Het leven als sorteercentrum: waarom die PMD-zak altijd enige “fremdkörper” zal bevatten

dildoLege yoghurtpotjes in de PMD-zak: wie heeft er zich niet schuldig aan gemaakt aan dit milieuvergrijp? Voor mij is het een dagelijkse oefening vogelpik, een waar-mik-ik-het-deze-keer-in?-dilemma van de milieubewuste burger die vecht tegen de libertariër (“dat ze zelf hun afvalprobleem oplossen). Moet iedereen een sorteerbrein hebben en er thuis een eigen containerpark op nahouden? Eerlijk: dat een lege kartonnen keukenrol om god weet welke reden bij het restafval hoort en niet bij het oud papier, zoals ik zopas vernam,- het is een afvalkundige finesse die gewoon in mijn hoofd niet past, ook al wordt de verkeerde keuze als sluikstorten beschouwd, staan er fikse boetes op en is er die hatelijke rode sticker op de PMD-zakken (yoghurtpotje ontdekt, mijnheer!).

 

Kuddedieren

Het triomfantelijk verkondigde feit dat de Vlamingen tot de besten van de klas behoren inzake sorteren geeft daarbij een dubbel gevoel. Natuurlijk is afvalbeheer een cruciaal gegeven en moeten we die berg reduceren, te beginnen aan de bron, want alles is oververpakt. En jawel, alles gewoon op een stort gooien zoals in Roemenië, daar krijgen onze kinderen de rekening voor gepresenteerd. Maar we betalen ons blauw aan belastingen, bijdragen, heffingen allerhande, ook voor afvalverwerking dus,- terwijl we elke dag toch weer met existentiële vragen worden geconfronteerd rond yoghurtpotjes en lege keukenrollen. De Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij (OVAM) is de organiserende en controlerende instantie op dat vlak. Zoals altijd is deze intercommunale een handige parkeerplaats voor politici van tweede en derde garnituur, een verhaal van zitpenningen en uitgebreide etentjes, maar daar gaat het hier niet om. Het is vooral een bureaucratisch verlengstuk van de overheid die betuttelt, bevoogdt, mensen aan het sorteren zet, niet alleen uit ecologische overwegingen maar misschien ook wel als een vorm van dressuur, een opvoeding van het kuddedier, een sociale conditionering waaraan uiteraard ook altijd een sanctionerende kant verbonden is.
Ergens wordt dat ook zo aangevoeld, en gaan mensen fout sorteren als een soort fuck-you-gebaar, burgerlijke ongehoorzaamheid, of wie weet zelfs een soort empathie met de fremdkörper in de verkeerde zak. OK, in mijn geval zelfs adrenaline bij het passeren van de steeds nors kijkende containerparkwachter. Fout, fout, driemaal fout.

Farce Majeure

De vraag dringt zich daarbij op, of politici en bekende Vlamingen zelf wel zo vlekkeloos sorteren. Of mikken ze ook die yoghurtpotjes achteloos in de PMD-zak? Ja dus. In het Radio-2-programma “De Inspecteur” werd een en ander onderzocht, en werd er zelfs een mysterieuze ecowarrior ingeschakeld om ’s nachts in te breken bij een aantal BV’s, teneinde de vuilzakken uit garage of bergkot te ontvreemden voor nadere inspectie. Studio-Brussel-presentatrice Roos Van Acker en filmregisseur Nic Balthazar kregen zo het ongewenste bezoek van de gemaskerde PMD-dief, naast zanger Koen Crucke en omroepster Saartje Vandendriessche, maar ook minister van milieu en ontbossing Joke Schauvliege. Wow. Nic tot daaraan toe, maar wat zit er in die zak van Roos en Joke, dachten alle Vlaamse fetisjisten luidop.

