Antwerpen, drie dode fietsers in drie weken: wat minder op het gaspedaal duwen, en ja, de schepen heeft het druk

Antwerpen

Met een zoon in huis die dagelijks per fiets naar school gaat onder meer via een drukke gewestweg, schrik je wel even telkens er zo’n fietser onder een auto terecht komt en de politie thuis het fatale nieuws mag brengen.
Vlaanderen loopt hopeloos achter inzake fietsers-infrastructuur, dat weten we ondertussen allemaal.
Het Bovenlokaal Functioneel Fietsroutenetwerk (BFF), in totaal 12000 km, moest vijf jaar geleden al af zijn. Onder Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) komt er, ondanks alle hoera-bulletins, jaarlijks amper 75 km fietspad bij. Aan dat tempo duurt het nog een halve eeuw voor het netwerk gerealiseerd is, becijferde het Rekenhof.

Laten we een kat een kat noemen, en zonder aan NVA-bashing te doen: de fiets wordt door deze partij niet als corebusiness beschouwd. Het vehikel ademt groene ideeën uit, utopische plannen rond een autovrije stad, teveel Gents-linkse lucht, een te grote Van Besien-factor, en doet denken aan bakfietsouders die toch Groen of erger stemmen. Ten onrechte natuurlijk. De fiets is bij voorsprong hét stedelijk vervoermiddel in het buitenland, zie Kopenhagen, Amsterdam, München, Straatsburg. Maar ergens blijft de grootste Vlaamse partij focussen op de fermettevlaming die met de auto naar de bakker gaat, het kaderlid met bedrijfswagen, de zelfstandige met een SUV voor de deur.

Oogt de fietserij politiek te “groen”?
De fiets anderzijds is taalkundig afkomstig van het vice-pferd, een ersatz-paard voor de onderklasse, een hilarisch stuk roest waar de proleten op tsjakken. Weer mis: het zijn de trendbewuste middenklasse-Vlamingen die rond snorren met een elektrofiets waar je makkelijk 5000 euro voor betaalt. Niettemin blijft de N-VA een autopartij, en ziet ze in haar onderbewuste de fiets nog altijd als attribuut van de politieke aartsvijand. Boze tongen zouden fluisteren: “Het zwart-gele beleid organiseert een natuurlijke selectie met de groene fietser als verliezer”.

Veiligheid en zo

Koen Kennis, schepen met vijf bevoegdheden en 40 mandaten
Deze kramp vertaalt zich ook op lokaal vlak. In drie weken tijd verongelukken in Antwerpen drie fietsers op een gelijkaardige manier, namelijk bij groen licht terwijl een afdraaiende auto hen niet opmerkt. (“De autobestuurder verklaarde dat hij groen licht had, en dat hij de fietser niet gezien had”). Dat op zich vind ik al een veeg teken, waar het beleid niét rechtstreeks verantwoordelijk voor is: in zo’n situatie let je toch als bestuurder dubbel op? Drie keer in je spiegel en dan nog eens omkijken? Wie duwt in godsnaam zonder kijken op het gaspedaal bij het afslaan aan een oversteekplaats voor fietsers en voetgangers? Is dat ook geen vorm van minstens “schuldig verzuim”? Waarbij ook moet gezegd dat fietsers niet altijd vrijuit gaan en zich van de wegcode soms weinig aantrekken. Of is het toch vooral een kwestie van visie op de openbare ruimte en stadsinrichting?

Dat brengt ons op het mobiliteitsbeleid zelf, en zijn verantwoordelijken. Neen, Koen Kennis, schepen van Financiën, Mobiliteit, Toerisme, Binnengemeentelijke Decentralisatie en Middenstand (even ademhalen) hoeven we niet meteen van doodslag te beschuldigen, ook al is de Fietsersbond ziedend over de jungle waardoor een Antwerpse fietser zich moet bewegen, het gebrek aan degelijke fietspaden en “conflictvrije kruispunten”. En ook al eist de oppositie (uiteraard) zijn aftreden.

Toch is hij de exponent van een individualistische, autominnende mentaliteit binnen een partij die genetisch niet wild loopt voor radicale stadsvernieuwing. Waardoor Antwerpen dus echt een achterstand heeft opgelopen, en zelfs geen zin heeft om zwaar vrachtvervoer uit schoolomgevingen en winkelcentra te weren: een ingediende motie om daar versneld werk van te maken, werd door de Antwerpse gemeenteraad gewoon weggestemd.
En bovendien, tweede vraag die ik me stel: kan een schepen van zo’n grote stad, met vijf bevoegdheden én zo’n veertig mandaten,- waaronder bestuursfuncties in de eigen partij, Eandis, Integan, VITO, het Antwerps Havenbedrijf , Finea en het Vlaams Pers-, Radio- en Televisie-Instituut, Publi-T en Telenet (jawel),- zich nog wel echt bezig houden met mobiliteit en verkeersveiligheid in zijn stad? Het cumulfenomeen komt hier onvermijdelijk om de hoek kijken: na drie doden in drie weken mag mobiliteitsschepen Koen Kennis zich wel eens bezinnen over prioriteiten en het feit dat een dag maar 24 uur telt.

Tenslotte nog iets over burgerinitiatieven. Of dat rood-groen kartel in Antwerpen Bart De Wever van de troon kan stoten, is zeer de vraag. Maar zo’n open brief van Ouders van Verongelukte Kinderen, dat snijdt wel. Vooral als de inhoud manifest genegeerd wordt. Toch maar opletten met dat “koud” imago, bij een partij die voor de rest zo op het veiligheidsthema hamert.

