Burgemeester Ada Colau mag zich bezinnen: het zijn misschien toch niet zozeer de toeristen die haar stad bedreigen

jowanterrorist

De Europese komkommertijd is afgeschoten, en hoe. Terug tijd voor het betere werk. Op de Barcelonese Ramblas, misschien wel de drukste wandelstraat ter wereld en alleszins de meest bekende onder de toeristen, reed een bestelwagen in op de menigte. Balans: 8 doden en 130 gewonden. Honderd kilometer verder miste een andere terreurcel de afslag naar het mondaine Salou en reed in het godvergeten gat Cambrils in op een onbestaande menigte. Dat bijna komisch amateurisme komt altijd terug, steeds meer zelfs. Ooit, als de nachtmerrie voorbij is, wordt dit misschien een onderwerp voor een De Funès-achtige slapstick.

Reconquista

Maar er zijn dus weer doden gevallen, en het is weer alle hens aan dek voor het koffiedik kijken: wie, wat, hoe, wshariaaarom. Waarom Spanje, het land dat volgens Marc Grammens zaliger van terreurdaden ging gespaard blijven omdat dit land niet deelneemt aan de bombardementen op IS? Waarom Barcelona? Waarom de Ramblas en niet de rosse buurt er vlak naast, de barrio El Raval waar toch veel meer te beleven valt? En vooral: is er een verband met het Catalaanse autonomisme?
Dat laatste houdt de Vlaamse beweging natuurlijk danig bezig, met haar soms bijna kinderlijke idolatrie ten aanzien van de Catalaanse onafhankelijkheidstrijd die, geven we toe, veel meer schwung heeft dan het kneuterige Vlaamse misdienaarsflamingantisme. Het ontbreekt daarbij niet aan complottheorieën: de Mossos d’Esquadra, de Catalaanse politie die losstaat van het Spaanse ministerie van Binnenlandse Zaken, zou vanuit Madrid opzettelijk ondergeïnformeerd zijn over radicale elementen, in de hoop dat deze toeslaan en het volk smeekt om meer coördinatie,- minder autonomie dus. Een sterke Spaanse natie die eendrachtig optreedt tegen de terreurdreiging.
Dat kan best wel zo zijn, maar demografisch en politiek zijn er andere feiten die doen vermoeden dat Catalonië ook zelf, intern, een probleem heeft. De rijkste provincie van Spanje kent de grootste moslimpopulatie, een goeie half miljoen. Men schat dat zo’n 20% van hen “geradicaliseerd” is. Wat betekent dat concreet? Ze profiteren van de goede sociale voorzieningen maar leven voor het grootste deel in een marginale subcultuur die de drugstrafieken, wapenhandel en mensenhandel controleert. Het jihadistische netwerk dat zich daarboven op ent, is half crimineel, half fanatiek-religieus, en droomt zelfs luidop van een reconquista in omgekeerde zin: de herovering van Al Andalus, zoals Spanje in moslimkringen genoemd wordt, het land dat tussen 711 en 1492 door de Arabieren werd bezet.
Dit Molenbeek van het Zuiden krijgt een permanente instroom van salafistische strijders uit Marokko, mede dankzij de Spaanse enclaves in dat land, met name Cuete en Melilla, transitzones waar nagenoeg geen grenscontroles bestaan. Europa is aan die kant zo lek als een zeef. De Amerikanen waarschuwden de Spanjaarden al vanaf 2004 dat in de regio Barcelona verschillende radicale groeperingen actief waren die volop jihadisten ronselden.

Progressief-modernistische etalage

Nit_Barcelona_h1De vraag blijft dan wat deze stad en de Catalaanse regio zo aantrekkelijk maakt voor dit uitschot. Behalve de reeds genoemde sociale voorzieningen, beter dan in de rest van Spanje, is het voor analisten duidelijk dat de anti-Spaanse, anti-Amerikaanse en anti-NAVO-stemming van de linksdraaiende provincie een prima socio-politiek camouflageveld vormt voor criminele terreurorganisaties zoals de beruchte Takfir wal-Hijra, een moslimradicale beweging die expliciet ijvert voor de her-arabisering van Spanje en bij uitbreiding Europa.
De Catalanen willen autonomie en beschouwen zichzelf als een superieure enclave, een eiland van verdraagzaamheid en progressief élan op het Iberisch schiereiland. Maar net daardoor raakte het veiligheidsthema op de achtergrond en moest de bubbel ooit uiteenspatten. Alsof ze dachten dat een regio met zoveel moslims nooit op eigen territorium een aanslag zou plegen. In Brussel, Parijs en Londen weten ze ondertussen wel beter.
Het is een boeiende ontwikkeling die vele autonomisten op het verkeerde been zet, ook in Vlaanderen: criminele jihadisten die zich als schimmels op het separatisme enten, omwille van het decentraliserend effect, de machtsvacuüms en de bevoegdheidsconflicten waar we in België zo mee vertrouwd zijn. Het linkse bestuur onder de charismatische Ada Colau schijnt daarbij wel wat blinde vlekken te vertonen aangaande die jihadistische onderlaag, in haar ijver om vooral niet van racisme of xenofobie beschuldigd te worden.
Wellicht daarom richtte Colau haar pijlen op de toeristen, die haar stad zogezegd om zeep helpen. Xenofobie in een linkse variant. De radicale moslims hebben ook in dat verband de puntjes op de i gezet: het zijn niet de wandelaars op de Ramblas die de stad bedreigen, integendeel, die kwamen mee terecht onder het busje van Moussa Oukabir en C°.

Tijd voor bezinning in het multiculturele en modernistische uitstalraam van Europa.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Burgemeester Ada Colau mag zich bezinnen: het zijn misschien toch niet zozeer de toeristen die haar stad bedreigen

  1. bertie zegt:

    Heeft ze dat verslag van de CIA toch verkeerd gelezen: zeker, ‘toeristen’ in plaats van ‘terroristen’.
    Vandaar stonden er geen betonblokken op de toegang tot de Ramblas, daar hou je inderdaad geen toeristen mee tegen. Tot daar de grap. En nu ernstig.

    Binnen het uur na de aanslag wisten de veiligheidsdiensten ineens alles mee te delen over die terroristen. Opgemaakt uit één achtergelaten paspoort in de bestelwagen, net als in Nice en in Berlijn. De informatie is dus net als in Nice en in Berlijn op voorhand bekend, anders kan dat nooit zo snel samengevat aan de pers meegedeeld worden. Hier is stront aan de knikker. Als je 200 of 2.000 geradicaliseerde mohammedanen volgt, en lethargisch afwacht totdat daarvan dan 10 of 20 effectief een aanslag plegen, ben je voor mij als overheid medeschuldig. Als er wetten zouden zijn die verhinderen om die 200 of 2.000 meteen het land en Europa uit te zetten, richting Mekka, dan zijn er zeker wetten genoeg om ze in gesloten opvolgingscentra weg te steken, met het oog op hun deradicalisering, waar nu precies niet veel van in huis komt.
    Een soort collocatie als het ware, waarbij we geradicaliseerde mohammedanen beschouwen als geestezieken, die niet normaal in onze maatschappij kunnen functioneren. Ter berscherming van ons en van henzelf, die evenmin hoeven te sterven voor een verloren zaak.

  2. Christel Van den Maegdenbergh zegt:

    Alle camera’s zijn nu wel gericht op Barcelona, maar ondertussen zijn er nog slachtoffers gevallen van de steekpartijen in Turku, Finland en in Soergoet, Rusland. In Finland is de dader zoals in Barcelona een Marokkaan van 18 jaar.
    De media besteden veel te veel aandacht aan de daders, daar kicken ze wellicht op of dwepen ze ermee. En ze zijn nog zo jong, dus gemakkelijk te beïnvloeden door de IS en hun (sociale) mediakanalen. Als hun terreuraanslagen nu eens als faits divers werden behandeld en de daders gewoonweg niet meer getoond noch genoemd zouden worden, dan heeft IS geen (of toch veel minder) aantrekkingskracht meer op de moslimjongeren.

    • Martine Langenaken zegt:

      Je hebt volgens mij volkomen gelijk Christel en je durft tenminste al die heersende simplistische ideeën overstijgen ! Het komt natuurlijk van een vrouw !
      Aan jullie mannen, die hier met oogkleppen zo te keer gaan, kan ik aanraden te lezen :
      ” Tijd van woede ” van Pankaj Mishra.

  3. Prometheus zegt:

    Wie ligt er nog wakker van een aanslag? Dat is toch het nieuwe normaal?
    Enfin, volgens de islamitische burgemeester van Londonistan, Sadiq Khan toch?
    Dat dit communistische bolwerk liever terroristen heeft dan toeristen, lijkt me logisch, beide ideologieën zijn immers anti-Westers en dus partners in crime.

    Nooit begrepen wat Vlaams nationalisten in het linkse Catalaanse separatisme zien.
    Catalonië is een linkse minderheid in een eerder conservatief centralistisch land.

    Vlamingen zijn een (conservatieve) meerderheid gedomineerd door een minderheid van Franstalige socialisten en haute finance in een bananenmonarchie.

    Dat de Catalaanse onafhankelijkheidstrijd veel meer schwung heeft dan het kneuterige Vlaamse misdienaarsflamingantisme. Tja, als men het Vlaams Nationaal Zangfeest vergelijkt met de Manifiësta van de communisten… Dan weet je hoe laat het is.

Reacties zijn gesloten.