Voor elk jaar zonder parlement kunnen we een F-35 extra kopen: waarom democratie een prijs mag en moet hebben

F35

Hoeveel mag democratie kosten? Gekke vraag misschien, maar in een tijd waar werkelijk overal een bedrag wordt opgeplakt (bijvoorbeeld hoeveel uw leven nog waard is), is ook de kost van ons politiek systeem aan de orde. Terwijl, vergis u niet, er meer dan ooit verspild wordt zonder dat een haan erom kraait. Maar soit, de instellingen dus.
De afschaffing van de Senaat en het afslanken van de parlementen tot 100 Kamerleden (nu 150) en 80 Vlaams Parlementsleden (nu 124) levert een besparing van 30 miljoen euro per jaar of 150 miljoen euro per legislatuur op. Dat heeft professor economie en beleidsmanagement Lode Vereeck (UHasselt), tevens gecoöpteerd senator voor Open VLD, op vraag van Het Belang van Limburg berekend. Champagne zou ik zeggen. Of toch niet?

Droogweg voegt Vereeck er langs zijn neus aan toe dat de N-VA niet toevallig de grootste pleitbezorger van een ‘parlementair dieet’ is: kleinere partijen als Groen en Vlaams Belang zouden bij zo’n afslanking in sommige provincies zelfs geen verkozene meer hebben, terwijl de effectieve kiesdrempel zou stijgen naar 8 procent voor het Vlaams Parlement en 9,2 procent voor de Kamer. Het aloude systeem D’Hondt, een wiskundige hokuspokus die in vele Europese landen wordt toegepast, bevoordeligt sowieso de grote partijen, die minder kiezers nodig hebben voor een zetel dan de kleintjes. Maar het reduceren van het aantal verkozenen drijft die vertekening nog op.
In cauda venenum zowaar. Of hoe het opdrijven van “efficiëntie” ook altijd een keerzijde heeft. In de privé-sector rationaliseert men zodanig dat werknemers uitgebrand worden gedumpt. Bij elke “afslankingsronde” stijgt zogenaamd de rendabiliteit en applaudisseren de aandeelhouders, maar op het einde hou je een bedrijf over waar mensen constant naar adem happen en proberen boven te blijven ten koste van de andere (het beruchte Lean-systeem waar naast elke werknemer letterlijk iemand zit te chronometreren). Finaal kan deze rat race een complete economie doen kapseizen, tenzij je compleet met robotten verder kan. En dan nog: wat is een economie waard die quasi-volledig drijft op werkloosheid en ziekenfonds?

Particratie plus

Maar terug naar de politieke hervormingen. Door de schandaalsfeer rond de beruchte graaicultuur en de mandatencumul lijkt één bepaalde, dominante partij nu het ei van Colombus te hebben gevonden: minder volksvertegenwoordiging en kleinere parlementen. Meer stemmen dus vereist per zetel. Daarmee is de particratie op een hoger niveau gekomen: slechts enkele grote partijen verdelen de koek én de dotaties, de rest sluimert in de marge en is gedoemd om politiek uit te sterven wegens geen vertegenwoordiging, en dus geen media-aandacht. Dat dit een verschraling van de democratie betekent, hoeft verder geen betoog. Of u nu al dan niet fan bent van Kristof Calvo, Peter Mertens of Tom Van Grieken,- deze mensen horen wél thuis in het politiek debat, en wel in het centrum daarvan, niet alleen de achterzaaltjes van cafés, de Samizdat-lectuur of het internet.
De vergelijking met het Turkije van Erdogan lijkt van de pot gerukt, maar toch is een gewaarschuwde kiezer er twee waard: zogenaamde hervormingen van het systeem moeten met een vergrootglas bekeken worden, volgens het principe “Cui bono?” (aan wie brengt het op?). De particratie neigt onvermijdelijk naar het tweepartijensysteem (zoals in de VS), of in een volgende fase via een gekortwiekte oppositie zelfs naar de éénpartijstaat waarmee ene Steve Stevaert ooit lokaal in Hasselt experimenteerde.
Surfend op de antipolitieke stemming in de publieke opinie, vindt het N-VA-voorstel misschien zelfs makkelijk bijval: hoe minder politici, hoe minder politique politicienne, hoe minder Samusocial. Maar dat is natuurlijk een valstrik, want dan zou een afschaffing van het parlement de perfecte optie zijn. We kiezen de politici die we verdienen, dat is de realiteit, en een goed politicus mag een degelijk loon verdienen. Geen vijf of tien uiteraard.

Dus neen: ik wil deze “rationalisering” helemaal niet. Dat men de senaat opdoekt tot daaraan toe, de kiesdrempel en de partijdotaties afschaft, het ziekelijk systeem dat grote partijen nog groter maakt, maar niet het parlement, en zelfs geen stukje daarvan. Overigens is 30 miljoen euro in begrotingsnormen een peulschil, namelijk één derde van één F-35-gevechtsvliegtuig zoals België er zinnens is een hondertal in het winkelkarretje te leggen. De kostprijs van één F35 is daarnaast ook genoeg om 12 rusthuizen, 1 ziekenhuis, 156 parken, 47 basisscholen of 12.145 speeltuinen te bouwen, berekende ooit iemand.
Appelen met peren vergelijken? Kan zijn, maar besparingen op zich dienen nergens toe, als niemand zegt waar het uitgespaarde geld voor dient. En voor de rest wil ik ook piraatpartijtjes in het parlement, al was het maar voor wat leven in de brouwerij. Een volksvergadering met enkele knopjesduwers, ik mag er niet aan denken.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Voor elk jaar zonder parlement kunnen we een F-35 extra kopen: waarom democratie een prijs mag en moet hebben

  1. Koenraad zegt:

    De parlementen moeten niet afgeslankt worden, de zetels moeten gewoon ingevuld worden volgens het aantal effectieve kiezers MIN de thuisblijvers, de blanco en de ongeldige stemmen.
    Het Vlaams parlement telt nu 124 zetels, bedraagt de ‘MIN-groep’ in 2019 bijvoorbeeld 15%, dan worden 12,4 + 6,2 = 16,6 = 17 zetels open gelaten, want die zijn niet aangeduid/gekozen.

