Als bedelen bestaat uit geld vragen zonder er iets voor terug te doen, dan weet ik wel een bedelaarsfamilie in Laken wonen.

bedelaars

De kunst van het bedelen bestaat erin, iets te vragen zonder er iets voor terug te geven. Is er sprake van een wederdienst, dan is het dus per definitie ook geen bedelen meer. Een straatkunstenaar, al is het maar iemand die vijf minuten op één been staat, of schaamteloos slecht deuntjes speelt op een kapotte accordeon, is dus geen bedelaar maar een performer, iemand die een dienst levert.

Nu er in verschillende steden sprake van is om bedelaars uit het straatbeeld te verwijderen, en zelfs hun geld verbeurd te verklaren, is het tijd om dit fenomeen wat breder te duiden. Ik zal beginnen met een Dedeckeriaanse opening die meteen een hele rist torens en lopers van het bord kwakt: de grootste schooier is de staat zelf.

Zopas mijn aanslagbiljet gekregen voor het kadastraal inkomen van mijn woning. Dat is een belasting die je betaalt op de geschatte huurinkomsten voor één jaar. Detail: ik verhuur mijn huis helemaal niet, ik woon er zelf in en heb er dus helemaal geen opbrengst van. Toch dokken kleine eigenaars op die manier af voor het huis dat ze al eens met hun zuurverdiende centen betaald hebben.

Krijgen ze daar iets voor terug? Ik zou het niet weten. Het is gewoon een middel voor de overheid om aan makkelijk geld te komen, door gewoon een rekening te sturen voor… tja, voor wat? Iedereen weet ondertussen dat België een land is waar je als burger veel betaalt en maar weinig terug krijgt onder de vorm van publiek dienstbetoon, infrastructuur, etc. Ergo: sommige belastingen zijn een vorm van bedelarij, die meer doen denken aan de booming business van de cybercriminaliteit, het versturen van nepfacturen (phishing) en allerlei aftroggelpraktijken.

Of waarom ik zo’n déjà-vu gevoel krijg bij een overheid die in de zakken van straatbedelaars zit.


Stinkende reuzenfallus

reuzenaronskelkDat brengt ons bij de witteboordbedelarij. Aan de Warmste Week en heel de ondraaglijke emosfeer daar rond heb ik een gloeiende hekel, maar Afrikaanse kindjes die doodgaan, neen, ik ben er niet tegen opgewassen en stort op staande voet. Hoe hard u ook roept dat het bodemloze putten zijn, dat het geld blijft plakken in de ngo-bureaucratie, dat die Afrikanen het aan zichzelf te danken hebben: de schaamte voor onze eigen luxe is zo groot en de TV-spotjes met uitgemergelde gezichten zo efficiënt, dat de geldbeugel opengaat.

Heel het uitgebreide gamma van liefdadigheidsacties behoort natuurlijk net zo goed tot de bedelsector. Elke week komt mijn zoon wel thuis met een pak stiften voor een Goed Doel waarvan je begot niet weet hoe, waar, wat. Het verschil met de overheidsbedelarij is alvast wel dat niemand iets hoéft te geven, hoogstens is er een vorm van morele chantage en, jawel toegegeven, morele zelfbevrediging. Helemaal geslaagd overigens, ik voel me een stuk beter na die overschrijving op de rekening van AzG.

En dat brengt ons weer tot de stadsbedelarij. Samen met de prostitutie gaat het om het oudste beroep ter wereld. Geen stad zonder hoeren en zonder bedelaars. Natuurlijk zijn er schimmige netwerken, pooiers, Albanese maffia’s, die we zonder dralen achter de tralies willen. Maar de activiteit zelf? Een eerbaar beroep. Daarbij komt dat sommige straatschooiers best wel goede acteurs zijn en zo’n tristesse uitstralen, dat onvermijdelijk de vergelijking opdoemt met de culturele sector en allerlei vormen van dramatiek waar mensen jarenlang voor studeren om dan toch uiteindelijk als zielenpoot ons fictief kadastraal inkomen reëel te incasseren. Tjak, weer een zuurrechtse stoot.

Ben ik daar kwaad voor? Moet cultuur verdwijnen? Bijlange niet, zo Dedeckeriaans wil ik het ook weer niet spelen. Er zijn massa’s “nutteloze beroepen”’, openbare functies en gesubsidieerde performers die echt wel associaties met de old school bedelarij oproepen, en die niettemin hun vast plaatsje in het landschap hebben afgedwongen. Het internationaal befaamde Vlaams dansmarieke bijvoorbeeld, Anne Teresa De Keersmaeker. Wel eens een voorstelling van Rosas bijgewoond, en achteraf toch gedacht: dat pathetisch gesledder, dat eindeloos serieux, dat uitgespeelde quasi-gestuntel van de getormenteerde mens,-… dat is toch echt bedelarij op hoog niveau, onze compassie waard?

Het is dus problematisch, dat bannen van de bedelstaf, want we begeven ons op een hellend vlak. Ik heb het dan nog niet gehad over de slechtste dramavorm van alle theaterkunsten, namelijk de politiek zelf. De zieligheid, de overacting en het hypocriete hengelen naar publieke sympathie,-… wat is het verschil met de gehurkte vrouw met kind en het bordje “J’ai faim”? Heel eerlijk: ik gooi nog liever een 50-cent stuk (nooit méér) in de tas van zo’n zigeunerin, dan politici op mijn kosten tegen elkaar te zien opkassen over nulliteiten. Maar nogmaals: wat dat laatste betreft hebben we geen keuze, afdokken zullen we.

