“Ridder Karel Anthonissen”: hoe het Belgisch establishment via een grap de fraudejager finaal deklasseert

Anthonissen3

Als men te maken krijgt met een luis-in-de-pels die maar niet wil stoppen met bijten, niet klein te krijgen is of zelfs niet tot bedaren kan gebracht worden, resten er maar twee ultieme remedies: liquideren of decoreren. Dat laatste woord is bijzonder veelzinnig: je krijgt een onderscheiding en eventueel zelfs een adellijke titel, maar je wordt ook “decor”, een stilstaand beeld in een wassenbeeldenmuseum.
Maandagochtend kreeg Karel Anthonissen, gewezen directeur van de Bijzondere Belastingsinspectie (BBI), een brief in de bus, ondertekend door Didier Reynders, waarin hem werd meegedeeld dat hij officieel werd verheven in de Leopoldsorde. Een onderscheiding die door Leopold I werd ingesteld om de Franse militairen te honoreren die zich verdienstelijk hadden gemaakt in de strijd tegen de Hollanders,- reden ook waarom tot op vandaag het Ministerie van Buitenlandse Zaken zich met die ridderslag bezighoudt.
Een hondsdolle fraudejager en schrik van het establishment die het hoogste koninklijke lintje krijgt? Dat moet een late aprilgrap zijn, Karel barstte in lachen uit. Het schijnt wel normaal te zijn voor een ambtenaar met zoveel dienstjaren, maar toch: smaak de ironie. We kennen Anthonissen van loodzware dossiers waarin grote jongens de frauduleuze eredivisie vertegenwoordigen: Omega Diamonds, de vennootschap van de Antwerpse diamantairs Sylvain Goldberg en Ehud Laniado, het dossier van Optima Bank en topman Jeroen Piqueur, en de Antwerpse vermogensbeheerder Merit Capital, die nauw verbonden is met de liberale families De Gucht, Buchmann en Turtelboom.

Société Générale

Via die dossiers bouwde Anthonissen zich een reputatie op van Tasmaanse Duivel in het Belgische financiële wijwatervat, dat, zoals bekend, allerminst transparant oogt. België is geen staat zoals een andere, het is een naamloze vennootschap waarin zakelijke belangen discreet de politieke belangen sturen. De geschiedenis van dit land is onlosmakelijk verbonden met de groei en de bloei van de haute finance, de financieel-economische elite met als absolute stammoeder de (door koning Willem I nog opgerichte) Société Générale, een investeringsmaatschappij die op een bepaald ogenblik zo’n 40% van het Belgische industriële patrimonium controleerde, inclusief de Congolese belangen, en als “een staat binnen de staat” gold. Met smaakmakers als Union Minière (nu Umicor), Tractebel, Electrabel, Fortis. Tot de Franse groep Suez in 2003 heel het zaakje overnam, en de nv België sindsdien de facto voor een groot deel vanuit Parijs wordt bestuurd. Waarbij een aantal families zoals Lippens en Davignon, via de oude én de nieuwe aristocratie, voor een innige band bleven zorgen met het Belgische koningshuis.

Deze voorgeschiedenis is belangrijk om het fenomeen Karel Anthonissen te begrijpen, als een anomalie in iets wat wezenlijk tot de Belgische cultuur behoort: het ontduiken van belastingen als onderdeel van goed bedrijfsbeheer. De Belgische cultuur, maar, voor alle duidelijkheid, ook de Vlaamse, want de authentieke Ardeense salamiworst Marcassou is in handen van de steenrijke Vlaamse familie De Spiegeleire. L’union fait la saucisse. Onze ondernemerscultuur, wat de N-VA ook moge beweren, is op-en-top Belgisch, houdt evengoed van baronstitels, discrete lobby’s, grootkapitalistisch denken binnen de intieme ons-kent-ons-sfeer en, euh…, fiscale maximalisatie tot en met off-shore schermconstructies. Zie bijvoorbeeld de Oost-Vlaamse textielfabrikant Santens, genoemd in de Panama Papers en… geadviseerd door fiscaal expert Michel Maus die we wel eens tegenkomen als anti-fraude-klokkenluider. Hoe gesmeerd kan het allemaal lopen.


