Mits een goede geboortecontrole had u dit niet hoeven te lezen.

DSCN7220

Natuurlijk zien alle ouders hun kind met Down-syndroom, in de volksmond Mongooltjes, graag. Maar door de beslissing van gezondheidsminister Maggie De Block om de zgn. NIPT-test, die zwangere vrouwen dadelijk uitsluitsel geeft over de kans op genetische afwijkingen, terugbetaalbaar te maken, is er een bizarre discussie ontstaan.
Aan het ene uiterste lieden, dikwijls zelf met zo’n kind, die niet eens de term “afwijking” aanvaarden en Down-kindjes eerder zien als een normaal kenmerk van diversiteit.
Dat is het natuurlijk niet. Het syndroom van Down of trisomie-21 is een aangeboren afwijking die gepaard gaat met een verstandelijke beperking, een lager afweersysteem, grote kans op orgaandisfuncties (hartafwijking, maag, slokdarm, schildklier), naast een lagere levensverwachting en vroegtijdige dementie. Het syndroom is onbehandelbaar en vereist veel zorg en aandacht.
Wil je op voorhand zo’n kind? Ik dacht het niet. Als de wetenschap ons de kans geeft om te weten waar we aan toe zijn (de eindbeslissing ligt dan nog bij het koppel), dan vind ik dat een goede zaak. Ik kijk zelfs in het achterhoofd van Maggie De Block en ga met haar verder: minder Down-geboortes levert een besparing voor de ziekteverzekering op en ontlast de samenleving.

 

En zo komen we tot de andere strekking in het debat: deze van professor Vermeersch, die in een DM-column onomwonden spreekt van “laten uitsterven”, iets wat de betrokken ouders weerom verschrikkelijk in de oren klinkt, terwijl de professor, niet bekend voor zijn fijnzinnig taalgebruik, toch maar bedoelde dat we medisch in staat zijn om geboortes met Down-syndroom quasi te vermijden zodat het verschijnsel uitsterft.

Het debat tussen Etienne Vermeersch en Ignaas Devisch in het VRT-praatprogramma “De afspraak” van 6 juni was in dat opzicht toch wel hallucinant: twee filosofen die niet beseffen dat ze in een semantische discussie zijn verstrikt geraakt.

Abnormaliteit

Maar net de tussenkomst van Etienne Vermeersch werpt nog een ander licht op de zaak: Mongooltjes ok, maar wat voor genencombinaties zouden we nog als “afwijkingen” kunnen beschouwen, en dus ongeschikt tot menselijke voortplanting? Er wordt druk onderzoek gedaan naar de genetische patronen bij criminelen, pedofielen, pyromanen, extreemrechtsen, en wie weet zelfs uitbreidbaar naar alle gevallen met een syndroom van political incorrectness. Aanstaande moeders ook daarop testen?
De professor bracht me op dat idee, omdat ik Etienne Vermeersch zelf als persoon ook genetisch problematisch vind: weliswaar verstandig, maar absoluut empathieloos, arrogant, egocentrisch, oerlelijk, mediageil en, nu ja, fanatiek-vrijzinnig zoals alleen een geflipte pater dat kan zijn. Bekeken vanuit een reageerbuisje zou je toch denken: neen, alles maar niet dat. Toch heb ik die oude knorpot leren liefhebben als een demente overgrootvader die vanuit zijn incontinentiestoel toch wel eens dingen zegt waar je even over nadenkt.

En om nu maar helemaal het debat open te trekken. Louter erfelijk gezien had ik niet mogen geboren worden, uit een mythomaan-drankzuchtige moeder en een fascist in hart-en-nieren met een, euh… gitzwart oorlogsverleden. Daar kan nooit iets goed uit voortkomen zou je denken, en effectief: ook deze tekst bevat geen gedachtengoed dat kan ontstaan uit een fris, proper verwekkerschap met een onberispelijke genenpoel. Zoals een goed boek ook nooit kan geschreven worden door een schrijver met een gelukkige jeugd.
Wat doen we met de abnormaliteit? Gedogen dus, als een noodzakelijk kwaad, om te beletten dat deze wereld uitsterft aan saaiheid. Dat geldt voor Donald Trump, Abou Jahjah, Wim Delvoye, Michel Houellebecq, Marc Coucke, Filip Dewinter, maar evengoed de man schuin aan de overkant die vast gelooft dat de overheid chemisch spul in het kraantjeswater mengt om ons te indoctrineren. Geen van hen Mongolen, tenzij als Antwerps scheldwoord (“Randmongool!), met minstens een hoek af, en waarvan je hoopt dat de genetische combinatie geen vervolg heeft. En toch.

Eén ding is zeker: mits een afdoende geboortecontrole had u dit niet hoeven te lezen. Voor de rest blijf ik geloven in de wetenschap, de grondigheid, de zin voor detail, en vooral ook de traagheid waarmee ze vordert.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .