Vrijheid-blijheid-domheid: over de dubbele bodem van Dokter Bea’s sekslessen

Bea

Mei ’68, de seksuele revolutie, alles open en bloot: het lijkt wel alsof Vlaanderen pas vandaag, in de 21ste eeuw, volop de registers opentrekt. Inderdaad, wij hadden het Dutroux-trauma tussendoor te verwerken, maar daar zijn we helemaal klaar mee, tijd voor Goedele en dokter Bea, seks uit de taboesfeer en in het hilarische register. Elke vrijdagavond nu op Ketnet voor de jongsten een “vrank en vrij programma boordevol informatie over relaties en seksualiteit, dat educatief en wetenschappelijk onderbouwd is, met een flinke dosis humor en een vleugje muziek en show”.

Vranke en vrije seks dus. Ach, ik heb als filosoof altijd getwijfeld tussen  Wilhelm Reich en Herbert Marcuse, twee perfecte tijdgenoten uit de 20ste eeuw die daar een uitgesproken mening over hadden.

Voor de Freud-adept Wilhelm Reich (1897-1957) was de sociale emancipatie van de mens onmogelijk zonder totale seksuele bevrijding. Hij is een van de rechtstreekse inspirators van de mei ’68-revolte ook al stierf hij in 1957. De nazi’s beschouwden hem als ontaard, waardoor hij in 1939 naar Amerika vluchtte, waar ze evenmin wild waren van zijn libertaire seksterapieën. Ook al verviel Wilhelm Reich soms in regelrechte mythomanie (zie onder andere zijn Cloudbuster, een machine die zogezegd seksuele energie kon omzetten in regen bij grote droogtes), toch blijft zijn visie op seksualiteit, als een bron van positieve energie en iets algemeen menselijk, geluksverhogend, voor mij een cruciale insteek.

Herbert Marcuse (1898-1979) zag seksualiteit eveneens als een weg naar de zelfverwezenlijking, maar erkende ook een schaduwkant: de totale verseksing als middel tot onderdrukking. Als seks hét dominerende thema wordt, alles is toegelaten en iedereen zich te pletter neukt, krijg je een maatschappij van zombies die geen lastige vragen meer stellen. Brood en spelen in het kwadraat, iedereen gelukkig. Een inzicht dat de term repressieve desublimatie opleverde.

 “Ze neukten en lazen de gazet”

Vrijheid-blijheid-domheid dus. Ongeveer in dezelfde tijd als Marcuse vroeg Albert Camus zich af hoe men in latere tijdperken de moderne mens zal beschrijven. Zijn antwoord: als een neukende krantenlezer. “Je rêve parfois de ce que diront de nous les historiens futurs. Une phrase leur suffira pour l’homme moderne: il forniquait et lisait les journaux”. (La Chute, 1956).

Nu het groot partijcongres in Peking aan de gang is, is het misschien interessant om te zien wat zich in China afspeelt, het land dat immuun is voor de excessen van de kapitalistische decadentie.

Terwijl de Chinese schrijver-dissident en Nobelprijswinnaar Liu Xiaobo deze zomer in gevangenschap is gestorven, en de pers zelfs nog wat strakker gemuilkorfd wordt, hebben de machthebbers in Peking het licht op groen gezet voor een strak geregisseerde Mei ’68 à la Chinoise. Deze uit zich in een fabelachtige explosie van seksshops, naast talloze radio- en TV-programma’s over “hoe doe ik het”, allerlei one-night-datingsites, erotische beurzen, pornofestivals, swingparty’s en sekswedstrijden.

Tian An Men 1989 was inderdaad niet meer voor herhaling vatbaar. Het volk – of liever: de nieuwe middenklasse- moest met iets anders gepaaid worden. In dat opzicht drong een nieuwe hedonistische strategie zich op: als de Chinezen dan toch op het internet zitten, laat hen dan liever op zoek gaan naar de Hemelse Vrede via pornosites, dan opruiende blogs te lezen.

