Vaarwel, Jean-Marie, gij rebel, ongeleid projectiel en stekende horzel

BDW_verzoeningHilde Van Mieghem heeft zich verzoend met Jan Verheyen. Dat klinkt mooi, edelmoedig, warm, zeker in deze Warmste Week, en het staat niet in Dag Allemaal maar in De Morgen. Van Mieghem had zich in de kwestie Bart De Pauw ontpopt tot een vurige Cassandra inzake seksuele intimidatie in het culturele circuit, speciaal het theater- en filmmilieu. Voor de enen was ze een nestbevuiler en/of een hysterische troela, voor de anderen een moedige klokkenluidster die haar professionele relaties op het spel durfde zetten. Ik ging voor de laatste, ik heb nu eenmaal iets met sterke vrouwen en compromisloze radicaliteit. Jan Verheyen anderzijds koos partij voor zijn maat Bart en vond het allemaal wat opgeklopt en alleszins niet van dezelfde orde als de zaak Weinstein. Ook daar viel wat voor te zeggen. Je leert je echte vrienden vooral kennen in tijden van tegenslag.

En dus stonden beide BV’s maanden lang met getrokken messen tegenover elkaar, wat het voordeel van de duidelijkheid gaf: de waarheid ontspringt in het heetst van de strijd, vrij naar Heracleitos. In De Morgen mochten ze dus nog eens hun argumenten naar voor brengen, en andermaal charmeerde die Van Mieghem me wel met haar tirades. Maar gaandeweg doofde het vuur en zag je de choc des idées verslappen tot een amicale hutsepot onder de kerstlampjes, waarbij Van Mieghem wel heel vergevingsgezind werd en zich zorgen maakte over de carrière van de man die ze eerst had aangeklaagd (De Pauw blijft een zeer getalenteerde tv-maker. Het zou zonde zijn als hij hier tot het einde van zijn carrière voor moest boeten”).
Aan het einde gebeurde wat we al heel de tijd met een bang hart vreesden: fotograaf Bob wil nog een paar foto’s maken. Of de twee wat dichter bij elkaar kunnen gaan staan? Van Mieghem: “Kom Jan, knuffelen voor de foto.”
Dat laatste klinkt dubbel: was het alleen knuffelen voor de foto, of was het gemeend? Bij theatermensen weet je nooit, maar allicht heeft Hilde ingezien dat alsmaar bashen op een TV-icoon toch niet opbrengt. En dus volgde een “verzoening” in het algemeen belang. Het werd namelijk tijd om de imagoschade voor de sector in te perken en het deksel terug stevig op de pot te zetten.

Van Mieghem: “Dat we zo worden geviseerd is vervelend. We werden al gezien als burgers die half buiten de samenleving staan. En nu is de filmsector precies helemaal Sodom en Gomorra. Niet dus.”

Verheyen: Kunnen we besluiten dat deze zaak onze sector veel schade heeft toegebracht? En dat dat jammer is?”

Van Mieghem: “Absoluut.”

Verder geen commentaar. Maanden heeft Hilde Van Mieghem ons opgewarmd en opgehitst om de halfmaagden in de Vlaamse filmwereld te beschermen tegen onvervalste potelaars als Bart de Pauw, ja, we waren helemaal mee, en nu dit. Als een echte actrice met gevoel voor timing (de Warmste Week!) laat ze het doek vallen over deze tragedie en worden we verzocht om stevig te applaudisseren bij het happy end. Het was maar om te lachen, mensen, een coup-de-théâtre, zoals de politiek er wel elke dag een in petto heeft.

Een lastpost minder.
Dat brengt ons naadloos bij een waar gebeurd verhaal dat wél onvervalst uit Dag Allemaal komt: de verzoening tussen N-VA-voorzitter Bart De Wever en Jean-Marie Dedecker. Ook een ideale timing. Theo Francken speelt er, helemaal tegen zijn imago in, de rol van liefdesheraut en bezingt twittersgewijs dit schoon moment van “twee oersterke Vlaamse leeuwen” die elkaar om de hals vallen. De tranen in de ogen krijg ik ervan. Gedrieën gingen ze tafelen in restaurant Piétrain in Antwerpen om de nieuwe vriendschap te bezegelen. Niet in Het Fornuis dus, dat ware gefundenes Fressen voor de roddelpers. Maar toch.

