Karel Verhoeven versus De Wever: nooit bewees De Standaard beter dat haar houdbaarheidsdatum definitief is overschreden

karel_verhoeven5nb

Het heeft meer en meer iets van een opstootje op de koer van de lagere school: meester, hij doet het weer. U kent het verhaal ondertussen, het gaat al twee weken mee in deze komkommertijd: naar aanleiding van de twee ontsnapte gevangenen uit het Antwerpse justitiepaleis pakt DeStandaard-redacteur Bart Brinckman Bart De Wever nogal persoonlijk aan in een artikel dat bol staat van insinuaties (achter een betaalmuur, sorry). Deze fulmineert vervolgens op de N-VA-website tegen DS en beschuldigt Brinckman van stemmingmakerij. Vervolgens klimt hoofdredacteur Karel Verhoeven in zijn pen en bakt het nog bruiner. Hij vergelijkt De Wever met Trump en gewaagt over “pestgedrag” als zijn krant wordt aangevallen door een politicus. Hoeveel kleingeestigheid kan Vlaanderen hebben?

Eerlijkheidshalve, –en iedereen weet dat ik kritisch tegenover de man sta-, moet ik hier De Wever meer krediet geven dan de twee verongelijkte inktkoelies. Een politicus moet namelijk polariseren en standpunten innemen, ook ad hominem, dat is gewoon zijn missie. Inclusief richting pers, in een echte democratie hoeft dat geen probleem te zijn, in een land als Turkije natuurlijk wel. Een journalist anderzijds mag ook “opiniëren”, maar noem het dan ook zo en verpak het niet als informatie. Noem het gewoon De Brinckmanfactor of zoiets.

En hier komen we bij de kern van het probleem. Een opiniërende krant met senior writers die hun meningen als nieuws verkopen, daar zit niemand meer op te wachten in het internettijdperk. Ooit schitterde elke zuil in België en Vlaanderen met een eigen papieren aanhangsel, een eigen Pravda, maar die tijd ligt gelukkig lang achter ons. De vraag was alleen op welke manier de papieren pers zichzelf ging heruitvinden, gezien het nieuws met de snelheid van het licht alle digitale platformen rondfloepte. En met die vraag zitten ze nog altijd op De Standaard, De Morgen, Knack en aanverwanten.

Existentiële malaise alom, toegedekt met veel branie. Het kompas van DS is vervolgens compleet tilt geslagen. Hoofdredacteurs werden opiniërende hoofdredacteurs, postmoderne orakels die dachten dat hun mening zelf nieuwswaarde had. Brave inktkoelies namen klakkeloos de PR-taal van politici over (herinner u Daniel Termont, de “tweede beste burgemeester ter wereld” die door DS bijna als een heilige werd opgevoerd). Lui als Bart Brinckman probeerden dan weer persoonlijke relevantie te creëren en gingen hopeloos in de fout via tendentieuze roddeljournalistiek. Dit zootje, dat zich op de sokkel van de “kwaliteitspers” had gehesen, mocht dan ook nog eens om de haverklap op de publieke omroep reclame maken voor zichzelf en hun dodebomenmedium. Tussendoor mochten nitwits als Abou Jahjah en zelfverklaard opiniemaker Noël Slangen de gaatjes opvullen. De abonné slikte het allemaal.

Eén keer heb ik zelf van Brinckmans journalistieke kwaliteiten mogen proeven, toen hij zogezegd een persoonlijk interview van me afnam in het Brusselse café Falstaff, en het achteraf een zoveelste roddelstuk over het Vlaams Belang bleek. Liegen en bedotten behoort tot zijn vast handelsmerk, geruggensteund door een zwakke hoofdredacteur met hippie-allures.