Le fou de Gand

Het kan geen verbazing wekken dat alleen een Don Quichotte-achtige caractériel als Karel Anthonissen in deze post-Société-Générale-brij durft te roeren. Maar tegelijk probeerde men hem steeds verder te marginaliseren als een paranoïde psychopaat, ook binnen zijn werkomgeving. Le Fou de Gand, de Zot van Gent, zo noemen sommige Brusselse collega’s hem. Een ontspoorde machtswellusteling is het, dixit Karel De Gucht, die verkoos om geen belastingen te betalen op een aandelenwinst van 1,2 miljoen euro –waarmee hij een villa in Toscane kocht- en sindsdien op ramkoers lag met de ondertussen uitgerangeerde BBI-inspecteur. Tot op vandaag voert de familie De Gucht een eindeloze procedureslag om de verkregen bewijzen ongeldig te laten verklaren: het gaat al lang niet meer om de aangetoonde fraude, het gaat om het feit dat het bankgeheim zou geschonden zijn en dat de fiscus niet in de bankuittreksels van Karel en Mireille (Schreurs, magistrate) mag kijken En vooral: dat Anthonissen moet stoppen met voor klokkenluider te spelen en zijn woede in de pers uit te schreeuwen. Een verjaring van het dossier De Gucht is in de maak, de zoveelste Umwertung aller Werte voltrekt zich.

Inderdaad, niet België is abnormaal, niet de fraudeconstructies zijn het probleem, wel de zot van Gent die er een probleem in ziet. Uiteindelijk gebeurt wat te voorzien en te verwachten was: de hoogste tuchtstraf als ambtenaar, en een bij wet geregelde herschikking van de FOD Financiën waardoor Anthonissen al zijn bevoegdheden én zijn vaste benoeming kwijtspeelt. Indien braaf mag hij in een leeg bureau blijven zitten om de ganse dag naar zijn medaille te kijken. Eindverantwoordelijke voor deze operatie: Johan Van Overtveldt , Minister van Financiën, belast met Bestrijding van de Fiscale Fraude.
Dat de gedefenestreerde fraudejager nu een koninklijk erelintje krijgt, is het sluitstuk van een Kafkaïaans neutralisatieproces à la belge. Van ironie is heel deze soap doordrongen, en Karel zal als nar en gekroonde dorpsidioot zijn carrière afsluiten. Hij is nu formeel toegelaten tot de exclusieve salons van de grootindustriëlen die hij eerst opjoeg en die ook met zo’n lintje rondlopen, hij mag met hen champagne drinken, geef toe, het is een geslaagde grap.

Maar vergeten we niet dat heel deze surrealistische enscenering vooral een overwinning is voor de nv België, een aanmoediging voor grootfraudeurs om het pad verder te bewandelen, en een signaal dat belastingen betalen iets is voor sukkels en kleine zelfstandigen zonder Panamese lijn. De woede van Anthonissen zit vooral ook daar. Ze is wel degelijk politiek, daar heeft De Gucht zelfs gelijk. Zoals ik de andere Karel ken, gooit hij dat koninklijk schrijven in de vuilbak, maar de titel le fou de Gand raakt hij nooit meer kwijt. Een nar ben je voor het leven, l’Union fait la Farce.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

8 reacties op “Ridder Karel Anthonissen”: hoe het Belgisch establishment via een grap de fraudejager finaal deklasseert

  1. Hans Becu zegt:

    Santens, “genoemd in de Panamapapers”. Zoals de Bahamapapers door opgezwollen journalistjes tot het evenement van de eeuw gehypet, in een hysterisch “we ‘ve got them” sfeertje, en daarna nooit nog wat van gehoord. Of de Heilige Klokkenluiders van HAZODI : eigenbelang, en niet het algemeen belang, bleek uiteindelijk de drijfveer van de nobele witte ridders, zo bleek op het afsluitend proces dat in de pers nauwelijks nog aandacht kreeg. Niet te snel op het schild hijsen, die klokkenluidende lui. En JS, ken je de inhoud van de dossiers waar Anthonissen mee bezig was, en kan je controleren of hij gelijk had of niet ? Neen, dat kan je niet. En ik geloof nog altijd dat Anthonissen veel meer had kunnen bereiken door het spel intern te spelen, dan door zich op sleeptouw te laten nemen door zijn ego, en systematisch de pers op te zoeken. Want ze doen het uiteindelijk allemaal : van de diversiteitsambtenaar van Homans, Lamrabet, de HAZODI-lui en Anthonissen : ze gooien in naam van hun Grote Gelijk als laatste reddingsboei ook hun personeelsdossier in de pers. Hun versie, uiteraard. En de bevoegde overheid kan niet reageren, want een personeelsdossier is confidentieel. Reageert de minister of een topambtenaar toch, dan hangt hij. Dus komt er ruzie, een onwerkbare situatie, het vertrouwen is weg en volgen er onvermijdelijk sancties, vaak ook ontslag, of vervroegde pensionering.. Stel je eens voor dat elke ambtenaar zo begint die niet akkoord is met het beleid…
    Verre van mij de Haute Finance op een piëdestal te zetten, en de Santensen van deze wereld heilig te verklaren. Maar ook opgeblazen oliebollen als Degucht hebben recht op een eerlijke, dus per definitie discrete,behandeling van hun (fiscaal) dossier. Anthonissen weet zeer goed dat hij als ambtenaar daarmee naar de pers niet KAN en MAG lopen. Hij doet het toch, dus is de Leopoldsorde dik verdiend. En JS ontgoochelt me : hij vertrekt zoals veel “maarschappijkritische lui” per definitie van de idee dat de nobele ridder gelijk heeft, en de overheid, of de machthebbers niet te vertrouwen zijn. Hineininterpretieriung, vooroordelen, intentieprocessen, it ‘ all there, behalve de ware toedracht gebaseerd op feiten en een tegensprekelijk onderzoek.

