Wereldvreemde rechters, slimme advocaten: zo heeft de drugshandel het graag

Hennart_Mary
Een Belgenmop waarmee we zouden kunnen lachen, ware hij niet zo pijnlijk: rechtbank is te dom om een dvd, waarop afgetapte gesprekken te beluisteren zijn, in een daartoe geschikte pc of laptop te leggen, waardoor het bewijsmateriaal “nietig” wordt verklaard. Zeven drugshandelaars, een bont gezelschap van Nederlanders en Marokkanen, die samen veertig jaar cel riskeerden, wandelen fluitend de rechtbank buiten.

Hoofdspelers in deze slapstick: Luc Hennart, voorzitter van de Franstalige Brusselse rechtbank van eerste aanleg, en anderzijds Sven Mary, advocaat gespecialiseerd in het verdedigen van drugbendes. Daarna volgt een welles-nietes-spel tussen het ministerie, de politiediensten, de informatici en de rechter zelf. Verkeerde pc, fout programma, slechte dvd: feit is dat het nu wél werkt, maar de vogels zijn gaan vliegen, al heeft het Openbaar Ministerie beroep aangetekend.

Heel het verhaal kan niet los gezien worden van het oorlogje dat rechter Luc Hennart, een magistraat met uitgesproken PS-signatuur, voert met de rest van de wereld en speciaal met minister Koen Geens, wiens justitiehervormingen door Hennart hardnekkig worden afgeblokt.
Zo weigert deze magistraat om uit zijn pronkerig justitiepaleis aan het Brusselse Poelaertplein te komen, om bijvoorbeeld in het gevangenisgebouw bepaalde zaken af te handelen, wat veel kosten bespaart. Bekend gebleven is het moment waarop hij Marc Dutroux in 2013 naar het justitiepaleis in Brussel liet overbrengen, onder strenge beveiliging, omdat diens advocaat een aanvraag tot voorlopige invrijheidstelling had ingediend. Uiteraard afgewezen, maar het uitstapje van Dutroux kostte de belastingbetaler meer dan 100.000 euro.

Luc Hennart is een magistraat van de oude stempel, die eigenlijk niet mee is met zijn tijd en justitie ook niet wil moderniseren zoals dat bijvoorbeeld in Nederland al lang is gebeurd. Hennart zweert bij de hegemonie van de toga’s en houdt van procedurerechtspraak, net omdat dit soort justitie zich compleet boven onze hoofden en ons bevattingsvermogen afspeelt. Uiteraard vindt hij in een uitgekookte advocaat als Sven Mary een bondgenoot, want er ontbreekt altijd wel ergens een papier of een handtekening, wat dus blijkbaar volstaat voor vrijspraak. De triomf van de kleine lettertjes bevestigt rechter én advocaat in hun autoriteit: daarom ontstaat er zelfs enige vreugde als er een procedurefout wordt ontdekt. De modale burger staat erbij en kijkt ernaar.

Pruikentijd
117.000 bladzijden, daarmee klokte het Belgisch Staatsblad af eind 2017: een nieuw record. Een stroom van regels en regeltjes, wetten en wetjes die uiteindelijk vooral in het voordeel zijn van wie ze wil ontwijken. De Latijnse visie op het recht, als een codex waarin de kleine lettertjes altijd voorrang hebben op het elementaire rechtsgevoel, slaat ons soms met perplexiteit en dat is ook de bedoeling.
Politici (voor een flink deel ook zelf juristen) schijnen zich maar weinig te storen aan die uitwas, ze leven er ook van. Schuchtere pogingen tot modernisering worden door het instituut snel afgeblokt. De arrogantie van de magistratuur is overigens zo oud als de moderne (nu ja) rechtspraak, die sinds de Franse Revolutie en de Napoleontische tijd een zelfstandige macht werd, overeenkomstig het driemachtenstelsel van Montesquieu. Deze staat-in-de-staat was bedoeld als dam tegen de politieke willekeur, maar ze groeide zelf uit tot een despotisch regime van een kaste die via een onleesbaar wetboek, een ondoordringbaar jargon en een ingewikkeld spel van rituelen, voorschriften en procedures de democratie omzeilt.

Het fenomeen Hennart is een typische exponent van die ontaarding. Het niet willen lezen van een dvd en de minachting voor de informatisering moet gezien worden als een krampachtige poging om de oude rechtbank uit de pruikentijd, met heel zijn ballast, in stand te houden. Niet de rechtvaardigheid is de focus, wel de tonnen papier die in kelders stof vergaren tot die eens onder water lopen en de rechter kan afkloppen: sorry, bewijsmateriaal verdwenen, ga in vrede!
Terwijl de criminaliteit zich uitrust met de modernste digitale technieken en communiceert via het dark web of geld transfereert via de bitcointechnologie, twijfelt vrouwe Justitia of ze wel een fotokopieermachine zou installeren, en of een document wel ingescand mag worden. Echt waar, een bevriende advocate vertrouwde me een paar van die Brusselse geheimpjes toe. Het is niet eens een kwestie van financiële middelen, het is vooral een kwestie van opzettelijk archaïsme en de vrees om het eigen machtsbastion uit handen te geven.
Wereldvreemde rechters en bijdehandse advocaten, en hoe goed ze elkaar verstaan: meer heb je niet nodig voor een bloeiende drugshandel. Luc Hennart is een vastbenoemde rechter en kan ons nog jaren trakteren op dit soort dwaasheden waarbij de gewone man/vrouw zich de haren uit het hoofd rukt. Kaalhoofdigheid, dé oprukkende kwaal van deze tijd.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

