Brussel is geen hoer maar een compleet bordeel: over de aangeboren bescheidenheid van Pascal Smet

Brussel

Op de podcast (een soort internetradio) van de Amerikaanse website Politico heeft Pascal Smet (SP.a), Brussels minister van mobiliteit, Brussel een “hoer” genoemd. Letterlijk gaat het zo: “I compare Brussels very often with a whore, with a prostitute. Because at the same time it’s beautiful, it’s very horny, but at the same time it’s very ugly. It’s attractive and at the same time unattractive. It’s nice in its ugliness and ugly in its niceness.”

Heel het land staat op zijn kop, Brusselse politici schuimbekken. Brussel een hoer? En dat terwijl Brussel alle mogelijke moeite doet om de hoeren uit de stad te bannen, waardoor het EU-personeel gedwongen uitwijkt naar de Antwerpse rosse buurt. Maar serieus: persoonlijk vind ik dat Pascal Smet de slechtst bestuurde stad van Europa een hoer mag noemen, en vermits hij Brussel mee bestuurt is het ook straffe zelfkritiek, alleen jammer dat hij dat voor een obscure Amerikaanse webstek doet en niet pakweg voor de VRT. Als de Brusselse dorpsnotabelen daar moeite mee hebben, dan moet het zijn dat ze zich aangesproken voelen, anders was dit met een “et alors?” gepasseerd. Effectief: België is een grap en Brussel is de pointe.
Semantisch is de vergelijking van Pascal evenwel kwakkel, en verraadt hij toch zijn niet-stedelijke roots, zijnde afkomstig van het Waasland, geboren in Haasdonk en op school geweest bij de Broeders in Sint Niklaas. Want een whore, dat weet toch elk mens met enige beschaving, is helemaal niet horny ofte geil. Ze doet haar job met inzet maar tegelijk met de noodzakelijke afstand, en is in staat rustig haar breiwerkje ter hand te nemen of de krant te lezen terwijl de klant haar consumeert. Dat is ook de diepere betekenis van Trumps beruchte uitspraak Brussels? It’s like living in a hell hole”, een verwijzing naar de coitus per anum die Pascal Smet (bijna schreef ik Pascal Trump) toch niet helemaal vreemd kan zijn.

Wat nog meer intrigeert, is de verontwaardiging van de bond der sekswerkers, luisterend naar de naam Utsopie (L’Union des travailleur(se)s du sexe organisé(e)s pour l’Indépendance) die niét met Brussel wil vergeleken worden. Dat is toch veelzeggend. Dat Laurette Onckelinckx, een echte ugly whore, zich aangesproken voelt, wie ligt daar van wakker. Maar dat de professionele hoeren het zelf als een belediging opvatten om in één zin met Brussel vermeld te worden, wijst vooral op de minachting van die kant voor het politiek bordeel dat Brussel heet.
Want ook daar blijkt de slordige semantiek van Boerke Naas Pascal. Brussel is geen hoer, Brussel is een gore kast met een lamentabele service en witte neonlampen. Veel geld voor weinig waar. Pascal Smet, wiens politieke carrière een vliegende start nam dankzij ene Steve Stevaert, is het levende bewijs van de manier hoe het socialisme in België, en speciaal in Brussel, de politieke zeden heeft laten zakken tot die van een vuile onderbroek waar elke sekswerker zich voor zou schamen. Heel cru gesteld: het curriculum van Pascal leest als dat van een apparatsjik die zich jaren lang heeft laten naaien om hogerop te geraken. Stevaert, Van de Lanotte, maar soms ook een liberaal als Antoine Duquesne (MR), Pascal heeft ze allemaal gehad alvorens hij zelf minister werd.
Een bescheiden man, die Pascal Smet. Het horny en ugly zit dieper dan zijn uitspraak wel doet vermoeden. En ja, ik begrijp de verbolgenheid van de prostitutiesector dus perfect. Samusocial, het Eurostadion, de Brusselse flikken,- machtsgeil en lelijk oogt deze stadstaat met de meeste politici per vierkante meter en de laagste competentie. De excuses van Pascal kwamen er snel, zij het aan de verkeerde. Daaraan herken je nu eenmaal een Brussels minister van mobiliteit.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Brussel is geen hoer maar een compleet bordeel: over de aangeboren bescheidenheid van Pascal Smet

  1. Kamil zegt:

    Een hoer onder de hoeren dan, want de westerse beschaving noemt men de hoer van Babylon. Wanneer uitgerekend de hoofdstad deze eer te beurt valt, rest de vraag of er geen pooiers in het spel zijn, want het zijn toch de pooiers die de hoer tegen de buitenwereld in bescherming nemen en ze desgevallend om rekenschap vragen als er niet genoeg (Euro-)centen in het laatje komen? Mannekes, mannekes, mannekes… Graag wat uitstel voor het antwoord op deze uiterst moeilijke onderzoeksvraag! Ik zal dit bijzonder vraagstuk van hoererij plegen proberen op te lossen bij mijn volgend bezoek aan de stad van de Zenne, de zinnekes en de ketjes en … het Résidence Palace van de EU. Men moet van iemand zijn goed en zijn kwaad durven zeggen. De hier in beeld gebrachte politicus heeft een ferme aanzet gegeven voor meer fietsen en milieuvriendelijkheid in zijn stad. Hopelijk draalt men niet en gaat men verder op de ingeslagen weg!

  2. Hans Becu zegt:

    Dat een figuur als Pascal Trump tot de top van de politiek kan doorstoten is het resultaat van de volstrekte maatschappelijke minachting die politici nu al decennialang te beurt valt, en dat met het cola zero fornuisincident het zoveelste triest hoogtepunt bereikte. Geen deftig en getalenteerd mens wil de politiek nog in, dus krijg je omhooggevallen …….als Smet, de Brusselse dorpsnationalist uit Sinneklos. Kijk nu Frankrijk weer. De minsters van de regering Macron hebben voorwaar geld ! Wat een schande ! Dat geld hebben, doordat je bv. een bloeiend bedrijf hebt opgebouwd, ook wel eens het resultaat zou kunnen zijn van talent, inzet en discipline, van bekwaamheid tout court, en niet noodzakelijk van gesjoemel, komt blijkbaar bij de pers en de ruimere publieke opinie niet meer op. Heel de politiek correcte journalistiek zet gewoon al jaren de meritocratie op de schop. Succes is vies. Je kon het al merken aan de mateloze bewondering voor cafébaas Stevaert. Succesvolle cafébaas, dat kon nog net door de beugel. Nu glijden we af naar het niveau van Smet. En erger nog : randdebielen zoals Christof Calvo, Nucleair genie Tommelein, of Kwekkelien Rutten, Kabouter Wouter en de gebuisde buschauffeur Tom Meeus, dat zijn de mannen die de gas doen brannen. Stad en land zijn bij hen in goede handen.

Reacties zijn gesloten.