“Eigenzinnig fenomenaal”: hoe Michel een nepnatie promoot met reclameclichés

slogan

Het typische aan marketing is, dat ze vooral interessant is voor producten die we eigenlijk niet nodig hebben, en dus met des te meer nadruk willen vertellen dat u hen wél nodig heeft. Dat geldt voor wasverzachters, iPhones, De Standaard, voedingssupplementen, en nog een massa andere zegeningen van de consumptiemaatschappij. Niet voor Westvleterenbier: de makers geven zo weinig mogelijk ruchtbaarheid aan het product, omdat het gewoon steengoed is en beperkt voorradig. Dat is ook de reden waarom ik u bepaalde exquisite plekken en adressen niét verklap: reclame zou dodelijk zijn voor hun kwaliteitsgarantie. Maar de wereldeconomie draait op het overbodige, en dus op marketingstrategieën. In het jaar 2300, als we dat halen, wordt deze vaststelling een kadertekstje in de geschiedenisles, als die nog bestaat.
Bizar wordt het pas echt, als een land aan marketing doet. Naties moeten hun nuttigheid in de eerste plaats bewijzen door zich dienstbaar te maken aan de burger, en zoiets als het algemeen belang voor ogen te houden. Daartoe verkiezen we politiek personeel, om de winkel in de gaten te houden. Halen ze die doelstelling helemaal niet, of doen ze zelfs geen poging, dan hebben noch de natie, noch de politici een reden van bestaan en zijn ze gedoemd om…. via marketing de schijn op te houden.

De Belgische staat verkeert in die existentiële schemerzone, al sinds haar ontstaan, maar het is pas sinds Verhofstadt en zijn expert in volksverlakkerij Noël Slangen, dat België ook uitdrukkelijk werd aangeprezen als een wasmiddel in de rekken, en wel via de fameuze bolhoed annexe pijpencollectie van René Magritte. Het artistieke surrealisme bleek een sterke trekker om een staat te promoten met een heel gering soortelijk gewicht, een circusachtig politiek bedrijf, bedreven in het schilderen van valse bodems en knotsgekke constructies die onder de noemer “vrolijke gekte” de wereld zo niet verbazen door hun efficiëntie, dan toch amuseren als “typically Belgian”.
Volgens bepaalde buitenlandse complottheorieën bestaat België overigens helemaal niet, en is het effectief een surrealistisch tableau dat in de internationale media af en toe oplicht als hallo-effect, soapverschijnsel, gerucht. Wat zegt dat over ons, figuranten in dit tableau? Is het daarom dat Jules Destrée al in 1912 aan Koning Albert berichtte: “Sire, il n’y a pas de Belges”?

99 clichés

paysNa de dodelijke Trump-kwalificatie van Brussel/België als een hellhole (hellegat), kwam de ludiek-onbenullige status van dit land enorm onder druk. Het bleek dus wél te bestaan, namelijk als zenuwcentrum van het Europese moslimextremisme. Om die perceptie te keren, koos de regering Michel uiteindelijk voor de meest surrealistische oplossing: niet het probleem oplossen, maar wel euh… een reclamebureau onder de arm nemen om het imago op te poetsen.
In plaats van beleidskwaliteit uit te stralen, een land promoten met verkoperspraatjes, hoe diep kan je zakken. Een communicatiecampagne dus, helemaal in de neo-liberale stijl van deze marktkramersregering (waarbij ik de beoefenaars van het echte marktkramersvak niet wil beledigen), uitbesteed aan de Amerikaanse (!) reclamegigant Ogilvy & Social.Lab.

De slogan van de campagne luidt: “België, eigenzinnig fenomenaal” (Fr.: autrement phénoménale – Eng.: uniquely phenomenal – D.: unvergleichlich phänomenal). Iets wat mijn hond eigenlijk ook wel had kunnen bedenken, het betekent namelijk helemaal niets. Eigenzinnig is de meest versleten stoplap om iets of iemand aan te duiden waar het stof dik op ligt en waarvoor alleen een groteske claim op “authenticiteit” nog redding kan brengen. Al wat zich opdringt als origineel, uniek, apart, maar dat nooit hard kan maken, noemt zich eigenzinnig. Brad Pitt werd ingehuurd voor de reclamespot van het eigenzinnige parfum Chanel No. 5. En vrijwel elk reclamebureau noemt zich in zijn voorstelling…. “eigenzinnig”.