Onderzoeksjournalistiek zei u?
Ondertussen moest het lezerspubliek blijven geloven in de intellectuele autoriteit en integriteit van deze veredelde roddelgazet. Terwijl zusterkrant Het Nieuwsblad zich gewoon beperkte tot de laagdrempelige no-nonsense-berichtgeving, blies DS zich steeds meer op, als een ballon gebakken lucht waar heel Vlaanderen van verbijsterd tot onverschillig tegen aan keek.
In het licht van deze hyperinflatie is de arrogantie van Verhoeven helemaal begrijpelijk: het is de vlucht vooruit van iemand die in zijn diepste binnenste wel weet dat het voorbij is, maar die hoopt dat het zijn tijd nog wel zal duren. Vergelijk het met een oplichter die schulden steeds maar weer met andere schulden delgt.
Het intellectueel faillissement van DS uit zich onder meer in de afwezigheid van het enige waar kwaliteitsjournalistiek vandaag nog iets kan betekenen tegenover de digitale tsunami: het geduldig uitspitten en op zoek gaan naar wat zich onder de oppervlakte van de actualiteit verbergt. De onderste steen boven halen als het ware, Watergate achterna. Ja, de skalp van die ene hersenspecialist die te slordig was in het papierwerk, Stefaan Van Gool, die kunnen ze op hun naam schrijven (“De val van een topdokter”). Maar de grote politieke schandalen die recent hun afwikkeling kenden, daar heeft de honderdkoppige DS-redactie collectief naast gekeken. Of was het gewoon lafheid?
De Samusocial-affaire rond Ivan Mayeur en zijn zelfbedieningspraktijken bijvoorbeeld, barstte los dankzij spanningen tussen PS en SP.a, deze laatste in hoofde van Brussels minister van Mobiliteit Pascal Smet die op de doorlichting aandrong. DS sprong nadien maar op de kar, als het doorlichtingsrapport al rond was.
De zaak Optima toont nog flagranter hoe afwezig de papieren “kwaliteitspers” is in de onderzoeksfase. Er waren voldoende indicaties van malversaties, men moest de boeken maar inkijken, maar het waren uiteindelijk de Gentse dorpspolitiek en de aartsvijandschap tussen N-VA en SP.a die Piqueur en consoorten de das omdeden, waarbij toch ook de tweede beste burgermeester ter wereld veel van zijn pluimen verloor.
Affaires als LuxLeaks en PanamaPapers kwamen alleen naar boven door het werk van hackers en buitenlandse journalisten, die hun informatie deelden met een aantal Vlaamse media.

Onderzoeksjournalistiek dus: DS gebuisd. Analyse en achtergrond: DS gebuisd, het zijn de Brinckmans die de toon zetten. Opinie: niemand geeft nog een stuiver voor de opinies van Verhoeven en C°, dat ze gewoon een blog beginnen zoals elke sterveling. Waarom de overheid deze industrie van de dode letter blijft subsidiëren (800 miljoen per jaar vloeit naar de grote mediagroepen, via allerlei gunstmaatregelen zoals BTW-vrijstelling en quasi gratis bedeling via Bpost), is me een raadsel. De democratie is er helemaal niet mee gediend, integendeel, het zijn de digitale nieuwkomers zoals Apache, Newsmonkey, Doorbraak en Sceptr die in Vlaanderen aan de weg timmeren.

Jammer voor de perskaartjournalisten, de senior writers en hun gepriviligieerde plekjes in de politieke en andere salons, maar hun tijd is voorbij. De oprisping van Bart De Wever mag dan al rancuneus van toon zijn, het antwoord is ondermaats en bewijst dat we dit soort hautaine ivoren-toren-journalistiek helemaal niet nodig hebben. Een zachte dood voorspel ik deze schrijvende persbureaucratie. In de schaarse Vlaamse bossen ruist het geboomte opgelucht.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

13 reacties op Karel Verhoeven versus De Wever: nooit bewees De Standaard beter dat haar houdbaarheidsdatum definitief is overschreden

  1. Hans Becu " zegt:

    Deze industrie wordt gesubsidieerd in ruil voor volgzaamheid en trouw van de pers aan het Belgisch model waarin de machtspositie van de traditionele partijen ondanks zwaar electoraal verlies gebetonneerd is, niet in het minst via het model van sociaal overleg tussen vakbond en patronaat, het VBO uiteraard, en niet Voka.Daarom vertraagt ACW-militantKris Peeters systematisch alle hervormingen door ze door te schuiven naar het sociaal overleg. Op die manier regeren ook de socialisten nog steeds mee. Nva moet en zal een hak gezet worden. Want naast Vlaamsgezind is die partij ook rechts. Om ze te torpederen mogen de linkse journalisten van de bazen dus ook nog eens multiculsgewijs en neomarxistisch tekeer gaan, en de nva systematisch framen als VB light. Zo moet je maar eens de opinie-ruimte inventariseren die PvdA en Peter Mertens in Knack krijgen, eigendom van de conservatieve katholieke familie De Nolf. Niet anders te verklaren dan met geld. Dewevers irritatie is dus terecht, want het is niet het eerste incident. En wat Brinkman en Verhoeven doen gebeurt weloverwogen, en met instemming van de baas.

    • Mady Vermeulen zegt:

      Dit is kort en goed gezegd waar het om ging, waar het om gaat, en waar het nog een eeuwigheid om zal blijven gaan. Johan legt de vinger in de wonde, en jij strooit er het zout is. Een mens met nog ongespoelde hersens wordt er depri van.

