De Vlaming en zijn vuile onderbroek: een poging tot historische duiding en kritische introspectie

onderbroek“Bent u vandaag niet vergeten uw vrouw te slaan?” Het is een klassieke instinker, want u antwoordt altijd fout op de vraag. Zegt u neen, dan bevestigt u dat u uw vrouw effectief slaat. Zegt u ja, dan bent u het gewoon vergeten maar gaat u het alsnog doen. Probeert u zich eruit te praten “Euh, ja, neen, ik weet niet, wat bedoelt u…”, dan pikt de ondervrager bliksemsnel in: “Hoezo, weet u niet of u uw vrouw al dan niet slaat?”


Rop Klop

Het is wellicht met dit dilemma voor ogen dat het Vlaams Belang een wandeling maakte doorheen Borgerhout, om de in het straatbeeld aanwezige moslima’s te vragen of ze aanvaarden van door hun man geslagen te worden. Filip Dewinter en zijn woordvoerder Sam Van Rooy zijn namelijk hevige voorstanders van gendergelijkheid en willen op die manier ook bewijzen hoe superieur onze cultuur is.
Helaas. Moslims slaan hun vrouw, maar Vlaamse mannen ook, zo bewijzen alle statistieken. Huishoudelijk geweld is de belangrijkste oorzaak van overlijdens of handicaps voor vrouwen tussen de 16 en 44 jaar. Niet in Afghanistan, maar bij ons, waar 70 vrouwen per jaar overlijden aan de rechtstreekse gevolgen van partnergeweld. Meer dan 1 per week. Vermoedelijk toch niet alleen moslima’s maar ook, blonde en blauwogige Arische deernen. Dat het Vlaams Belang moet opletten met betogen tegen partnergeweld, zit natuurlijk ook in de genen van de partij: rechts is gewoon mannelijk georiënteerd, en extreem-rechts houdt van autoriteit, klare wijn en tonen wie de baas in huis is. Dat is geen moreel oordeel, dat is een ideologische evidentie: het VB heeft de vrouwenrechten (en ook de dierenrechten overigens) maar ontdekt als strategisch argument tegen de islamisering, voordien interesseerde hen dat geen fluit.

Een van de meest kleurrijke figuren die het Vlaams Blok/Belang ooit heeft gehad is Rob Verreycken, die nog altijd een job heeft in de Europese éénmansfractie van de partij. Verreycken, bijgenaamd Rob Klop, was een van de bezielers van de knokploeg, genoemd Vlaamse Miltanten Orde, en heeft ooit eens PvdA-voorman Kris Merckx in het ziekenhuis geslagen toen die verkiezingsfolder stond uit te delen. Maar Rob staat ook bekend als de man die zijn vrouw (Martina Hellebaut, foto), ondertussen ex, in het bijzijn van zijn drie kinderen op straat een pak rammel gaf en daarvoor werd vervolgd (maar niet veroordeeld). Bent u vandaag niet vergeten uw vrouw te slaan? Neen dus. Een echte Vlaamse huismoeder moet haar plaats kennen. En zo’n stevige klets, is dat geen ultiem bewijs van genegenheid?


Bruine streep

Dat brengt ons op het breder cultureel kader van dit onfrisse maar relevante item. Eén op de vier Vlaamse mannen ververst niet elke dag zijn ondergoed. Dat is een opvallend gegeven dat blijkt uit een onderzoek, in opdracht van Humo uitgevoerd, het weekblad dat ik ooit graag las omwille van zijn spittante (links gekleurde) insteken, maar dat ondertussen al lang sukkelt met ouderdomsdementie.
Maar het blijft een markant feit, want vrouwen willen een propere vent in bed. Hebben ze echter wel iets te willen? Is een vuile onderbroek net geen bewijs van de baas-in-huis te zijn? Zou Filip Dewinter bijvoorbeeld wel eens een dag overslaan? Ik wil hier niet over het bruine gedachtengoed uitweiden, maar politiek-statistisch gezien zijn sterke, rechtsdraaiende mannen, zeker met de reputatie van straatvechters, niet zo begaan met intieme hygiëne.
Van twee één nu. De Vlaming loopt met een vuile onderbroek rond en slaat zijn vrouw. Beide hebben historische redenen en zijn zowaar cultuurgebonden. Dat we liever de living en de voorgevel proper houden dan onszelf, heeft te maken met een laag zelfbeeld, het syndroom van het bezette land en het collaborateursinstinct. Na 1302 is het alleen maar bergaf gegaan, de Klauwaert kwam thuis en deed zijn onderbroek niet eens meer uit. Liegen kunnen we goed, ook tegen onszelf. We dromen wel van vrijheid maar likken de hand die ons kluistert. Zelfs de N-VA heeft de republiek in de koelkast gestoken, autonomie en de daaraan verbonden fierheid wordt ons niet gegund. We willen ze niet eens meer, het water is te koud.