Fenomenaal? Welja, een fenomeen is België zeker, en fenomenaal ook, want dat betekent vanuit het Grieks gewoonweg “zichtbaar” (maar niet eens reëel). Voor de rest is het woord “fenomenaal” zo fenomenaal onbenullig en nietszeggend als de rest van de reclameclichés die ons om de oren zoemen, zoals “prikkelend”, “uitdagend”, “origineel”, “creatief”, verrassend”, “rebels”, etc.
Het zal de bedenkers een zorg zijn. Via 99 clichés, van Manneken Pis over het Atomium tot, wat dacht u, de Trappist, wordt de nepnatie België in de markt gezet als, ja, als wat? Als een virtuele pretparkrealiteit waarvan alleen wij weten dat ze pijnlijk echt is. Ogilvy casht, Michel koopt wat tijd. Eigenzinnig en fenomenaal sleept dit land zich naar het einde, met alle politici als ballast achteraan om de sleep nog te rekken. On-Belgisch denken heeft zelfs nauwelijks nog wat met separatisme te maken, het is gewoon een kwestie van lijfsbehoud. Wie durft dit land eindelijk te plaatsen op de lijst van het immateriële erfgoed?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

10 reacties op “Eigenzinnig fenomenaal”: hoe Michel een nepnatie promoot met reclameclichés

  1. Koenraad zegt:

    Volgens het vakjargon van Groen probeert de B-staat hiermee een stukje draagvlak te creëren.

    Hierbij nog enkele promo-ideeën voor een vervolgcampagne :

    ABL : ons bewapend pensioenfonds
    Er liggen bergen beige aXieparka’s en rode wollen truien met rolkraag te geef : hét aksiekloffie der revolutionaire Amadees, ooit op voorschrift van Kuijpers aan halve prijs verkrijgbaar
    Schauvliege herijkt plechtstatig de CD&V-huisslogan “waar een wij is, is een weg“ => “waar een wei is, komt een weg”
    Charleroi : stad waar zelfs de kakkerlakken al lang weggetrokken zijn
    De taalwetgeving in Brussel kan objectief samengevat worden onder het lemma : ‘Brüsselsche Onbestaendheden en Onwaerheden’
    Confederalisme : niemand kan zeggen wat het is, maar het is de zoveelste scheut zeep in het B-darmenstelsel
    Joenkovitsj Vrhfstdt : ons meest gerenommeerde exportproduct, berucht Kampfschwein, bekend tot in Kiev, bij de anti-Brexitters in Skotland en de favela-uiterwaarden van Aleppo
    BDW : Romeins apostel van het Theodorisme (Denkrimpel)
    Twee scrabblewoordjes : onze kustburgemeestersoverlegvoorzitter nam ontslag na een zitpenningendispuut met zijn kustburgemeestersoverlegondervoorzitter
    Veel gepleegde inlandse domiciliefraude : de preutelekker Waffie troost Germaine maar zij vergat Billie, haar bedverwarmer, in te klaren…
    U begrijpt me niet. Het gaat met name om de inkomensverhoudingen die, na het topoptreden in Gantoise van Baltazar, Brakke & Peters, aan een grote eenvormigheidsnivellering onderworpen zullen worden door Krombee en de zijnen, zodat het differentiepotentiaal adaptief concordant wordt in B-land…

  2. Marc Schoeters zegt:

    Ik moet met het schaamrood op de wangen iets bekennen. Ik was een groot liefhebber van het surrealistische België. Ooit kocht ik een das in Belgische driekleur. Ik werd zelfs de trotse bezitter van een pak servetten en stapels wc-rollen in Belgische driekleur. Als ik ergens tricolore inlegkruisjes had kunnen kopen dan had ik ze me ongetwijfeld ook aangeschaft. Maar mijn surrealistische vaderlandsliefde verdween als sneeuw voor de zon tijdens het recente Europese kampioenschap voetbal. Toen ik een met de Belgische vlag zwaaiende man in zijn tweedehandse Mercedes zag voorbijrijden – een jonge Marokkaan die een paar jaar daarvoor als student in een van mijn lessen had verklaard: “Alle Belgen zijn racist.” En toen ik nog geen minuut later een vrouw met in driekleur beschilderd gezicht op haar bakfiets zag passeren – een jonge moeder die ik kort daarvoor op een caféterras in de wijk Zurenborg had horen fulmineren: “Ik haat alle nationalisme.” Dus nee – laat die tricolore inlegkruisjes maar. De wc-rollen gebruik ik natuurlijk op. Ik stapel er naast de wc-pot telkens drie van verschillende kleur op elkaar: onderaan een zwarte rol, in het midden een gele en bovenaan een rode. Om mijn kont af te vegen begin ik dus met de rode rol. Is die na drie dagen op dan is het gedaan met het Belgisch surrealisme en hou ik nog iets over dat me aan Vlaanderen doet denken. En zo kan zelfs na een gezonde stoelgang de toilethygiëne nog een politieke les zijn.

    • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

      Pak maar eerst de gele of zwarte rol om je gat af te vegen. Een paar jaar geleden zag ik hoe Filip Dewinter een Belgisch vlaggetje uit de handen van een bejaard koppel rukte en voor hun ogen kapot scheurde. Rood is ook de kleur van Antwerpen. Dewinter is geen Sinjoor (gelukkig maar!) maar gij wel. 🙂

      • François Reuter zegt:

        Dat was toen aan het MAS (intrede van Filip en Mathilde)! Er werden toen wel meer Belgische vlaggetjes verscheurd (de burgemeester droeg een Venetiaanse leeuwen-das)…

    • François Reuter zegt:

      Nooit jarretellen in de Belgische driekleur gehad?

  3. Hans Becu zegt:

    Het Vlaamsnationalisme zal in de komende jaren terdege rekening moeten houden met een volstrekt irrationele nostalgische “retour a la Belgique” -golf aangezwengeld door de pers , een deel van de culturele wereld, academici en opiniemakers en een aantal politici. Groen en PvdA zijn al bezig, cd&v wendt onder druk van het ACW de steven, open VLD volgt. Al was het maar om zich weg te profileren van de nva. Herfederaliseren is de nieuwe buzz. En lui als Fabre en Tuymans timmeren al langer aan de weg. Kijk naar Stromae, en meet de Vlaamse reflex bij populaire artiesten zoals Jef Neve en talloze anderen, zelfs Clouseau : volstrekt afwezig. Charles Michel is de populairste politicus van Vlaanderen, en Elio werd ook al behoorlijk gehypet. En als de Coburghs met Elisabeth, die naar een Nederlandstalige school gaat, eindelijk genetisch een beetje meeval kennen en een troonopvolgster presenteren die communicatievaardig en mediageniek is, dan ziet het er niet goed uit voor het project van de Vlaamse Republiek dat teveel als een uitsluitend rationeel project zonder veel emotionele dimensie gepresenteerd wordt. Bovendien blijft de toon veel te defensief en verongelijkt, en te weinig positief offensief. Ook de Nva maakt op dat vlak zware fouten. De Vlaamse zaak mist pump and circumstances, platte emo gebracht door sympathieke en knappe jonge populaire promotoren met hoge aaibaarheidsfactor. Vuye en Wouters, De Roover, Francken, Sanctorum, Elke Sleurs…gortdroog. En waar is de humor van Dewever gebleven ? Het Vlaamsnationaal zangfeest appelleert totaal niet aan jongeren, het is een oudemannenclub, net als heel de Vlaamse beweging die duidelijk de feeling, het inzicht en de kennis mist om via moderne mediatechnieken de Vlaamse winkel genadeloos de markt in te hypen, als een reep Mars dan maar als het moet. . Misschien toch eens Ogilvy bellen, Johan ? Je zal niet blijven lachten vrees ik.

  4. Marc Schoeters zegt:

    Lieve juffrouw Van den Maegdenbergh. Tenminste – ik hoop dat u een juffrouw bent en geen gehuwde mevrouw. Dat opent perspectieven. Die Maegdenbergh neem ik er graag bij – daar bestaan oplossingen voor. Ja – u bent een lieve juffrouw. Omdat u zich zelfs zorgen maakt hoe ik mijn kont afveeg. Ik sla uw raad niet in de (broek)wind. Ik doe dat afvegen dus voortaan eerst met de gele wc-rol. Dan blijven na een paar dagen alleen de rode en de zwarte wc-rol over. En daar heb ik als geboren en getogen anarchist vrede mee. Ps. Ik ben helaas geen sinjoor. Wel een pagadder – iemand die wel geboren is in Antwerpen maar uit niet-Antwerpse ouders. Dat laat ik echter niet aan mijn hart komen. Op naar het gele wc-papier! In mijn beste momenten veeg ik mijn kont aan alles!

    • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

      Beste mijnheer Schoeters, hartelijk dank om me het verschil tussen Sinjoor en pagadder diets te maken en mijn raad niet in de wind te slaan. Gij die alles aan uw kont veegt, zou u evenmin zorgen maken om mijn burgerlijke staat en voor de rest, zoals men in ’t Stad zegt : ‘zwaanst na niet, hé sjoeke’ ;-).

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        oeps, ’t moet eigenlijk zijn : “gij die uw kont aan alles veegt”…*bloos*

  5. Hans Becu zegt:

    Schoeters en Vd Maegdenberg

    Het lijkt hier wel een datingsite….

Reacties zijn gesloten.