  2. filips bossuyt zegt:

    Grandioos geschreven, chapeau beste Johan.

  3. Koenraad zegt:

    Waarom heeft Knack zijn open onlineforum plots afgesloten, dacht je? Bij de veelvuldige reacties was er naast rommel, uitgespuwde rancune, schrijf- en stijlfouten³, ook best wat nieuws te vinden : rare, bizarre inzichten ; grappige, bijdehante, onderkoelde, cynische, averechtse meningen ; correcties en aanvullingen op redactionele artikelen, enz.
    Met één stalinistische ‘bovenafse’ beslissing werd dat leuke forum de pas afgesneden. Vlaanderen zal bekrompen zijn, of het zal niet zijn.

    • hans becu zegt:

      volledig mee eens. En niet alleen knack, maar alle mainstream media, inclusief de redactie.be van de VRT. Zo wordt het opiniërende monopolie van de journalisten gewrijwaard, en hebben ze geen last meer van de marketingafdeling die uiteraard al die mails ook leest, en ongetwijfeld reageert als de reacties op opiniestukken massaal negatief zijn. Vraag maar aan Abu jahjah. Slecht voor de verkoop. En aldus sloegen ze vliegen in klap. En als ik nu het hysterisch en chaotisch gekakel met die eieren lees, dat onze journalisten blijkbaar als informatie aanzien…daar word een mens helemaal chagrijnig van.

      • Mady Vermeulen zegt:

        Wat betreft het gekakel over eieren las ik net het volgende van de hand van een andere Vlaming die nooit de mainstream media haalt: “GROEN en SP.A zitten met een Fipronil-ei! Zij vragen de grootst mogelijke transparantie van FAVV (voedselveiligheid!) en een versterking van de controles. Zij laten zich leiden door de verregaande transparantie die zij zelf altijd gegeven hebben over de niet-toepassing van de taalwetten in Brussel. “

  4. Eigenlijk ben ik het niet altijd eens met Sanctorum, maar deze keer wel. De recent overleden, beste journalist ter wereld (althans in Vlaanderen) Mark Grammens in zijn JOURNAAL hekelde reeds jaren de waardeloosheid van de in Vlaanderen alzo geheten ‘Kwaliteitspers’… en verwees meteen naar mondiale kleppers, die hij steeds weer van a tot z las…

    Ook hij maakte heel scherp het onderscheid tussen verslaggeving van wat feitelijk gebeurd was en opiniestukken…

    Hij wees ook naar de rampzalige dalingen van de verkoopcijfers van die bladen… Ze verdienen niet beter.

    Beleefde groeyen en doe zo voort, a.u.b.

  5. Ja, we kunnen het alleen maar beamen. Voor wie het nog niet gedaan heeft, stop met de officiële propaganda te kopen. De media zijn het papier niet waard waarop ze gedrukt worden.

    • Eugeen Gysels zegt:

      Een goede 30 jaar geleden is de staatssteun voor de pers ingevoerd en ik ben toen direct gestopt met kranten te kopen/lezen. Waarom zou ik voor een krant dubbel betalen dacht ik, eenmaal via mijn belastingen en dan nog eens in de krantenwinkel? Internet is een véél rijkere bron aan informatie dan die poco-journalistenbrol. De tijd heeft mij gelijk gegeven inzake mijn beslissing…wie volgt er eindelijk?

      • Nolens Volens zegt:

        Is het ook niet zo dat beroepsjournalisten onder een gunstiger pensioenregime vallen dan het plebs?

  6. M. Hoefmans zegt:

    Goed gezegd, Sanctorum, je bent een perfecte tegenpool van Brinckman 🙂

  7. filips bossuyt zegt:

    Toen men in de Morgen nog kon reageren op de artikels van mr Eeckhout, waren er zeker 90% niet akkoord met zijn schrijfsels. Nu kan de heer Eekhout terug rustig slapen !

  8. Eric Van Damme zegt:

    Als links-liberaal, een politieke strekking die hier niet bestaat, genre D-66, kan ik me als lezer van dS volledig akkoord verklaren met deze column. Ik mis Manu Ruys… ik mis elke intellectuele duiding. In de plaats kwam rhetoriek, vooringenomen opinies, door de tijdsgeest verwrongen artikels, politiek correcte ontboezemingen. Ik hoop nog elke dag dat de krant ontwaakt; tot een moment van aha-erlebnis weet te besluiten, tot een radicaal inzicht uit een verdwazing opstaat…

Reacties zijn gesloten.