16 reacties op Wereldvreemde rechters, slimme advocaten: zo heeft de drugshandel het graag

  1. Pingback: Johan Sanctorum analyseert – HERSTEL DE REPUBLIEK

  2. Miel zegt:

    In de tijd waarin de aarde nog niet opwarmde hadden de Nederlanders hierover een gezegde: een jurist is iemand die een wak in het ijs slaat en vervolgens geld vraagt om over een brugje te mogen lopen dat hij over het wak heeft gelegd.

  3. jolo zegt:

    Eigenlijk komen de goedgeorganiseerde criminelen er vaak beter mee weg dan gewone?
    Rechtbanken zijn terecht draaibanken?

  4. Fend zegt:

    De scheiding van de machten zit daar wel voor iets tussen zeker.

  5. Fend zegt:

    De scheiding van de machten zit daar wel voor iets tussen zeker.

  6. Hans Becu zegt:

    Het is niet alleen Hennart. Lees de bijdragen van “ererechter” Jan Nolf maar. Die bleef maar fulmineren tegen een pure gezondverstandslaatregel als de gasboete.De rechtsstaat is volgens deze mens daardoor in gevaar, maar over het gevaar van dit soort straptsen van Hennart heeft hij het natuurlijk niet. En ook al niet over de nuchtere vaststelling dat de laatste 25 jaar elke minster van justitie met zijn kop tegen de muur loopt voor zowat elke hervorming. Hoeveel werklastmetingen hebben ze bij justitie nu al achter de rug ? Kijk maar wat Koen Geens nu weer overkomt. Geens is een topjrurist met pakken ervaring, en ik geloof hem als hij stelt dat hij zich uitgebreid voorbereid en geïnformeerd heeft bij de hervorming van het strafrecht. Maar boem, afgeschoten. En iedereen heeft het altijd over de scheiding der machten, en het aan banden leggen van justitie, maar niemand ziet dat infeite het omgekeerde gebeurt. Van mediagenieke politierechters als Stinckens en Dhondt die eigenlijk mee het verkeersbeleid bepalen, en dat niet eens verstoppen, over de jurisprudentie van Europese hoven die ons ‘Europese asiel en migratiebeleid volledig uitgehold hebben, tot de eindeloze arresten van het hof van cassatie en het grondwettelijk hof die in elk belangrijk politiek en openbaar dossier het laatste woord krijgen, en daardoor eigenlijk de facto beleid bepalen. Er is een duidelijke inbraak van justitie in de politiek, en Orban in Hongarije heeft dat zeer goed gezien, maar bij is een dictator. Rechters als Hennart en andere die zonder scrupules hun onafhankelijk statuut misbruiken voor politiek activisme zijn natuurlijk onkreukbare modeldemocraten. Dan krijg je nog de mediatieke invloed van mediageile kerels als Sven Mary en Vermassen, en nog een paar andere usual suspects. Het lijkt wel of de pers, en zeker,de VRT, van oordeel is dat er in dit land buiten die lui niemand in staat is iets zinnigs over Justitie te vertellen. Ondertussen reageert nauwelijks iemand op de volledige juridisering van de samenleving. Van de Klimaatzaak van Franscesca en Tom (weeral een Tom!) over Van Besien die klacht neerlegt tegen procureur Dams van Antwerpen, die PVDA advocaten van dat Syrische gezin die via de rechter verblijfsrecht wilden afdwingen, maar eigenlijk Francken politiek in het zand wilden doen bijten, tot hysterische huismoeders die naar de raad van State stappen omdat de koter gebuisd is. Uiteraard is justitie dan overbelast. Nieuwe werklastmeting graag.

    • aghasee zegt:

      GAS-boete een gezondverstandsmaatregel???
      Er hoeft niets getoetst aan eender wat; de onafhankelijkheid is ver te zoeken; er is geen enkele mogelijkheid tot wederwoord.
      In mijn dictionnaire leest dat ‘willekeur’.

  7. aghasee zegt:

    Als ik het goed begrijp is het bewijsmateriaal nietig omdat het de juiste procedurele vorm niet heeft, nl.: uitgetikt op papier?
    Dan is de rechter niet in fout, maar de aanklager. Die had er maar moeten voor zorgen dat er daar een stapel papier lag, desnoods in de drie landstalen.

