Rechtstreeks uit Tielt: onversneden Vlaamse horror op uw bord

ikbeneenvarken
Bij deze verhef ik Ben Weyts (N-VA), Vlaams minister van dierenwelzijn, in de stand van Sint Antonius, patroon van de varkens, andere huisdieren en verloren voorwerpen. Meer nog gaat de onderscheiding naar Animal Rights, een dierenrechtenvereniging die een maand lang undercover in een Tielts slachthuis beelden draaide die gewoon zum kotzen zijn. Varkens die worden geslagen, met elektroshocks bewerkt, levend aan haken worden meegesleurd en soms verdrinken in heet water.
Let wel: die dingen gebeuren in elk slachthuis. Zelf helemaal geen vegetariër zijnde, stel ik me vooral de vraag hoever elke vorm van empathie kan verdwijnen in de industriële behandeling van levende wezens die, horresco referens, gelijkenis vertoont met wat je in het Mechelse Holocaustmuseum te zien krijgt. Want daar blijf ik bij: dit is politiek, wie respectloos met dieren omgaat, kan je nauwelijks nog een mensenrecht toekennen. Voor de filosofische uitleg: zie lager.
Ik vind het hoe dan ook grandioos dat Ben Weyts direct de inspectie liet uitrukken en het slachthuis sloot. Daar zijn nauwelijks stemmen mee te winnen, maar het moest, chapeau, als het goed is moeten we het ook zeggen. Laat het een waarschuwing zijn voor beulen die van hun hobby hun werk maken.
Anderzijds moeten we voorbij de sentimentele kortegolf kijken die het filmpje oproept, en ons afvragen hoe de Tieltse folterfabriek te rijmen valt met bijvoorbeeld de commotie rond het onverdoofd slachten bij de moslims. Terecht waren we verontwaardigd en namen het woord “barbarij” in de mond. Maar eerlijk is eerlijk: op de circulerende filmpjes van dat offerfeest zag ik veel bloed en was er geschreeuw te horen van gekeelde dieren, maar het vrolijke sadisme waarmee ons koteletje wordt geproduceerd, tja, dat is onvervalst Vlaams en katholiek.
Meteen moet dit ons tot enige bescheidenheid aansporen inzake cultureel superioriteitsgevoel. Vooral de Vlaamse rechterzijde die luidkeels het dierenwelzijn inriep als argument tegen het ritueel slachten, zou ik nu ook graag even hard horen roepen in het protest tegen onze eigen slachthuisrituelen. Ik spits de oren, maar het blijft tamelijk stil in die hoek. Welja,
Animal Rights
is een veganistenvereniging, en ik zie me echt geen verder leven doorbrengen als graseter en herkauwer. Toch is dit soort activisme nodig om ons erop te wijzen dat het vlees op ons bord van een levend wezen afkomstig is dat ook een leven moet gehad hebben en waarvan de dood ons aangaat. En dat dierenwelzijn geen argument ad libitum kan zijn, dat je bovenhaalt als het toevallig goed uitkomt. En dat dit, nu ja, over beschaving gaat, of het gebrek daaraan.

Chaussée d’Amour
antoniusOp 24 maart 2016,- dat is dag op dag een jaar geleden,- nam ik deel aan een besloten bijeenkomst in het hotelletje van Brigitte Melon, gelegen aan de Chaussée d’Amour tussen Sint-Truiden en Luik. Ik bracht er hulde aan het varken, als heilig dier van de Christelijke beschaving, en vooral dan de heidense neventakken ervan. Van die speech bestaat een videofilmpje, dat naderhand als bewijsmateriaal werd gebruikt voor een aanklacht wegens antisemitisme, onwetenschappelijke verklaringen en liederlijk gedrag. Soit.
Ik bracht er de leden van het gezelschap in herinnering, hoe het varken in de middeleeuwen door de Antonieten, volgelingen van Sint Antonius, geïntroduceerd werd als knuffel/huisdier dat vrij rondliep, alle restjes kreeg, met het hoogste respect werd behandeld, en finaal feestelijk werd geslacht waarna het vlees onder de armen werd verdeeld. De kop belandde op het altaar, naast het heiligenbeeld van Sint Antonius. Waarna hij alsnog tot kop werd verwerkt, een oer-Vlaams stoofgerecht, verwant aan de hutsepot waarin de oren en poten een plaats kregen. Van het varken gaat overigens niets verloren: van de darmen werden vedelsnaren en condooms gemaakt, de blaas vinden we terug als handtas/geldbeugel (vandaar het spaarvarken). Of hoe consumptie en adoratie niet per sé tegenstrijdig zijn. Misschien zelfs integendeel.
Het varken, de grote mensenvriend van ooit, is aan ons tenslotte ook genetisch zeer verwant. Volgens een zekere Dr. Eugene McCarthy is de mens zelfs ontstaan uit de oercopulatie van een mannelijke chimpansee (Pan troglodytes) en een vrouwelijk wild zwijn (Sus scrofa). Maar Suske, wat doe je toch. Want de agressieve chimpansee heeft onze genetische code cultureel helemaal gehakt en zich ontpopt tot het menselijk beest dat zich in het slachthuis van Tielt vertoont, maar eigenlijk overal, behalve in de Chaussée d’amour. Het empathische zwijn in ons is, op een haar na, verdampt en wordt een voorwerp van haat. Alleen zo is te verklaren waarom mannen dieren aan haken meeslepen, ze in hun bloed verdrinken, en dan na de dagtaak hun vrouw kussen: “drukke dag gehad, schat, wat eten we vandaag?”
Dus ja, vandaag voel ik me helemaal varken. Op andere dagen ook trouwens. Smakelijk.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

9 reacties op Rechtstreeks uit Tielt: onversneden Vlaamse horror op uw bord

  1. Hans Becu zegt:

    Volkomen eens. En de West-Vlamingen die vol trots het Zwienelied zingen, zijn toch aan enige introspectie toe. “Het zwien is het skoonste der biestn, wuk zoen wieder zien zoender ’t zwien ? ”
    Smoet, vet, espe en spek, oaflakke kotletn en paté….

  2. François Reuter zegt:

    Net als de mens heeft elk dier een geschiedenis. Mensen beseffen nauwelijks, wanneer ze uit de koeltoonbanken hun steriel verpakte vleesproducten nemen (en ook andere dierlijke producten zoals melk en eieren), van welk dier het afkomstig is en de lijdensweg dat het dier moet ondergaan nog vóór het geslacht wordt. Neem de koe die voor onze UHT-melk zorgt! Net als de mens is de koe een zoogdier. Pas na de geboorte van een baby’tje is er bij de mens moedermelk. Niet anders bij moeder koe! Wanneer een kalfje geboren wordt, geeft de koe melk, maar na geboorte wordt het kalfje van de koe gescheiden en de geproduceerde melk is voor de mensen bestemd. Het mannelijke kalf is dan eigenlijk een afvalproduct (melkproductie zorgt voor kalverenproductie), gezien alleen het vrouwelijke kalf – wanneer het verder wordt grootgebracht – in aanmerking komt voor de melkproductie! Verdere voortplanting gebeurt door inseminatie waarbij telkens een nieuw kalfje geboren wordt, dat vervolgens wordt gescheiden van moeder koe, en dit zo lang de koe dit volhoudt. Daarenboven worden onnatuurlijke hoeveelheden melk afgenomen…
    De huidige dierconsumptie heeft zo zijn gevolgen : voor ons milieu (uitstoot methaan bij het herkauwen tijdens de voedselvertering, e.d.), voor de dieren zelf, maar ook voor onze eigen gezondheid (beschavingsziektes!).
    Slachthuizen waar slachtdieren zo weinig mogelijk stress meemaken en coöperatieven waar men lokaal, kleinschalig en biologisch vlees kan kopen, zijn stappen in de goede richting, maar praten geenszins de uitbuiting en het doden van dieren goed…

  3. Klokske Vlaanderen zegt:

    Ik ben er wel zeker van dat we zonder dieren op te eten de mensheid al lang had opgehouden te bestaan. De wijze waarop deze dieren geslacht en gekweekt worden, is een gans ander probleem. De minister van varkens- en ander leed heeft daar weinig met te maken, maar zijn diensten hebben enorm geblunderd, op het misdadige af. Zou het niet beter zijn daar meerdere onbekwamen buiten te gooien. Maar ondanks alles, smakelijk.

  4. eddy zegt:

    Op de site van Debra-meat :

    Bedrijfsvoorstelling
    We enjoy what we do !

  5. walter maes zegt:

    Het ging over een varken of drie, vier op 3800 PER DAG. Beetje relativeren aub. En men moet niet overdrijven in de vermenselijking van dieren.

    • Heidi zegt:

      beseffen dat ze lijden, is niet vermenselijken, lijden/afzien/leed is niet alleen van ‘de mens’ of alleen maar erg als het om mensen gaat (the question is not: can they reason, the question is: can they suffer)

  6. Heidi zegt:

    “ik zie me echt geen verder leven doorbrengen als graseter en herkauwer”: ik lees je teksten met graagte, maar ik denk dat het bezoek aan een degelijk veganistisch of vegetarisch restaurant, of zelfs (maar dat is spijtig genoeg gesloten) het bestellen van de veganistische menu in een restaurant à la De Wulf daar toch een ander licht op kunnen doen schijnen…

  7. Hans Becu zegt:

    Ach, zolang de mensen een kieken van 5€ in de Aldi kopen en 20€ voor een hoevekip afzetterij vinden, om dan een uur nadien een vlucht te boeken met Ryanair voor een citytrip naar Rome, tegen 20€, de prijs van die hoevekip, moeten ze allemaal zwijgen. Dus ook over de klimaatopwarming en het milieu. Ze moeten gewoon ophouden hun eigen verantwoordelijkheid af te wentelen op “de politiek”, o.m. door luidkeels te staan roepen op klimaatbetogingen, geld te geven aan die oplichters van “de Klimaatzaak” en nu luidkeels te protesteren tegen dat Tieltse varkenskot. Wat doet de overheid ???? Burgerdemocratie : toppunt van inconsequentie en gebrek aan verantwoordelijkheidszin van verwende burgers, die denken dat ze klant zijn van de overheid zoals ze klant zijn bij den Aldi en Ryanair. Allen naar Rome : voor de prijs van een kieken ! Met dank aan de burgerdemocratie. Mijn West-Vlaams boerenverstand zegt dat daar vodden van komen.

  8. Paul Vanhoovels zegt:

    Pfffft! De boer kweekt varkens en runderen. Maar als puntje bij paaltje komt en er niks aan te verdienen valt worden die beesten behandeld als rotzooi. Zo was het ook bij de uitbraak van de varkenspest. Duizenden dieren dienden vlug vlug te worden afgemaakt en het mocht dus niet teveel kosten. En wat gebeurde er? Mijn zoon vervulde zijn legerdienst in het brandwondencentrum van Neder over Heembeek als verpleger. En die jonge snaak moest plotsklaps mee varkens gaan vernietigen.
    Hoeveel kleine half vertrappelde biggen hij levend in de vleesmolen heeft moeten gooien weet hij zelf niet. Maar het waren er veel. Hij heeft er een trauma aan over gehouden.
    En……hij eet natuurlijk geen gram vlees meer sinds. Ik kan hem begrijpen.
    Maar voor de rest begrijpt niemand het. Het is voor velen onder ons een ver van mijn bed show waar enkelingen voor moeten opdraaien. Het menselijk ras is niet alleen wreedaardig tegenover beesten maar ook tegenover soortgenoten. Trouwens bij ieder oorlogsconflict staan 30 % onder ons klaar om andere mensen mee te vermoorden. Vanzelfsprekend heb ik als vader ook geen hoge dunk meer van het menselijk ras. Feiten zijn feiten.

Reacties zijn gesloten.