Afrika crepeert, maar nu eerst tijd voor een boeiende links/rechts-discussie

Afrika
In Oost-Afrika kondigt zich een sinds 1945 ongeziene hongercatastrofe aan. De oorzaak is een dodelijke combinatie van uitgebleven regen en stijgende voedselprijzen. In delen van Djibouti, Ethiopië, Kenia, Somalië en Oeganda zijn oogsten mislukt, landbouwgrond uitgedroogd en vee gestorven. Daarmee zijn families hun inkomen, bron van levensonderhoud en voedselvoorraad kwijtgeraakt. Voor miljoenen kinderen dreigt de uitdroging of de hongerdood. Daar bovenop zorgen conflicten, met de islamitische militie Al-Shabaab als voornaamste terreurzaaier, voor bevoorradingsproblemen en nog meer vluchtelingenstroom.
Voor wie de krant leest of het TV-journaal bekijkt, is het een dagelijkse bron van ongemak. We schuifelen op onze stoel, nemen snel nog een paar happen tegen dat het ons, vetpensen zou overkomen, of verdwijnen in de keuken, of zeggen idiote dingen aan tafel om de gêne weg te werken (“Eet je bord nu maar snel leeg, want de kindjes in Somalië hebben honger!”). Op een zeker moment durf je het niet meer lezen of zap je weg. Er is een gevoel van machteloosheid, ook al kan je storten op de rekening van het hulpconsortium. De hulp komt toch te laat, een druppel op een hete plaat, dat kind dat je vandaag op TV ziet is morgen al dood, en vooral: komt onze kostbare bijdrage wel terecht waar het moet? Want ja, we willen niet dat ons geld in een bodemloze put verdwijnt, en ontwikkelingshulp is een voorwerp van discussie. Veel discussie.
Zo is er nu een nieuw opstootje ontstaan, rondom de zin en onzin van hulpverlening, en waarom de Vlamingen niet massaal storten. Hoofdspelers: columnist Joël De Ceulaer versus politicus Louis Ide (N-VA). De Ceulaer mag beginnen.
In een DM-column van 14/3 constateert hij een afname van solidaire reflexen en een groeiende onverschilligheid voor de lijdende medemens. En dat is volgens hem de schuld van de verrechtsing, die staat voor egoisme en het trek-uw-plan-devies. Baf, die zit. De Ceulaer noemt de N-VA bij naam, en citeert een column van partijwoordvoerder Joachim Pohlmann. Waarop N -VA-secretaris Louis Ide op de digitale Knack zijn partijgenoot te hulp snelt: hij was zelf in Soedan anno 1999, en bespeurt in De Ceulaer een moreel superioriteitscomplex eigen aan links, dat het slachtofferdenken cultiveert om zichzelf nuttig te maken. Die zit ook, de stand is 1-1.
Op Twitter wordt het interrrrrressante hungergame tussen beide kemphanen voortgezet: de politicus versus de journalist, rechts tegen links, de egoïst versus de wereldverbeteraar,- rond de hamvraag wie nu eigenlijk een correcte kijk heeft op de ellende in de wereld. U begrijpt: dit is tamelijk decadent, en het is vreemd dat die twee niet snappen hoe een buitenstaander met stijgende verbazing het intellectuele steekspel volgt terwijl er dus echt wel kinderen bij bosjes creperen.
En zo zijn we weer bij onze machteloosheid en hoe onszelf een houding te geven. De Ceulaer en Ide lossen het op hun manier op: door te discussiëren, en plein public, en te hengelen naar likes en applaus. Dat kan natuurlijk alleen als je goed ter tale bent, de rest van Vlaanderen kijkt met ingehouden adem toe. Er volstrekt zich zo een catharsis binnen de intellectuele fine fleur en de wijde omgeving: doordat links en rechts in een twitterruzie elkaar de schuld geven van de hongersnood (want daar komt het eigenlijk op neer), en meteen van alle wereldproblemen, dooft de schuld wederzijds uit en eindigen we in een patstelling wegens herhaling van zetten.
Het vraagstuk “hoe geven we die mensen snel iets te eten?” wordt verlegd naar een filosofisch en eloquent pingpongspel tussen twee hulpverleners die het oneens zijn over het materiaal van de rijstzakken. Bij nadere studie lijkt dit pingpongeffect vrij algemeen voor te komen: het debat is er niet om problemen op te lossen maar om ons net af te leiden van de problemen, via een welles-nietes-spel tussen twee fijnbesnaarde geesten. Eindeloos kan het ons boeien, het welbekende dispuut over het engelengeslacht terwijl de Turken voor Constaninopel staan. Het lijkt wel of de democratie daarvoor is uitgevonden: om de dingen op hun plaats te houden en elke vorm van urgentie te absorberen, tot en met het moment dat twee redders met elkaar slaags geraken terwijl iemand verdrinkt. Met dank aan de media.
Zum kotzen, op zo’n moment schaam ik me eigenlijk, me te willen mengen in het debat. Voor wie het interesseert: het rekeningnummer voor noodhulp Oost-Afrika is BE19 0000 0000 1212. Doen, vandaag nog.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