Gisteren gaan aanschuiven voor een attractie die eigenlijk heel gelijkend is met de performances van de Villa Politica en de Culture Club: een reusachtige penis met een doordringende lijkengeur. Er is geen betere metafoor voor de gelegaliseerde bedelarij mogelijk. Hij is opengekomen, de Reuzenaronskelk (Amorphophallus titanum) in de Plantentuin van Meise, en we zullen zijn ondraaglijke stank met vreugde ondergaan na uren aanschuiven en mits het betalen van zeven euro. Rosas, maar dan nog veel straffer, de kerstrede van Filip I, maar dan met een ademgeur die onze eigen adem doet stokken.

Het koningshuis, topvorm van officiële bedelarij, was ik nog helemaal vergeten. Van prins Laurent is geweten dat hij zijn broodjes bij de warme bakker niet betaalt, en dat de zelfstandige in kwestie dat vol medelijden gedoogt. Tjak, schaakmat en bord tegen de vlakte.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Als bedelen bestaat uit geld vragen zonder er iets voor terug te doen, dan weet ik wel een bedelaarsfamilie in Laken wonen.

  1. Fend zegt:

    “Tot het einde toe zal ik een kind van Europa, van de zorg en de schaamte blijven; ik heb geen enkele hoopvolle boodschap te geven. Voor het Westen voel ik geen haat, hooguit diepe minachting. Ik weet alleen dat wij allemaal stuk voor stuk naar egoïsme, masochisme en dood stinken. We hebben een systeem gecreëerd waarin je domweg niet meer kunt leven, en we blijven het ook nog eens onvermoeibaar exporteren”. Kijk, dit stukje uit Platform van Michel Houellebecq lijkt wel een ode aan de Amorphophallus titanum !

    • Greta zegt:

      Als dit de enige erfenis en boodschap is, die men wenst na te laten voor de volgende generaties op het einde van een leven, neigt het eerder naar sadisme/zelfhaat/te grote éénzijdige verantwoordelijkheid schuiven op.?.. en kan zo nog even doorgaan …

      Als we allemaal verspreid zijn vanuit Afrika over alle continenten…. niet enkel de verantwoordelijkheden/schuldenlast/daders rol in één richting hoeven te schuiven of als een Atlas op eigen/westerse schouders te nemen?

      Gooi dat boek in die aronskelk, alvorens hij terug sluit, zeker niet geschikt om als schuldenlast bij een jongere of volgende generaties te leggen….!!!

      Ps: de parel heb je me reeds geschonken, waarvoor dank

      Er bestaat geen keuze wie/wie – die keuze kan zich nooit stellen!

      • Fend zegt:

        U schijnt nog steeds niet te hebben begrepen dat ik niet in morele sprookjes geloof.
        En voor dergelijke sprookjes deel ik alvast geen cadeautjes uit, uw dank voor de parels is totaal van de pot gerukt, Maar goed, als u in sprookjes gelooft dan zal het wel moeilijk zijn om u iets ‘anders’ te vertellen. De parels, beste Greta, heb ik in mijn handen.
        Het stukje Platform was sarcastisch bedoeld, als woord bij het beeld van de amorphophallus titanum.

  2. Greta zegt:

    Als je me geen parel hebt geschonken, kan je me ook geen zwijn schenken,
    schenk je me een zwijn, schenk je ook een parel,
    wie het zwijn noch parel ziet,
    ……

  3. Fend zegt:

    Die parels voor de zwijnen schijnen u wel echt te treffen. Zo erg zit je ermee opgescheept dat je er bijgod je eigen interpretatie op gaat maken met bijgod weeral zo’n morele inslag. Ik hou daar gewoon niet van omdat die onzinnig zijn in onze tijd. Maar het is uiteraard uw recht zo’n zwakke argumenten te bezigen. Zelf hou ik van goed doordachte waarheden. .

  4. Greta zegt:

    Soumission!!! 87% schijnt die Soumission blijkbaar alleen maar sneller te willen binnen halen en heel wat, zal die visie enkel maar vanuit een tegenovergestelde gedachte hebben gekozen vermoed ik? Geen blinde kuddegeest dus en volg de opinie van de partijen van de minderheid.
    Dat is dan de arrogantie van “ons” denken! een verdeeld land met amper het aantal inwoners van één enkele stad in Turkije te geloven dat ze een grote impact op de wereld kunnen hebben.

    De laatste wieg waarin je wilt geboren worden in deze tijd is wel in een koningshuis! -Levenslang gevangenis -nooit vrijheid, steeds pion. Maar wat denk je in de plaats te kunnen stellen en hoeveel invloed daarop te hebben? Een Poetin – een Erdogan heersend over Europa?

    En visionair België, hoe komt het dat alle Europese landen waar nog een koning heerst er slechts 3 zijn die nog titels uitreiken? Spanje, Groot-Brittannië & rarara als buitenbeentje mag België weer niet ontbreken. Zelfs Nederland waar het koningshuis zo geliefd is, moderner en meer visie normaliteit en richting verenigd Europa, GEEN adellijke titels meer uitreiken!!!

    Nu we nog enkel een Italiaanse & Belgische koningin hebben – brexit GB misschien wel een haalbare kaart voor de republikeinen om komaf te maken met op z’n minst uitreikingen van adellijke titels als verloning om dit middeleeuwse concept in leven te houden op langere termijn?

    Anderzijds, als Saoedi-Arabië een absolute monarchie is, met ontzettend veel prinsen, de vraag of net niet de Europese koningshuizen een noodzaak zijn als onderhandelaars, dit net het verschil maakt met Rusland & Turkije, een sterkte voor Europa dus?

Reacties zijn gesloten.