Geen levenskwaliteit, geen nieuwe knieën: Yoleen legt de lat hoog

Eén ding houdt de N-VA vandaag nog bezig: verkiezingen en hoe zich in een ideale startpositie manoeuvreren. De peilingen zien er goed uit, waarom zou men zich dan nog met beleid bezig houden. De in het regeerprogramma afgesproken kernuitstap hoeft niet meer (terwijl het betonrot rustig verder vreet in de Electrabelcentrales, maar een kniesoor die daarop let), en de populariteit van Theo Francken mag nu ook verzilverd worden. Dus wordt zijn aanblijven plots een existentiële kwestie en kondigt de N-VA het opblazen van de regering aan als ze haar zin niet krijgt.

Vermoeiend vind ik de constante spinning die de partij van Bart de Wever beoefent, en ergerlijk is de manier hoe de brave Vlaming dat allemaal slikt. Woordbreuk en leugens worden met de mantel der liefde toegedekt, het Vlaams Belang wordt zorgvuldig zijn corebusiness ontnomen, zielig hoe die partij naar de kiesdrempel afzakt in een tijd dat werkelijk al haar kernthema’s kamerbreed uitgerold worden. Dikke pluim voor de N-VA-strategen, maar of dat ook goede politiek oplevert is nog iets anders. En Fornuisgate is ondertussen ook al lang weer vergeten, niet in het minst omdat de Antwerpse sp.a-kandidaat Tom Meeuws zelf niet recht in zijn schoenen bleek te staan.
Ondertussen worden ook mindere goden het veld ingestuurd om ballonnetjes op te laten. Dat is een bewuste tactiek: drijven ze met een gunstige wind mee, dan profiteert de backbencher plus heel de partij van de media-aandacht, blijven ze hangen in het struikgewas, dan is het “maar” die tweederangsfiguur die de klappen krijgt.

Voor een gezonde sociale zekerheid

De knieën van Yoleen stralen alleszins levenskwaliteit uit
Zo’n illustere onbekende is Yoleen Van Camp, N-VA-kamerlid en vooral herkenbaar aan de nummerplaat waarmee ze rondrijdt (YOLEEN). Maar dat wordt nu wel even anders. Haar revolutionair voorstel is, om het plaatsen van knieprotheses, die deels door de ziekteverzekering worden terugbetaald, afhankelijk te maken van de “levenskwaliteit” van de persoon in kwestie. Ouderen en dementen zouden uit de boot vallen, maar eigenlijk al wie te laag scoort inzake “levenskwaliteit”. 20.000 nieuwe knieën per jaar, zo bleek uit cijfers van minister De Block. Dat maakt 200 miljoen euro per jaar, of een miljard euro in vijf jaar, rekent Yoleen verder. Bingo.

Bizarre kronkel toch wel: zo’n knieprothese dient net om de levenskwaliteit te verbeteren, zonder een knie kan je nu eenmaal niet lopen. Maar je moet vóór de operatie al genoeg scoren inzake levenslust en fitheid, anders is het njet en kan je verder weg vegeteren. Voor mij bewandelt de N-VA hier een ethisch bedenkelijk pad, waarbij ik me afvraag hoever ze zouden gaan mocht de partij het alleen voor het zeggen hebben. Valt iemand die, pakweg, lijdt aan het Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS), nog wel onder de categorie “voldoende levenskwaliteit”? Of psychiatrische patiënten, mensen met een handicap, of al wie op een of andere manier psycho-sociaal aan de rand is terecht gekomen? Kunnen we die denkpiste “enkel voor levenswaardigen” bijvoorbeeld ook uitbreiden naar andere kostelijke ingrepen, ik zeg maar wat: kankerbehandeling, prostaatoperatie, of dure MRI-scans? Als dementen geen knieprothese meer hoeven, geef ze dan gewoon een spuitje, neen, geen reductio ad Hitlerum hier, maar toch.

Alhier die kruk
WalibiYoleen wil dus vooral een gezonde sociale zekerheid. Dat er op de ziekteverzekering kan bespaard worden, is een evidentie. Sommige chirurgen voeren wat té graag ingrepen uit, rekenen torenhoge erelonen aan, ziekenhuizen overfactureren stelselmatig, daar moet beter op gecontroleerd worden. En het bundelen van operaties, het specialiseren van ziekenhuizen, is ook een goed idee. Gezondheidseconoom Lieven Annemans (Ugent) heeft daar een aantal voorstellen voor geformuleerd.

Maar dat bijvoorbeeld mensen die heel hun leven bijgedragen hebben tot ons sociaal systeem, als bejaarde te horen krijgen dat een medische ingreep niet verantwoord is wegens “te weinig levenskwaliteit”, dat gaat er bij mij eigenlijk niet in. Ofwel is er solidariteit ofwel niet. Best mogelijk dat de N-VA een Amerikaans model plant van vóór Obama, een privatisering van de sociale zekerheid dus, pech voor wie niet verzekerd is. Moreel is dat nog meer verdedigbaar dan een overheid die in Big Brother-stijl even voor u beslist of u nog wel in aanmerking komt voor therapie en bijbehorende zetstukken.
Want vroeg of laat, en dat is de clou natuurlijk, komen ook onaangepasten, sociaal incapabelen, dwarsliggers en criticasters in het vizier. Schrijvers van zure teksten, stekelige humor, lastposten die alsmaar weer het glas halfleeg zien. Hebben zij “levenskwaliteit”? Zelf vinden ze van wel, maar volgens YOLEEN misschien niet, en ze heeft warempel een doktersdiploma. Met een strategische partij als de N-VA is het altijd nuttig om een paar stappen verder te denken. Alvast al eens een paar stevige krukken uitkiezen, want die knieën moeten nog een tijdje mee.


Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

7 reacties op Geen levenskwaliteit, geen nieuwe knieën: Yoleen legt de lat hoog

  1. Yvo Gijsbers zegt:

    Waarom ook niet? Toejuichen dat voorstel! En wie niet slim genoeg is behoeft ook geen gratis onderwijs, gratis bestaat immers niet, dus wie dat niet kan betalen ook geen onderwijs meer, en warempel, een kwart van de begroting komt zomaar vrij, weg tekort staatsschuld! Jaja, de partij “Niets Voor Arbeiders” wacht een grootse toekomst, met zulke profetische denkers in haar gelederen!

    • Hans Becu zegt:

      De Partaaien van den Arbaaider liggen overal in Europa in de touwen. Dat komt uiteraard omdat ze zo profetisch en visionair waren. Bel John Crombez eens, en geef hem eens wat inspiratie.

    • Danny De Walt zegt:

      Dat speelt allemaal geen rol in een horrorfilm!

  2. walter maes zegt:

    Dat doktoren (chirurgen) te veel verdienen, ? Eerst de topvoetballers aanpakken. Een Kevin De Bruyne verdient in een week wat een doktoor in een heel jaar verdient. Een doktoor met een enorme verantwoordelijkheid die tot zijn 33 jaar gestudeerd heeft. Een voetballer tot zijn 14 jaar en die zijn naam niet kan schrijven …Ach

  3. Hans Becu zegt:

    Ach Sanctorum en zijn nva obsessie. Je moet in Scandinavië, de voorbeeldlanden, eens proberen een prothese te krijgen als je ouder dan tachtig bent. Ze bouwen aldaar overigens ook nieuwe kerncentrales. De onze zijn rot omdat Verhofstadt onder de druk van de ‘groenen van Hermes Sanctorum zo maar besliste tot een kernuitstap, kwestie van goed in de markt te liggen, en mee te waaien met de groene winden. Daarna begon het gemolenwiek en het gezonnepaneel. De prijs kennen we ondertussen. En de nva mag een beetje spinnen. De ‘Vlaamse kwaliteitspers waakt immers. Sanctorum, Bart Eeckhout, Karel Verhoeven en tutti quanti : 1 front. De nva is een politieke partij als een andere, voor mij de minst slechte, maar bespaar ons de selectieve verontwaardiging.

  4. Eric zegt:

    Vermoeiend vind ik die obsessieve aanvallen op NVA. Ik hoef die partij niet, maar tot ieders verbazing heeft De Wever een regering gesmeed die, tegen de linkse stroom van de laatste dertig jaar en allerlei spijkers-bij-laagwaterklopjachten in, een beleid heeft gevoerd dat bijna vier jaar standhoudt. Kortom: ik droom van een meer rechtse regering zoals deze in Oostenrijk, maar de huidige regering is heel wat minder erg dan de vijf of zes voorgaande. Wat de kwestie Francken betreft: wat verwijt Sanctorum NVA eigenlijk? Dat de partij haar standpunten en haar minister trouw blijft en dat ze de overige regeringspartijen, vooral de halfslachtige VLD en de islamofiele CD&V, voor schut zet? Waarover gaat bovendien deze Soedanrel? Uitgelokt door een vetbetaald vriendje van Verhofstadt die op televisie een bandje liet horen waarop een ongeidentificeerde stem vertelt dat er in Soedan gemarteld wordt, werd deze niet-verifieerbare mug in samenwerking met VRT en de hele reutemeteut van de geschreven pers tot een olifant gemaakt. Ondertussen wordt de echte olifant in de kamer bij mediaconsensus tot een mug geminimaliseerd. Het woord ‘islam’ mag op de nieuwszenders zelfs niet meer uitgesproken worden. In Terzake werd een zogenaamde expert uitgenodigd die erin slaagde de massale opstanden in Iran uitsluitend te verklaren vanuit economisch perspectief (werkloosheid, armoede). Dat de onvrede evenzeer gericht is tegen het verstikkende geloof van de ayatollahs en tegen de onderdrukking van de Iraanse vrouwen was voor deze heer niet het vermelden waard, evenmin als voor de presentatrice van dienst. Hetzelfde met de vreselijke hongersnood in Venezuela: vanwege de socialistische dictatuur aldaar, die zoals de marxist Mugabe dat met Zimbabwe heeft gedaan, een gans land met tal van rijkdommen in de economische afgrond heeft gestort, acht men het niet nodig deze catastrofe op grote schaal ter sprake (of terzake) te brengen. De leugen ligt niet in de verdraaiing of in de overdrijving, maar in de verzwijging. En daarin is de VRT onklopbaar. Hopelijk tot nader order.

    • Hans Becu zegt:

      Voila, Sanctorum, nu hoor je het ook eens van een ander. Je bent erg ongeloofwaardig als je kritiek hebt de VRT en haar zielige eindejaarsoverzicht, terwijl je dezelfde vorm van desinformatie hanteert ten aanzien van altijd weer dezelfde partij,
      op het obsessieve af, met het gekende recept : het mengen van opiniëring en informatie. Ik vind het zielig, en durf me vooral nog eens een keer beschuldigen een door het nva hoofdkwartier aangestuurde trol te zijn. Dat heb je al gedaan, en daar heb je niet het minste bewijs voor.

Reacties zijn gesloten.