7 reacties op Afrika crepeert, maar nu eerst tijd voor een boeiende links/rechts-discussie

  1. Fend zegt:

    Laat ons stellen dat een gemiddelde lunch en een broodmaaltijd zowat 15 € kosten en dat drank, zoetigheden, koffie, sigaretten zowat 10 € kosten. Twee dagen vasten (brood en water) levert 50 € op. Als de helft van de Belgen dat bedrag zou storten, dan zouden we aan een bedrag komen van Dertig Miljoen Euro.
    De schaamte zou wat minder groot zijn.

  2. hans becu zegt:

    Ik wil graag wat geld storten, op voorwaarde dat heel de linkse lobby van ngo’s, linkse poltici en wereldverbeteraars en andere De Ceulaers en Christof Calvo’s éérst eens 1 ding toegeven : het is niet systematisch onze schuld, het is niet allemaal het gevolg van het kolonialisme en het kapitalisme, of het neoliberalisme, het is ook en vooral de verantwoordelijkheid van de Afrikanen zelf. Ze kunnen het niet, sorry, en het is een cultureel probleem én een probleem van gebrek aan beschaving. Maar dat mag je niet zeggen. Nostra culpa, nostra maxima culpa. Over de erkenning van die feiten : daarover gaat het debat tussen links en rechts.
    En er is maar 1 streek in de wereld waar een mensenleven telt : dat is de strook tussen de Noordzee en de Oeral, en de landen die het politiek systeem ervan hebben overgenomen. Ook dat is een feit, dat systematisch door cultuurrelativistisch links wordt genegeerd. En dat is het tweede fundamentele debat tussen rechts en links.

  3. Paul Vanhoovels zegt:

    Het geld blijft plakken zowel bij rechts als links. Het bereikt dus die sukkelaars niet die omwille van gebrek aan een sociale zekerheid rekenen op hun teveel aan kinderen om in hun oude dag nog aan voedsel te geraken. En de huidige situatie van droogte en oorlog in grote delen van Afrika is zowel te wijten aan rechts als links. Beide bendes zwijgen er dus best over.
    En zowel de Islam als die met zijn wit petje in Rome blijven propaganderen dat men best zoveel mogelijk engeltjes op deze planeet dropt. Men hoeft zelfs geen oorlogstuig te gebruiken om er engeltjes van te maken. Heel de wereld heeft legers en wapens maar een paar bendes van moorddadige roofzuchtige outlaws krijgt men niet uitgeschakeld. En het resultaat dat bovendien al die missionarissen in Afrika hebben bekomen is zero. De elite die de kans kreeg om te studeren en een geweten dienden verworven te hebben zijn nog grotere zakkenvullers geworden dan hun leraars waren.
    Ze hebben in Afrika dus geleerd wat ze niet moesten leren.
    Ze hebben er dan ook de slechte manieren van het blanke ras geassimileerd.
    En elke blanke die leeft tussen de Noordzee en de Oeral moet dus niet fier zijn op hetgeen hij naar dat continent gebracht heeft. Dat “gepalaber” tussen rechts of links is gewoon een ontlopen van enige verantwoordelijkheidszin. En de strijd om macht en geld tussen rechts en links zal ons nog vele doden kosten. Want ook wij leerden niks van ons verleden.
    Het zwarte ras dus domheid aansmeren is de zuiverste vorm van racisme.
    Want ook wij zijn even dom ondanks onze boekenwijsheid ons de kans gaf om lessen te trekken.
    Zelfs die kans kregen de meerderheid der zwartjes niet.
    En wat is dus domheid? Domheid is gewoon het gebrek aan geweten en rechtvaardigheidsgevoel.
    En al wie dat niet heeft is in onze maatschappij slimmer dan de anderen.
    Ik zou dus durven stellen dat wij ; blanken dus; nog dommer zijn.

Reacties zijn gesloten.