    En zo’n F-35 aankopen is puur bedrog : Vandeput, minister van oorlog, doe het niet ! En is zal het geen twee keer zeggen.

  2. bertie zegt:

    Naast het beperken van het aantal grotendeels nutteloze parlementsleden, kan men best en tegelijkertijd ook de evenredige zetelverdeling hervormen zoals ze nu plaatsvindt. Met het doel dat de kleinere partijen en partijtjes proportioneel beter vertegenwoordigd blijven in relatie tot de uitslag van de stemming. Wiskundige modellen zijn er in overvloed. Er is niemand in Europa noch elders in de wereld die België verplicht om het systeem D’Hondt tot in de eeuwigheid toe te passen. Duitsland zei de ideeën van deze 19de-eeuwse professor al vaarwel vóór de hereniging.
    Zo kunnen huidige parlementsleden van de grote en grotere partijen zich in de toekomst ook voor de volle 100% concentreren op hun eigen zeer belangrijke bezigheden van hun hoofdberoep. Wanneer die troep jaknikkers nu al eens sporadisch in het parlement zit, doen ze dat toch maar gewoon om de hoop te vergroten en worden ze versleten voor niets anders dan de profiteurs zonder scrupules die ze zijn.

    Een honderdtal F-35’s? Er circuleert binnen Defensie een getal van 34 nieuwe gevechtsvliegtuigen. Dat scheelt weer een slok op de borrel. Uitgaven op zich dienen ook nergens toe, als niemand zegt waar het uitgegeven geld aan gespendeerd wordt.
    Dus 66 stuks vliegend speelgoed minder levert alvast 792 rusthuizen op, 66 ziekenhuizen, 10.296 parken, 3.102 basisscholen of 801.570 speeltuinen.
    Maar met en/of zonder indrukwekkende rekenfout mogen overbodige graaiers wat mij betreft toch liever vertrekken. Wie weet krijgen we de begroting ooit nog onder controle, zonder die peulschil van een effectentaks.
    Het is een dwaze kapitale denkfout het democratisch gehalte van een samenleving af te meten aan het aantal bezoldigde parlementsleden. Noord-Korea bijvoorbeeld, een land met 2 keer zoveel inwoners als het onze, heeft er 687.

  3. Mister 007 zegt:

    De drie Benelux-landen streven naar meer militaire samenwerking op het gebied van hun luchtmacht… Ondanks deze samenwerking zijn er nog de ‘deficits and debts’ en de dilemma’s, waar onze centrale bankiers ook niet altijd een antwoord op weten!
    ‘Are you ready for … the Benelux War?’

  4. Hans Becu zegt:

    Het probleem ligt heb bij het politiek analfabetisme en de totale desinteresse van mijnheer de burger-klant in de politiek. Tot ze in zijn achtertuin zitten. Dan in.eens krijg je burgercomites en actiegroepen ad hoc. Met alleen maar verontwaardigde boze burgers die geen idee hebben over het totale plaatje, en die van’
    het algemeen belang nog nooit hebben gehoord.

    • Prometheus zegt:

      @ Hans Becu

      Tja, wat wilt u ?
      Vlamingen zijn geen lezers of denkers, maar door de eeuwen heen door adel en kapitaal uitgebuite en door de kerk dom gehouden proleten, het resultaat ziet u heden ten dage nog steeds, of het nu veldrijden, pastoriestijlwoningen of Komen Eten is.

      Walen daarentegen hanteren een cultuurtaal en bouwen rustig verder op de eeuwen oude Franse expertise in politiek en diplomatie. Daarom laten Vlamingen zich kisten door de Francophone minderheid. En woord: “Non”. En de Vlaming zwicht.
      Vlaamse top politici zijn bijgevolg geen staatsleiders, doch hoogstens omhooggevallen dorpspolitiekers.

  5. Prometheus zegt:

    De vraag is niet wat deze particratische democratie kost en / of we de senaat moeten supprimeren maar wel: Door wat gaan we dit trieste machtstheater vervangen?

    Want men gaat er hier gemakkelijks halve van uit dat België net als de EU een “democratie” is. Terwijl, in feite beiden hoogstens particratieën zijn en de EU een (bijna) totalitaire.

    Verkiezingen zijn slechts een rituele schijnvertoningen, want welk kleurtje u ook kiest, de agenda is steeds dezelfde. Frankrijk bewijst het, Macron voegt alle kleurtjes samen tot één partij/ beweging, wat is het verschil? Alle oude verhalen van het liberalisme, christendemocratie en socialisme zijn verworden tot een smakeloze eenheidsworst. Bovendien zijn deze stromingen meer dan een eeuw oud en niet meer toegerust op de hedendaagse postmoderne behoeften.
    Hetgeen hier moet doorgaan voor ‘democratie’ is, net als het kapitalisme uitgewerkt en op sterven na dood.

    Tenslotte om aan Nietzsche te refereren, hetgeen hopeloos kapot is moet men niet willen repareren, maar vervangen door iets nieuws.

    Kortom men moet vernietigen en ruimte creëren om iets nieuws te laten bloeien.

Reacties zijn gesloten.