Moslims, Joden en Pastafaristen, eendrachtig tegen het politieke akkoord rond het verdoofd slachten!

driegekkebroers4

Bij deze wens ik, als algemeen secretaris van de Vlaamse Pastafaristen, uitdrukkelijk afstand te nemen van het onlangs bereikte politieke akkoord rond het verdoofd slachten. Het gaat namelijk niet ver genoeg: voor ons hoeft er om religieuze redenen helemaal niét geslacht te worden. Om onreligieuze redenen overigens ook zo weinig mogelijk, en al zeker niet in het exportslachthuis van Tielt, en evenmin tijdens de perverse hobbybeoefening die Jacht wordt genoemd, zijnde het schieten op dieren puur voor de lol, waarbij uw tuin geruisloos als jachtgebied wordt ingelijfd. Overigens is zelfs die elektronarcose, waarna het beest ligt te stuiptrekken en snel moet gekeeld worden (is het dan echt verdoofd? Of gewoon verlamd?) een onappetijtelijk gebeuren dat je eigenlijk niet wil zien.
Maar goed, na de eerste euforie rond de politieke overeenkomst over het verdoofd slachten, kwam de koude douche snel: de moslims en de Joden, gezworen vijanden, zijn eendrachtig in het afwijzingsfront. Het is niet halal en het is niet kosjer, ze moeten er niet van weten. De man die het veld werd ingestuurd om de temperatuur te meten, Piet Vanthemsche, ex Boerenbond en met een CD&V-signatuur, moest vooral de tjeven over de streep trekken want die waren eerst niet zo happig om minister van dierenwelzijn Ben Weyts te volgen. Politique politicienne dus. Afgeschoten nog de dag zelf.

Het fameuze “draagvlak”

slachtAfgezien daarvan blijft de grondwettelijke draak, genoemd godsdienstvrijheid, ons parten spelen, en blijft de hamvraag: wat is dat voor iets, die godsdienstvrijheid, en waarom is dat begrip niet herleidbaar tot de doordeweekse vorm van vrijemeningsuiting en levensbeschouwelijk laissez-faire? Moeten wij religie beschouwen als een superieure vorm van filosofie, een meta-opinie, een boven alle verdenking verheven kijk op de mens en de wereld? Natuurlijk niet. Geloven is gewoon een hersenactiviteit zoals een ander, waarvoor respect mag opgebracht worden, als natuurverschijnsel, maar ook niet meer.
Maar de overheid heeft dus ooit een Moslimexecutieve opgericht, die in naam van de godsdienstvrijheid vandaag een democratisch genomen beslissing aan haar laars lapt. Of waarom ik denk dat het fameuze akkoord geen lang leven zal beschoren zijn. Het heet dan dat er “geen draagvlak” is, terwijl er ons toch ook nooit werd gevraagd of er wel een draagvlak was voor de stijging van de elektriciteitsprijzen, of het openstellen van de grenzen voor asielzoekers. Het draagvlak-argument is dus nep. Als alle meerderheidspartijen een akkoord bereiken, is er per definitie een draagvlak, anders leven we niet in een democratie. Mijn voorstel: schrap het begrip “godsdienstvrijheid” uit de grondwet, het is een 18de eeuws relict van de evenwichtsoefening tussen atheïstische Verlichtingsfilosofie en de clerus.
In een democratie is elke vorm van levensbeschouwing gepermitteerd, plus de rituele uitoefening, zo lang ze zich inschrijft in de regels van de rechtstaat, zonder uitzondering. Anders kan ook een terrorist zich beroepen op de godsdienstvrijheid (ik zie het een lepe advocaat nog doen), of moet genitale verminking bij vrouwen om religieuze redenen toegelaten worden. Het gemor van de imams en het geneuzel van de rabbi’s doet niet terzake, ook al komen de moslims af met het eeuwige racisme-argument en spreken de Joden zowaar over een nieuwe golf van antisemitisme, een vaste dooddoener als ze niet krijgen wat ze willen.
In Denemarken, in menig opzicht hét nieuwe Europese gidsland, is het onverdoofd slachten verboden, punt, uit. Geen executives daar, of religieuze lobby’s die het kelen en laten leegbloeden van beesten proberen af te dwingen in naam van de tolerantie. IJsland, Noorwegen, Zweden, Polen, Liechtenstein en Zwitserland hebben dezelfde kaart getrokken: godsdienstvrijheid kan geen reden zijn voor uitzonderingswetten. Vlaanderen staat niet alleen, en op langere termijn is deze doorgedreven seculariteit de enige remedie tegen fundamentalistische uitwassen.
Europa is ook in dat opzicht traag, te traag op dat vlak, en blijft zweren bij uitzonderingswetten en compromissen. Het zijn de landen zelf die het verschil moeten maken. Of waarom ik blijf leuren met dat rare ding, Vlaamse republiek genoemd, met een on-Belgisch quality label.
Warme groet van onder het pastavergiet, een beetje geloof is best aangenaam, zo lang de anderen het als een bijgeloof kunnen smaken. 9 minuten koken, geen seconde meer.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Moslims, Joden en Pastafaristen, eendrachtig tegen het politieke akkoord rond het verdoofd slachten!