We kennen het verhaal van Jean-Marie Dedecker en Bart De Wever. In 2006 werd Jean-Marie lid van de N-VA, nadat hij niet langer welkom was bij Open VLD. Zijn lidmaatschap bij de Nieuw-Vlaamse Alliantie was echter maar van korte duur. De partij zat op dat moment nog in een kartel met CD&V en die stelde een veto tegen Dedecker. De N-VA ging door de knieën en Dedecker belandde op de kasseien, zonder pardon. Het kartel bestaat al lang niet meer, de N-VA is ondertussen de grootste partij van Vlaanderen, maar Dedecker heeft dat De Wever nooit vergeven. En terecht, niet alles hoeft glad gestreken te worden. De bochten en domme smoezen die in die tijd door de N-VA-voorzitter werden geventileerd, waren gewoon beschamend en tekenden toen al de mentaliteit van de principeloze machtspartij in wording.

Dan begon een lange tocht door de woestijn, waarin Jean-Marie Dedecker zich ontpopte tot een begaafd polemist en gevreesd criticus van het politieke establishment. Zijn columns, altijd van donkerblauwe inspiratie met een libertarisch tintje, waren een genot om te lezen, niemand spaarde hij. Het fameuze zwartboek van Ignace Vandewalle De illegale Ghelamco-arena – Als politici zich met voetbal bemoeien” over het politiek-financiële kluwen waarin de stad Gent, burgemeester Termont, meester-fikser Jeroen Piqueur van Optima, en de Ghelamco-groep van Paul Geysens elkaar hadden gevonden, is onder zijn impuls ontstaan.
Maar nu heeft De Wever geoordeeld dat het maar eens gedaan moest zijn met dat ongeleid projectiel, en naar oude Vlaamse gewoonte werd met spijs en drank de nieuwe vriendschap bezegeld. De N-VA voorzitter toont zich berouwvol en slaat na elf jaar een mea culpa. Het zal wel weer meesterlijke strategie zijn, door de media bejubeld. Ach, wie ben ik om hen dat te verbieden. Maar ik geef u op een briefje: binnen dit en een jaar heeft Jean-Marie een politiek akkoord met de N-VA op zak, zo niet gewoon een partijkaart. Spreek me aan, scheld me uit als het niet zo is. Uiteraard stelde de Dag Allemaal-journalist ook die vraag, waarop, ook klassiek, een ontkenning volgde, met de komische bijsluiter van Jean-Marie: En als dat zo zou zijn, wil ik er minstens twee deurwaarders bij”.

Wel, die zijn rap gevonden. Theo Francken krijgt ze regelmatig over de vloer en heeft daar uitstekende relaties aan overgehouden. Met de “verzoening” (ik blijf het woord tussen aanhalingstekens zetten) Dedecker/De Wever valt een boeiend stuk open politiek debat weg en hebben we een spraakmakende politieke Einzelgänger minder, waarvan er sowieso al veel te weinig rond lopen.
Het klinkt als een In Memoriam, en dat is het ook. Vaarwel, Jean-Marie, we zullen je missen als bulderkanon en stekende horzel in de politieke arena. Nu heb je weer een vriend, en wat voor een. Daarmee heb je geen vijanden meer nodig.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

20 reacties op Vaarwel, Jean-Marie, gij rebel, ongeleid projectiel en stekende horzel

  1. Hans Becu zegt:

    Ik vind het niet de moeite waard om daarover een column te schrijven, tenzij je natuurlijk lijdt aan een Dewever -obsessie. Ik wacht met spanning op een Deweverloze bijdrage. Het is voor die mens ook kerstmis. En madam Hilde, ach. Wat heeft die eigenlijk te vertellen ? Niks.

    • Yvo Gijsbers zegt:

      Ik las altijd geboeid de columns van Dedecker, en ik betreur, samen met de auteur, het verdwijnen ervan, want een muilkorf zal ie krijgen, de man die ronduit zijn gedacht neerschreef. Hij zal nu verdwijnen tussen het politiek-correcte journaille, ik kan niet anders dan bewondering hebben voor dit huzarenstuk van BDW! Hierboven dus een passend grafschrift, alles op zijn tijd.