Hypocrisie en lafheid spelen een sleutelrol in onze collectieve attitudes, en ja dus, een echte man ververst zich maar één keer per week,- op zich al een vorm van partnergeweld-, en deelt thuis tikken uit om zijn knechtmentaliteit te compenseren. Dat is psychologisch perfect normaal. De bruine streep regeert en waarom dit een teken van collectieve trauma’s is, die zich blijven voortplanten doorheen een klimaat van verzuring én berusting.

Een hoofddoek of een vent met een vuile caleçon, wat te kiezen. Ach, in feite moeten we ons met de moslimcultuur niet bezig houden en ook de moslima’s moeten het maar weten als ze graag van de zweep krijgen of met een zak op het hoofd willen rondlopen, Dewinter zit er hier helemaal naast. Het gaat over ónze samenleving en hoe wij die willen invullen. Misschien is hun sterkte wel vooral onze zwakte. Het kleinburgerlijke gezaag en gezeur bevestigt alleen dat de geschiedenis ons klein heeft gekregen. En dan hebben we het nog niet gehad over het geweld van vrouwen op hun mannelijke partner, ook een realiteit, maar niet in bruine kringen. De leeuwenvlag, mijn waarborg thuis voor géén pak slaag, de bruine streep zal hier nooit overschreden worden.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op De Vlaming en zijn vuile onderbroek: een poging tot historische duiding en kritische introspectie

  1. hans becu zegt:

    Zal wel zijn, maar er is toch 1 fundamenteel verschil : er is in onze cultuur openlijke afkeuring voor mannen die hun vrouwen slaan, zowel bij mannen als bij vrouwen, de Rob Klops van deze wereld daargelaten. In de islamitische cultuur wordt dit fenomeen veralgemeend getolereerd en doodgezwegen. Het is zelfs een taboe voor de meeste linkse feministen, die overigens tegen alle mogelijke vormen van misbruik en onderdrukking van vrouwen binnen de Islam hun mond niet durven open te trekken, ook niet op vrouwendag. Ze zijn immers te druk met het tellen van de penissen en vagina’s in de Raden van Bestuur of in de docentencorpsen aan de unief, en met het detecteren van glazen plafonds en het dichten van loonkloven. Hoe het met de bruine streep van Moslim-mannen gesteld is weet ik niet goed. Ik denk dat ze dat beter doen : hun toiletten zijn immers voorzien van een spoelslangetje ter reiniging na de grote boodschap. En wat heel dat verhaal nu weer met de Vlaamse Republiek en de Nva te maken heeft ontgaat met volkomen. Ik denk nog altijd dat Dewinter, Rob Klop en andere ranzige VB-figuren de Vlaamse Republiek meer beschadigd hebben dat heel de Nva bij elkaar.

  2. siegfried verbeke zegt:

    Mijnheer Sanctorum, Ik vind uw opmerkingen m.b.t. Rob Verreycken en de uit de hand gelopen ruzie met zijn toenmalige vrouw beneden alle peil. Niemand, buiten de betrokkenen, weet wat er juist gebeurd is, en waarom. Daarom is het passender dat u zich van insinuaties onthoudt. Zoals u zelf aanstipt, is hij nooit veroordeeld, ondanks dat de media (Humo en DM e.a.) er als de kippen bij waren om de zaak op te kloppen.
    M.b.t. de gewelddadige VMO vergeet u de tot de tanden toe gewapende Amada-knokploegen. Daarmee vergeleken waren de VMO’ers koorknapen.

    • HansBecu zegt:

      Het is dus toch DE Siegfried Verbeke. Notoir Verdediger der gewelddadige en agressieve onderdrukten : de Moslims en het VMO. Heureux de se routrouver ensemble in de strijd tegen democratie en vrije meningsuiting.

Reacties zijn gesloten.