  2. Marc Schoeters zegt:

    Toch vreemd, meneer Becu. Volgens u deed Karel Anthonissen zijn werk niet goed en stellen zijn dossiers niets voor. Tja, toch vreemd dat een knoeier daarvoor officieel geridderd wordt. Dat lijkt me niet erg logisch. Daarom vrees ik dat de analyse van Johan Sanctorum heel dicht bij de waarheid komt. Misschien zelfs de nagel op de kop. De heer Sanctorum moet goed oppassen of hij krijgt ook nog de ridderslag.

    • Hans Becu zegt:

      Ik heb niet gezegd dat A zijn werk niet goed doet. Ik zeg dat ik het niet weet, en dat JS het ook niet weet, maar toch concludeert. En A wordt geridderd omdat dat een vaste geplogenheid is bij de pensionering van topambtenaren, niet voor de kwaliteit van zijn werk. Net dat is de ironie waar JS op wijst. Verder vind ik gewoon dat ambtenaren zich aan de spelregels moeten houden, zodat eenieder kan rekenen op minstens een discrete behandeling van zijn dossier. En dat kan niet als ambtenaren naar de pers lopen als ze intern hun gelijk niet halen, daarenboven zeer goed wetend dat de andere betrokken partij, de baas van A, geen wederwoord heeft als hij correct is en zich dus wel aan zijn zwijgplicht houdt. En dat Anthonissen hoogstwaarschijnlijk meer had binnengehaald-vooropgesteld dat hij gelijk had- als hij de spelregels had gevolgd. Heel dat artikel van JS stinkt naar poujadisme. En ik krijg overigens de pokken van dat modieuze buzzwoord “transparantie”. Een volledig transparante samenleving is een illusie, en daarenboven een totale ramp : daar komt alleen maar moord en doodslag van, als iedereen alles van iedereen weet. Linkse luchtkastelen zoals transparantie, gelijkheid, klassenloze maatschappij : doffe ellende zonder end. Ik ben rechts omdat ik vind dat rechtse lui veel meer gezond verstand, realiteitszin en vooral een veel realistischer mensbeeld hebben dan linkse luchtfietsers, en met hen vele journalisten en opiniemakers. De Ideale Wereld is niet toevallig een Tv-programma.

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        “ik vind dat rechtse lui veel meer gezond verstand, realiteitszin hebben” dixit de grootste supporter van N-VA. Are you kidding me? VB gezond verstand? Trump, de prepuberale narcist met enkel oliedollars in zijn ogen gezond verstand ?
        En wat te zeggen van de mobiliteitsschepen Koen Kennis – jawel van de rechtse N-VA, die Antwerpen veel verkeersellende zal bezorgen met zijn ondoordachte non-communicatiebeleid en dan verontwaardigd uit de lucht vallen omdat de Lijn vervroegd de zomerregeling invoert. Goed bezig, hé, die mandatenkampioen.

  3. bertie zegt:

    Een citaat uit een van mijn eigen recente bijdragen:
    “(…) die zichzelf onophoudelijk een voorbeeldfunctie toemeten, vooral dan zogenaamde toppolitici en bedrijfsleiders die zich captains of industry wanen, blinken uit in het ontwijken van het strafwetboek. Overbekend is een zekere Karel DG, die zich niet hoeft te verantwoorden voor handel met voorkennis van Fortisaandelen. Minder bekend is ene Luc V, die in dezelfde zaak (namelijk handel met voorkennis van Fortisaandelen in krek dezelfde omstandigheden) wel vervolgd werd en zijn strafproces door het bedrijf waar hij scheef schaatste met een monsterboete heeft laten afkopen. Diezelfde Luc baron V, (…)”
    Het is geen taak die ik moet uitvoeren om de verdediging van de ambtenarij op te nemen, maar laat de mensen die onfrisse zaken onderzoeken nu eens gewoon hun werk doen.
    Ik stel vast dat er niet alleen wereldvreemde en wereldverbeterende rechters actief zijn, maar ook nog die hun kritiek op de maatschappij (die vervolging en bestraffing eist in bepaalde gevallen) niet kunnen wegsteken en dat via ongeoorloofde inmenging trachten te verhinderen. Dat zijn evenmin taken die justitie dient uit te voeren.