Geen partner hebben is daarbij geen probleem, zelfbediening is toegelaten en wordt zelfs aangemoedigd: voor de mannen zijn er porno en opblaaspoppen, voor de vrouwen is er de vibrator in al zijn vormen, kleuren en geuren. China was al wereldproducent nr. 1 van dit speelgoed, nu is er eindelijk ook een interne markt.  Opvallend: het nieuwe aanbod van de eromarkt, pornografie en prostitutie inbegrepen, wordt niet echt gelegaliseerd maar wel gedoogd. Dat is handig voor het regime en werkt als een publiek chantagemiddel: mensen met staatsgevaarlijke meningen kunnen dan toch nog opgepakt worden als ze vieze filmpjes bekijken of als ze ergens in een fout etablissement gesignaleerd worden.

Maar zeg nu zelf: wie zou zich in dit hedonistisch paradijs nog willen bezig houden met zure regime- of systeemkritiek? Als alle onlust kan geneutraliseerd worden tot een kortetermijnperspectief van seksuele opwinding en bevrediging, is het uit met de dissidentie.  Zo springt de Chinese KP, via een swingende dialektiek, ineens van een autoritair maatschappijmodel naar de postmoderniteit, zonder de burgerlijke fatsoenscultuur of de moderniteit als tussenstappen te hoeven meemaken. Geniaal.

Orgasmocratie

De overgang van communisme naar orgasmocratie is dus minder bizar dan het lijkt. De permanente revolutie gaat door, alleen worden er andere snaren bespeeld. De euforische massakoren die eertijds Mao toegalmden, worden nu vervangen door het even toegewijde hijgen en zuchten (Oosterse vrouwen brengen tijdens de daad ook een soort gepiep voort) van koppels en gangs in volle actie. Nog een etappe later zal ook de democratie ingevoerd worden, althans deze die wij kennen: de shop,- zap- en tweetdemocratie waar alles mag gezegd worden en niets er nog toe doet.

Dat brengt ons weer op de sekslessen van de goedlachse Dokter Bea. Het is misschien toch niet toevallig dat een VLD-Minister van Jeugd, Sven Gatz, zo dol is op dit initiatief. Ergens heb ik het gevoel dat de goedbedoelde “bevrijding van alle taboes” ook kadert in die fameuze repressieve desublimering, zijnde het zo snel mogelijk opkweken van consumerende slaafjes in een vrije markt waar het nieuwste model van smartphone steeds weer orgasmische kreetjes ontlokt.

Zo wordt de enorme nadruk op seks, altijd en overal, op alle netten en zenders, in elke krant of magazine, op de duur een vorm van hersenspoeling. Er is geen inwijding, ontdekking, alles ligt kant en klaar. De onmiddellijke bevrediging van alle behoeften, waarbij elk dieper, nostalgisch verlangen of onrust een belachelijke vorm van zelfkwelling is, toont de “seksueel bevrijde mens” als de perfect manipuleerbare, kneedbare meeloper.

Het afschaffen van kritische afstand is de echte reden waarom wij constant met lust en geluk moeten bezig zijn. En uiteraard is de vrije markt, veel meer dan de politiek, dé plek waar die indoctrinatie haar beslag krijgt. De economische deregulering (het “vrij verkeer van individuen, goederen, diensten), het kredietsysteem (“nu kopen, later betalen”), de universele beschikbaarheid van alles aan discountprijs (in de derde wereld vervaardigde T-shirts aan 1 euro), richt zich tot een kind-mens die alles wil, en direct (“I want it all, I want it now”). Dit infantiele hedonisme is dé motor van de moderne consumptiemaatschappij, en jong geleerd is oud gedaan. Wee hij/zij die even niet het laatste model van Smartphone bezit, of niet mee is met de poppenkast vol kutten en vagina’s. Uitstel of bezinning is geen optie, dokter Bea toont in haar Ketnetshow waar het echt om draait: een zo vroeg mogelijke seksuele rijpheid die kinderen en pubers zo snel mogelijk beschikbaar maakt voor de markt.

