Teveel gastvrijheid is humanitair gewoon niet OK

welkom.jpgNooit, ik herhaal: nooit, gooi ik nog een sigarettenpeuk weg op het strand. Niet alleen omdat ik niet rook, maar vooral omdat het een slechte smaak geeft aan de mosselen. Want dat is de geniale boodschap die het schaaldierenagentschap van de provincie West-Vlaanderen ons meegeeft: sigarettenpeuken breken traag af in de natuur (so what), ze spoelen van het strand terug de zee in (mij een zorg), en worden opgenomen door krabben, mosselen en tutti quanti die op de duur naar Marlboro smaken (dat nooit!).
75000 kartonnen asbakken worden er deze zomer uitgedeeld langs de Vlaamse stranden, met Eneco-reclame, het kost de overheid zelfs geen cent. Ik voorspel een groot succes voor deze campagne, die overigens elk jaar terugkeert, zonder het minste succes, maar nu is er dus die extra negatieve incentive van een naar tabak smakend mosselsouper, en waarom wij er alles aan zullen doen om dat te vermijden in het belang van euh… ons eigen smaakgevoel in de eerste plaats.

Elke hersenfysioloog zal u bevestigen dat ons brein nu eenmaal zo in mekaar zit: lange, abstracte redeneertreinen, waar het milieuverhaal van uitpuilt, moeten afgebroken worden tot op het niveau van de smaakpapillen bij het reptielenbrein. Een opwarming van de aarde met twee graden per eeuw, wie ligt daar nu wakker van,- maar slechte mosselen onder het gehemelte? Alhier die peukenteut!

De Deense tongval

'Een betere band met een proper strand'Het gesofistikeerde van deze benadering, onder kenners afgekort tot mos-slim-methode (van mossel en slim) zit erin dat het noch om beloning noch om bestraffing gaat: er worden geen cadeautjes uitgedeeld en evenmin boetes. Gewoon de slechte smaak die je bij voorbaat al in de mond voelt, volstaat. Dierentemmers kennen die methode heel goed, maar in de managementfilosofie was ze lange tijd een taboe. Het heette dat je mensen moest motiveren, uitdagen, belonen, zoals links graag doet. Ofwel het rechtse alternatief: de zweep. Geen van beide deugen. Het volstaat om negatief te conditioneren, een beetje zoals een nicotinepleister preventieve misselijkheid veroorzaakt bij kettingrokers.

En zo komen we tot het eigenlijke onderwerp van deze 4th of July: de asielproblematiek. In West-Europa worden mensen die om een of andere reden hun land ontvlucht zijn, warm onthaald en een nieuw thuis aangeboden. Dat is echt niet OK, en ik schrijf dit nu niet om Theo Francken te plezieren. Door condities te creëren die de vluchteling de illusie geven dat hij een nieuw thuis gevonden heeft, beroven we hem net van zijn thuis en doen we het aantal viespeuken op het strand alleen maar toenemen.
Het belangrijkste argument voor een “ongastvrije” opvang is, dat hij de terugkeer vergemakkelijkt. Dat klinkt heel onsympathiek, maar wie heeft al eens geen familielid buitengekeken toen het tijd werd om op te stappen en die maar bleef doorgaan met flauwe moppen vertellen? Integratie is daarom een disputabel ding: het berooft mensen in een zwakke positie van hun roots. Acht op de tien Syriërs willen zo snel mogelijk terug naar huis, zo blijkt uit een grootscheepse VN-enquête bij duizenden gevluchte Syriërs in verschillende landen. Uit hun antwoorden blijkt dat de meesten niet van plan zijn om in hun opvangland te blijven. Ze missen hun huis en familie, verlangen naar de Syrische steden, cultuur en ook de natuur is ‘nergens zoals thuis’.
Waar is de impuls om terug te keren het sterkst? Nogal voorspelbaar: daar waar de ontvangst niet echt hartelijk is, de welkom-spandoeken achterwege blijven, en de vluchtelingen niet onmiddellijk een huisje met tuin plus een leefloon van het OCMW krijgen. Iets om over na te denken bij de Dienst Vreemdelingenzaken.

En zo komen we bij het wonder van de nostalgie, of, het veel juistere woord heimwee. Het ontstaat door herinneringen aan wat was, maar vooral ook door een degout van wat is, een gevoel van op de verkeerde plaats te zijn en daar ooit weg te willen. In Denemarken hebben ze dat perfect begrepen en passen ze de Westvlaamse mosslim-methode toe: de druk om Deens te leren dient eigenlijk niet om te integreren, maar net andersom, om te ontmoedigen, want Deens op een Syrische tong smaakt, u raadt het, als een mossel in tabakssap geweekt.

“Ik heb een betere band met een proper strand”, zo luidt het motto op de peukenteut. Zo waar en zo fout. Tijd dat Unia hier werk van maakt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

11 reacties op Teveel gastvrijheid is humanitair gewoon niet OK

  1. Ulysse le Beau Menteur zegt:

    Het valt op dat het allemaal geëmancipeerde dames zijn op de foto, die onze gastvrijheid uitdragen… Niet alleen humanitair, maar ook ecologisch is het niet OK! Illustratief in dit verband is de metafoor van de reddingsboot, gebezigd door wijlen professor (menselijke) ecologie aan de universiteit van Californië Garrett Hardin. Wanneer de reddingsboot te veel drenkelingen opneemt, riskeert deze zelf naar de haaien te gaan. Daarom is het aanbevelenswaardig dat regeringen extra maatregelen nemen om de remigratie aan te zwengelen. Tevens wie nog de taal machtig is van de ouders of nog vorige generaties, moet zo veel mogelijk worden gestimuleerd terug te keren naar diens geboortestreek. Op die manier komt plaats vrij op Garrett Hardins ‘lifeboat’! Promethean Ethics (1980) lijkt me nog een interessant werkje te zijn van deze Amerikaanse ecoloog (ook zoöloog en micro-bioloog), een beetje in de filosofie van de Britse econoom Thomas Malthus…
    http://www.garretthardinsociety.org/articles_pdf/living_on_a_lifeboat.pdf

  2. Ulysse le Beau Menteur zegt:

    Garrett Hardin : “… I don’t support an open-door immigration policy because that does not help the country that’s sending the immigrants… so finally you find that you just can’t afford to solve the pollution problem at the highest level, this is why one wants to keep the pollution problems at lower levels, keep the population at lower levels so that’s within the reach of solution by technology… to a biologist human being seems like one species among many.”

  3. Marc Schoeters zegt:

    Dames! Zijn jullie het ook zo beu – al die dikke, saaie, witte watjes die alleen maar over hun werk of over voetbal praten? Dan is er goed nieuws: de afgelopen paar jaar werden in Europa dank zij het verlichte inzicht van menslievende politici meer dan een miljoen “vluchtelingen” geïmporteerd. Deze zijn voor het merendeel man, jong en viriel. Een heerlijk overschot aan potentiële minnaars dus! Echte mannen die wat hebben meegemaakt en niet met zich laten sollen. Niet van die gedomesticeerde “nieuwe mannen” die de kinderen uit school en de afwas uit de vaatwasmachine halen! Nee! Echte testosteronbommen in diepe zielepijn die perfect passen bij jullie verlangen naar exotische opwinding en moederlijke zorg. Hoe mooi toch hoe dominantie en emancipatie elkaar hier vinden! Dames, grijp uw kans! Dump dat sigarettepeukje – ga voor de sigaar! Ik zie het dagelijks rondom mij – hoe hoogopgeleide vrouwen het Grote Geluk vinden met hun tandarts uit Aleppo of hun raketdeskundige uit Irak. Mooi! En de kinderen die onvermijdelijk zullen voortspruiten uit deze verbintenissen zullen natuurlijk ook mooi zijn – omdat ze de vredelievende religie met de papalepel zullen binnenkrijgen! De vredevolle toekomst van Europa! Dus dames: doen! Laat u verbinden en verblinden. Soppen voor Syrië! Kezen met Irakezen! Dan bent u eindelijk verlost van die zich nauwelijks voortplantende autochtone losers die blind zijn voor het smachtend vrouwzijn onder uw dun laagje feminisme! Werp u in de armen van de sexy onderwerpers! Heet ze welkom en verwelkom ze heet! Paar zonder terughoudendheid deugend medevoelen aan ondeugend buikgevoelen! Red dit uitstervend continent!

    • Ulysse le Beau Menteur zegt:

      U heeft mogelijks de ware drijfveren hier blootgelegd, maar met deze dames kan men “das Vaterland mitnehmen an den Sohlen, an den Füßen… und allen können das dort küssen”!

    • Christel zegt:

      ‘Het gras is altijd groener aan de overkant’. Dat zei mijn pa toen zijn dekstier op een nacht over de prikkeldraad sprong en alle zes vaarsjes drachtig maakte.