  2. Budin Robert zegt:

    Mr Becu, weer Bart De Wever zegt u? Maar het is wel altijd interessant, steekt schril af tegen geleuter en het monotoon afdrukken van standaard antwoorden van een Chris Peeters of roeptoeters als daar zijn de Calvo’s of de Kitir’s.

    De columns van Dedecker zullen door velen gemist worden, altijd facts en figures en to the point.
    Of hij zich zal laten muilkorven?
    Dat zou dan de eerste vergissing zijn van BDW in dit prille liefdes verhaal.

  3. Ines zegt:

    Dat er nog mensen zijn die geloven dat de schaduwparlementariër JMD die columns zelf schrijft…

    • hans becu zegt:

      Johan Sanctorum mag me toch dankbaar zijn. De reacties komen pas als ik reageer….

    • hans becu zegt:

      Dit is een schoolvoorbeeld van een zinledige uitspraak. Het is effectief mogelijk dat JMDD zijn columns niet zelf schrijft, maar het is evenzeer mogelijk dat hij dat effectief wel doet.

  4. hans becu zegt:

    Johan Sanctorum mag me toch dankbaar zijn. De reacties komen pas als ik reageer….

  5. hans becu zegt:

    Ik geniet veel meer van de soap met de “progressieven”. Na Tommeke tommeke wat doe je nu, ging vandaag Kabouter wouter viraal met een filmpje over zijn onbehoorlijk fietsgedrag. Nu nog wachten op de laatste blooper in de reeks “l’arroseur arrosé” met een filmpje van Calvo die stiekem op zondag morgen de auto pakt om naar de bakker te rijden.

  6. Hans Becu zegt:

    Ines, zelfrelativering en ironie zijn geen ziektes. Daarenboven : een menig is geen feit. Hoe WEET jij eigenlijk dat JMDD zijn columns niet zelf schrijft ? Facebook niveau daarentegen is wel een ziekte.

    • Ines zegt:

      Mijn zorgzaam opgebouwd roddelcircuit en aanvallen van cognitieve dissonantie als ik die mens zijn taaltje hoor bezigen op TV.

      • Hans Becu zegt:

        Facebookers leiden idd. permanent aan cognitieve dissonantie, vooral ten aanzien van mensen die ze nog nooit gezien hebben, of fenomenen waar ze geen fluit verstand van hebben. Het is een zeer gevaarlijke ziekte.

  7. Eric zegt:

    Nu ze zo lelijk geworden is dat ze geen mannen meer aantrekt gooit La Mieghem het over een andere boeg en begint ze mannen te vervolgen die een oogje hebben op een andere vrouw dan Van Mieghem zelf. Het gaat hier dus niet over verontwaardiging (wie kan er nu verontwaardigd zijn over getuigenissen en aanklachten van vrouwen decennia na datum, waarover nauwelijks iemand zich nog iets kan herinneren dan de klaagster zelf?) maar over een in hysterisch gejank omgezette vorm van vrouwennijd en jaloezie. Op hun twintig leggen vrouwen zich op hun rug om hun carrière een handje te helpen (gelukkig doen vele vrouwen dat niet, maar onder celebrities blijkt het bon ton) en op hun vijftig, wanneer ze op hun retour zijn,bestaat de enige manier om nog wat aandacht naar zich toe te trekken erin om oudere mannen met een zekere positie of charisma op basis van suggesties en vage herinneringen definitief door het slijk te halen. Het doet me aan de laatste rel met Theo Francken denken: een mug (of het nu over een uitgezette ‘gefolterde’ asielzoeker in Soedan of een door Weinstein ‘verkrachte’ actrice in de V.S. gaat), waarvan men zelfs niet kan bewijzen dat ze bestaat, baart in de media een olifant die stompzinnig, zonder dat iemand hem kan stoppen, over het landschap dendert en daarbij onomkeerbare schade aanricht. Vooral schade in relaties. En dat toneeltje tussen Verheyen en Van Mieghem kan ontroeren, maar het is niet meer dan een toneeltje. Zoals alles in de showbizz. Maak nu eindelijk eens een goeie film, Jan ! Een verfilming van ‘de Toverfluit’ van Mozart, bijvoorbeeld, met Van Mieghem als de Koningin van de Nacht. Een rol haar op het lijf geschreven. Moet lukken, toch ?!

