgt er niks.

  2. walter maes zegt:

    Die Albrecht is geen wetenschapper maar een ideologische windmaker. Een groene collectivist. Een wetenschappelijke onbenul die zijn ‘titel’ misbruikt om zijn ideologische gestuurde ‘studies’ een zweem van ernst te verlenen. Een blamage voor de ‘wetenschap’.

    • Bert Laon zegt:

      Onze faculteiten zijn helaas vergeven van als academici vermomde linkse activisten. Dat is het gevolg van de lange mars door de instellingen door de mei-68-ers. Ben benieuwd of dat onderwerp ook aan bod komt in Sanctorums mei ’68-tournée

  3. aghasee zegt:

    Kernuitstap = waanzin.
    Elektrotechnieker zijnde heb ik een beetje verstand van de materie.
    Energie is energie. In welke vorm het zich ook manifesteert. De eerste hoofdwet blijft tot nader order nog steeds gelden. https://nl.wikipedia.org/wiki/Eerste_wet_van_de_thermodynamica
    Bijgevolg kan energie nooit ‘groen’ zijn. Men kan enkel de verliezen bij omzetting en transport proberen binnen de perken houden. De efficiëntie bij gebruik optimaliseren. Maar ‘groen’ maken? Onmogelijk.
    Laat kernenergie nu toevallig één van de meest efficiënte manieren zijn om elektriciteit op te wekken. Akkoord, je zit met een inherent stralingsgevaar, wat tot op heden redelijk goed beheerst blijft. Voor het afval zijn er ook oplossingen. Er zijn bovendien andere vormen van kernenergie, waar de nadelen zo goed als verdwijnen, maar die onderzoeken krijgen geen fondsen toegewezen. Waarom niet?

  4. Koenraad zegt:

    Over energie gesproken: in ons zonnestelsel bedraagt de massa van de zon zo’n 99,86%. De overige 0,14% telt voor de 8 planeten, ± 400 manen (groot en klein) en het ander gruis samen.

  5. Marc Schoeters zegt:

    België is het land van de hogere wiskunde en de creatieve rekenkunst. De vroegere koning Albert II heeft drie kinderen. Dat weet iedereen. Het gemiddelde belastbare jaarinkomen van een advocaat bedraagt 25000 euro. Ongetwijfeld. België telt 11,35 miljoen inwoners. Juist – want het donkere aantal kennen we niet en willen we ook niet kennen. In België wonen officieel 1,25 miljoen buitenlanders. Wablieft? Zeker – want hiermee worden alleen mensen met een buitenlands paspoort én zonder Belgische nationaliteit bedoeld. Hoeveel mensen hier dan ook nog zijn met een dubbele nationaliteit? Ja zeg – dat weten we “niet exact”. Dat zijn tenslotte gewoon Belgen, hé meneer! En zo gaat de surrealistische statistiekendans verder. De nulletjes van de nulliteiten vliegen je om de oren. Daaruit blijkt mathematisch onweerlegbaar dat België geen problemen heeft: een onbesproken vorstenhuis, braaf belastingen betalende vrije beroepen – en slechts acht procent vreemdelingen. Kortomo: niks aan de handa. Het paradijs op aarde. Men zou er een koesterende cordon sanitaire omheen moeten zetten. Top toch! En de kiezers die daarover een andere mening hebben – ook die vormen geen probleem. Die tellen letterlijk niet mee…

Reacties zijn gesloten.