    • Hans Becu zegt:

      Maar man. 1. Een gasboete is een pragmatische maatregel, met een zeer beperkte impact op het leven van mensen. 80€ Boete is geen ramp waar je de rest van je leven onder gebukt loopt. 2. Je kan de boete altijd voor het gerecht aanvechten 3. U heeft net als Nolf waarschijnlijk liever dat tienduizenden gevallen van asociale overlast onbestraft blijven omdat de rechtbanken de stroom dossiers niet aankunnen, of dat de samenleving een fortuin moet investeren in juridische infrastructuur en personeel om per jaar tienduizenden dossiers van hondepoep, nachtlawaai, en in brievenbussen plassen te vervolgen, met advocaat, al dan niet pro deo, en met de mogelijkheid om in beroep te gaan, tot in cassatie toe. Dat is die principiële wereldvreemdheid van veel juristen die U blijkbaar deelt. Tot een of andere onverlaat systematisch zijn hondendrol op Uw oprit deponeert, en U machteloos van woede elke dag de smurrie zelf mag opkuisen. Zien hoelang de heilige principes overreind blijven. Willekeur….

      • aghasee zegt:

        Het blijft willekeur.
        Er zijn manieren genoeg om al de punten die u opsomt aan te pakken zonder dat er -mogelijks- willekeur hoeft aan te pas te komen. Maar dàt is uiteraard een politieke beslissing.
        De diensten om dergelijke zaken vast te stellen en te bestraffen bestaan. Al gehoord van een minnelijke schikking? De diverse ambtenaren schoppen al wild genoeg om zich heen dat men ze geen bijkomende bevoegdheden meer moet geven. De administratieve boetes -waar de bewijslast steevast omgekeerd wordt- en andere retributies vliegen al genoeg in het rond.
        Geef iemand een fluohesje met ‘gemachtigd opzichter’ (één van de twee woorden volstaat) en hij/zij/gender-naar-keuze krijgt het algauw hoog in de bol.

  8. Eric zegt:

    In Polen hebben ze met het despotisme van ongenaakbare rechters komaf gemaakt. Mag hier ook weleens gebeuren.

    • Hans Becu zegt:

      In Spanje duidelijk helemaal nog niet, en dat onder het toeziend oog van Franske Timmermans en Co. Puigdemont vliegt gewoon de bak in als hij zijn verkozen functie durft opnemen, en hij moet naar Spanje om dat te doen, hij kan dat niet hier. Dixit Spaans Grondwettelijk hof. Een pijnlijke afgang voor de Europese rechtsstaat, en een perfecte illustratie van justitiële wereldvreemdheid, en erger nog : inbraak van gerecht in democratie. En het zou mooi zijn als P zijn inaugurale rede vanuit het Vlaams Parlement zou mogen houden, maar dat is duidelijk een brug te ver voor de coalitiepartners van de Nva, die daarvoor geen regeringscrisis over heeft. De politiek en het gazettencommentariaat zullen het dan wel weer trots hebben over de roemrijke traditie van België en Brussel in het in bescherming nemen van politieke dissidenten uit het buitenland.

  9. Koenraad zegt:

    Daarom raakt het Bende van Nijvel-dossier nimmer opgelost. Naar verluidt intussen ‘enkele’ miljoenen pagina’s dik. Stel: 2.000.000 vakjargonpagina’s gedeeld door 10 blz. per uur aan 6 uur per dag = 33.333,33 herlees-werkdagen. De overige 1,36 uur zijn dienstig om “het gelezene” te verwerken in een database. Verdelen we die 33.333,33 werkdagen over 10 “leesspeurders” (om het overzicht te behouden) = 3.333,333 werkdagen plus 2 coördinerende toezichthoudende speurders en nog eens 2 overlegmomentspeurders.
    Neem 44 werkweken in één jaar per leesspeurder => 3.333,333/220 = ±15,15 jaar “leesplezier” per leesspeurder, netjes opgeslagen in een database die dan ter zitting niet eens geconsulteerd kan worden… Spreekt de rechtbank nog recht of spreekt zij wat krom is recht ? En komt een complex gemaakt dossier nooit meer voor de rechtbank.

  10. Hans Becu zegt:

    Afhasee. Er zijn genoeg oplossingen. Welke ? Die heeft u niet En als uw hond losloopt in het park, waar duidelijk aangegeven staat dat het niet mag, en u krijgt een boete. Is dat dan willekeur ? Hou op met zeveren. Ik hou mijn hart vast de dag dat zwalptheoretici als U hier macht verwerven. Infeite zouden ze gasboetes moeten invoeren tegen slap gelul. Met mogelijkheid tot minnelijke schikking, uiteraaard. Wie dat allemaal gaat regelen, organiseren en opvolgen, dat is een politieke beslissing, en uiteraard de verantwoordelijkheid van de politici, en niet van zelfingenomen betweters als U, die cynisch lachend hun gal zullen spuwen op sociale media als het misloopt. Sorry, ik vind U gevaarlijk.

  11. Hein Pfropf zegt:

    Zeer goede titel!

Reacties zijn gesloten.