Een beest in huis: waarom spinnenhaters niet weten wat ze missen

koffieboonspin
Zeven op tien Belgen zeggen dat ze schrik hebben van spinnen. Ik behoor tot de drie andere: ik heb een boon voor de Araneae. Misschien net omdat ze niet geliefd zijn ondanks hun weefkunst en nut als opruimers. Een miskenning die dus panische vormen kan aannemen, tot in de welbekende arachnofobie of spinnenangst.

Spinnen lopen al lang vóór ons op aarde rond, het is dus misleidend om van de “huisspin” te spreken: in hun perceptie wonen wij bij hen, niet omgekeerd. Dat misverstand is hardnekkig, vooral bij vrouwen, die in die zogenaamde huisspin een indringster zien die hun man gaat verleiden. Een rivale dus, een “wijf”. Noteer dat weiben in het Hoogduits de benaming is voor spinnendraden waaraan de pasgeboren jonge baldakijnspinnen door de lucht zweven. Een ferme mep moet deze concurrente uitschakelen, een stevige schoonmaakbeurt met veel javel, maar ook gillend op een stoel gaan staan, helpt: spinnen zijn extreem gevoelig voor ultra hoge geluidsfrequenties en zetten het op een lopen als de vrouw des huizes haar keel open zet. Zoals alles gaat ook dit verhaal dus over seks en circumstances, passie en jaloezie, vrede en oorlog.

Om het allemaal nog straffer te maken, is er ook een spin die zich in een koffieboon kan veranderen, en daarom heel logisch de koffieboonspin wordt genoemd (steatoda bipunctata, behorend tot de orde van de kogelspinnen, verwant met de Zwarte Weduwe). Zeker zit er vandaag weer eentje in mijn koffie, ondanks de hygiënische voorzorgen van mijn echtgenote. Want jawel: die dagelijkse ochtendtas, ik snak ernaar. Het niet kunnen schrijven zonder koffie te slurpen heeft echter minder met cafeïne te maken, dan met de verslaafdheid aan een muze op acht poten die in huis dwaalt en waarvan het extract telkens nieuwe geestesverruiming, inzicht, verwondering, of af en toe ook wel gewoon onzin oplevert. Zo essentieel het huwelijk is als instelling, zo monogaam de mens zijn levenspad wil beitelen, zo sterk is de neiging naar ontrouw met het uitgesloten derde, dat als monster wordt afgebeeld maar waarvan we toch in ons diepste binnenste weten dat de spinsels in ons brein haar toebehoren.

De kracht van de duisternis
De schemerige huisvriendin dus. Niet toevallig komen we haar tegen in de Divina Comedia van Dante Alighieri, waar ze als femme fatale, half vrouw half spin, op de bodem kronkelt, overeenkomstig de Griekse mythe waarin de jaloerse Athena (toen al!) de weefkunsten benijdt en haar daarom in een beest met acht poten verandert. Ontmoet de schrijver hier zijn Muze, niet goed wetend of hij haar moet omhelzen dan wel doodtrappen? Komt de dichter hier tot het inzicht dat zijn zogenaamde inspiratie niet uit de hemel komt, maar uit een beest dat zijn huis bewoont en gedoemd is om zich te verstoppen?

O folle Aragne, sì vedea io te già mezza ragna, trista in su li stracci de l’opera che mal per te si fé.
“O zotte Arachne, ook u zag ik daar wanhopig, reeds half in spin veranderd op de flarden van ’t weefsel, dat u zoveel leed bezorgde.” (Purgatorio, zang 12, 43-45).

 

Of waarom arachnofoben niet weten wat ze missen, door hun onderbewustzijn, instinct en fantasie plat proberen te spuiten. De spin is de Satan van het Christendom en de Islam, onze seksuele energie die door godbezeten zedenpredikers mislezen wordt tot bron van het kwaad.

Als ultiem gebaar van erkenning en eerbetoon hebben 83 arachnologen uit 26 Europese landen (!) de koffieboonspin nu verkozen tot spin van het jaar 2018. Nu reeds. Niet op oudejaarsavond maar vlak na nieuwjaar, dat geeft ons respijt. En dat stemt vreugdevol, want het drukt een wens uit tot nieuwe radicaliteit, ervoor gaan, risquons-tout. Vindt Europa eindelijk haar tweede adem? De drievoudige metamorfose van weefster in spin, en van spin in boon, en tenslotte van boon weer in spinsel, moet ons doen nadenken over de kracht van het verzet en de betekenis van het libido, het verlangen, de passie in al zijn vormen. Maar ook de kracht van de duisternis, waarvoor we onze angst moeten overwinnen. Want angst is, zoals Freud het schreef, leeg en objectloos, het tegendeel van wat de koffieboon teweeg brengt, namelijk complete zelfverlamming. Elk zijn beest in huis, ik wens het u allen toe. Koester het, drink het, en laat het toe in uw dromen en verlangens. Espressivo.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Een beest in huis: waarom spinnenhaters niet weten wat ze missen

  1. Marc Schoeters zegt:

    Slecht nieuws voor arachnofoben: in een normaal huis dat regelmatig wordt schoongemaakt wonen gemiddeld 1500 spinnen. Proberen om een huis met een stofzuiger vrij van spinnen te krijgen is dus gewoon een Sisyfuswerk. Live with it! Doe zoals een kat – en spin gewoon mee.

Reacties zijn gesloten.