    Er zijn decoraties die men enkel kan behalen na persoonlijke verdiensten. Voor de hand liggend zijn de medailles bij sportwedstrijden en op de Olympische Spelen. In alle legers kent men het principe ook om persoonlijke daden die (ver) buiten de gewone plicht worden gerekend, speciaal te belonen met een ereteken. Om de bekende Amerikaanse Medal of Honor te verwerven, is de kans trouwens 1 op 5 dat die posthuum wordt toegekend. Voor het Victoria Cross in het Britse Gemenebest zelfs 1 op 3.
    Zeer begrijpelijk verdienen al degenen die met dergelijke medailles worden onderscheiden de achting van al hun medeburgers.
    Heel anders is het gesteld met de zogenaamde Belgische Nationale Orden, met name de Kroonorde, de Orde van Leopold II en de Leopoldsorde, die Karel Anthonissen nu te beurt viel. Deze decoraties worden toegekend op basis van anciënniteit, terwijl de graad (ridder, commandeur, grootkruis, …) afhangt van de protocollaire positie van de verkrijger, wat bij tijd en wijle in het betreffende milieu tot jaloerse oprispingen aanleiding geeft.
    Maar in de meeste gevallen worden deze medailles heel oneerbiedig genoemd naar wat ze in werkelijkheid zijn, en ook niet meer dan dat: ouderdomsverschijnselen.

  4. Hans Becu zegt:

    Van de Maagdenburg. Wat heeft Trump nu met de nva te maken, laat staan met Kennis. En zal ik eens een lijstje opmaken met links-progressieve idioten cq zakkenvullers ? En mocht links gezond verstand hebben, dan hadden ze het migratie-dossier niet laten monopoliseren door het VB, en hadden ze er iets aan gedaan ipv te staan zedenpreken. Idem dito voor de democraten in de VS. Hadden ze maar voor de rustbelt people iets moeten doen, ipv het aan Trump over te laten. Nu staan ze daar in hun stedelijk-progressieve luchtbel verontwaardigd te wezen.

    • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

      Van de Maagdenburg, wie is dat? Zo heet ik in ieder geval niet.
      N-Va, Trump en VB, het is toch allemaal een potje nat. Allemaal rechtse zakken(vullers) en knoeiers die er een hutsepot van maken.
      ‘Migranten’, wat versta je eronder? Het zijn niet allemaal moslims, hé. Naast mij wonen nogal wat Polen en Duitsers, die hier in de bouw werken. Want de Vlamingen willen geen zwaar werk meer verrichten. Idem bij de vuilnis en in de schoonmaaksector. En wie nodigde de Italianen, Marokkanen en Turken uit om in de mijnen te gaan werken? Dat zijn natuurlijk geen hoogopgeleiden of fijnbesnaarde intellectuelen zoals Iraniërs die voor het totalitaire regime van de ayatollahs zijn gevlucht. En nogal wat Vlamingen migreren ook al naar het buitenland.
      Wat de VS betreft, volgens mij zou de linkse Bernie Sanders een veel betere president geweest zijn, in ieder geval eentje met meer gezond verstand en realiteitszin dan die Trump. Maar ze hadden ervoor gekozen om Clinton naar voren te schuiven. Met alle gevolgen van dien.

      • Hans Becu zegt:

        De cliché-linksigheid van uw betoog en argumenten spoort idd. perfect met Bernie Sanders, en ook met Jeremy Corbyn : oude Marxistische wijn in oude zakken, met een bijsmaak van Mei-68 mottenballen. De zelfverklaarde “progressieven” anno 2017 quoi. Het zijn overigens die linkse lui die ervoor gezorgd hebben dat je in België levenslang kan blijven doppen zodat je idd. niet hoeft te werken, dat heeft U zeer goed opgemerkt. Als die rechtse zakken van de nva dat systeem willen afschaffen, en net zoals in elk Europees land de werkeloosheidsuitkeringen in de tijd willen beperken, zijn ze een asociale bende. Tja.

Reacties zijn gesloten.