  8. Christel Van den Maegdenbergh zegt:

    Het is dan wel een ironisch stukje van JS, maar wie zegt dat de recht(s)-voor -raap- Dedecker geen vlijmscherpe opinies meer zal schrijven, nu hij weer ‘dikke maatjes’ is met BDW?
    Facebook hoef je ook niet au sérieux nemen. Je komt er wel aardig meer te weten (bijvoorbeeld over de commotie die P-magazine veroorzaakte met zijn facebookpost over HVM en haar “lijfelijke charcuterie”). En vrouwen zijn nu eenmaal nieuwsgierige aagjes (mezelf incluis) en JS dropt er meer columns dan hier ;-). Heftige discussies maar ook heel wat vrolijke kwinkslagen. En zo hoort het ook in het leven.

    • Ines zegt:

      Inderdaad niks mis met nieuwsgierig zijn, is vaak een teken intelligentie. Maar wat H.Becu bedoelt met FB proleten enzo ontgaat mij echt want ik ben nl. een FB analfabeet. Ik zou niet weten wat ik erop zou moeten zetten of ontdekken. Daarentegen heb ik wel alle begrip voor vereenzaamde mensen die in contact willen komen of blijven met anderen. Voor sommigen is het ook een broodnodig platform om zich te uiten of te verkopen. H.Becu doet daar nogal neerbuigend over, vind ik. En toch heb ik ontdekt dat de meest interessante mensen meestal geen social media hebben…

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        Tja, Becu’tje moet altijd zijn gal kunnen spuwen, hé. Hij moet niet eens onderdoen voor tweeters en fb – trollen die anoniem scheldtirades droppen. Ik zit op fb omdat mijn beste vrienden ver weg wonen, in Zweden en in Australië en een goede vriend van mij telkens maanden in Azië rondtrekt en af en toe foto’s van zijn avonturen plaatste. Het is inderdaad een ideaal platform voor mensen die in contact willen blijven met anderen, voor doven, die niet kunnen bellen of niet vlot kunnen schrijven, daarom hun video’s in Vlaamse gebarentaal delen en voor schrijvers om een zo breed mogelijk lezerspubliek te bereiken (zo plaatst Johan Sanctorum zijn columns steeds eerst op facebook), maar helaas kan het ook een nachtmerrie zijn. Zo werd die reizende vriend al maanden gestalkt door zijn ex, dat hij noodgedwongen zijn accounts op alle sociale mediakanalen afsloot. Maar gelukkig zijn er nog andere wegen om nog nieuws van hem te vernemen. Idem voor intrigerende mensen, die niet op fb zitten en die ik liefheb :-).

      • Hans Becu zegt:

        Het gaat over het intellectueel niveau van de redenering. Facebookers oordelen constant over mensen die ze van haar noch pluimen kennen. Dat doen de twee Facebook roddeltantes van dienst, Christel VDM en en Ines evenzeer, maar dan hier, en niet op FB. Eerst over JMDD, nu over mij. Becu dit, Becu, en het is niet de eerste keer. Kletsen blijft blijkbaar des wijfs, ondanks al de emancipatie. Eigenlijk had Louis Major gelijk.

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        Wie dropt hier het meest aantal reacties op deze post ? En leveren ze een intellectuele meerwaarde aan de tekst van JS? Wie kletst dus hier uit zijn nek? 🙂

  9. Ik weet het zegt:

    JMDD is de Eddy Wally van de politiek. Op zijn kantoor hing destijds (voor hij op de politieke kar sprong) een foto van hem met Boudewijn I en hij was daar trots op. Hij gaf interviews aan gelijk wie om zijn populariteit op te krikken, van VB tot PVDA en telkens gaf hij de antwoorden die ze wilden horen.

    Weinig geweten is dat JMDD klaar was om lid te worden van Spirit van den bleiter. Ik heb hem dat zelf horen zeggen en hij prees Ancieux de hemel in. De keuze voor VLD was puur opportunitsich want de snelste weg naar het ministerschap als opstapje naar meer.

    JMDD werd gemaakt door de media om het VB te kelderen, iets waar ze trouwens zelf gretig aan mededen.

    JMDD is politainment van het ergste soort. Hij is zo fake als het maar kan zijn, een nar.

  10. Pingback: Kerstboodschap van een verwonderd man | Acta Sanctorum

Reacties zijn gesloten.