Vindt u deze column interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u tenminste eens goed kunnen lachen? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, misschien een goed idee.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Antwerpen, drie dode fietsers in drie weken: wat minder op het gaspedaal duwen, en ja, de schepen heeft het druk

  1. Hans Becu zegt:

    Het enige wat in die fietsendiscussie relevant is zijn de historische cijfers op langere termijn van het aantal fietsongevallen gerelateerd aan het aantal fietskilometer per jaar. Dan kan je een beleid beoordelen. De rest is steekvlam-emo politiek op basis van recente incidenten. Ik ben ooit deze blog beginnen lezen om net daarvan vanaf te raken.

    • Prometheus zegt:

      Emo- en steekvlam politiek, inderdaad.

      Drie (3!) zelfdodingen per dag in Vlaanderen. “Dat” is een structureel probleem.

      Daar helpen flitspalen, trajectcontroles, fietsstraten en autovrije stadscentra niet bij.

      Zelfdodingpreventie dat brengt de overheid uiteraard financieel niets op, tenzij u rond uw vijfenzestigste actieve euthanasie toepast.

      Nuja, dat normale mensen depressief worden en zelfdoding overwegen in dit land is natuurlijk perfect normaal. Wie niet manisch depressief wordt van de weerzinwekkende dorpspolitiek en de simplistische schaapachtige bevolking in dit land, is psychisch gestoord of gewoon links, maar dat is ongeveer hetzelfde.

      En dan hebben we nog de dodelijke werkongevallen. Lijkt me volstrekt logisch werken te verbieden. Dat is veiliger, jawel.

  2. Jan Kniesoor zegt:

    ‘Aquest món que vivim…’ (Catalaans voor ‘deze wereld, waarin wij leven…’)
    De oprichting van de Vereniging van Ziedende Bikers, zou dat geen goed idee zijn? De VZB! Vanaf het ogenblik dat de eerste elektrische Harley’s op Vlaamse wegen rijden en kleppende choppers stilaan tot het verleden gaan behoren (2020 of vroeger?), geeft men alle ‘zware jongens en meisjes’ uit de regio hier een seintje dat, mochten ze geïnteresseerd zijn, ze zich kunnen aansluiten… Aan ‘leatherjackets and matching boots’ geen gebrek, enkel nog de ‘electric motorbikes’ en een geschikt clublokaal om de eerste ‘ride-&sit-in’ voor te bereiden en men is vertrokken! Bedoeling is natuurlijk die drieste, steekblinde en rotverwende automobilisten op zoveel mogelijk plaatsen definitief en voorgoed het land uit te pesten! Om de sfeer erin te brengen op deze eerste motorclub activiteit, een swingende indierockband – unplugged, want genoeg decibels van al die strontauto’s! Niet vergeten mee te nemen : een grote spandoek voor meer democratie en autonomie in Europa (anders moet men daar nog eens apart voor gaan betogen in Brussel). Als daar maar geen ongelukken van komen…

  3. bertie zegt:

    Sinds de knip op de Leien heeft de stad Antwerpen een kaart uitgegeven, die ook online staat, met daarop weergegeven de uitgelezen fietsroutes als alternatief om fileproblemen te vermijden met de persoonlijke auto, waarvan ook een aantal de zeer ruim opgevatte binnenstad helemaal niet meer in mag sinds de lage-emissiezone er van kracht werd.
    Wat op deze kaart onmiddellijk opvalt, is dat de alternatieve wegmarkeringen allemaal in het rood zijn weergegeven.
    Nochtans is het de gewoonte op apps als fietsknoop of websites als fietsroute.org en dergelijke om de zeer makkelijk uitstippelbare fietstrajecten via knooppunten steevast in het groen, het blauw of desnoods het geel af te beelden, maar nooit in het rood. De rode kleur die wel eens een enkele keer verschijnt in een passage, duidt op “te mijden”.
    Het is natuurlijk mogelijk dat de stad Antwerpen al haar alternatieve fietsroutes van bij het begin terecht als letterlijk levensgevaarlijk wilde bestempelen, terwijl de verantwoordelijke schepen, Koen Kennis, naar ik me goed meen te herinneren, de mandatencarrousel van binnenuit aan het hervormen is.

    Roma non uno die aedificata est, zal de voorzitter-burgemeester daar met veel gratie aan toevoegen.

  4. Prometheus zegt:

    Minder fietsers in de stad zou anders ook wel helpen…

    Vreemd: Als een fietser in de stad wordt aangereden door een auto (laat staan een 4×4) wordt het breed in de media uitgesmeerd en horen we de bijbehorende oproep tot autovrije steden.
    Maar… als er een fietser wordt aangereden door een bus of tram van het openbare vervoer, dan blijft het oorverdovend stil.
    Dubbele standaard lieve linkse mensen?

  5. walter maes zegt:

    Schandelijk is dat fietsers overal in Vlaanderen als overlast beschouwd worden in het verkeer. Fietspaden zijn om bij te huilen en voor snelle electro’s (45/uur) is er geen reglement noch aangepast fietspad. Ik pleit ervoor dat alle stadscentra volledig autovrij gemaakt worden zoals bijv in veel Hollandse steden. En dat zone 30 gecontroleerd wordt. En dat huizen, bomen, voortuinen, bossen enz moeten wijken voor fietspaden, zoals ze ook moeten wijken voor autowegen. Om moedeloos te worden. Het zal alleen veranderen wanneer bewindvoerders zelf getroffen worden door dode fietsers in hun gezin. Niet vroeger. Gebabbel, dat wel …

Reacties zijn gesloten.