We missen een filosofie van de eros, iets dieper liggend, een erotische beleving die de consumptiedwang overstijgt. We vallen in die zoektocht toch weer terug op onszelf en de andere, de intimiteit van het gedeelde bed, de privé-sfeer. En waarom sekslessen zich tot liefde verhouden als automechaniek tot autorijden

Het is een beetje genant om hier tegengas te moeten geven en het risico te lopen van voor puriteinse kwezel te moeten doorgaan, want ik ben echt wel voor een goede seksuele opvoeding van jongsaf aan, er is niks aanstootgevend aan expliciet materiaal, en de Kama Sutra prijkt hier prominent in de boekenkast, tussen andere naslagwerken. Toch lust ik die Bea niet, misschien omdat ze teveel op Maggie De Block lijkt, maar vooral omdat ze iets lijkt te willen verkopen. De dubbele bodem van dit stukje infotainment toont seks als verplichting, en daar kan geen enkele rechtgeaarde libertariër mee leven.

 

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Vrijheid-blijheid-domheid: over de dubbele bodem van Dokter Bea’s sekslessen

  1. Hans Becu zegt:

    Die inschatting spoort toch helemaal niet met die me too- I have hysterie, en het buitenproportioneel verontwaardigd gedoe rond sexueel grensoverschrijdend gedrag, en de reactie van de onderwijskoepels op het nieuwe boekje over sexuele voorlichting (met tekeningen van blote jongens en meisjes, allemaal heel onschuldig, en zelfs perfect politiek correct multi-etnisch). Het is volgens mij een nieuwe confrontatie tussen volk en elite. Het volk surft massaal naar sex op internet, de linkse elite predikt terzelfdertijd een nieuw puritanisme, dat zelfs overweegt de bezoeker van een hoerenkast strafbaar te stellen. Niet de prostituee, want dat is een vrouw en die is per definitie slachtoffer. De elites zijn net zoals de pastoors van 50 jaar geleden. Ze zien geen gradaties en nuances meer, ze zijn manifest onverdraagzaam, en vooral : ze tonen niet het minste begrip en souplesse voor de kleine kantjes van de mensen. Kleine kantjes die ze overigens zelf ook hebben, maar dat vergeten ze. Zo kon het gebeuren dat heel progressief Amerika stikte van verontwaardiging over Pussy Grabbing Trump. Maar die praatte er tenminste alleen maar over, de progressieve artistieke elite in de VS ging massaal tot feitelijk pussy grabbing over, decennialang, en in het geniep. De farizeeers. Nu staan ze daar te blinken, met een rooie kop van schaamte. En ze vinden er niks beters op dan in een soort Mao stijl massaal aan zelfbeschuldiging te doen. I have ! Mijn besluit staat vast : ik stem alleen nog voor politici die niet perfect zijn, die ook al eens naast de pot pissen, en dat van anderen ook niet verwachten. De “graaiers” dus, die handelen en ondernemen en ook zichzelf niet vergeten. Niet die bleke, nijdige principiële inquisitiekoppen als Calvo, maar en rondborstige venten en wijven van vlees en bloed als Dedecker. Mensen met een realistisch mensbeeld en met realistische ambities. Weg met de luchtfietsende principeruiters en wereldverbeteraars , leve de realpolitici met gezond boerenverstand.

  2. Ines zegt:

    Ach, altijd achter alles complotten om de “kritische” mensen te verdwazen. Zoveel krediet ga ik de blauwe bende echt niet geven. En Chineeskes die orgasTISCH piepen? Serieus?Hoe komt men zoiets te weten?? Laat maar zitten:) Een mens leert hier altijd iets bij.

  3. Prometheus zegt:

    Wees geen schaap, wees recalcitrant: Make war, not love & fuck sportsball!

Reacties zijn gesloten.