    • Hans Becu zegt:

      Ik weet niet waar Schoeters dat allemaal ziet, dat kezen met Irakezen. Misschien wel eens met een onthaalmedewerkster van Amnesty of zo, maar de meeste Irak en andere ezen lopen hier compleet verloren, raken nooit aan een vrouw, en zijn hier doodongelukkig, en gelukkig maar. Zo blijven ze niet. Hopelijk komt er daarmee ook ooit een einde aan dat volstrekt onnozel idealiseren van migratie. Migratie is een ramp en voor de migrant, en voor de autochtoon.

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        Als je zijn eerdere bijdragen had gelezen, zou je weten dat hij les geeft aan anderstaligen en dus vrijwel vaak in contact komt met vluchtelingen en die mannen uit het Midden-Oosten. En hij is omringd door vrouwelijke collega’s die er niet voor terug deinzen om met die mannen de koffer in te duiken. Tja, eenzame ‘zorgzame’ vrouwen die hunkeren naar een opwindend seksleven en exotisch getinte macho’s spreken wellicht meer tot hun verbeelding dan hun ‘dikke, saaie, witte watjes’ van mannelijke collega’s, die alleen maar over de islam en politiek praten…en omgekeerd, de witte heren lopen ook sneller warm voor (of in de valstrik van) de gewiekste Poolse en Russische babes met siliconenborsten of à la Houellebecq Thaise hoertjes. Of ze daar nu (on)gelukkig van worden, laat ik in het midden.
        En migratie is van alle tijden, Antwerpen heeft altijd migranten gekend, via de schepen uiteraard. Miljoenen Europeanen die hier hun oude leven achter zich wilden laten en in Amerika of in verre continenten hun Grote Geluk zochten. En nu wordt het Oude Europa inderdaad overrompeld door de zwarte ‘Gelukzoekers’ uit Afrika en uit het Midden-Oosten. Vooral Italië trekt aan de alarmbel, maar wat doen EU-politici eraan?

      • Paul Vanhoovels zegt:

        Niet panikeren. Binnenkort is het gedaan met onthaalmoeder spelen.
        De wetenschap staat al heel ver in haar onderzoek naar het maken van vrouwelijke sexrobots die kunnen praten en een orgasme veinzen. De eerste klanten voor aanschaf zullen wel mannen zijn die nog nooit een orgasme hebben gezien of meegemaakt bij hun ijskast.
        Bovendien hebben die mannen dan een partner; gekozen blond of zwart; die zich geen vragen stelt over zijn inkomen of zijn nagelaten pensioen als hij zich dood heeft gewerkt.
        En die vluchtelingen verliezen ook hun waarde. De mannelijke robots zullen een nog grotere penis hebben en gemakkelijk honderd orgasmes kunnen uitlokken.
        De vrouwen gaan er zeker geen armoezaaiers blijven bijnemen voor hun iets groter vibratorke.
        Van voor of in de kont; een robot geeft ook niks om een beetje …… .
        Ze moeten er zelfs hun nagels niet meer voor lakken.
        Dat menslievend onthaal zal dus wel een einde nemen.
        We zullen mekaar dus niet meer nodig hebben.
        En nadien krijgen wij de hemel waar we mekaar nog minder zullen nodig hebben.
        Of hebben spoken ook al ornamenten voor het copuleren?

  4. Marjorie Hoefmans zegt:

    Rake analyse en prijzenswaardig kort van stof.

  5. Hans Becu zegt:

    Christel VDM
    Het is dan wel de eerste keer in de geschiedenis dat migranten in het land van aankomst opgevangen worden met OCMW steun etcetera. Migratie van alle tijden, zal wel, maar dit is wel een essentieel verschil.

    • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

      Dan is het de taak van politici om daaraan iets te veranderen. Ik vind het ook cru dat er flink wordt gesnoeid in de gezondheidszorg, de chronisch zieken en mensen met psychische problemen van hier daardoor in de kou gaan staan maar gezonde ‘gelukszoekers’ een uitkering en woonsubsidies in hun schoot toegeworpen krijgen terwijl ze gemakkelijk in het zwart iets bijverdienen zonder een cent belastingen te betalen.
      Mijn vrienden die naar het buitenland gemigreerd zijn, moeten zelf voor hun centjes werken of een hoge prijs betalen om binnen te mogen.
      Ons land telt eigenlijk veel te veel politici, hoeveel regeringen en ministers hebben we niet, waardoor alles eerder in het honderd loopt dan in goede banen geleid wordt. Ik herinner me dat België vier(!) ministers voor het milieu naar Parijs stuurde en ze werkelijk niks hebben uitgevoerd.
      Maar ja, ik ben ook maar een vrouw en zal wel niks van de politiek begrijpen.

Reacties zijn gesloten.