Het is natuurlijk op het randje: ook politici en BV’s hebben recht op privacy en huisvrede. En een openbare radiozender die een inbreker inhuurt? Joke Schauvliege kon er niet mee lachen, en ik geef haar gelijk: dat ze die lege tube glijmiddel fout sorteert is niet netjes, maar niemand heeft zaken met de slaapkamerrituelen van Joke. Echter, na enig gegniffel kwam de aap uit de mouw: op zijn facebookpagina postte de vermetele ecowarrior dat alles in scène was gezet en dat hoger vermelde BV’s maar deden alsof ze het slachtoffer waren van een inbraak. Voor het goede doel uiteraard, waarbij alle sporen leiden naar de ludieke klimaatactivist Nic Balthazar, zoon van gewezen Oost-Vlaamse gouverneur Herman Balthazar (sp.a) en broer van de Gentse schepen Tom Balthazar (sp.a). Zonder twijfel kwam dit uit zijn koker en vond het via-via een makkelijke weg naar de VRT-regionen.
Waarom ik de politieke afkomst van deze familiecluster vermeld? Omdat de Vlaamse socialisten een lange traditie hebben in het behandelen van de openbare omroep als een huisomroep, én in het behandelen van Jan Modaal als een dommerik die politiek dringend moet worden opgevoed. Daarvoor is veel toegelaten, ook geënsceneerde nachtelijke inbraken, opvoeren van verzonnen ecostrijders, gezellig complotteren van bevriende BV’s om de Vlaamse goegemeente lekker te kakken te zetten,- uiteraard met een politiek-correcte boodschap als baseline.
Of waarom de brave Radio-2-luisteraar zich twee keer belazerd moet voelen: één keer omdat hij meegelokt werd in dubieus vuilzakkenvoyeurisme, en één keer omdat het opgezet spel is van Balthazar en vrienden. Gefopt! Voor het goede doel, en neen, het is niet toegestaan om dit als een flauwe grap te kwalificeren. Alleen Joke Schauvliege kregen ze dus niet mee, want van katholieken huize, boerentrien (de Balthazars zijn echte stadsintellectuelen) en, nu ja, zo dom als de doorsneevlaming zelf. Ze kreeg haar zak netjes terug. “Ongeopend”, aldus de mededeling. Ook dat is natuurlijk niet waar, anders wisten we het niet van dat glijmiddel.
Na deze kaviaarsocialistische Farce Majeure is er maar één praktische conclusie mogelijk: doorgaan met fout sorteren, poets wederom poets, dat ze zelf hun rommel opkuisen, bij milieukampioen Denemarken gaat alles de oven in en wordt er elektriciteit mee gestookt. Ecowarrior my ass, het is maar theater van een paar groenlinkse mediabobo’s, of waarom ik denk dat het klimaat dankzij Nic Balthazar en Radio-2 weer een extra deukje heeft opgelopen. Restafval zijn we allemaal, tot in de verbrandingsoven, het leven is te kort om te mijmeren bij een lege rol keukenpapier.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

7 reacties op Het leven als sorteercentrum: waarom die PMD-zak altijd enige “fremdkörper” zal bevatten

  1. P. Eggermont zegt:

    Afvalvrij boodschappen doen, geen alternatief voor de cultuurfilosoof? Een voordeel is dat je alleen nog “pure producten” koopt. Eet meer Freud, drink Adler – niet deze maand – en blijf Jung!
    Koop enkel wat je nodig hebt, beste medemens! Twee vliegen in één klap, goed voor de geldbeugel en … eco-ok!

  2. Koenraad zegt:

    Ooit gezien op de Nederlandse tv. Jaren terug was er ineens ongewoon vrachtwagenverkeer in een Nederlands grensdorpje met Duitsland. Deze dorpsbewoners konden niet meer over straat en werden voor dag en dauw uit hun slaap gehouden. Wat bleek. Nederlandse afvalmaatschappijen ‘verdienden’ groene Europese subsidies voor gescheiden afval en een Duitse afvalmaatschappij om afval te verbranden ! Dus werden transportbedrijven ingeschakeld, overladen met Nederlands gescheiden afval en doodleuk weer uitgeschud in een Duitse verbrandingsoven !…

  3. bertie zegt:

    Vlaanderen is er goed in geslaagd om voor het leveren van grondstof te doen betalen!
    Wanneer ik mijn groencontainer tweewekelijks voor de deur zet, vol met uitsluitend snoeisel, gemaaid gras, aardappelschillen en de mest van mijn hobby-kippen, wordt dit netjes afgerekend à (in de loop der tijden opgelopen tot) ongeveer drie euro en vijftig eurocent per ophaalbeurt.
    Door nu de energie te halen uit mijn aangeleverde grondstof, die die nog steeds bevat, produceert de ophaler, via omzetting in biogas en wat weet ik nog allemaal, naar eigen zeggen onder andere elektrische stroom, die blijkbaar peperduur wordt verkocht aan de netbeheerder – alhoewel de tafelrestjes die ik aan mijn kippen serveer nooit in die mate gekruid zijn, om die prijs te kunnen verantwoorden.
    Het restafval van die bangelijk dure strooomproductie door biomassacentrales, waar de energie dus helemaal uitgehaald is, vormt op zijn beurt dan weer compost, die ik terug in mijn moestuin kan gebruiken.
    Maar als ik die compost dan wil gaan ophalen, moet ik daar wéér voor betalen! En het is te mooi om waar te zijn : opnieuw à rato van ongeveer drie euro en vijftig eurocent voor een hoeveelheid die oorspronkelijk in mijn container zat.
    Kan er iemand mij eens de logica uitleggen die daarachter verscholen gaat?

    PS. Kom niet af met de geleverde hoeveelheid GFT en de opgehaalde hoeveelheid compost, want dat weet ik ook, dat die niet gelijk is. Wanneer ik het snoeisel, gemaaid gras, aardappelschillen en de mest van mij hobby-kippen namelijk in een hoekje van de tuin laat composteren van-zijn-eigen, dan slinkt die hoop ook, na verloop van tijd.
    Maar waarheen verdwijnt die “energie” dan, die er oorspronkelijk blijkbaar in zat? In de aarde? In de lucht? In het (regen)water? In het vuur kan ze niet verdwenen zijn, want ik hou mij strikt aan het gemeentereglement dat ouderwets vuurtje stook verbiedt.
    Graag een beetje verantwoording, groene jongens en meisjes, waarom bertie eerst moet betalen voor het leveren van de grondstof waarmee elektriciteit geproduceerd wordt, vervolgens nog eens (extra) moet betalen voor die (veel) duurdere stroom dan via andere opwekkingswijzen, en ten slotte nog eens moet betalen om het afval van zijn oorspronkelijk aangeleverde grondstof terug te krijgen.
    Het stuit mij daarbij vooral tegen de borst dat ik voor het periodiek leegmaken van mijn groene container moet betalen. Ofte in beginsel het léveren van de grondstof.

    Of – ik durf het de dag van vandaag bijna niet te schrijven – is het mogelijk dat heel dat systeem van energieopwekking uit GFT een farce is want economisch compleet onleefbaar, eigenlijk al sinds jaar en dag nepnieuws?

    • Johan Verleye zegt:

      Leuk geschreven ook.

    • P. Eggermont zegt:

      Groene jongens en meisjes, tegen wie heb je het eigenlijk? Misschien kun je je probleem eens op tafel leggen bij de volksvertegenwoordiger (of – vertegenwoordigster) waarop je bij de vorige verkiezingen netjes gestemd hebt ?

    • P. Eggermont zegt:

      Groene jongens en meisjes, tegen wie heb je het eigenlijk? Misschien kun je je probleem eens op tafel leggen bij de volksvertegenwoordiger (of -vertegenwoordigster) waarop je bij de vorige verkiezingen netjes gestemd hebt?

  4. François Reuter zegt:

    Men moet geen extreemlinkse anarchist te zijn om in te zien dat het huidige systeem van productie en consumptie zijn houdbaarheidsdatum heeft bereikt, meer zelfs overschreden! Dit wat onze materiële behoeften betreft, maar het geldt evengoed voor het geestelijk voedsel dat we dagelijks tot ons nemen. Imputrescible, n’est-ce pas?

Reacties zijn gesloten.