  1. Buelens R zegt:

    ZEER GEZONDE vrijblijvende uitspraken , kan ik mee leven .

  2. Marc Schoeters zegt:

    Ik heb het woord “godsdienstvrijheid” nooit begrepen. Aan de ene kant een “dienst”baarheid aan een hersenspinsel – met in de praktijk een onderwerping aan een of andere organisatie van priesters, imams of rabbi’s. En aan de andere kant dat te vaak misbruikte woord “vrijheid”. In mijn ogen dus gewoon een antagonisme – zoals “diervriendelijk vlees” of “gematigde islam”. Maar “godsdienstvrijheid” wordt over niet al te lange tijd helaas de enige “vrijheid” die nog zal overblijven. Merkwaardig – of toch niet zo merkwaardig – wordt de rode loper voor de “godsdienstvrijheid” vooral uitgerold door mensen die zich “verdraagzaam” en “links” noemen. Daarom heet het ook een rode loper. Zo heeft deze week de minister van Justitie van de Duitse deelstaat Nedersaksen, Antje Niewisch-Lennartz, een algemeen verbod op kindhuwelijken afgewezen. Antje is “groen” en dus “rood”. Voor Antje is “godsdienstvrijheid” de hoogste vrijheid. De voorbije twee jaar zijn er in Duitsland alleen al meer dan 1400 kindhuwelijken vastgesteld. Tip voor de toekomstige Dutroux: verklaar in het bijzijn van twee moslim(mannen) dat je moslim bent (dan ben je dus officieel moslim), begeef je met je minderjarig slachtoffer naar een moskee in Nedersaksen, laat je daar huwen door een imam (duurt maar enkele minuten en is volledig in orde met de koranische wetten) en hupsakee – neuk je negenjarige vrouw in volle gemoedsrust. Je bent in goed gezelschap – profeet Mohammed deed het ook. En je krijgt ook nog eens de zegen van deugmensen als Antje Niewisch-Lennartz! Ps. De algemeen secretaris van de Vlaamse Pastafaristen, Johan Sanctorum, pleit voor het schrappen van de “godsdienstvrijheid” uit de grondwet. Zoals iedereen weet ben ik bijzonder secretaris en enig lid van de Pastagnosten – een scheurgroep van de Pastafaristen. U herkent ons – mij dus – direct omdat wij (ik) geen vergiet dragen. Als Pastagnost verzet ik mij tegen het voorstel om de “godsdienstvrijheid” uit de grondwet te schrappen. Omdat het niet ver genoeg gaat. Ik doe twee tegenvoorstellen. (1) Ofwel schrappen we de “godsdienstvrijheid” overal – ook in alle woordenboeken. (2) Ofwel laten we alle bedenksels van de menselijke geest onder de “godsdienstvrijheid” vallen. Dan kunnen mensen als ik eindelijk alles zeggen wat we denken – zonder als “xenofoob” of als “islamofoob” opzij te worden gezet. Een echte Pastagnost eet trouwens heel dunne capellini. Die zijn al gaar na drie minuten. Scheelt energie.

    • François Reuter zegt:

      Het is niet aan iedereen gegeven om te begrijpen, dat is de vergissing van de moderniteit.

  3. asas.or.id zegt:

    I benefit from looking through your web sites.
    Appreciate it! http://www.asas.or.id/anggota/bernard47l5208/

  4. François Reuter zegt:

    Is geloven gewoon een hersenactiviteit zoals een ander?
    Geloven of spiritualiteit zou men kunnen omschrijven als een verbinding met iets dat boven ons – de mensen, de dieren en al wat leeft – is, waar ook een zekere ‘Achtsamkeit’, een bijzondere vorm van opmerkzaamheid, mee verbonden is, wat tot uiting komt bij het aanschouwen en bewonderen van de natuur bijvoorbeeld. Dr. Gerald Hüther, een professor te Göttingen (DU) op het gebied van experimenteel hersenonderzoek, gelooft dat de dingen van de wereld en in de kosmos met elkaar verbonden zijn en is ervan overtuigd dat zich daar bepaalde principes verwerkelijken, die men ook terugvindt in ieder leven wezen dat men aankijkt. Wanneer de mensen echter in een gemeenschap niks hebben dat hoger is dan hun eigen, hun ego, dan is het prijs : zulke gemeenschap kan het niet houden en moet ten onder gaan! Deze gemeenschap kan enkel destructief worden, omdat iedereen daar de eigen zaakjes eerst doet.
    “Wenn die Religion stirbt, stirbt das Volk”, heeft iemand eens gezegd. Die had dat goed gezien, want wanneer religie weg is, dan ontbreekt ‘das Übergeordnete’, of het bovenliggende. Dus hebben we in de 21ste eeuw terug een katholieke of andere christelijke kerk nodig? Maar dit wordt niet meer zoals het vroeger was?! Wat zetten we dan in de plaats voor de rol die de kerk heeft gespeeld en die nu verloren is? Volgens de Dalai Lama is ethiek belangrijker dan religie, maar wat is ethiek en hoe kunnen wij het dan eens worden wat in het leven werkelijk ethisch is? Waar begint de ethiek en waar houdt die dan wel op? Wat is op zijn minst levensbeschouwelijk waard om nagestreefd te worden? Daartoe heeft men – nog steeds volgens de Duitse professor – geen reusachtig begrip van een moraal of iets abstracts nodig, maar kan men zich behelpen met een eenvoudige vraag zoals : “Wat kan ik doen en hoe moet ik leven zodat ik de andere niet voortdurend kwets?” In dit verband zijn wat mij betreft steeds weerkerende pogingen tot karikaturale deformatie van andermans geloofswereld, hier tot het kwade, hatelijke en scabreuse toe, onaannemelijk!
    Het besef van ‘in de kosmos zijn’ – als individu maar ook als volksgemeenschap – heeft zo zijn gevolgen voor de omgang met al wat leeft op de wereld en dus ook met het dier, vanaf dat het geboren wordt totdat het sterft. Het overgrote deel van de dagelijkse productie (met ‘factory farming’) en consumptie (met overdaad en met verspilling) van dierlijk voedsel alsook het zich toe-eigenen van (vaak verscheidene) huisdieren (die datzelfde dierlijke voedsel consumeren) is moeilijk te stroomlijnen met dit besef, diepzinnig verwoord trouwens in de wijsheid van een beroemd Duits filosoof:
    “Zu dir empor, zu dem ich fliehe (naar u boven/omhoog, naar wie ik vlied/vlucht),
    Dem ich in tiefster Herzenstiefe (die ik in de diepste diepte van mijn hart)
    Altäre feierlich geweiht (altaren feestelijk heb gewijd)
    Daß allezeit (dat steeds)
    Mich seine Stimme wieder riefe.” (me zijn stem opnieuw mag roepen)
    (uit ‘Dem unbekannten Gott’, Friedrich Nietzsche)

  5. Fend zegt:

    Noteer nog dat het Talleyrand is die in zekere zin de stichter kan worden genoemd van de godsdienstvrijheid, gezien hij de man was die bemiddelde tussen Napoleon en Pius VII die zo tot een overeenkomst kwamen voor de godsdienstvrijheid voor de katholieken in 1801.

Reacties zijn gesloten.